Arrogantie met een dikke vette chocoladeletter

Chocoladeletters. Het is net zoiets als een peper- en zoutstelletje bij een bruiloft. Je krijgt er veel te veel van. In de koelkast liggen er minimaal acht. Van mijn baas kreeg ik (als elk jaar) een sinterklaastasje gevuld door de (naar het schijnt) beste banketbakker van Apeldoorn en dat is andere koek. Mijn vrouw is er gek op. Maar ik ken mijn vrouw al even dus ik wist wel weer hoe laat het was. Zij begint aan de inhoud van het tasje en laat al die letters links liggen. De ervaring leert dat als ik die letters niet op eet, niemand het doet. En omdat de ouders van mijn ouders de oorlog hebben meegemaakt, gooi ik nog steeds niks weg. Linda zal het boeien. Ik deed vanavond mijn beklag bij haar. Dat ik altijd noodgedwongen de oude zooi kan opeten en zij altijd aan het lekkerste begint. Dat het een soort chantage is. Ze flikt het ook met aangebroken zakken chips. Die zijn voor mij zodat zij aan een nieuwe kan beginnen. Ze ontkende het niet. En ze waardeerde het ook zeer en voegde er aan toe dat dat de reden is dat ik met haar getrouwd mag blijven.

Je maintiendrai wederom

Vandaag was het tweede pakjesavond. Maar daar gaan we het niet over hebben. Niet omdat het niet leuk was, maar omdat iedereen het al over Sinterklaas heeft op 5 december. Dus reuze-slim van mij om er op vier december al over te beginnnen. Nu moet ik alleen nog een bruggetje maken naar het onderwerp waar ik het dan wel over wil hebben, ah ik weet het al: Sinterklaas is een vrijgevig man. Net als Elvis!

Mijn Elvis puzzle in zwart-wit van 500 stukjes, daarvan wilde ik het even over de vorderingen hebben. Nou, het is nu zo dat de buitenste ring, zijn schouders, de vorm van zijn hoofd, zijn haar, zijn ogen en mond gelegd zijn. Want dat waren de stukjes waar wat op te zien was. Nu resten mij nog zeker 200 stukjes waarop absoluut niks te zien is, behalve geheel zwart, geheel wit, of geheel grijs in diverse tinten. Maar ik blijf volharden. Je maintiendrai. It's a matter of time.

Vroeger was alles beter.

Het Sinterklaasfeest valt op vrijdag en zaterdag dit jaar. Vanwege familieclaims op onze kinderen vieren we het in twee keer. Vanavond hadden wij 1e pakjesavond. Kinderen worden toch al verwend als de ziekte dus dit kan er ook nog wel bij. Dit was de avond waar ik al twintig jaar naar uitkeek. Vanavond kon ik gewoon eens heel ver terug in de tijd zonder dat het alleen maar gedachten waren. Het was echt, alleen Hans speelde mij en ik speelde mijn vader. En het is gelukt. We hadden de sfeer van vroeger te pakken!
Uiteraard kreeg Tammar ook cadeautjes maar die zijn voor een vader van ondergeschikt belang. Want Hans (ik dus) kreeg namelijk een racebaan. Je moest er wel 8 jaar of ouder voor zijn maar hij (ik dus) kon echt geen vier jaar meer wachten. Bovendien is Hans de reïncarnatie van Ayrton Senna da Silva dus je moet er wat eerder bij zijn.

Om even terug te komen op die sfeer van vroeger; de racebaan moest door mij worden opgezet. En tot mijn grote vreugde zijn racebanen in dertig jaar nauwelijks geëvolueerd. Het is allemaal nog precies hetzelfde, het enige verschil is dat het nu Made in China is. Maar de banen steken nog net zo in elkaar, de gashendels zijn hetzelfde en de autootjes gaan even snel kapot als vroeger. Maar ik schroefde ze open en o victorie: ook nog precies hetzelfde! Een simpel elektromotortje met een tandwiel. Gewoon zoals ik het dertig jaar terug gewend was. Het euvel werd door mij dus even snel verholpen. Dit is zoooveel beter dan een Playstation.

Voor degene…

Waar ik nu, 70 jaar later, wel een goed gevoel bij heb is de berechting van Demjanjuk. En niet alleen bij die van hem, maar bij alle oorlogsmisdadigers die nog gezocht worden of al berecht zijn. Want ik kan me best voorstellen dat je je onkwetsbaar hebt gevoeld, als SS-er in 1943, en dat je dacht dat je kon vermoorden wie je wilde, en dat de slachtoffers rechteloos waren en dat als ze eenmaal dood waren, niemand zich ze zou herinneren, maar het pakte anders uit. Een paar jaar later waren de nazi's hun macht kwijt en kon je op de vlucht voor de rest van je leven. Daar had je destijds toch geen rekening mee gehouden. Je kon het slecht, slechter of slechtst treffen. Als je het slecht trof bleef je de rest van je leven op de vlucht, als je het slechter trof werd je opgehangen, en helemaal slecht had je het als de Russen je meenamen naar een werkkamp in Siberië. Maar veel beter verdiende je ook niet.

Als het slachtoffer zich nou realiseerde dat, hoe ver hij ook uit het zicht was van de rechtvaardigheid, ooit zijn spoorloze verdwijning zou worden onderzocht, en dat de daders er niet mee weg zouden komen, dan was dat een hele schrale troost. Maar de meesten voelden onmenselijke eenzaamheid, en waren overgeleverd aan de wil van een kwaadaardig regime, en dachten dat niemand ooit nog aan hen zou denken. En daarom moeten oorlogsmisdadigers berecht worden. Ziek of niet ziek. 90 of 110.

Make up your mind

Ik erger me. Ik erger me wel vaker maar daar is deze blog wel handig voor.
Ik erger me aan mensen die zeggen dat ze 'in iets' geloven. Ze weten niet wat, maakt blijkbaar ook niet uit, maar ik krijg altijd het gevoel dat ze niet tussen wal en schip willen vallen. Ze gaan nooit eens verkennen wat het is waar ze in geloven, iemand die dit twintig jaar geleden riep, roept dit nu nog steeds. Begrijp me niet verkeerd: als je denkt dat er iets is, prima, maar vertel me dan meteen even wat je eraan doet om erachter te komen wat dat iets is. Dat zou ik namelijk doen.
Ze willen niet bij de 'gelovigen' horen, maar ook niet bij de 'ongelovigen'. Lekker veilig een slag om de arm houden.
Ik denk dat deze mensen hopen, dat als 'het licht uitgaat’, en het blijkt tóch zo te zijn dat er 'iets is', dat de persoon dan zegt:"Jaaaa, u heeft altijd verkondigd dat u in iets geloofde, dus u mag naar binnen." Nou mensen, wat ik ervan begrijp, zo werkt het niet hoor..
Ik vind, als je in iets gelooft, en je weet niet wat, dat je het dan even lekker uit moet gaan zoeken.
Ik heb dan meteen het voorstel dat we hier een leeftijd aan vaststellen: als je met 60 nog steeds niet weet wáár je in gelooft, dan geloof je niet, punt. Dus dan heb je jarenlang om je te oriënteren, afwegen, nadenken, bespreken, en een beslissing te maken… Ik vind het een mooie oplossing voor mijn ergernis. Dan kan ik er wat mee.

Zo, dat is eruit. En ik? Ik ga naar de hel. Of ik moet voor die tijd 'het licht' nog gaan zien, maar ik denk dat Hij wel uitkijkt! 🙂

Ja mensen, mijn vrouw (b)logt ook af en toe, maar dan op hyves.

Tja…

Er moet mij even iets van het hart. Het wordt een nogal moralistisch en eenzijdig verhaal mijnerzijds, dus mocht u daar bezwaar tegen hebben, surf lekker door naar iets luchtigers.

Er is een aantal jaren geleden een boek uitgekomen, dat een overweldigend succes was. Mijn vrouw heeft het ook gekocht en gelezen. Ik zag de schrijver, die ik niet ga noemen, een keer op tv en ik mocht hem niet. Ik vind ook dat je gewoon het recht moet hebben om mensen na een eerste indruk niet te mogen. De kans dat je je vergist is aanwezig en dat risico moet je dan maar nemen. Nou, ik heb me vergist want deze schrijver is razend populair. Maar mijn besluit was al genomen. Zijn boek heb ik niet gelezen maar ik heb er toch een mening over. Het is een autobiografisch verhaal over een man die vreemd gaat. Als zijn vrouw ongeneeslijk ziek is, gaat hij nog vreemder. Maar gelukkig blijft hij wel van zijn vrouw houden en weet zijn zieke vrouw er van. Nee, ik moet zeggen, hij heeft zelfs toestemming van haar. Ik ga niet prijsgeven over wie het gaat, want dat doet er verder niet toe. Wat ik nog wel kan zeggen is, dat het verhaal nu ook is verfilmd door Arnie Alberts.

Nou ja, het is natuurlijk op z'n zachtst gezegd niet zo netjes wat deze meneer deed. Ik ken zelf een voorbeeld van een man wiens vrouw ongeneeslijke kanker had, en die in het ziekenhuis een ander lekker ding tegenkwam. Hij verliet zijn ten dode opgeschreven vrouw en kwam met z'n nieuwe vlam gezellig bij ons in de buurt wonen. Zo ging het verhaal in de buurt tenminste. Het enige wat wij konden zien en horen was dat ze nog niet zo lang een stelletje waren. Maar wij weten natuurlijk niet met wat voor gevoelens de arme man allemaal heeft geworsteld. Misschien had hij het wel zo zwaar met de ziekte van zijn vrouw dat hij een uitlaatklep nodig had. Het zou zo maar kunnen.

Maar ook dat is mijn zaak niet. Het is een vrij land en vreemdgaan is niet bij wet verboden. Maar nu werd ik tussen de middag toch even voor het blok gezet door twee vrouwelijke collega's zeg! Ik liet me wat laatdunkend uit over de nieuwe film van Arnie Alberts en kreeg gelijk een sneer. Dat je soms niet weet hoe je reageert in dat soort situaties. "Nou ja, in elk geval niet zo," verweerde ik mij nog, maar ik moest me er maar bij neerleggen dat ik ook niet wist hoe ik zou reageren in die situatie. "Hoe dan ook," zei ik, "ik zou het in elk geval niet opschrijven en er een gezellige film van maken als ware het iets om trots op te zijn. Nee, ik zou het heel, heel stil houden."
Maar goed, ik ben dan ook geen voormalig marketingman zoals die schrijver.

Veegtijd

Ik ben nu veertig en als ik terugkijk kan ik één ding met zekerheid zeggen: het leven verloopt in slechts twee elkaar steeds opvolgende periodes. Het is veegtijd of het is geen veegtijd. Vanaf vandaag is het weer veegtijd en ik heb een hekel aan veegtijd. Ik vraag me ook al heel lang af waarom veegtijd steeds weer terugkomt. Wat heb ik fout gedaan? Was het een sneetje witbrood, of was het patat speciaal? Is het misschien een virus wat nog niemand in gaten heeft? Feit is dat ik tijdens veegtijd dagelijks minuten kwijt ben die ik ook nuttig had kunnen besteden. Veegtijd voel je vaak van tevoren aankomen en is nooit in één dag voorbij. Het is wel altijd plots voorbij. De dag van de opluchting. Tot die tijd is het bloed, zweet en tranen en verzachtende uierzalf.

Chief financial officer.

Vorige week bereikte mij het droevige bericht dat de CFO (financieel directeur), meneer Liddell van Microsoft ermee stopt. Dit miljoenenverdienende zwaargewicht verlaat het bedrijf aan het eind van het jaar. De reden voor Liddells vertrek is dat hij grotere uitdagingen wil aangaan. "Hij kijkt naar een aantal mogelijkheden om verder te komen met zijn carrière dan cfo zijn”, aldus Microsoft. (??)
Nou ja, het zal wel, je kunt ook ambitie overdrijven, maar ik denk dat ik weet wat er hier aan de hand is. Hij is het inboeken gewoon zat.

Hoe verzinnen ze het!

Iemand zei in de reacties op het vorige logje dat Sinterklaas verzonnen was om kinderen mee te dreigen, en God om de volwassenen mee onder de duim te houden. Nu ben ik heel makkelijk en ik neem het de schrijver ook geenszins kwalijk, want van mij mag iedereen zelf weten hoe hij/zij over God denkt, maar ik heb toch ernstige twijfels aan de bewering dat God verzonnen is. Natuurlijk, ik denk zelf ook wel eens: zou het niet een verzinsel zijn om mensen mee bang te maken? Dat zou toch wel even briljant bedacht zijn zeg! Maar toen vroeg ik me af door wie dat dan verzonnen zou moeten zijn. Door de kerk niet want die moet er gekomen zijn door God en niet andersom, dat zou volstrekt onlogisch zijn. Immers, hoe kan er eerst een huis van God zijn, terwijl daarna de bewoner nog verzonnen moet worden? Dat zou net zo iets zijn als dat eerst pakjesavond werd verzonnen en dat daarna Sinterklaas nog geboren moest worden. Slaat nergens op. En wat ik ook wel een merkwaardig tegenargument vind, mocht God verzonnen zijn, is dat overal ter wereld, van onontdekte indianenstam tot Japanse sekte, mensen geloven in krachten die ze niet kunnen zien. Hoe verzinnen ze het! Geen idee.

Dat God verzonnen is, is een geloof dat steeds meer aanhangers telt. Deze nietsdienstige groepering kent leden die fanatieker het bestaan van God ontkennen dan dat de Paus zijn bestaan erkent. Maar nogmaals, dat is helemaal niet erg. Ik ben de mening toegedaan dat wat er ook is, God, iets of niets, het zal voor elk mens hetzelfde zijn, van onontdekte indianenstam tot Japanse sekte, zelfs voor atheïsten. Als atheïsten gelijk hebben, komen we daar eenvoudigweg nooit achter en blijven alle geloven in stand. Dood is immers dood en niemand gaat ons na zijn dood vertellen dat het klopte: er is niets hier! Toch is het niet mijn bedoeling nietslasterlijk te zijn. Ik vind, ook mensen die niets geloven mogen dat geloven. En die hoeven niet door een refo, katho of anderszins religieuze in hun geloof te worden beledigd. Van mij mag er zelfs een artikel in de grondwet worden opgenomen: het verbod op nietslastering.

Maar om terug te komen op het verzinsel: als het verzonnen is dan zou ik heel graag willen weten door wie, bovendien vind ik dan ook dat we die persoon moeten eren als de allergrootste schrijver aller tijden. Want nietsverdomme, daarbij vergeleken is Dan Brown maar een onvruchtbare spermazoïde hoor. Of misschien moeten we die persoon in dat geval helemaal niet eren, maar erger vervloeken dan een berucht dictator uit de vorige eeuw. Want in Jezusnaam, wat een ellende heeft diegene dan veroorzaakt. En mijn laatste wapenfeit: Sinterklaas is ook niet verzonnen, die heeft echt bestaan. En voor de mensen die er nog niet helemaal uit zijn: een filmpje.