Schaak

Een bijna smekende president Zelensky. Hij wil alleen een no fly zone om zijn burgers te beschermen. De NAVO gaat er niet op in omdat Poetin al heeft gedreigd dat hij een no-fly zone op zal vatten als een oorlogsverklaring van de NAVO. Het westen is bang omdat dan het risico op een Derde Wereldoorlog aanwezig is. Dus laten we Poetin zijn gang gaan, opdat wij hier onbezorgd verder kunnen leven.

Ik vraag me af of dit juist is. Je eigen belangen beschermen tegen een prijs die eigenlijk onaanvaardbaar is. Als iemand iets kan doen is het de NAVO. Nu toekijken hoe de bevolking van Oekraïne wordt weggevaagd en hopen dat de oorlog snel wordt beëindigd vind ik een schandvlek waar we mee moeten leven, en ik weet niet of dit de manier is. Ik begrijp de risico’s, en ik snap dat het instinct zegt dat het ver van ons bed is, maar is dit niet waar de mensheid over gaat? Als je niet meer opkomt voor de weerlozen, de zwakkeren, wat is het leven dan eigenlijk waard?

Instellen die no-fly zone, en dezelfde dreigementen gebruiken als Poetin. Als de Russen het flikken om toch te vliegen boven de zone, worden ze onmiddellijk neergehaald. En als ze domme dingen in hun hoofd halen, krijgen ze te maken met krachten die de wereld niet eerder heeft gezien.

Ik heb misschien makkelijk praten. Misschien is het wel de beste optie om de Oekraïeners op te offeren voor de wereldvrede, maar mij zit het totaal niet lekker.

Urk

Er is best wel weer leuke televisie tegenwoordig. André van Duin en Jannie op hun bootje, mensen die hun droomhuis zoeken, kamp van Koningsbrugge, vrouwelijke truckers, maar vooral Urk.

Godsamme, wat ben ik jaloers op Urk. Een keer per week een visje en je wordt nooit ziek, elke Urker kan morgen de minister president vervangen en ze spreken een haast onverstaanbaar taaltje dat ik qua klanken al aardig onder de knie begin te krijgen. En ik bedoel het niet eens sarcastisch, ik ben echt jaloers op hun simpelheid. Urk is Urk en daar komt niemand tussen. Het moet toch geweldig zijn als je deel uit maakt van zo’n gemeenschap en als Urk je thuishaven is die je nooit zult verlaten. Vrouwen zijn er echte poetsmiepen en ook absoluut de baas in huis. Je kunt er nog in huis roken, en ze maken de hele dag gevatte opmerkingen naar elkaar. Die volgens mij toch niemand verstaat, maar dat terzijde.

Het is toch vreemd, ik ben totaal anders opgegroeid en opgevoed, en ik voel me aangetrokken tot zo’n hechte gemeenschap. Ik zou er gek worden, daar niet van, maar ik ben jaloers op hun geluk. Schone ramen, een Opel Astra met dikke subwoofers, roken onder de afzuigkap en de hele dag lullen in die zangerige taal. Geen zorgen over dingen die toch niet gebeuren. Of zoals zij het zeggen: Gin zeurigen oever dingen die toch net geboeren. Of zoiets.

Who the f*ck?

Na alle onthullingen over wat er zich bij The Voice heeft afgespeeld, het vermeende machtsmisbruik, het seksueel grensoverschrijdende gedrag en de reactie op het gebeuren van de heer J. De Mol, heb ik eigenlijk maar één vraag: Wie de neuk is Angela de Jong?

Een paar jaar geleden verscheen ze voor het eerst om publiekelijk kritiek te leveren op de prestaties van min of meer bekende Nederlanders. Ik had geen idee wie ze was, wat haar rol was, en waarom zij het zich kon permitteren om, geheel verschoond van talent, kritiek te leveren op televisieprogramma’s, acteurs, het koningshuis en al wat dies meer zij. Alsof ze zichzelf had uitgevonden, naar voren had geschoven en alsof Nederland om haar mening had gevraagd. En kennelijk heeft het gewerkt, want in een talkshow met Beau zat ze er weer om te zeggen wat ze vond van Ali, Marco en dat vieze vriendje van Linda de Mol. Ze vond het monsters, roofdieren en aangezien ze zelf een dochter had kwam het nu wel heel dichtbij. Beau zat amechtig ja te knikken, ook die wilde duidelijk maken dat hij zeer verontwaardigd was. Zoiets was zelfs in het studentencorps waar hij lid was, nooit gebeurd.

Het komt mij er allemaal iets te gemakkelijk uit, die verontwaardiging. Ali en Marco zouden voorbeelden zijn die zich ook als zodanig moeten gedragen. Welnee! Ik heb die mannen nooit als voorbeeld gezien. André van Duin, Koos Postema, dat zijn voorbeelden. Die matig aangezette verontwaardiging, daar hou ik niet van. Alsof Angela alle verleidingen in haar leven weerstaat. Alsof zij alles op de rit heeft zodat wat John de Mol niet onder controle had, bij haar niet had kunnen gebeuren. Het is exact haar rol, kritiek leveren zonder enige kennis van zaken.

Gelukkig zat er aan tafel ook een psychologe die wel iets kon bijdragen aan het debat. Dat het niet zinvol is om mensen die iets fout doen, monsters te noemen. Dat plegers van dit soort feiten vaak hele gewone mensen zijn, een buurman, een collega of een familielid. Ze zei nog net niet “of jezelf” al bedoelde ze dat volgens mij wel.

Mocht Angela naar de hemel gaan, wat ik wel verwacht gezien haar onberispelijke staat van dienst, dan zal ze ook wel kritiek hebben op het reilen en zeilen daar ter plaatse. Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen, krijgt zij dan wellicht te horen, maar ik ben bang dat ze het opvat als aanmoediging om de eerste steen te werpen.

Grensoverschrijdend

De afgelopen dagen heb ik een paar keer geprobeerd hier iets te schrijven maar het lukte niet. Het staat onafgemaakt in mijn concepten want ik kon er geen einde aan breien. Het is niet omdat ik niks meemaakte, want normaal maak ik ook niks mee, en dat weerhoudt me dan ook niet. Het is meer omdat mijn gedachten met iets anders bezig waren dan met wat ik poogde te schrijven. Dat is gedoemd om te mislukken in mijn geval. Er zijn best mensen die prima het een doen en aan het ander denken, maar niet ik.

Over het één doen en het ander denken gesproken, wat een verademing dat The Voice van de tv wordt gehaald zeg! Dan kun je denken, “hoezo, dan kijk je toch niet,” maar zo eenvoudig ligt dat niet met een dochter die het wel wil zien. Ik geef toe, ik vond het altijd een leuk programma, zeker toen de juryleden nog leuk waren. Nick en Simon, Roel van Velzen, Ilse de Lange en nog een paar. Maar na Lil Kleine dacht ik dat het niet erger kon worden, maar dat bleek een onderschatting van het kwaad. Glennis Grace die nog naar de zwavel ruikt, Anouk met haar heksenlach, Waylon met z’n gejank en Ali die niks weet van muziek. Moest ik dit echt weer een heel seizoen zien door te komen?

Gelukkig waren een paar kandidaten het slachtoffer van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Ingewikkelde term, maar ze waren niet gewoon seksueel misbruikt, dit is veel ingewikkelder. Want hier werd een grens overschreden, maar niemand weet waar die grens ligt. Ik weet in elk geval dat die bij de een verder weg ligt dan bij de ander. Het kan variëren van een opmerking over een strak truitje tot een aanbod om de volgende ronde te halen in ruil voor seks. Geen idee, ik weet alleen dat die grens met carnaval een stuk verder weg is. Er is bij mijn weten nog geen carnavalsnaam voor Holland? Of is Holland al de naam voor Nederland tijdens carnaval?

In elk geval ben ik wel blij dat sommige medewerkers de grenzen niet kenden. Nu word ik niet weer een seizoen geteisterd door matige kandidaten waarvan je zelfs als ze winnen nooit meer iets hoort, of door juryleden die opmerkingen maken waarvan je hartspier verkrampt. Zelfs Chantal Janzen, waar ik vroeger toch licht week van werd, zal ik niet missen.

Brood en spelen

Ondanks dat Facebook ook leuke kanten heeft, is het mij sinds een tijdje wel duidelijk dat er meer achter zit dan wat Zuckerberg ooit bedacht, een platform om virtuele vriendschappen te onderhouden. In het begin volgde het die bedoeling nog wel en had je elkaar nog wel eens wat te vertellen, maar ik zie werkelijk nooit meer iemand zeggen: “lekker met m’n mannetje op de bank hangen.”

Niet dat ik daarnaar terugverlang, maar FB lijkt een andere functie gekregen te hebben, namelijk een plek waar boze mensen massaal gehoord kunnen worden. Er worden door bepaalde sites wat berichten geplaatst waarvan je op je vingers kunt natellen dat men er los op zal gaan. Iedereen duikelt over elkaar heen om het slechtste in zichzelf wat zojuist naar boven kwam, onder het bericht te delen. Zo is de rechtsstaat er alleen voor degenen die zonder zonden zijn, en eventueel ook voor criminelen die een goede misdaad hebben begaan, zoals het vermoorden van een andere crimineel. Maar dat geldt niet voor degenen die een misdaad hebben begaan die in de ogen van de verongelijkte burger niet door de beugel kon. Dan is het ophangen, vierendelen, radbraken. Je begrijpt ineens dat een openbare terechtstelling in de middeleeuwen veel bekijks trok.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er opzet in het spel is. Dat hogere machten ons dit vermaak geven zonder dat we het door hebben. We krijgen onze dagelijkse portie opruiende berichten en kunnen ons opgespaarde gal spuwen. De miskende, hardwerkende burger, die niet heeft bereikt wat hij had gehoopt, kan zich weer even laven aan een gemanipuleerd bericht, en duidelijk maken aan de goegemeente dat het een vergissing was dat hij of zij niet is aangesteld als baas van dit land. Zodat deze zich weer nuttig voelt en er weer een dagje werk kan verzetten in plaats van neerslachtig te worden, of erger.

Het kan natuurlijk ook gewoon om de clicks gaan, voor de reclame-inkomsten. Maar ook dan blijft het een complot.

Varkens

Ik zei vorige week, never fight a pig. Daar werd figuurlijk een mens bedoeld dat zich als een varken gedraagt. En daar schilderen we het varken af als een smerig beest dat te vies is om bij in de buurt te komen. Op één of andere manier is ons eeuwen lang wijsgemaakt dat varkens een lage diersoort zijn. En ik geef toe, heel mooi zijn ze niet. Maar dat je hun vlees niet zou mogen eten volgens sommige religies is mij niet helemaal duidelijk. Tenminste niet waarom hun vlees niet, en dat van een rund wel. Sommigen zeggen dat het is omdat varkens alles eten en runderen alleen grazen. Dat ze daarom onrein zijn. Dat ze in de modder liggen te rollen en stinken.

Het zal allemaal wel. Als het gaat om vlees eten kijk ik liever de andere kant op. Ik hou niet van grote hoeveelheden vlees, niet bijzonder van barbecues, niet van biefstukken, maar ik eet vleeswaren en vrijwel elke dag zit er ergens in het avondeten wel vlees verwerkt. Ik denk er liever niet over na. Als ik vroeger wel eens zei dat het zielig was, zei mijn opa heel beslist: “elke dag vlees heb je nodig”. Dit om zijn dagelijkse stukje vlees niet in gevaar te brengen vermoed ik. Ik vond dat niet zo fijn, dat wegkijken, hoewel ik zelf ook niet actieve pogingen onderneem om te minderen.

Toch zou het mij niet verbazen als we over pakweg 150 jaar op onze huidige massale slachtingspraktijken heel anders terugkijken. Wellicht zoals we nu op de slavernij beginnen terug te kijken. Ik weet niet precies hoelang we dit al doen, dat massale gevreet van vlees, maar volgens mij is dat pas begonnen in de vorige eeuw. Ik denk tenminste niet dat er in 1800 al zo massaal gefokt en geslacht werd. Waarmee ook is aangetoond dat het allemaal wel iets minder zou kunnen om de mensheid te laten overleven.

Hier in de gemeente is een slachthuis in opspraak. Een dierenactivist had daar met de verborgen camera gefilmd en gore praktijken aan het licht gebracht. De betreffende medewerker die de varkens mishandelde is ontslagen. Hij wist precies waar de toezichtcamera’s hingen zodat hij de mishandelingen buiten hun zichtveld deed. Ik heb altijd gedacht dat als je in een slachterij kunt werken je volledig afgestompt moet zijn. Anders hou je dat niet vol. Tegelijkertijd besef ik dat mijn kritiek schijnheilig is. Maar de dierenactivist, die zich 20 dagen lang voordeed als medewerker om zo de misstanden aan het licht te brengen, is een held. Ik zou er nog geen stap binnen willen zetten.

Nog meer verontwaardiging

Ik geloof dat ik de enige was die Mark Rutte wel geloofde toen hij zei dat hij zich het voorval met Omtzigt niet meer herinnerde. De man werkt 80 uur per week, ik 40 en vergeet al wel eens wat ik gisteren gedaan heb. Bovendien, als Rutte gezegd had dat Omtzigt inderdaad voorbij was gekomen als potentiële minister, was er weinig aan de hand geweest. De reden om te liegen was niet groot genoeg, vond ik.

Toen ik dit opperde op mijn werk vond iemand het ‘grappig’ om te zien dat ik slachtoffer was van 10 jaar VVD in de regering. Terwijl ik de afgelopen dertig jaar niet heb gestemd op de VVD. Altijd noemen mensen het grappig als ze iets irritant vinden, ik vind dat een irritante gewoonte. Volgens hem werd Rutte de hand boven het hoofd gehouden door de kamer. De kamer zou weten dat hij loog, maar desondanks niet ingrijpen. Een groot complot dus! En complotdenkers zijn wappies, zoals we weten.

Wat mij verder opviel was de grote poppenkast die ontstond, vergeef mij deze oneerbiedige uitdrukking. Maar wat ik ongeloofwaardiger vind is de oppositie, die bloed rook. Geen enkele intentie om recht te doen, slechts het bungelen van Rutte aan een zijden draadje was voor hen als het ruiken van een gewond dier waarop gejaagd moest worden. Zelf aan de macht komen leek hier het hogere doel. En dit is tevens de reden waarom ik 99% van de politici al vrijwel mijn hele leven niet geloofwaardig vind.

Tegen mij spreekt dat ik ik Lance Armstrong ook geloofde toen hij loog. En dat ik de VAR ook geloof als ze zeggen dat ze iedereen gelijk behandelen. Maar ik geloof dat Rutte hier niet zulke kwade intenties had als ze ons willen doen geloven. Tenzij Omtzigt nu binnen korte tijd jammerlijk omkomt bij een verkeersongeluk. Dan ga ik twijfelen.

Heldere kijk op Amerika?

Onlangs zat ik te denken of het nodig is ervaringsdeskundige te zijn om ergens een oordeel over te hebben. Mijn conclusie was dat het hebben van ervaring een heldere kijk juist in de weg kan staan. Dat begon toen ik nadacht over de doodstraf. Sommige mensen willen die nog wel eens aanprijzen als oplossing van pedofilie, om maar eens iets te noemen. Ik ben tegen. Zowel tegen pedofilie als tegen de doodstraf. “Ja, maar,” zegt men dan, “stel nu dat het jouw dochter was?” Tja, daar hebben ze een punt. Geef me op dat moment geen knuppel want ik ram z’n hele schedel tot pulp. En daar zit het dan net he? Ik kan niet meer helder nadenken als ik ervaringsdeskundige ben. Want dan laat ik mijn eigen leed en belang boven alles prevaleren. Ook boven de wet. Moeten we die wet dan maar veranderen omdat ik ineens ervaringsdeskundige ben? Nee, lijkt me gekkenwerk. Laten we het houden zoals we afgesproken hadden toen we er nog over nadachten zonder deze last.

Tweede voorbeeld. Ik vond wel eens iets van Rusland. Bijvoorbeeld dat oppositieleiders worden vergiftigd, vliegtuigen uit de lucht geknald en homo’s het leven moeilijk werd gemaakt. Volgens een Russische collega kon ik hier niet over oordelen omdat ik nooit in Rusland was geweest en zij er vandaan kwam. Zij dacht bijvoorbeeld dat die oppositieleiders wel vermoord waren maar niet in opdracht van Poetin, dat Oekraïne achter de aanslag op MH-17 zat en dat homo’s het in Rusland misschien wel beter hadden dan in Nederland. Ik geef toe, ik ben nooit in Rusland geweest en zij wel.

Door deze twee voorbeelden denk ik nu dat ik ook wel een heldere blik op Amerika en Amerikanen kan werpen zonder dat ik er ooit geweest ben. Ik denk namelijk dat Trump een beetje teveel eer krijgt. Alsof hij iets teweeg heeft gebracht wat nog niet bestond. Hij heeft slechts een verdeeldheid die er al was, verder aangewakkerd en uitvergroot. Mensen die op Trump stemden waren in grote getale mensen die eenvoudigweg niet op Biden konden stemmen omdat ze er te christelijk, en in dit geval te schijnheilig voor waren. Biden is voor abortus, dat is het enige wat ze horen, en dan is zo’n man gelijk al afgeschreven. Dat Trump over de bijbel spreekt is voor hen genoeg om hun verstandelijke vermogens verder uit te schakelen. Bovendien wil Biden hun wapens afpakken of aan banden leggen. Wapens die ze al lang hadden voordat Trump president werd. Daarbij willen ze niet dat het socialisme voeten aan de grond krijgt, want waarom moet je als hardwerkende burger betalen voor iemand die dat weigert te doen? Ook niet iets dat Trump verzonnen heeft. Racisme bestond ook al een paar eeuwen. Veel blanke Amerikanen weigeren te erkennen dat het bestaat, want zeggen ze, het maakt niet uit wat voor kleur je hebt, als je maar Amerikaan bent. Ondertussen is er om ze heen geen afwijkende kleur te bekennen. Armoede is een keuze in Amerika, iedereen die wil werken kan een behoorlijk betaalde baan krijgen, zeggen ze.

Bovendien, zo vinden de rednecks, dat wij in Europa niet naar Amerika moeten komen om ze te vertellen dat ze het fout doen, want zo leven ze daar eenmaal, en dat dien je te respecteren. En daar zit wat in. Als zij hier naartoe komen en zeggen dat wij geladen wapens in huis moeten hebben, dan zeg ik ook “sodemieter op.” Het is ook nog eens zo dat hun welvaart en voorspoed onder Trump is toegenomen, dus waar hebben wij het eigenlijk over? Ik denk dus dat Amerikanen al veel langer gek waren, dat je juist kunt zien aan het feit dat Trump president is geworden hoe egoïstisch een groot deel van het volk in elkaar steekt. Gelukkig voor een nog groter deel van de Amerikanen zijn er ook andere Amerikanen. Maar ook die bevallen mij maar matig met hun oppervlakkigheid en hun zucht naar geld en macht. Het punt dat ik wil maken is dat als Trump zo verdwijnt, de verdeeldheid zoals die er al was, blijft. Trump heeft het verergerd, aan de oppervlakte gebracht, gesteund en gesterkt. Misschien heeft hij de verdeeldheid nog sterker in Amerika verankerd. Ik zal ook blij zijn als hij uit dat Witte huis is opgedonderd, maar mijn reden daarvoor is persoonlijke ergernis. Maar die verdeeldheid zit in ingebakken in het verschil tussen de ene helft die liefst terug de tijd in wil, en de andere helft die iets socialer denkt. * Dat gaat er niet uit binnen twee generaties.

Wat Trump dan wel bereikt heeft is een zinloze muur aan de zuidgrens waar de Mexicanen in elk geval niet voor betaald hebben. En die vast niet lang blijft staan onder de nieuwe president. God Bless America. Waarom brengen we ze nog in het nieuws?

*Normaal gesproken is twee keer de helft het volledig aantal, maar ik begrijp ook wel dat niet elke Amerikaan in één van deze twee kampen in te delen is. En dat het hier een daar genuanceerder ligt. Wat dat betreft is het net een echt land.

Een natte wind

Toen ik lang geleden (2005) nog naïef was en dacht de wereld te kunnen redden, schreef ik een brief aan Van der Staaij over het standpunt van de SGP over de doodstraf. Ik kende van der Staaij nog helemaal niet, hij was de tweede man, Bas van der Vlies was er nog de baas, destijds ook wel “het geweten van de Tweede Kamer” genoemd. Maar van der Staaij was nog jong en ambitieus net als ik, en dacht destijds te scoren door op de herinvoering van de doodstraf te hameren. Op mijn brief kreeg ik nooit antwoord, maar de herinvoering van de doodstraf verdween uit het partijprogramma.

Nu staat er een nieuwe natte wind op, hij heet Chris Stoffer, hoe verzinnen zijn ouders het, en is inmiddels ook de tweede man bij de SGP. En ook deze man wil flink scoren bij zijn achterban, dus ook hij wil pleiten voor herinvoering van de doodstraf. Het staat immers in de bijbel, zo denkt Stoffer. Ik ben van mening dat het er niet staat, maar Stoffer denkt na lezing van een onbetekenende brief van een apostel dat dat wel zo is. En voor wie zou die doodstraf dan moeten gelden volgens Stoffer? Voor de moordenaars van Theo van Gogh en Pim Fortuyn. Gadverdamme. Wat een zielige dooddoener. Alsof Theo van Gogh en Pim Fortuyn belangrijker zijn dan iemand anders die vermoord wordt.

Ik ga deze keer geen brief meer schrijven. Laat Stoffer uit Nunspeet maar lekker zijn gereformeerde wind verspreiden over de bible-belt. Waait wel over.

Americanos

Dat Donald Trump herkozen zou worden, dat stond voor veel mensen zo vast als een huis. Ik heb altijd vertrouwen gehad dat dat niet zou gebeuren, simpelweg omdat ik dacht dat zelfs Amerikanen niet zo stom zouden zijn om het nogmaals te laten gebeuren. Ik neem maar vast een voorschot op de overwinning van Biden. Gisteren was dat al duidelijk. In de beslissende staten liep Biden zijn achterstand in, en er werden alleen nog maar de stemmen per post geteld, en daarvan zijn de verhoudingen eenmaal 80% Biden, 20% Trump.

Ik realiseerde me daarbij wat er vier jaar geleden gebeurde. Veel Amerikanen dachten dat het zo’n vaart niet zou lopen, Hillary zou op haar sloffen winnen, dus namen veel democraten niet de moeite om te gaan stemmen. Ze kwamen bedrogen uit. Deze keer hebben ze wel gestemd, niet op Biden, maar tegen Trump. De kans dat Biden de acht jaar gaat volmaken lijkt me niet zo groot, en wellicht neemt mevrouw Harris het over.

Wat ik ook altijd voorspelde, maar hier ben ik niet meer zo zeker van mijn zaak, is dat Trump na vier jaar weggestemd zou worden en alles zou terugkeren naar normaal. Wat normaal is, durf ik echter niet te definiëren. Ook onder een democratische kandidaat blijven Amerikanen gek, als ik ze allemaal even over één kam scheer. Het hele kapitalistische systeem van ze, de wapenlobby, en hun enorme ego hebben het land ziek gemaakt. Maar ik bedoelde dat we Trump snel zouden vergeten en we niet meer elke avond na het journaal gefrustreerd op Twitter hoefden te melden hoe gek Trump nu eigenlijk wel niet was. Want dat lijkt me duidelijk.

Ik ben nooit in Amerika geweest, en ik hoop dat zo te houden, dus ik kan mijzelf onmogelijk een Amerika kenner noemen. Maar ik spreek wel veel Amerikanen via mijn werk en ongeveer vier van de vijf zijn in mijn ogen verloren in hun systemen. Kortetermijnwinsten, dat is het enige dat telt, en daarbij worden leugens niet geschuwd. Zelfs leugens over hoe waardevol ze de werknemers vinden krijg je keihard in je gezicht gemaild. Ze kennen de menselijke waarden dus wel, ze handelen er alleen niet naar. “you know why I get up in the morning? To make money! Never be satisfied! Always want more!” Dat is wat ze roepen tegen ons, Europeanen, die wel andere dingen aan hun hoofd hebben.

Amerika stevent af op een fikse ruzie tussen de bevolking. Of het ook tot een burgeroorlog komt, het lijkt mij niet. Ik hoop dat de rust terugkeert. Hun DNA verandert echter nooit.