Categorie: Mack vindt ergens wat van

In Amsterdam waren rond de wedstrijd Ajax en de Israëlische club Maccabi Tel Aviv, rellen te betreuren. Geen voetbalgerelateerde rellen, maar aanvallen van jongeren op scooters op Joden. We begrijpen allemaal wel wie er bedoeld worden met jongeren op scooters. Ze zijn gek op zonnebloempitten.

Amsterdam en de Israëlische regering vonden het nodig om hier een vergelijking met de Tweede Wereldoorlog te maken. Het zou de grootste aanval op Joden sinds de tweede Wereldoorlog zijn geweest, er werd gesproken over pogroms. Het nieuws over de mishandelingen bereikte zelfs Biden en Netanyahu, die zich er allebei mee bemoeiden en opheldering wilden van de Nederlandse regering. Die vergelijking met de Tweede Wereldoorlog ging mij wat ver. Vijf mensen moesten naar het ziekenhuis. Bovendien werkte onze overheid hier geenszins aan mee, maar waren het aanvallen van allochtone jodenhaters. Praat me dus niet van de tweede Wereldoorlog.

Echter, de aangevallenen behoorden tot een groep die anti-Palestina leuzen riep en ook een Palestijnse taxichauffeur mishandelde. Dat in ogenschouw nemend, doet mij dit in weinig denken aan de tweede Wereldoorlog. De Kristalnacht werd georganiseerd door de nazi’s en vond in heel Duitsland plaats. Neemt niet weg dat de Arabieren op hun scooters zich van mij te pletter mogen rijden onder een tram. Gewoon omdat ze bewust de westerse waarden kapot maken.

Waar het mij uiteindelijk om gaat is de hypergevoeligheid als er Joden bij betrokken zijn. Omdat het duidelijk moet zijn aan de buitenwereld dat de degene die de aanvallen veroordeelt, op de eerste plaats denkt aan de holocaust, het ergste wat de wereld ooit overkomen is in de ogen van een superieure westerling. Dus werd er gesproken over een gitzwarte nacht. Wat natuurlijk weer in het verkeerde keelgat schiet bij de actiegroep kick out Zwarte Piet.

Ik vind Kamala Harris een elegante vrouw. Ik vind eigenlijk dat er een nieuw Vrijheidsbeeld gemaakt moet worden met haar gezicht. Ik vind haar lach ontwapenend. Ja, ze zou echt een goede president zijn geworden. Maar van welk land, dat is de vraag. The divided States of America?

Ik woon niet in Amerika, sterker, ik ben er nog nooit geweest, en ik heb altijd een zekere afkeer van Amerika gehad. Te lomp, te dom en te patriottistisch. Maar juist de laatste jaren was dat aan het veranderen. Ik zag ineens de enorme schoonheid van de natuur, de uitgestrektheid van het land, Amerikaanse auto’s werden beter, en ik sprak zelfs met Amerikaanse collega’s die volstrekt normaal waren. Ik was waarschijnlijk wat beïnvloed door the Dukes of Hazzard, en had het idee dat Amerikanen dikke, sigarenrokende hoedendragers waren met in de ene hand een geweer en in de andere de bijbel. Nee, ik was mijn mening juist aan het bijstellen. Blijk ik het toch altijd goed gehad te hebben.

Ik ben net weer bij met de administratie voor de voetbalclub die ik met steeds meer tegenzin doe, inmiddels al een jaar of zeven. Ik zorg voor de incasso’s, voor de administratie daarvan en voor het aanmanen van wanbetalers.

Daarbij gebruik ik een oude trage pc, een verouderde versie van Excel en Outlook wat het allemaal niet overzichtelijker maakt. Ik heb ook geen goed systeem voor aanmaningen, dus het is veel handmatig werk. Ik denk dat ik er zes tot acht uur in de maand mee bezig ben. Aan het begin van het seizoen meer. Contributiebedragen moeten worden geïndexeerd, alles moet weer gecontroleerd, handmatige correcties maar het ergste is de stichting. Ik noem even geen naam, maar er is een stichting die betaalt voor kinderen die zelf niet kunnen betalen. Hoe de stichting aan haar geld komt is mij niet helemaal duidelijk, maar ik vermoed dat de gemeente erachter zit.

De stichting is alleen bereikbaar op maandagochtend en er werken een man en een vrouw, die alleen hun voornamen vermelden in elke mail. Groeten, Piet/Hennie staat er, maar dan hun echte voornamen.

Piet en Hennie nemen het niet zo nauw. Vragen niet om identificatie dus ongeveer elke naam die ze aan mij doorgeven is anders dan hoe wij ze in het systeem hebben staan. Soms geven Piet en Hennie mij namen door van kinderen die helemaal niet op voetbal zitten. Die mag ik dan factureren, wat ik natuurlijk niet doe. Soms geven ze door dat ik het hele seizoen kan factureren, terwijl het kind pas aan het eind van het seizoen wordt ingeschreven. Vaak sturen ze hun communicatie naar de penningmeester, ondanks herhaaldelijke verzoeken van mij om mij in cc te zetten. De nieuwe penningmeester had geen idee, maakte een paar handmatige facturen met het maximale bedrag, en die werden zonder probleem betaald. De stichting betaalde dus 350 euro per kind, terwijl als ze mij hadden gemaild hadden ze een factuur ter hoogte van de contributie gekregen, ongeveer 150 euro lager.

En dan denk ik, we moeten allemaal goed op geld letten en de gemeente (vermoed ik) doet maar wat? Omdat de inwoners toch hun belasting wel betalen? Nee, als ik het werk van Piet en Hennie deed, zou dat anders gaan. Dan zou de gemeente geld overhouden en kon de milieustraat gratis worden. Ik noem maar wat.

Steevast na koningsdag raak ik in discussie met iemand, meestal mijn moeder, over het koningshuis. Ik ben niet tegen, zij is niet vóór. En wie niet voor is, is tegen, en wie niet tegen is, is vóór, aldus een groot profeet. Uiteindelijk kijken we beiden naar de poppenkast, want poppenkast is leuk. Ik begrijp de argumenten tegen nooit zo; soms is het een geldkwestie, soms gaat het over erfopvolging, soms is het jaloezie over de belastingplicht. Wat dat geld betreft, het kost niet al teveel en stel het onwaarschijnlijke geval dat we het wisten uit te sparen door het af te schaffen, dan garandeer ik dat de politiek het uitgeeft aan iets wat nog minder zin heeft. Het uitgespaarde geld komt in elk geval niet uw kant op. Erfopvolging, interessant, Amalia zal blij zijn dat ze straks het recht krijgt om de troonrede voor te lezen. En laten we de koning vooral belasting laten betalen van zijn door de belasting gefinancierde inkomen.

Maar zo vinden we allemaal wel iets, want dat krijg je in een land waar het geweldig gaat, dan ga je van meer dingen iets vinden. Wat ik dan ook vind is dat het werkelijk gênant is dat mensen langs de route staan te demonstreren en roepen “ leve de republiek.” Aanvoegende wijs. We hebben helemaal geen republiek. Roep dan, “weg met de koning” of zo. Over het algemeen hou ik niet van demonstranten. Ik weet niet wat dat is. Het zal komen doordat het woord demon erin zit. Ze maken niet de juiste emotie in me los en vaak kies ik partij voor hetgeen waartegen ze demonstreren. Niet dat dat wel iets uithaalt, maar in mijn hoofd zal het ze leren, die pretbedervers. Als je pret wilt bederven doe het dan goed en gebruik molotov cocktails, maar dat vastgelijm zouden ze moeten bestraffen met vast laten zitten.

Goed, demonstreren is een grondrecht, en morgen, tijdens dodenherdenking kunnen we onze borst weer natmaken. Ik zit toch de denken aan een lichte inperking van dit grondrecht. Niet tijdens dodenherdenking, anders kunnen we straks nog meer doden herdenken.

Er was gedoe met Johan Derksen, want Johan Derksen geeft nu eenmaal gedoe. Het zou gaan om een racistische uitspraak en ik heb even teruggeluisterd. Of de uitspraak racistisch was dat weet ik niet, het neigt er wel naar. Maar het werd er natuurlijk weer uitgelicht, terwijl de aanleiding, het volgens Derksen verkwisten van miljoenen, naar de achtergrond werd geschoven.

Het “slachtoffer”, kamerlid Habtamu De Hoop (met adoptie achtergrond) kaatste (Fries) geweldig terug. Hij sprak Johan Derksen in het Fries toe, en liet merken dat hij wel een oprjochte Fries was. Hij liet het daarbij en ging ook geen aangifte doen tegen Derksen. (Anderen wel) Hij had belangrijkere dingen te doen. En gelijk heeft hij. Derksen is geen racist, tenzij hij in z’n garage allemaal nazivlaggen heeft hangen waar ik niet van weet. Een boze witte man hooguit, zoals ik dat ook ben. Maar dat hij wit is daar kan hij niks aan doen, dat hij man is kan hij weinig aan doen, en dat hij boos is, daar kan hij ook niet zoveel aan doen, want hij wordt meer boos gevonden dan dat hij het is.

Ik ken een of twee racisten. Die zijn niet te vergelijken met Derksen. Dat zijn stiekeme mensen waarbij je je hoogst ongemakkelijk voelt als ze een racistische grap maken. Ze lachen daar zelf het hardst om. Je voelt dat ze ook zouden lachen als de grap die ze vertelden een waargebeurde situatie betrof. Ze verzamelen niet zelden nazi-artikelen, zogenaamd om de historische waarde ervan.

Voor mij is racisme iets heel lastigs. Het zit in een mens om alles wat vreemd is te wantrouwen. Je kunt alle uitspraken en grappen compleet uit de context halen zodat we een haast onleefbare, humorloze samenleving krijgen met alleen nog maar maatschappelijk correcte gesprekken en juridische procedures over en weer, óf je kunt een persoon of situatie zelf beoordelen.

Derksen benoemt nog dingen met z’n reptielenbrein en durft ze ook te benoemen, en ik vind dat prima. Als hij een keer uit de bocht vloog zoals hier, dan is het ook prima dat hij even te kakken wordt gezet in dit geval door Habtuma de Hoop. Zoals Habtuma zei: laat niemand je vertellen wie of wat je bent.

ASML was in het nieuws, er zou door het kabinet een plan opgezet worden om ASML hier te behouden. Wat dat plan behelst, dat weet ik natuurlijk niet, maar ik weet wel dat het van levensbelang is om een multinational als ASML in Nederland te behouden. Net als de VOC destijds van levensbelang was voor de republiek. De bestuursvoorzitter beklaagde zich over het moeilijke ondernemersklimaat in Nederland en afhankelijk van het plan van de overheid zou het bedrijf zijn investeringen hier gaan doen, of anders elders, waar ze wel begrip hebben voor de moeilijke omstandigheden voor een dergelijk concern.

Het zal dan waarschijnlijk gaan over expats, die moeten hier met voorrang gehuisvest worden, en dat lijkt me logisch, die mensen uit India komen hier natuurlijk niet naartoe als er geen huizen zijn. Dus dat gaat geregeld worden. Jonge mensen uit Nederland kunnen er natuurlijk ook gewoon voor kiezen om bij ASML te gaan werken als ze huisvesting nodig hebben, dus ik zie niet echt een probleem.

Dan moet het gaan over de voertaal op universiteiten. Een of andere achterlijke had bedacht dat we die weer Nederlands moesten laten worden omdat de beheersing van de Nederlandse taal werkelijk bedroevend is bij veel jonge mensen, en om de taal niet compleet in gevaar te brengen, werd dit plan bedacht. Toegegeven, als dat het enige effect was, prima, maar hier werden de genoemde expats even over het hoofd gezien. Een bedrijf als ASML is natuurlijk gebaat bij veel slimme studenten uit het buitenland, en die kunnen we natuurlijk niet gaan lastig vallen met ons onbenullige taaltje. Schrappen dus, en de voertaal moet weer Engels worden.

Als laatste punt in de onderhandelingen moet er natuurlijk iets aan de belastingdruk gedaan worden. Allemaal leuk en aardig dat verhaal van de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten, maar Drees is al heel lang dood, en zo werkt het eenmaal allang niet meer. Goed, we hebben de nodige problemen in Nederland, maar om die nu te gaan verhalen op de aandeelhouders door ze het wettelijke tarief te laten betalen zou toch ook niet helemaal eerlijk zijn, zeker niet als je ziet hoe belangrijk ASML voor de economie is.

Nee hoor, een dergelijk bekrompen politiek daar kunnen we helemaal niks mee. En anders kan er over een jaar of 150 heus nog wel excuus worden aangeboden door de politiek voor het verkwanselen van het Nederlands, en aan de nabestaanden van al die mensen die geen huis konden vinden.

Ik zie zelden een wolf terwijl ik echt vaak in hun territorium loop. Wolven zijn schuw en mijden liever de mens. U kunt mijn weblog erop nazoeken, al ver voor zijn terugkeer schreef ik al over zijn terugkeer, en dat we zo’n beest nodig hebben in het land.

Ik heb ook nog nooit een zinnig argument tegen de wolf gehoord. Veelal boerenknuppels die vinden dat boeren en plattelanders de wijsheid in pacht hebben en dat mensen die ervoor geleerd hebben niet te vertrouwen zijn. Veel verder dan “er is hier geen ruimte” komt het niet.

Iemand had een wolf gefilmd die overdag vrij dichtbij kwam. Na een tijdje vond de wolf het welletjes en verdween weer het bos in. In de commentaren wekte iemand de suggestie dat de wolf beoordeelde dat er teveel mensen waren voor een aanval en hij vroeg zich af of we dit wel moesten willen in Nederland.

Ik dacht daar over na. Moeten we dit als mens toestaan? Want mensen staan boven dieren en hebben de eerste rechten. Wij mensen zijn superieur en bepalen welke dieren we in onze nabijheid dulden. En wij mensen weten ook precies wat goed is voor de aarde, en wij snappen ook dat we steeds moeten streven naar meer. En omdat we meer willen moet de economie harder draaien, en daar hebben we meer mensen voor nodig, die meer eten en meer op vakantie moeten, en in hun honger naar geld weer iets nieuws uitvinden waar ondernemers mee aan de haal gaan, kortom, wij mogen de aarde kapot maken.

Ik ben niet zo’n fan van de mensheid, dat moge duidelijk zijn. Ik zou zeggen, langzaam laten uitsterven, dan hoeft ook niemand zich meer druk te maken over de wolf.

Op mijn werk wordt jaarlijks een gko – general kick-off in Las Vegas gehouden, en daar moeten alle sales naartoe. Dat zijn honderden mensen van over de hele wereld die daar naartoe vliegen, hotels bezetten en zuipen op mijn kosten. Uiteraard zeggen de sales, als ik naar het nut vraag, dat je niet zonder zo’n kick-off kunt, zonder dat verder te beargumenteren. Waarschijnlijk betwijfelen ze het allemaal, maar houden ze het stil zodat ze dit jaarlijkse uitje behouden.

Toen het coronavirus heerste en het evenement niet door kon gaan, bleken de verkopen daar helemaal niet onder te lijden. Integendeel. Toen ik sales daarmee confronteerde was ik een lul, zonder dat verder te beargumenteren, maar dat doe ik ook nooit als iemand een lul is. In elk geval, ik dank onze lieve heer op mijn blote knieën dat ik daar niet heen hoef. Ik kreeg wel een link toegestuurd met een livestream van een aantal enorm hoge piefen die op het podium stonden.

Ik werd er een beetje onpasselijk van. Wat een verschrikkelijk geneuzel! Wat een geslijm! Wat een demagogie! De mannen waren zo excited dat ze ervan glommen. Ze herhaalden het een aantal keer, hoe super excited ze waren, en lieten het klapvee doen waarvoor ze uitgenodigd waren, klappen. Als de Amerikaanse president het doet is het al overdreven, dit was helemaal een verschrikking. Bovendien nog gelogen ook, want als ik super-excited ben, dan heeft dat met testosteron en zwellichamen te maken, en dat gaat zeker niet op een podium gebeuren. Ik heb er ook wel eens een hysterisch horen uitkramen dat hij hungry was. Hungry naar omzet en groei. Terwijl we allemaal weten dat als ze ergens anders meer kunnen verdienen, het plotseling afgelopen is met het commitment dat ze prediken.

Zolang ze mij met deze poppenkast niet lastig vallen, gaan ze hun gang maar en geven ze jaarlijks die paar miljoen maar uit aan hun feestje. Ik verdien hier ook mijn geld dus laat maar gaan. Maar ik vind wel wat van dit geldverkwistende en milieuverwoestend leugenfestijn. Ik vind het een kwalijke zaak, en het zou door een rechter verboden moeten worden. Omdat het niet alleen hersenschade veroorzaakt.

Er moet mij toch iets van het hart. Ik kan mij ook niet aan de indruk onttrekken dat het NOS journaal het met opzet deed. Want waarom kwam er gisteren een item over het slavernijverleden? Er zijn excuses gemaakt door Rutte, door de koning, en toch moest er iemand een non-item aanhalen door te stellen hoe serieus de excuses nu genomen moeten worden gezien de laatste verkiezingsuitslag. De “betrokkenen” maakten zich hierover zorgen. Misschien terecht, maar het zou geen nieuwsitem moeten zijn. Ik persoonlijk sta anders tegenover excuses omdat ik vind dat het te lang geleden is. Maar dat was een slecht argument, werd mij duidelijk. Want mensen zouden hier nog altijd onder lijden. Dus akkoord, als Rutte en de koning daar anders over dachten en het leed van die mensen zo verlicht werd, prima.

Daarna een item over Desi Bouterse. Vandaag zal Bouterse zijn definitieve vonnis over zijn aandeel in de decembermoorden van 1982 horen. Er wordt 20 jaar geëist voor 15 moorden. Dat vind ik al vrij weinig. Maar veel Surinamers vinden dat hij helemaal niet de cel in hoeft. Hun argument? Het is te lang geleden.

Over non-items gesproken. Er is een opinieprogramma genaamd Een Vandaag dat opinies peilt. Meestal de opinie van Mien uit Assen, als u haar kent. Gisteren had het gepeild hoe de verkiezingsuitslag nu zou luiden, een paar weken na de verkiezingen. Met heuse staafdiagrammen werd in beeld gebracht dat de PVV nu nog groter zou zijn en PVDA/Groenlinks verloor drie zetels. Met de volle overtuiging dat ze nieuws aan het brengen waren werd er vervolgens ingezoomd op wie dan wel niet profiteerden van het zetelverlies van PVDA/GL. Dat waren niet de overige linkse partijen volgens Een Vandaag.

Wie er wel van profiteerden ben ik vergeten omdat ik met stomheid was geslagen over hoe serieus en triomfantelijk dit als nieuws werd gebracht door Hila en Joyce. Of staan er werkelijk een paar partijen te feesten omdat ze weer een virtuele zetel hebben gewonnen?

Nu we het er toch over hebben, ik vind dat het rapporteren van grensoverschrijdend gedrag alle grenzen overschrijdt. Nu weer een minister met een rode baard, die daar zit om te verhullen dat hij nog een kind is, die met een deur heeft geslagen en gescholden. Nou nou! Als ik vroeger tegen mijn baas zei dat ik iets niet snapte, bulderde hij: wat snap je nu eigenlijk wel? Ik vond dat stiekem wel grappig. Of als ik tegen het advies van een andere baas inging, hoorde ik boos: “verdomme, ik heb toch gezegd dat…“

Het probleem dat het heeft veroorzaakt is dat ik niet meer tegen harde geluiden kan. Dan bedoel ik geen onweer, maar mensen die een hard geluid maken zonder zich te bekommeren om een ander. Dat krijg je ervan! En verder heeft het veroorzaakt dat ik absoluut niet tegen tere zieltjes meer kan. Die niet een keer slikken of op hun tanden bijten, of nog beter, terug schelden. In plaats daarvan gaan ze naar HR om een procedure aan te spannen.

Laatst was er hier een man die met de beste bedoelingen een meisje van achter in een volle kantine besloop, haar liet schrikken en haar daarbij aanraakte. Het kind schrok zich te barsten maar de moeder ging het seksualiseren. Dat hij haar niet hoefde aan te raken. Gelukkig was mijn vrouw erbij, die toch al een bloedhekel aan die moeder heeft en zei tegen haar: “serieus?”

Uit een ander tijdperk komend, erger ik me steeds meer aan het gebrek aan incasseringsvermogen van de mens. Er kan wel eens iets misgaan in je leven en het kan zelfs zijn dat een ander een keer boos op je wordt en daarbij zijn stem verheft, of zelfs schreeuwt. Diegene heeft vaak zelf een probleem, maar zie dat ook eens in, in plaats van het op jezelf te betrekken. Mijn moeder zei dan altijd: misschien heeft hij wel ruzie gehad met zijn vrouw.

Ik kan nog wel tig voorbeelden noemen van grensoverschrijdend gedrag naar en door mij, wat destijds niet zo werd aangemerkt, waarschijnlijk omdat de grenzen verder weg lagen. Daar word je hard van, werd er vaak gezegd. Een harde ben ik nooit geworden. Wel naar mezelf, zelden naar anderen.