Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

In mijn streven om na de sensationele overwinning van Turkije op Tjechië (u weet nu hoe de toeter van een Kadett klinkt) over iets anders dan over voetbal te loggen, stuitte ik tijdens een zoektocht op nu.nl op het bericht dat er in de Bondsrepubliek weer wolven in het wild leven. Da's nog maar 1 land van ons vandaan!

En juich ik dit toe? Jazeker! Al vanaf dat ik een adolescentje was pleit ik voor de terugkomst van de wolf in Nederland. Wij zijn qua wilde beesten het meest belachelijke land ter wereld. Elk zichzelf respecterend land heeft een gevaarlijk dier in z'n bossen/oerwouden/steppen/toendra's rondlopen. En wat hebben wij? Een leeuw in een blauw pak. Wilde zwijnen die levensgevaarlijk zijn als ze jonkies hebben. Laat me niet lachen. Een zwijn met jonkies is nog schuwer dan een marsmannetje.

Dus van mij mag die wolf doorstoten naar Nederland. En de linx en de poema mogen ook komen. En dwaallichtjes! En de strenge winters moeten weer terug. En ik wil een groot stuk van Duitsland erbij. Staatsbosbeheer mag opgeheven worden. Het bos beheert zich zelf maar. Het wordt er betreden op eigen risico. Want we dutten in met z'n allen. Onze zintuigen zijn geen schim meer van 100 jaar geleden. We zitten onderuit gezakt voor de TV! Of achter de computer te niksen. We rijden het liefst dieselautomaten! Wij noemen varkens lui!

Ik wil weer kunnen zien in het donker. Mijn oren kunnen draaien in de richting van geluid. Ik wil het verschil tussen broccoli en bloemkool weer kunnen proeven. Tussen Hollandse nieuwe en tentharing! De komst van de wolf wordt mijn redding. Wolvengehuil wil ik horen!

Straat oranje, huis oranje, gezicht oranje, tanden oranje, oranje muts op, oranje pruik op, oranje shirt aan, misschien zelfs wel op de oranjecamping? Of met 100 andere oranjefans in een grote zaal met veel bier kijken naar een megagroot scherm?

Mevrouw Mack en ik kijken samen op de bank en kunnen het commentaar gewoon verstaan. Als er gescoord is zijn we blij en springen we een keer op. En wij hebben geen last van mevrouwen die precies weten hoeveel het gaat worden en die hun voorspelling na elk doelpunt bijstellen, zodat aan het eind het toch precies weer klopt, en waardoor ik niet kan horen wat er gezegd wordt. Of gasten die niks met voetbal hebben en alleen maar komen voor een feest.

En mevrouw Mack is dan ook wel weer zo dat ze mijn voetbalcommentaar wél aanhoort en in elk geval doet alsof dat wel zinnig en informatief is. Nee, ik kijk het liefst naar het EK met haar samen en verder niemand.
In 1988 had ik na afloop van de finale wel een klein rood-wit-blauw-vlaggetje op mijn wang. Maar toen waren de wedstrijden al gespeeld en kon ik niks meer missen.
Maar ben ik om dit alles minder oranjefan?

Winst op de wereldkampioen is natuurlijk een uitslag die geheel in lijn ligt met het hogere doel van Van Basten, aan wie wij straks het kampioenschap te danken hebben.
Het is jammer dat de wedstrijd zo slecht bekeken werd, tenminste daar ga ik vanuit, want ik neem aan dat iedereen die het de afgelopen jaren zo hartgrondig oneens was met Van Basten, hem een goeie voetballer maar een slechte coach vond, en die zelf een veel betere opstelling wist, dan ook zo principieël was om niet te kijken. Tenminste, zo doe ik dat zelf met principiële zaken. Voor alle principiëlen: het is 3-0 voor Nederland geworden.

Maar wat vond u van het contrast tussen Frank Snoeks die geweldig mooi kan vertalen wat hij ziet gebeuren en daar nog mooiere conclusies aan kan verbinden, en (was het) Bert Maalderink? Die wanhopig op zoek was naar spelers die in polonaise door de persruimte liepen?
Jongens, wat reageren jullie nuchter? Jullie hebben van de wereldkampioen gewonnen! (Oh echt, is Italië de wereldkampioen?)

Maar stel nu dat de spelers wel hossend de persruimte binnen waren gekomen dan had ik met u willen wedden, voor € 7,34, dat Maalderink geroepen had: "Jongens, jongens, jullie zijn er nog niet!"
Ik wed met u, voor € 7,34, dat als Nederland kampioen mocht worden (en dat worden ze) dat Maalderink hetzelfde lot wacht als Kees Jansma in 1988. Hij eindigt met een nat pak in het zwembad van het hotel.

Graag wil ik zaken duidelijk hebben. Zwart óf wit én netjes in een hokje ingedeeld. Overzichtelijkheid. Geen grijs. Hollandse nieuwe past dus niet in mijn systeem. Als er iets is wat ik niet snap is het Hollandse nieuwe. Ik raak er elk jaar weer van in de war, en vind ook dat de Partij voor de dieren hard tegen deze modegril moet optreden.

Het zit namelijk zo: haring is haring, en smaakt ook naar haring. Elk jaar smaakt haring precies hetzelfde. Als 'kenners' gaan praten over plankton in het water, vetpercentage en nog een paar niet bestaande termen, dan raakt mijn systeem in de war en word ik agressief. Want haring smaakt naar haring, altijd. Het enige wat je misschien nog kunt proeven is of de haring bedorven is of niet.

Ik word sowieso agressief van vlaggetjesdag. Want ik heb @###@#$% vorige week al Hollandse Nieuwe gegeten JA!!!??? Het stond erbij dus dan was het zo! En dan kan het niet zo zijn dat de haring die vandaag gevangen werd, ook Hollandse nieuwe is. Dus dat eerste vaatje wat vandaag traditioneel verkocht is aan de hoogste bieder, is gewoon een vervalsing. En dan nog eens wat, wie zegt mij dat er geen bet-overgrootharing tussen zwemt? Die wordt ook gewoon verkocht als Hollandse Nieuwe en ook daarvan gaat zo'n Spakenburgse met een vetpercentage van 97 staan te beweren dat het een fantastisch haringjaar is.

Vlaggetjesdag is hetzelfde als valentijnsdag, secretaressedag en de nationale sta stil bij de gehandicapte neef van je buurmandag, en dient onmiddelijk afgeschaft te worden. En doe geen poging mij ervan te overtuigen dat u wel verschil proeft tussen een hollandse nieuwe en een tentharing, want dat is alleen maar uw verbeelding.

Eigenlijk ben ik Braziliaan of Argentijn. Een van de twee. Niet dat ik samba, tango of denderend voetbal, maar ik heb een on-Nederlandse instelling als het om heldenverering gaat. Ik blijf altijd nuchter, ik heb geen Elvis of Senna op mijn arm getatoueerd, maar als iemand zoveel voor het Nederlands voetbal heeft betekend als Marco van Basten, dan zal ik hem, ondanks zijn Ajax-verleden, altijd steunen.

Ik vind het ongepast kritiek op hem te hebben, vooral omdat hij stuurlui is en ik wal. Zijn uitstraling, intelligentie en kalmte maken hem een leider. Mij maakt het niet uit dat het Nederlands elftal geen sprankelend voetbal heeft laten zien, en dat ze niet wonnen van een op papier matig voetballand. En dat hij meer spelers heeft opgeroepen dan er in de eredivisie spelen, als Marco vond dat dat nodig was, dan was dat zo. Het waren de benodigde middelen voor het heilige doel.

En het doel gaat bereikt worden, want San Marco heeft het gezegd. En ik heb dat gevoel deze keer ook. En nee, ik ben niet iemand die z'n huis oranje verft en die dat elke twee jaar denkt. Maar nu wel. Marco heeft de laatste voorbereidingen getroffen. Zijn haar is ultra-kort zodat hij daar twee maanden lang niet naar hoeft om te kijken. Ik zie hem al staan langs het veld, zijn gezicht ernstig, tot het allerlaatste fluitsignaal klinkt. Twee weken voor dat fluitsignaal zal alle kritiek al verstomd zijn, omdat de criticasters zichzelf niet willen uitsluiten van het "wij gevoel" en de zoete smaak van overwinning. En voordat de haan driemaal heeft gekraaid zullen zij zeggen: "Ik heb het altijd al gezegd, Van Basten is de beste coach die we ooit hadden."

Na de storing bij KPN en XS4all van twee weken geleden, was internet op mijn werk erg traag geworden. Ik kon geen youtubefilmpje meer bekijken! Ik kon de site van de belastingdienst niet eens meer fatsoenlijk raadplegen. De eerste twee dagen doe je nog niks, omdat je ook wel snapt dat het met de grote storing te maken heeft, maar na een weekje ga je toch eens een balletje opgooien bij mensen die geacht worden verstand van internet en netwerken te hebben.

Door mijn vorige werk en door mijn enorme mensenkennis weet ik dat IT'ers niet veel meer zijn dan verkopers. Ze hebben de ballen verstand van het produkt dat ze verkopen maar factureren kunnen ze als de beste, maar zelfs dat laten sommigen nog door de afdeling administratie doen. Dus ze geven je zoethoudertjes. "Heb je 'm al opnieuw opgestart?" is natuurlijk een hele stomme vraag aan een Mack. "Zit de stekker erin?" heb ik ook meegemaakt en Microsoft de schuld geven van de fouten in het produkt dat ze zelf verkopen….meesters zijn het erin.

De netwerkbeheerder aan wie ik mijn probleem voorlegde gaf natuurlijk gelijk KPN de schuld. "Nee, dat kan heel goed hoor, dat dat twee weken duurt, zo'n storing" Makkelijk antwoord, klant afgepoeierd op naar het volgende slachtoffer. Ik besprak de situatie met een vrouwelijke collega waar ik nogal een intieme overwerkrelatie mee onderhoud.

"Wedden dat het helemaal niet aan KPN ligt, maar dat zometeen de router doorgebrand blijkt te zijn of zoiets? Wedden?"
Ze ging op de weddenschap in en zei iets van: als je gelijk hebt trakteer ik, als je ongelijk hebt trakteer jij."
Ik zei: "Nee, we doen het als volgt: als ik ongelijk heb trakteer ik, als ik gelijk heb ga jij hier een dag in je gele bikini zitten."
Hahahaha doen ze dan, u kent het wel, maar verder er niet meer op ingaan. De lafheid!

Moet u eens een keer raden welk computeronderdeel er vandaag overleden bleek te zijn.

Elke dag kom ik er langs: La Tour, een 75 meter hoge wolkenkrabber die de skyline van Apeldoorn moet voorstellen want er wordt steevast bij vermeld dat je 'm vanaf de snelweg al kunt zien. En Apeldoorn is natuurlijk een geduchte concurrent voor Rotterdam en New York, die ook redelijke skylines hebben, maar toch minder. Eerlijk gezegd, ik ben er zelfs als niet-inwoner van de gemeente Apeldoorn een beetje trots op. Want waar je trots op bent, dat trek je naar je toe.

Dat doet mij denken aan een uiterst irritante ex-collega die zo gereformeerd was dat-ie er trots op was. Ik had altijd strijd met hem, want hij vond mijn muziek niet mooi. Sterker nog, het wás niet eens muziek volgens hem. Op mijn vraag wat hij dan van klassieke muziek vond, antwoordde hij een beetje verbaasd dat ik dat niet wist: "Klassieke muziek, dat is ook van ons." Ik wist dat niet, dat het van de refo's was, en ik denk zelfs dat ik sommigen een zware klap toebreng met dit breaking news, maar ik wilde toch een keer de gereformeerde waarheid verkondigen.

Maar ik dwaal af, en dwaalsporen zijn vaak leuker dan het rechte pad, dat weet ik wel, maar ik moet streng zijn: La Tour. Home of Ernst & Young Apeldoorn. Accountants met titels, blauwe pakken en BMW's. Jongens om rekening mee te houden. (Hans denkt zelfs dat ik daar ook werk, in "het huis" zoals hij het noemt, hoe moet ik hem ooit vertellen dat ik geen titel heb, geen blauw pak, dat van die BMW weet-ie al, en dat ik een paar honderd meter verderop werk, op een administratiekantoor dat niet eens goedkeurende verklaringen mag verstrekken?

Vanavond om kwart over tien na een zware aangifte vennootschapsbelasting van een fiscale eenheid met vier bv's en dividenduitkering waarop geen dividendsbelasting hoefde te worden ingehouden volgens artikel 4 lid 1, wet op de divendendbelasting 1965, reed ik uit mijn werk naar huis en één ding viel me op. Alle lichten bij La Tour waren al uit. Tien uur! Het is oneerlijk verdeeld.

Als ik zo'n mooie bocht, zijnde de op- of afrit van de snelweg neem, ligt binnen in de bocht altijd een mooi stukje bos of een ondiep plasje. Ideale plek om een lijk te verbergen, denk ik dan.
Het grote nieuws van vandaag was de arrestatie van een verdachte in de Puttense moordzaak. 14 jaar na dato op basis van een DNA-match.
Als ik dit hoor komt mijn criminele inslag in opstand. Met modern DNA-onderzoek heeft de moordenaar/verkrachter geen kans meer om uit handen van de politie te blijven. Tenminste, niet zolang er een lijk wordt gevonden. Want het DNA achterhaalt je uiteindelijk.

Ik heb nooit een moord gepleegd (tenminste niet met voorbedachte rade) en ik ben het ook niet van plan, maar ik ben het niet met deze technologische ontwikkelingen eens. Want als alle moorden straks worden opgelost, wat moet er dan nog in de krant? En als alle verdere criminaliteit wordt uitgeroeid, waar moeten we het dan nog over hebben? En dan heb ik het nog niet eens over de overbevolking die in de hemel gaat onstaan. Uiteraard hoop ik dat niemand van u, of iemand die u persoonlijk kent ooit zelfs maar slachtoffer van een autoinbraak wordt, maar dat dat soort dingen voorbehouden blijft aan de 39367e inwoner van gemeente 212. (tenzij u voor u beroep in auto's inbreekt, dan wel natuurlijk.)
Het zal u niet verbazen dat ik tegen een DNA databank ben, waar het DNA van elke Nederlander wordt opgeslagen. Het is het begin van Minority Report. De hel op aarde. De keus tussen goed en kwaad moet wel een verantwoording van het individu blijven, niet dat je in een fabriek gaat werken omdat er in de moordelarij toch geen toekomst meer zit.

Beter dan 100 Al Gore's op een rij helpt mij het één keer bekijken van de BBC film "Earth-de reis van je leven"
Een film die start op de noordpool, over de globe afzakt naar de zuidpool, om daarna nog één keer terug te komen op de noordpool. Wat een knappe film in alle opzichten!

De zeldzame natuuropnames zijn al overweldigend mooi, maar nog veel knapper vind ik het hoe de film het klaarspeelt mij steevast partij te laten kiezen voor de underdog. U moet voor de gein uw kind eens laten vallen in Ouwenhands Dierenpark tussen de ijsberen. Met schoenen en jas wordt het opgevreten. Klerelijers zijn het! (de ijsberen) Als dat je overkomt ben je blij dat de ijsbeer in 2030 is uitgestorven.

In de film echter, loopt een ijsbeer over steeds dunner wordend ijs, tot hij er op een gegeven moment doorheen zakt en dagen moet zwemmen voordat hij nog nét niet verdronken en uitgehongerd weer vaste grond onder z'n voeten krijgt. Door zijn grote honger gedreven, waagt hij de gok om een groep walrussen aan te vallen, wat hij moet bekopen met een slagtand door z'n poot waardoor hij niet meer kan jagen en zich neerlegt om te sterven. Het medelijden met de ijsbeer werd groter dan de sympathie voor de walrussen.
En dat verontrust mij. Mijn meningen en sympathieën stellen kennelijk geen ene reet voor omdat de eerste de beste filmmaker het voor elkaar kan krijgen mij anders over een onderwerp te laten nadenken, door simpelweg de zielige kant van de slechterik te belichten.

En als laatste vind ik het knap dat deze film mij mezelf deed afvragen wat ik zou kunnen doen om de ijsbeer te redden. Want als Al Gore roept dat de opwarming van de aarde door de mens veroorzaakt wordt, kom ik in opstand, maar als de BBC het suggereert, dan zal het toch zeker waar zijn. Topgear heeft tenslotte ook altijd gelijk.

Ik sta te wachten voor het stoplicht en rechts naast mij staat een rij geparkeerde auto's. In een van die auto's zit een moeilijk kijkende man met een hoed en nog wat overdatum gezelschap. Zonder mij één keer aan te kijken manoevreert hij zijn auto zo, dat deze zich voor mij in kan voegen, mits ik hem ruimte geef.
Als het groen wordt zet de man zijn richtingaanwijzer aan en rijdt de weg op zonder er acht op te slaan of ik hem wel ruimte geef. Laat staan een bedankhandje op te steken. Ik blijf enigszins verbluft staan. Ik moest hem wel voor laten gaan anders had ik schade gehad. Ondanks dat 'voorrang nemen zonder te kijken' mijn allergrootste ergernis in het verkeer is gebruik ik ook nu mijn middelvinger en claxon niet. Beide gebruik ik nooit, behalve in noodgevallen zoals is voorgeschreven door de wet.

Nu was dit een oude man, maar jonge heerschappen in Duitse automobielen kunnen er ook wat van. Die rijden met een noodvaart op een kruising af en zorgen dan dat ze net voor jou de kruising op kunnen, zodat ze niet heel 'vernederend' de ander voorrang moeten verlenen. (Ze moeten het wel, maar doen het gewoon niet.) Maar zelfs in die gevallen blijft mijn middelvinger om het stuur geklemd. Ik wens ze uiteraard wel een ongeluk met ernstig letsel toe, maar dat merkt verder niemand, behalve mijn medepassagiers. Nee, ik blijf eigenlijk altijd kalm en heb mijn aanrijdingsformulier pas 1 keer nodig gehad, maar dat was na een aanrijding met een Duitser dus dat telt niet.

Ga je dan nooit door het lint in het verkeer Mack? Nee, eigenlijk nooit. Behalve tijdens ritjes naar de Mont-Ventoux, dan wordt het zwart voor m'n ogen. Maar goed, da's een heel ander verhaal.