Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

Ik hang de theorie aan dat alles net zo werkt als luchtdruk. Dus als er ergens teveel is, dan is er onbalans en stroomt de lucht weer terug naar de plek waar te weinig is. Ik weet niet of er al een wetenschapper is die dit verschijnsel naar zichzelf heeft genoemd, maar anders wil ik het graag het "alles is luchtdruk principe" noemen. Ik geef even een voorbeeld. Vroeger, toen Frankrijk nog ver was, was Amsterdam heet. Alles wat Amsterdams praatte was interessanter dan iemand die de letter e aan het eind van een werkwoord niet kon uitspreek'n. Maar op een gegeven moment kreeg je zo'n overdosis Amsterdams over je uitgestort dat het een verademing was om weer eens een wijze te horen. Zo konden Bennie Jolink en Daniël Loohues groot worden. Tegenwoordig ligt het hoge-drukgebied in Brabant want Brabant regeert.

Momenteel is er iets soortgelijks aan de hand met bekendheid. Vroeger, toen 180 nog hard was, was bekend zijn leuk en uniek maar inmiddels ben ik blij als ik iemand tegenkom die niet bekend blijkt te zijn. Als ik de televisie aanzet is de kans 75% dat er een aap voor een camera cool staat te doen omdat hij iemand aan het imiteren is. Dat zou ik ooit heel stoer gevonden hebben maar inmiddels moet ik er van overgeven. Als vervolgens de aap zijn kunstje heeft vertoond wordt hij geïnterviewd en is het op zeker een Amerikaans getinte aap. En om misverstanden te voorkomen heb ik het over een zilverrug-gorilla die albino is. Vanavond zag ik er weer een. Het praat alsof het in de baarmoeder al verslaafd was aan de Prozac, het zegt viewers in plaats van kijkers, het zegt heavy in plaats van zwaar, en het zegt nog veel meer dat ik niet versta, you know?

Heel vroeger was Nederland een eeuw lang de baas, toen werd het Engeland, toen Amerika (met een korte onderbreking door Duitsland) en deze eeuw is het China. Je ziet het "alles is luchtdruk" principe overal om je heen gebeuren. Dus ik denk dat het waar is. Al twijfel ik er wel aan of het wel een theorie is. Volgens mij is het net zo waar als een koe en een koe is ook geen theorie.

Mijn grootste bezwaar tegen Valentijnsdag is dat het misbruikt wordt door die vervloekte commerciëlen. Net zoals ze elk feest misbruiken ten behoeve van hun eigen omzet. En dat kan ik nog ergens in de verte wel begrijpen maar met Valentijnsdag komen we straks op het punt dat je bloedeigen vrouw het recht heeft om de hele dag chagrijnig te zijn als je als man niks voor je geliefde hebt gekocht. Nou, to hell with it. We hebben verjaardagen, trouwdagen en moederdagen, als je ook Valentijnskaartjes wilt, dan moet je vrijgezel blijven en zorgen dat er een hoop mannen verliefd op je zijn. Het is kiezen of delen, en/of maar tegenwoordig is alles én/én.

Ik heb vele vreemde gewoontes, maar ééntje die ik zelf opmerk, is dat als ik op het punt sta om tijdens mijn werk over iets heel ingewikkelds na te gaan denken, dat ik dan eerst even http://www.mack.web-log.nl aanklik voor goede moed. En het helpt. Ik doe de meest ingewikkelde dingen met gemak. Zie het als een hap lucht nemen voor je onder water gaat.

Soms zijn er dagen, dan barst het van de ingewikkelde dingen, en soms ben ik met routinewerk bezig, en ook dat moet je niet onderschatten, hoe fijn dat is. Het is geweldig om orde te scheppen in chaos. Zowel digitaal, als in de hoofden van mensen. Mensen vragen zich wel eens af wat er nu leuk is aan financiële administratie of belastingen. Nou, dat dus. Bovendien, werkt het heel ontspannend, dat boekhouden. Het is altijd jammer dat je soms een vergadering moet bijwonen, want dat is voor een boekhouder nogal zinloos. Hij verbaast zich over de stortvloed van woorden, en na twee uur vat hij de boel in drie regels samen. Had ook in een mailtje gekund. Jammer.

Vanavond in DWDD zat een mevrouw die ons land mede bestuurt, maar ik kende haar niet, schaam op mij. Haar naam is Helma Neppérus van de VVD. Nu weet ik niks van deze mevrouw, maar wat ik wel weet is dat deze mevrouw uiterst moeilijk te persifleren zal zijn. Hoe moet je haar nu overdrijven? Er bestaan wel meer van die wandelende persiflages van zichzelf, maar deze was te mooi om niet onder de aandacht te brengen.

Maar deze mevrouw zit niet alleen mooi te wezen in de Tweede Kamer, nee nee nee, ze heeft ook nog iets in te brengen, en momenteel zet zij vraagtekens bij de opwarming van de aarde omdat het zo'n koude winter is. Mwah, koud, koud… Als je in Zeeland woont misschien, maar een Veluwenaar haalt hier zijn wanten niet voor uit de kast hoor. Maar toch vind ik wel dat zij een goed punt maakte. Namelijk dat als iemand het waagt om de klimaatverandering in twijfel te trekken, of er een oorzaak voor zoekt die buiten de invloed van de mens ligt, dat je dan ongeveer verketterd wordt. Mwah, ik ben ook geneigd om heel kritisch met klimaatverandering om te gaan, en ik heb wel eens onder druk van foltering met gloeiende poken mijn mening moeten herzien, maar om nu te zeggen dat je gelijk verketterd wordt is ook weer wat overdreven. Desondanks schijnt er toch iets in een rapport terecht te zijn gekomen dat (zacht gezegd) niet helemaal voldeed aan de criteria voor wetenschappelijk onderzoek. Maar wat wel hielp bij het overtuigen van Al Gore en nog wat politici. Iets met razendsnel smeltende gletsjers ofzo. Niet zo belangrijk.

Maar dat punt van mevrouw Neppérus zette mij wel aan het denken. Want een wetenschapper is een geleerde, en ik ben maar een gewoon mensch. En gewone mensen moeten zich eigenlijk niet met wetenschap bemoeien hè? Maar ja, ook een gewoon mensch weet dat kennis macht is en doet wel eens alsof hij van dingen verstand heeft. Zo heb ik jaren terug het verhaal in de wereld gebracht dat de Mona Lisa een vrouwelijk zelfportret van Leonardo Da Vinci was. Dat was scoren hoor, dat verhaal. Je moet het wel een beetje achteloos kunnen brengen, (dat is toch duidelijk) en je beroept je op wat andere kunstjes van Leonardo, maar de wereld ligt aan je voeten hoor, met zoiets. En dat al die andere sukkels dat nou nooit in de gaten hebben gehad. Jammer dat wetenschappers er vorig jaar achter kwamen dat het gewoon een bestaande mevrouw was, maar ik ben wel jaren lang dé autoriteit op het gebied van Mona Lisa geweest. Maar ik verzin gewoon iets nieuws. Een leuke complottheorie doet het altijd goed.

En dan nog eens wat. Ik kom net achter het bestaan van de Hyves Stand-in. Hartstikke handig. Dat is software die als je geen zin hebt om je hyvesvrienden te onderhouden, regelmatig grappige dingetjes bij ze neerzet, zodat het net lijkt alsof jij het bent die aandacht aan ze besteedt. En dat al je vrienden denken: Sooooo, die komt even origineel bij me binnenvallen zeg! Wat is hij toch sociaal. Volgens mij is een Hyves stand-in net zoiets als friet met heel veel mayonaise erover omdat je niet van friet houdt. Ik heb zoiets als jaren op web-log, ik kom er zelf nog maar sporadisch aan te pas. Dat ding schrijft volautomatisch logjes en reageert hier en daar scherp, en staat zo afgesteld dat hij ongemeen fel in de verdediging schiet als er aanvallen plaatsvinden op zaken waarvan algemeen bekend is dat ik daar positief tegenover sta. Hoef ik niks voor te doen. Nu waren die echte vrienden van vroeger ook heus niet allemaal betrouwbaar, maar dit is toch wel het andere uiterste.

Politici die zéér deugen zijn er niet, en mijn stem telt slechts voor 1/8000.000. Dus stel dat ik een druppel rode kleurstof ben in een teil van 8000.000 druppels grijze, dan zie je mij nooit meer terug. Maar toch is het in de democratie uiterst belangrijk om te gaan stemmen, want anders mag je nergens meer over zeiken. En dat recht wil ik niet verspelen. Ik heb deze wettekst nooit gelezen, maar hij schijnt echt te bestaan. Dus stel dat iemand zich al jaren enorm interesseert in politiek, weet wat er speelt en uiteindelijk besluit om uit protest niet te gaan stemmen, dan verspeelt diegene zijn recht om te zeuren en Mien uut Assen die op het lekkere kontje van Wouter Bos stemt, niet. Zo zit dat.

Dit was een kleine omweg om bij Wouter Bos uit te komen, want over hem wilde ik het heel even hebben. Het liefst zou ik geen zwevende kiezer zijn, maar gewoon eentje die ergens bij hoort omdat dat nu eenmaal zo is. Altijd CDA, altijd VVD, gewoon niet moeilijk doen, altijd SGP. Maar dat heb ik niet. Ik stem dan nog net niet op de reet van Wouter Bos, maar vlak voor de verkiezingen ga ik mij eens druk maken over wie mij het meeste aanspreekt. Het probleem is dat als ik net iemand gekozen heb, diegene daarna altijd weer iets stoms zegt, waardoor ik weer moet heroriënteren. Van een goede democratie word je compleet gestoord, een goede dictatuur is veel beter.

Maar Wouter Bos. Die deugt toch tenminste voor 75% en dat vind ik al heel wat. Hij leidt ons op kundige wijze door de crisis, en spreekt zijn afkeer uit over de graaicultuur. Hij draagt gewoon een stropdas sinds hij minister is en heeft niet meer van die achterlijke modieuze overhemden aan. Of misschien nog wel maar die zie je niet meer door zijn stropdas en colbert. Maar wat hij nú toch gezegd heeft: "Modern kapitalisme ontwricht samenleving," zegt hij. "Er vindt een ondermijning van de menselijke waardigheid plaats door een voortdurende druk van commercialisering op de publieke sfeer, het stelselmatig appeleren aan de primaire behoeften van meer meer meer en nu nu nu'," aldus Wouter. En daar ben ik het helemaal mee eens. Dus ik ga voor Wouter Bos en kijk vanaf nu tot aan de verkiezingen volgend jaar geen enkel politiek debat meer. Voor die 25% die hij niet deugt kan hij mooi een coalitie vormen met de onafwendbare Wilders, die slechts voor 25% wel deugt. En dan maar hopen dat ze het beste in elkaar naar boven halen.

Huhuh. Ik heb ze weer voorbij horen komen hoor, de weersvoorspellingen van de dorpelingen, de afgelopen vorstperiode. "Ja, de mollen zitten diep en daaraan kun je zien dat het een strenge winter wordt." Maar dat zeggen de volksvoorspellers alleen als het op dat moment vriest en de weermannen nog niet weten wanneer de vorstperiode ophoudt. Want zij die dat zeggen durven geen verantwoordelijkheid voor hun uitspraken te nemen. Op een laf en oncontroleerbaar moment doen zij hun uitspraken, omdat ze weten dat toekomstvoorspellingen hen nog steeds de meeste aandacht geven. (Hee, die weet meer dan wij!) Maar nu het dooit alsof het zomer wordt zijn ze in geen velden of wegen meer te bekennen met excuses voor hun domme uitspraken. Alsof een mol kan aanvoelen hoe het weer over een maand wordt zeg! Doe ff normaal. Dat is net zoiets als het verhaal dat toen de tsunami net had plaatsgevonden, alle dieren naar hoger gelegen gebied waren getrokken. Onzin! Profeten! Marskramers! Alleen de vissen zijn naar hoger gelegen gebied gezwommen, en dan nog alleen omdat ze door een enorme vloedgolf werden meegesleurd.

Die gesprekken bij de kapper begin ik ook zo langzamerhand zat te worden. Beter is het als ik voortaan gewoon m'n mond hou. Vroeger knipten ze me, en als ze klaar waren zeiden ze: "Zo, kun je er weer een poosje tegen." En zo hoort het. Maar tegenwoordig is het allemaal beter. Kijk, er zijn lieve kapsters, die glimlachen, hebben een zachte stem en die bezorgen je kippenvel als ze met een scheermesje over je nekharen gaan. En als ze klaar zijn houden ze de spiegel tactisch achter je, zodat je kale plek niet teveel opvalt. Die heb ik het liefst. Maar er zijn ook van die spraakwatervallen, met een schelle stem, die over van alles en nog wat kakelen en tegen wie je af en toe uit beleefdheid iets terug moet zeggen. Als ze met een scheermesje over je nekharen gaan krijg je putten in plaats van pukkels. En als ze die spiegel achter je houden denk je dat Pim Fortuyn is opgestaan uit de dood. Die had ik dus zaterdag.

"Ik zal nog even je nekharen weghalen met een mesje, dan blijft het langer weg." zei ze. Ik antwoordde iets over dat het doorliep naar m'n schouders en dat had ik gewoon niet moeten doen. Want dan zegt zij natuurlijk dat als je ouder wordt dat het dan op plekken komt waar je het niet wilt hebben, en dat het verdwijnt waar je het wel wilt hebben. En dat is niet voor het eerst dat ik die opmerking hoor. "Maar," zei ze, als je die kale plek vervelend vindt, kun je er ook voor kiezen om met de tondeuse alles weg te halen hoor. Maar daar moet je aan toe zijn." Dat vond ik wel erg confronterend. Aan toe zijn? Aan toe zijn? Lafbekken zijn het, die tondeusejongens met hun verborgen gebrek! Alsof het dan net is alsof ze eigenlijk wél haar hebben. Iedereen ziet toch het verschil tussen een kale schedel met een donkere gloed, en een kale schedel die licht weerkaatst? Sjonge jonge.

Nou ja, toen moest ze toch wel even lachen, de muts. Maar volgende keer als ze vragen door wie ik geknipt wil worden zeg ik: "Oh, dat maakt me niet uit." Zoals altijd. Kijk, op de foto ziet u een toevallige voorbijganger met een kale plek.

Soms overvalt mij het "Louis van Gaal" gevoel. Ben ik nu zo slim, of zijn jullie nu zo dom? Maar omdat dat een beetje arrogant is, hou ik het dan maar op een gevoel van ongeloof. Dat had ik vanavond tijdens het journaal toen het ging over overlast bezorgende Marokkaanse jeugd in Gouda. Want ik ving iets op over dat een hardere aanpak niks zou helpen. Die O.B.M.J. schijnt er niet zoveel aan te kunnen doen dat ze overlast bezorgt, want hen is te weinig bijgebracht over normen en waarden om te kunnen functioneren in de westerse maatschappij. Dat mag dan zo zijn, maar we straffen in een westerse maatschappij niet de ouders van de dader. Zou het ze nu echt niet af te leren zijn? Dat vraag ik me toch af.

We moeten accepteren dat er altijd criminaliteit en overlast zal blijven bestaan maar we moeten ons er vooral niet bij neerleggen dat het altijd dezelfde zijn en dat die er mee weg komen zonder dat ze straf gehad hebben. Ruud Lubbers had het vroeger al eens over 'kampementen' en daarmee werd hij natuurlijk weggehoond. Maar had-ie het maar gedaan. Als gevangenisstraf niet helpt omdat dat alleen maar meer respect oplevert en er bovendien vanuit de gevangenis leiding kan worden gegeven aan criminelen op straat, waarom dan niet een fijn kampje met schreeuwende bewakers ergens in de polder, met prikkeldraad er omheen, desnoods hang je een leuk bordje op bij de ingang (arbeid maakt vrij of iets dergelijks) en je laat O.B.M.J. gewoon eens fijn een weekje spitten. Gewoon als proef hoor, een weekje. Uiteraard wel gewoon met eten en drinken (maar wel wat de pot schaft, geen gezeik over varkensvlees want als je daar toch zit ben je ook niet echt met je geloof bezig) en met pauzes want wij zijn geen nazi's. Wij zijn een beschaafd land maar er wordt wel erg met onze beschaving gesold. Nou, dan wil ik na die week wel eens weten wie er nog zin heeft om de volgende keer voor twee weken terug te komen.

Ja, het zal allemaal wel weer niks uithalen omdat we de bron niet aanpakken, maar ik heb er niet voor gestudeerd hè? Ik papegaai ook maar wat. Maar ik vind het wel een goed idee. Leeft Hedy d'Ancona eigenlijk nog?

Je kunt veel van mij zeggen, maar niet dat ik een meeloper ben. Meelopen, daar hou ik niet van, vandaar dat je me ook nooit aan de avondvierdaagse mee zult zien doen en vandaar ook dat schapen tot mijn minst favoriete beesten behoren. Maar zelfs een schaap zal ik nooit pijn doen want daarvoor is mijn ziel te wit. En het is best een last hoor, zo'n vlekkeloze ziel want in het leven komt men nu eenmaal dagelijks in verleidingen. Een vlekkenloze ziel in combinatie met mijn woeste reputatie is helemaal ondraaglijk. Dus toen ik vroeger bij de jeugdcommando's zat en mijn mede-strijdmakkers zich met stenen tegen een groep eenden keerden, moest ik me van hen afscheiden. En nadat eentje een eend geraakt had en het beest met een bebloede kop verder zwom, en de dader mij van pure angst toesiste dat als ik hem zou verraden, dat hij me zou vermoorden, keek ik hem minachtend aan en heb het mijn ouders verteld. In sommige gevallen is verraad geoorloofd of zelfs gewenst. Nee, bij mij moet je niet aan beesten komen.

Natuurlijk is mijn ziel niet helemaal vlekkeloos. Ik heb mieren om zeep geholpen met een vergrootglas, ik heb wespen in twee stukken geknipt, ik heb vliegen de vleugels uitgetrokken en spinnen de pootjes. Maar die hadden het er ook naar gemaakt! Maar ik heb nooit op slakken zout gelegd of kikkers opgeblazen. Ook hield ik niet van vissen de ogen uitpulken met een mes zoals een klasgenootje leuk vond. En dan is het wel weer makkelijk als je geen meeloper bent, want dan hoef je het niet na te doen en kun je lekker geoorloofd minachten. Fijn gevoel. Mijn vader was hoogst verontwaardigd toen hij van deze praktijken hoorde en vroeg voor de zekerheid of ik hier aan mee deed. Mijn ontkenning was voldoende voor hem.

Wat zoogdieren betreft ben ik smetteloos. Behalve dan alle beesten die ik met mijn auto om zeep heb geholpen. Ja, er vliegt hier wel eens een kat van de trap af en Mack (de echte) heb ik een keer een schop gegeven toen hij mijn duim klemvast tussen zijn kaken had maar dat was het wel grotendeels. De grootste mishandeling die ik ooit heb begaan bij een zoogdier was een koe met een papieren pijltje tegen zijn kont schieten. Het beest schrok dan en gooide zijn achterpoten in de lucht. Maar dat is toch van een minder kaliber als wat ik vanochtend las in de krant: kat dood na rotje in zijn anus. Ik vrees dat dat niet meer onder de uit de hand gelopen kwajongensstreken kan worden geschaard. Volgens mij is je ziel dan al inkt-en inktzwart.