De echte reden.

Dit jaar heb ik nog geen badminton gespeeld. Ik zou de omstandigheden de schuld kunnen geven en dat doe ik dan ook. Maar de waarheid is dat ik er geen bal shuttle zin meer in heb. Vorig jaar heb ik nog een nieuw racket, een nieuw trainingspak en een nieuwe sporttas gekocht/gekregen dus eigenlijk is het best zonde. Daarom neem ik me steeds voor te gaan op donderdagavond. Vanavond was het weer zo ver. Ik nam me wederom voor te gaan.
Vroeger was badminton leuker toen ik nog samen met Harrie ging. Harrie verhuisde naar Wanssum en sindsdien is er eigenlijk niet zoveel meer aan.

Ik denk er ook over om het hardlopen weer eens op te pakken. Dat deed ik ook altijd samen met Harrie. Vorig jaar februari deed ik het voor het laatst en de volgende dag gebeurde er iets met mijn rug waardoor ik gedwongen was vier uur op de grond te liggen. Dat was altijd mijn excuus om niet meer hard te lopen, maar eigenlijk slaat het nergens op. Ik moet het gewoon weer gaan doen. Ik ben er goed in, het is gezond en het kost weinig tijd.
Weet u wat de echte reden is dat ik niet ga hardlopen? Ik heb twee mooie broeken die me eigenlijk nét een ietsiepietsie te groot zijn. Als ik een paar kilo afval kan ik wéér nieuwe gaan kopen.

(ik snap ook heus wel dat u niet alle linkverwijzingen gaat lezen hoor, voel u vooral niet schuldig, ikzelf heb daar ook nooit zin in.)

Katholiek grapje.

Van huis uit ben ik rooms katholiek. Niet dat ik er nog heel veel mee doe, maar de katholieke kerk interesseert me nog wel. Op de Veluwe ben ik behoorlijk in de minderheid. Kinderen willen niet met me spelen, noemen me 'Rooms' en wijzen me na.
Ook op mijn werk sta ik ook vaak alleen tussen Gereformeerden, Nederlands hervormden, Jehova's getuigen, Gereformeerd vrijgemaakten, Reformatorischen, Pinkstergemeenten, metselaars, timmerlieden en wat voor afvalligen allemaal nog wel niet meer.
Slechts één katholieke bondgenoot heb ik op mijn werk, maar wij staan ons mannetje tegen de Protestantse overmacht. Onze propaganda is veel beter. Wij plakken aanplakbiljetten op de afdeling van de vijand.

1566

DIT NOOIT MEER!

En zo is het gekomen.

Toen ik een jaar of 10 was had ik een keer last van een enorme aambei. Ik denk zeker zo groot als een kokosnoot. Ik weet nog goed dat het spelen helemaal niet leuk meer was doordat ik zo'n ontzettende pijn in m'n hol had. Mijn moeder nam me mee naar de dokter, die een tang tevoorschijn haalde, groot genoeg om een fietsketting doormidden te knippen.
Zijn hele praktijk moet onder het bloed gezeten hebben toen het onding ontplofte, bovendien moest ik bijna overgeven van de pijn. (waar gebeurd.)

In die tijd zat ik op judo en tot mijn onaangename verrassing zat Mustafa, een Turk uit een hogere klas, er ineens ook. In plaats van als een man te vechten kneep Mustafa mij hard in mijn kont en datzelfde weekend kreeg ik een onaangename uitslag die minstens een week aanhield. (waar gebeurd.)

Ook in datzelfde jaar stond ik in de vijfde of zesde klas niet tactisch opgesteld tegen het scharnierpunt van een rechtsdraaiende deur. U kunt zich er misschien niets bij voorstellen maar toen de deur dicht ging zat ik er met mijn hol tussen. Mijn klasgenootjes keken mij verschrikt aan toen ik jodelend en huilend van de pijn door de klas danste. Een klasgenootje was zo grappig dat verhaal 25 jaar later op schoolbank.nl te zetten. (waar gebeurd.)

Dat jaar heb ik gezworen altijd hetero te blijven.

Bezigheidstherapie onderweg.

Mevrouw Mack heeft een Toyota Starslet 1.3* in een zeer afzichtelijke kleur bruin. Zondag reden wij een stukje en kwamen een zelfde Starslet in dezelfde kleur bruin tegen.
"Hee," hoorde ik naast me, "daar rij ik."

Even later zagen wij een hond van een ras dat we niet konden benoemen. Wij hebben toen maar alle rassen opgenoemd die het volgens ons niet waren, zodat we uiteindelijk de goede zouden overhouden.
Tot nu toe zijn we er nog niet uit. We houden de Friese stabij en de Drentse Patrijs over.

*haalt over de 180 heuvel af op de A50.

Gemeen.

Leroy is een naam die tegenwoordig ook wel eens aan blanke jongetjes wordt gegeven. (Echt hoor!) Mijn zwager Willy (39) heeft een neefje (11) dat zo heet. Willy kan het niet verkroppen dat het ventje Leroy heet en noemt hem daarom altijd Elmo. Leroy vindt het helemaal niet leuk als Willy hem Elmo noemt en doet dan jammerend zijn beklag bij Willy's vrouw.

Willy's vrouw besloot Leroy te helpen en gaf hem het advies om mijn zwager dan maar 'Willem' te noemen, want daar zou hij volgens haar niet tegen kunnen.
Opgetogen liep Leroy naar mijn zwager. "Hee Willem!" zei het ventje triomfantelijk.
"Ja, wat is er Elmo?" antwoordde mijn zwager.

"Whèèèèèè, hij noemt me weer Elmo!"

Na deze rit: Pauze

Mijn stiefschoonvader (het kan raar lopen in het leven) verdient tegenwoordig zijn brood als taxichauffeur. Van de week had hij een mevrouw van middelbare leeftijd in zijn taxi, die liet blijken hem wel een leuke man te vinden.
Op een schermpje in de taxi verscheen de boodschap: Na deze rit: pauze.
De vrouw zag het en attendeerde mijn schoonvader erop. "Ja, mevrouw ik heb het gezien."
De vrouw deed er een schepje bovenop en vertelde mijn schoonvader dat ze vijfentwintig jaar geleden was gescheiden en ook al die tijd geen sex meer had gehad.
Mijn schoonvader antwoordde:"Ik denk niet dat daar vandaag verandering in komt, mevrouw."

Doorbraak in de medische psychologie.

Nog nooit liep hier een poll zo snel vol als de huidige. En deze keer was het niet ééns gewoon flauwekul. Ik wilde gewoon eindelijk eens antwoord op de vraag: Zijn vrouwen nou zoveel flinker dan mannen, zoals wel eens beweerd wordt?
Daarom kwam ik op het briljante idee om aan de barensnood eens gradaties toe te kennen en ook nog eens een omschrijving van de pijn te geven, en wel zodanig dat iedereen snapt hoe hevig de pijn is.
M.a.w. eindelijk is het ook eens voor mannen voorstelbaar hoe het voelt om een kind te baren.

Er hebben 65 mensen gestemd waarvan 27,7% man. Vervolgens hebben er nog eens 21,5% vrouwen/mannen nooit een kind gebaard. 1,5% had een keizersnee, maar die stem was ikzelf toen ik bij mijn schoonzus achter de pc zat, en zag dat de poll nog niet was ingevuld.
Na eliminatie van deze stemmen blijven er dus 32 vrouwen over die er een mening over kúnnen hebben.
13 vinden de pijn ondraaglijk alsof je met je blote kont op een hete kachel zit. Acht vinden de pijn nog een graadje erger. Vier vinden het als een ernstige spierkramp en nog eens vier ervaren de pijn nauwelijks, zoiets als een prikje bij de dokter. Drie vrouwen ervaren de pijn als een beknelde vinger tussen de deur.

Goed. Uiteindelijk ben ik er geen zak mee opgeschoten. Ik weet nog net zoveel als hiervoor. Want hoe kun je nu een pijn doorstaan die gemiddeld voelt alsof je met je blote kont op een hete kachel zit? Dat is je reinste middeleeuwse marteling.

Schoonmoederfelicitatielog

"Gefeliciteerd met je schoonmoeder." zei mevrouw Mack vanochtend bij het opstaan. "Ja, jij ook gefeliciteerd met je schoonmoeder." antwoordde ik. Maar dat was niet helemaal goed.

Mijn schoonmoeder is gisteren (de 17e) jarig. Volgens mij is dat goed Nederlands. Want gisteren is ze jarig, niet dat het gisteren al voorbij was. "Kan hier een speld tussen?" vraag ik mij af.
In elk geval, dit is 'r met Hansiepans wiens voortandjes nu ook echt kunnen bijten.

Erfelijk belast.

Mijn beide opa's zijn/waren grappenmakers. Mijn reeds overleden opa van moederskant vond niets mooiers dan mij als klein jochie op straat een drol aan te wijzen en dan te vragen: "Jochie, wat ligt daar, is dat een kroket?"
En als ik dan verontwaardigd zei dat dat een drol was, dan schuddebuikte hij van het lachen.

Mijn andere opa (89 nu) leerde mij goochelen. Hij stopte een stukje klei in zijn mond en haalde het er bij zijn broekspijp weer uit. Ik had de truuk door en deed het aan mijn broertje voor met een schroefhaak. Mijn broertje had het niet door, probeerde het ook, slikte de haak door en zocht in zijn broekspijp. Een paar dagen ziekenhuis was het gevolg.
Dan weet u waar ik mijn wijsheid vandaan heb.

Over wijsheid gesproken, ik heb zaterdag gewonnen met Triviant. Niet dat ik er heel erg mijn best voor hoefde te doen hoor. Goed gokken is ook intelligentie, zeg ik altijd.
Dus als de vraag is, welke pool er moet smelten om het waternivo van alle wereldzeeën met 30 meter te laten stijgen, dan heb je normaal gesproken 50% kans. Degene die het presteerde op die vraag 'Lech Walesa' te antwoorden, werd laatste.

Zeg het maar hoor.

Ik schrijf vanavond even niet over hoe goed ik wel niet ben, dat laat ik een keertje aan u.
Schroom niet en vertel me maar wat u altijd al had willen zeggen. U hoeft het echt niet te overdrijven, ik lijk inderdaad op Elvis, en dat de wereld er een stuk beter uit zou zien als er meer mensen zoals ik waren dat weet ik nu wel, dus ik zou zeggen, gooi het eruit of doe anders gewoon even MiepMiep na.