Categorie: Enigszins grappig

Ik wil het toch eens even met u hebben over de evolutietheorie, want gevoelsmatig klopt er iets niet. Ik las bijvoorbeeld over de Anglerfish, een grote lelijkerd die zich aangepast heeft om te leven op grote diepten. En met grote diepten wordt dan bedoeld dieper dan 200 meter, daar waar geen licht meer doordringt en volslagen duisternis heerst. Daar waar de druk zo groot is dat mensen gelijk zouden bezwijken. Volgens de evolutietheorie was de Anglerfish eerst een guppie met diepzeeambities. De gup werd door zijn zwemblaas naar boven gedwongen en daarom verwijderde hij hem. En omdat hij in de diepe duisternis niks kon zien maakte hij een zaklantaarn op z'n kop. Volgens Darwin was dit wel logisch. Nou volgens mij niet hoor. Ik zou gewoon wat minder diep zijn gaan zwemmen. Opgelost. Maar het gaat er bij mij toch ook niet in dat God zulke lelijkerds schiep. Nee, volgens mij moet het gewoon een kwestie van inteelt en doorfokken zijn. Je ziet het ook in sommige afgelegen dorpen.

Mijn schoonmoeder neemt hier een paar dagen een aantal huishoudelijke taken waar in verband met het ziekenhuisverblijf van Linda.

"Waar is de Mikro gids?" vroeg ze. "Vanmiddag lag hij nog hier. Heb jij die opgeruimd?"
"Nee," antwoordde ik, "ik ruim namelijk nooit iets op."

Van mezelf durf ik te zeggen dat ik een beheerste rijder ben. Ik hou mij aan de meeste verkeersregels en als er agenten in de buurt zijn, ook nog aan de snelheid. Helaas zit deze beheersing niet in onze genen. Ik weet niet of ik het wel eens over mijn broer heb gehad hier, maar dat is echt een gevaar op de weg. Niet dat hij niet kan rijden, dat is het niet, maar hij reageert nogal slecht op gestresste medeweggebruikers.

Ik heb regelmatig bij hem in de auto doodsangsten uitgestaan omdat iemand hem geen voorrang verleende, en dat is ongeveer de ergste misdaad die je bij hem kunt begaan. Liever rijdt hij zijn eigen auto in de poeier, dan dat hij iemand weg laat komen met onterechte voorrang. Ik herinner me een achtervolging in Frankrijk wegens een afgebroken spiegel, een confrontatie met vier bouwvakkers in een busje, een confrontatie met twee Marokkanen in een Golf GTI, een inhaalactie door de berm om het onrecht van de onterechte voorrang weer ongedaan te maken, een provocatie van twee kakkers met middelvingers, een aanrijding met een dronkaard die hem afsneed, een afgebroken bumper vanwege een aanrijding met een motor wegens onenigheid, en dan heb ik het alleen nog maar over de keren dat ik erbij was. Nee, een cursusje angermanagement zou mijn broer geen kwaad doen.

Vandaag kwam hij nietsvermoedend zijn dochter van de kinderopvang halen. Met een lekker gangetje reed hij over de klinkerweg en ontwaarde ineens een meneer met een hond die een handgebaar maakte ten teken dat-ie zich zorgen maakte over de snelheid. Misschien terecht, maar ik kan er persoonlijk ook niet tegen als anderen zich met mijn rijstijl bemoeien. En mijn broer al helemaal niet. Met een trap op de rem schudde hij alle snelheid van zich af, en met de versnellingspook in achteruit ging hij verhaal halen bij de meneer met het handgebaar.

Broer: "Is er iets?"

Meneer met de hond:"Je reed harder dan 30"

Broer:"Ja, en wat heb jij daarmee te maken?"

Meneer met de hond: "Ik ben van de Koninklijke Marechaussee en ik kan u hiervoor een bekeuring geven"

Broer: "Dan moet je dat doen. Hoe hard reed ik precies?"

Meneer met de hond: "Ik schrijf je kenteken wel even op, dan hoor je er meer van."

Broer: "Moet je pen en papier hebben? Heb ik hier liggen. Mag ik trouwens je legitimatie even zien?"

De meneer met de hond liep weg en riep hem nog iets na over twee bekeuringen, ook eentje voor belediging (?) en mijn broer reed ook weer door. En echt, ik zweer het u, als hij geen stuur in zijn hand heeft is het een vredelievende broer die nog geen vlieg kwaad doet. Hans is helemaal gek op ome attuur.

Het schijnt zo te zijn dat de natuur mannen minder belangrijk vindt dan vrouwen. Dit heeft iets te maken met het verschil in aantal voortplantingscellen. Mannen worden daarom door de natuur agressiever gevormd dan vrouwen zodat in geval van oorlog er voornamelijk mannen sneuvelen. Met weinig overgebleven mannen is de populatie immers sneller weer op oorlogssterkte dan met weinig vrouwen, tenzij die vrouwen allemaal FrankiePebbles heten, dan schiet het nog niks op, maar dat is een ander verhaal.

Niet erg sympathiek van de natuur vind ik het. Maar er staan ook weer zaken tegenover. Zo is de man om dezelfde reden ook weer sterker en sneller. Een man schijnt gemiddeld vier keer zoveel kracht in zijn armen te hebben dan een vrouw. Vooral de rechterarm is veel sterker al hebben onderzoekers nog geen idee hoe dit veroorzaakt wordt. En een man loopt snellere tijden op de 100 meter. Laatst nog: 9,69 sec.

Het is dus volkomen terecht dat er onderscheid wordt gemaakt bij sport tussen mannen en vrouwen. Het zou immers niet eerlijk zijn om beide geslachten tegen elkaar te laten strijden. Maar ik wil iets nieuws opperen. Zou het niet eerlijker zijn als er op de 100 meter voor mannen voortaan ook onderscheid wordt gemaakt tussen zwarten en witten? Zodat een witte ook weer eens kans heeft op een medaille? Want we kunnen er wel heel moeilijk over gaan doen, maar feit is dat witten er nooit aan te pas komen. Ik weet zeker dat er genetisch iets anders is bij zwarten, zodat ze harder kunnen lopen.

Oke, nu lacht u mij nog uit, maar wacht eerst de Spelen van 2044 in Groningen maar eens af.

Ik wilde vanavond een slechte film kijken en het aanbod van half negen was weer reuze. Crocodile Dundee II, Kickboxer, the Negotiator en the Final cut. Dat wordt dus Kickboxer met Jean Claude van Damn I look good. En ik moet zeggen, steengoeie film. Ik begrijp werkelijk niet waarom deze film slechts 2 sterren heeft en geen vijf. En Jean Claude moet een Oscar krijgen voor de beste mannelijke hoofdrol.

Even in het kort waar de film over gaat: Jean Claude's broer wordt tijdens een kickboxwedstrijd invalide geschopt door een hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop, uiteraard nádat de bel klonk.
Jean Claude zint op wraak en gaat in training bij een grappige oude Chinees die in het bos woont. De grappige oude Chinees die in het bos woont heeft een mooi jong nichtje en die wordt verliefd op Jean Claude.

Vlak voor de wedstrijd tussen de hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop en Jean Claude, hebben de handlangers van de hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop, Jean Claude's broer ontvoerd en staartmans zelf heeft het mooie jonge nichtje van de grappige oude Chinees die in het bos woont, verkracht. De handlangers van de hele grote nare chinees met een vlecht uit z'n kop dragen Jean Claude op om te verliezen in iedere ronde want anders brother dies very slowly, hehehehehe. (Oscar! beste mannelijke bijrol)

Jean Claude wordt dus helemaal in elkaar gebeukt door de hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop
en het ziet er niet best voor onze held uit. Maar net als zijn kop niet roder van het bloed kan worden, komen de grappige oude Chinees die in het bos woont en Jean Claude's broer binnen, en toevallig, op datzelfde moment zegt de hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop heel dom: "Beautiful young cousine was gooooood fuck" Sjongejonge, dat nam Jean Claude natuurlijk niet en nieuwe krachten vloeien in hem. Hij vliegt door de ring, slaakt allerlei levensgevaarlijke kreten uit (Oscar! Beste mannelijke bijgeluiden) en geeft de hele grote nare Chinees met een vlecht uit z'n kop de ene achterwaartse trap na de andere. Vertraagd natuurlijk maar wel met een mooi geluidseffect (Oscar! special effects). En, ik had het echt niet meer verwacht, alle hoop al opgegeven maar Jean Claude wint! Door k.o. nog wel. (Oscar! Meest onverwachte afloop.) Briljante Chinese acteurs, briljant verhaal, briljante film. Gewoonweg subliem.

Over sublieme films gesproken: morgen is het 31 jaar geleden dat de grootste acteur aller tijden overleed, en het moet toch raar lopen wil er op Duitsland geen film van hem worden uitgezonden. De verhaallijnen in die films zijn zo mogelijk nog verbluffender dan wat u zojuist las. Thuisblijven en kijken dus!

Ik heb het er niet zo vaak over, maar hier in huis wonen twee katten, Bob en Sophie. Misschien heet ze wel Sofie, geen idee, die dikke rooie met een stompje staart heet in elk geval Bob, dat weet ik wel.
Katten zijn klerebeesten. Het zijn totaal nutteloze schepsels. Net als wespen. Uitsluitend een irriterende functie. (controlerend, uitvoerend, adviserend en irriterend, kent u het rijtje nog?) In elk geval, de dag dat je over je eigen katten gaat loggen, is de dag dat je hard aan vakantie toe bent.

Wat is er leuk aan katten?

Tot zover.

Wat is er niet leuk aan katten?

Lees verder “De dag dat je over je katten schrijft…”

Weet u wie ik altijd een betweterig takkewijf (in die tijd nog zonder tussen-n) vond? Clair Huxtable.
Altijd klopte zogenaamd alles aan haar, nooit ging er iets verkeerd, ze lachte irritant -kijk mij eens een ideaal gezin hebben- en het ergste, ze zei de goeie dingen op het juiste moment. En dan op zo'n manier dat de rest van de Huxtables gelijk weer even op hun plek werden gezet. Daarbij zag ze er voor haar leeftijd goed uit, ze zakte niet uit, ze was intelligent en had een goede baan.
Verder sprak ze twee talen vloeiend, kon ook nog goed koken en geen van haar kinderen was een junk.

Streven naar perfectie is een goede eigenschap, maar perfect zijn…blèèh! Blij dat ze opgesodemieterd is.
Die Wendy, uit Bob de Bouwer, kent u die? Dat is net zo'n type. Die bewaart altijd de kalmte en het overzicht, en zegt ook nog eens uitsluitend hele verstandige dingen. Pure Science fiction is het, dit soort vrouwen.

Nee, doe mij maar een wysiwyg vrouw als mevrouw Mack. Die kan ook het hele gezin op z'n plaats zetten. Weliswaar niet zo subtiel als Clair Huxtable, maar ook ons kind is geen junk. Verder liggen al mijn overhemden snaarstrak gestreken in de linnenkast, je ziet hier nooit een stofrag door het huis gaan, ze kookt perfect en ze waakt over het huishoudgeld als een leeuwin over haar welpen.
Nog maar 10 dagen, dan is ze uitgerekend…

Mannen, er moet mij iets van het hart. En ik weet, velen van ons zullen het denken, slechts een enkeling durft het uit te spreken en er is er maar eentje die het op zijn web-log durft te zetten.
Wat moet mij van het hart mannen? Kijk eens om u heen! Is uw huis wel net zo schoon als het op het eerste gezicht lijkt? Of ziet u toch nog regelmatig ergens een stofrag over de vloer waaien? Dat zou bij uw moeder toch nooit gebeurd zijn wel? En smaakt het eten net zoals toen uw moeder het vroeger klaarmaakte? Uw moeder die van een zak meel en een citroen een heerlijk voedzame maaltijd kon bereiden, en dat zonder te klagen? Of proeft u regelmatig dat er een klein onregelmatigheidje aan óf de aardappelen, óf de groente óf het vlees zit?
Liggen uw overhemden snaarstrak gestreken in uw linnenkast? Of hangen ze als een groep ongeïntresseerde hangjongeren te hangen aan een hangertje? Terwijl ze nota bene bijna strijkvrij zijn krijgt uw vrouw het toch niet voor elkaar om ze net zo scherp in de vouw te krijgen als uw moeder dat vroeger met een primitief strijkijzer en een beetje stijfsel deed. Hoe is het met uw banksaldo? Halverwege de maand is alles er doorheen gejast zeker? Uw moeder wist toch met 25 gulden een halve maand uit te zingen en niemand in het gezin die iets te kort kwam!

Natuurlijk is dit niet slechts de schuld van de huidige generatie vrouwen. De moderne tijd met z'n zoveel mogelijk vrijheid en z'n zo weinig mogelijk werk eist gewoon z'n tol. De emancipatie doet gewoon haar werk. Maar de huishoudschool, die hadden we nooit moeten afschaffen.

Ik loop ongeveer 10 jaar achter op de mode. Ik wil er namelijk van overtuigd zijn dat je achteraf toch niet voor lul hebt gelopen omdat de modegril een jaar later toch een belachelijke vergissing bleek te zijn. Zo liep ik 5 jaar geleden nog met witte sportsokken onder mijn korte broek, maar die zijn inmiddels onder dwang vervangen door van die mannelijke pantykousjes. Mijn bruine Australian sportschoenen zie ik ook nooit meer in winkels staan en 15 jaar terug keken ze al heel vreemd als ik om een bandplooispijkerbroek vroeg.
Over tien jaar zie je mij in een spijkerbroek die ergens onderaan je reet hangt zodat je dan duidelijk de naam van de beroemde onderbroekenontwerper Bjorn Borg kunt lezen.

Mijn korte broeken waren altijd sportbroeken, het liefst zo'n mooie donkergroene kleur die ik vroeger op school met gym ook had.
Mevrouw Mack vond al heel lang dat ik een gewone korte broek moest kopen maar omdat de 10 jaar nog niet voorbij waren, heb ik hier altijd mee gewacht. Maar eindelijk, afgelopen vakantie had ik er eentje gekocht en ik was er nog blij mee ook. Ik droeg de hele dag niks anders meer. Alleen vorige week, op mijn werk vonden ze het een beetje vreemd zo'n korte broek met nette sokken en schoenen eronder, maar dat boeit mij dan weer niet.

Maar natuurlijk, gisteren werd er hier een tafeltje geverfd (sorry Kidtwist) geschilderd door mevrouw Mack, en dan moet u eens raden in wiens nieuwe broek er dan ineens verf schildervlekken zitten! In de mijne natuurlijk! En geen idee waar die schilder vandaan kwam. Mijn hele broek onder de schilder! En met geen mogelijkheid er nog uit te krijgen. Het is kennelijk van hogerhand niet de bedoeling dat ik de mode volg minder dan tien jaar achter de mode aanloop.
Ik ben weer veroordeeld tot sportbroeken, net nu ik daar overheen was gegroeid.

Mensen die mij langer dan vandaag kennen, weten dat ik niet bepaald de handigste man van Nederland ben. Als alle mannen waren zoals ik was Gamma gewoon een Griekse letter gebleven. Toch lever ik de laatste jaren voor mijn doen topprestaties. Kijk, het is niet te vergelijken met een vriend van ons die elektricien is, en die in zijn huis een complete meterkast met afstandbestuurbare schakelunits maakt waarmee hij met één druk op de knop de complete straatverlichting van de gemeente Duiven kan bedienen, maar toch.

Soms kom ik tot grootse prestaties. Ik noem een zijwieltjes monteren op een kinderfiets. Na elke rit van Hans zaten ze er tot mijn enorme frustratie ineens scheef onder. En ik wist zeker dat dat niet aan mij lag maar aan de zijwieltjes. Drie dagen en wat bloeddrukverlagende middelen later beaamde de fietsenmaker dat er verkeerde klemmetjes bij de zijwieltjes zaten, en dan kan ik ineens weer fluiten! Ik zit qua technisch inzicht op hetzelfde niveau als een professional, dat moge duidelijk zijn.

Ook nu de baby eraan komt lever ik topprestaties. Wat denken jullie van deze lamp die ik geheel zelf op Hans' kamer heb opgehangen? Of hoe ik even een box in elkaar zet? Of, en nu wordt het al lastiger, eventjes een zwembad in de tuin opblaas?
Maar allemaal kinderspel vergeleken bij wat ik vanmiddag klaarspeelde. Eerst het bedje van de baby in elkaar gezet, wat op zich al lastig was, maar om haar te beschermen tegen muggen hebben wij zo'n klamboegeval. En denk niet dat zo'n ding in de lucht zweeft op elke willekeurige plek waar je het bedje neerzet. Nee nee, om de zwaartekracht het hoofd te bieden moet zo'n ding wel ergens aan vast zitten. Tadaaaaa!! Binnen een uur hing-ie!