Categorie: Enigszins grappig

Vannacht was zwaar. Ik ging om 0:02 uur naar bed, bleef lezen in de Autovisie tot om ongeveer 0:45 het tijdschrift uit mijn handen viel, en deed toen het leeslampje uit. Om 0:46 sliep ik, om om 1:26 weer wakker te worden van een hard huilende Tammar, die door mevrouw Mack onze slaapkamer was binnengehaald. Na een kwartiertje werd zij weer in haar eigen bedje gelegd, onder luid protest, wat ongeveer nog een kwartier aanhield en vervolgens keerde de rust terug. Het was omstreeks 2:00 uur. Vijf minuten later werd ik weer wakker omdat ik ergens een gesprek hoorde. Het werd steeds duidelijker en ik nam aan dat het iemand behaagd had om bij ons in de straat te gaan zitten bellen. Tien minuten later dacht ik: loop gvd eens een end door, en ergerde me. Vijf minuten later had ik er genoeg van en liep naar het openstaande slaapkamerraam om te kijken welke idioot er midden in de nacht ongegeneerd en keihard ging lopen (nou ja, lopen…liep-ie maar) bellen. Zie ik tegen het hekje van onze voortuin twee jongens geleund zitten, waarvan er eentje tegen een telefoon praatte in dezelfde taal popiejopietaal als Joran van der Sloot, dus Nederlands met een raar accent. Zijn vriend hoorde ik zachtjes kankerhoer zeggen en als ik het goed had was dat tegen degene die aan de andere kant van de radiogolf zat.

Ik wachtte even een momentje af en riep toen vanuit het raam dat ze ergens anders hun conversatie moesten gaan voortzetten, en bereidde mij voor op een scheldpartij. Maar tot mijn verbazing boden ze hun excuses aan en verdwenen. Ik heb of overwicht of ze schrokken heel erg van mijn kop. En toen ik weer in bed lag, lag ik nog even te wachten op de steen die weldra door de slaapkamerruit zou komen vliegen, maar ook die bleef uit. Het valt nog niet mee, iemand aanspreken op zijn gedrag, maar ja, dat moet van dit kabinet, dus dan doe ik dat. Het voelde ook als burgerplicht. Ik zag in gedachten Jan Peter Balkenende die me trots toesprak omdat ik zo'n gehoorzame burger ben. Tevreden viel ik weer in slaap.

Ik was vanavond een klein beetje zenuwachtig want ik had voor het eerst een bespreking bij een ondernemers-echtpaar thuis, zonder dat de baas mee was om mijn hand vast te houden. Alles ging goed, ik kwam alleen niet goed uit het woord huurtoeslag. Hoertoeslag! U heeft te weinig hoertoeslag gehad, mevrouw! Potverdorie.

Nou, het is knap eenzaam en stil hier. En donker. Ik heb het al wel eens vaker meegemaakt, maar ik had niet verwacht dat het me nu, op mijn 39e weer zou overkomen. Ik ben tenslotte best goed bezig de laatste tijd. Mevrouw Mack een nieuwe keuken, Hans elke avond in bad en naar bed, en op mijn werk gaat het ook lekker. Ik schrijf zelfs colums!
En toch ben ik nu weer even alleen. Het is hopelijk tijdelijk, want dat was het de vorige keren ook, maar goed, je weet het nooit, het kan zo maar een keer definitief worden. Ik zal dus beter mijn best moeten gaan doen, en wat meer rekening moeten houden met de mensen om mij heen. Want dat is wat mij verweten werd.

Nu zit ik hier, God mag weten waar precies, in een juten zak ergens in het ruim van de boot, samen met nog wat andere ongehoorzamen, en af en toe krijgen we een klets met de roe. Want vergeet alle mooie praatjes van de Goedheilig man maar; deze praktijken gebeuren nog steeds. Morgen zullen we wel uitvaren naar Spanje, en dan kan ik daar weer een week of drie keihard werken ergens in Madrid, onder het toeziend oog van kampbeulpiet. En als dat verder zonder problemen verloopt kun je dan meestal na een paar weken vertrekken. Liftend of zwartrijdend met de trein, soms hele stukken lopend moet je dan je weg terug naar Nederland zien te vinden. Gelukkig heb ik de laptop mee kunnen nemen, dat vond Kidnappiet nog net goed.
Ik moet dit volgend jaar toch eens zien te voorkomen, want het begint knap irritant te worden.

*woesjjh*

AUW!

Vorige week zag ik voor het eerst in mijn leven een ijsvogel. Gewoon langs het Apeldoorns Kanaal was-ie bezig met iets. Ik weet niet wat, maar zo'n redelijk zeldzame vogel zit vast niet zomaar niks te doen. Ik fietste met Hans en zag het beest zitten op een tak. Apart, zo'n blauw-oranje vogel. Het voor het eerst zien van deze vogel vond ik net zo bijzonder als toen ik voor het eerst een ooievaar zag in het wild (1996), en het wild zwijn (1983), het edelhert (1983), de vos (1986), de hazelworm (1984), de modderkruiper (1983), de ringslang (2000), de lynx (Veluwe 2006), witte wieven (1978) en het dwaallicht (2008).

De jaartallen tussen haakjes geven natuurlijk ongeveer het jaar aan (ik kan er een jaartje naastzitten) maar nu moet ik nog een keer zien: de adder, de moeflon, de steenmarter, de otter, de boktor, de kangaroe, de eenhoorn, de mammoet, de dodo en Peter Pan.

Nu we hier toch beetje aan het zweven zijn; iemand haalde in het vorige logje Nostradamus aan. Een van de aller-aller-aller-opmerkelijkste voorspellingen van Nostradamus werd waarheid in 2005. Of in 2001, dat kan ook. Maar ik las de voorspelling al begin jaren 90. Mijn moeder (hield toen ook van zweven) had een boek over Nostradamus waarin wat voorspellingen achteraf kloppend werden gemaakt, maar voorop de kaft stonden nog een paar voorspellingen in krantenkopstijl. Dit om kopers tot aanschaf te bewegen. Eén van die voorspellingen was: Bush herkozen! Ha, en toen kwam Clinton! Zat-ie er hartstikke naast, die amateurvoorspeller.

De Maya's hebben als ik het goed heb begrepen, het einde der tijden voorspeld in het jaar 2012. Ik ben een beetje de tel kwijt als het gaat om het aantal keren dat het einde van de wereld al heeft plaatsgevonden. Ik word er ook een beetje moe van dat er telkens weer mensen zijn die meer schijnen te weten dan ik, en vinden dat ik ernstig rekening moet houden met het einde van de wereld in 2012. En waarom? De kalender van de maya's stopt in 2012.

Ik snap ook niet wat mensen voor waarde hechten aan een achterlijke indianenstam. Wat wisten die nou helemaal van astronomie af, in vergelijking met de moderne mens? Toch helemaal niks? Die hadden nog nooit van zwarte gaten gehoord, of van supernova's. Ze wisten niet eens dat de aarde rond was toen!

Eén ding weet ik wel, wat er ook gebeurt, 1 januari 2013 komt gewoon. Op een dinsdag. Dat hebben tenminste de Bokkiewokkies voorspeld, een negerstam uit Senegal die leefde van 1648 tot 2012. En die geloof ik nou toevallig!

De volgende real life soap is onder dwang van mevrouw Mack door mij geschreven.

Ha, wat moest ik lachen van de week zeg, toen bij DWDD een fragment werd vertoond van René Froger die de was moest ophangen van zijn lieftallige Natascha. De was uit de wásmachine oetlul! Hij had de kurkdroge was uit de droger opgehangen, de megatopper.
Mevrouw Mack heeft mij destijds o.a geselecteerd omdat ik zeven jaar op mezelf heb gewoond en dus mijn eigen boontjes wel kon doppen. En voor mijn eigen natje en droogje kon zorgen. En natuurlijk waren er nog wel een paar dingetjes meer, zoals een gespierde buik en MMFFHHHMMMMPPFFF. Nee, dit logje is niet het moment om op te gaan scheppen over mijzelf volgens mevrouw Mack.

Mij werd dus verzocht om de was uit de droger in een wasmand te deponeren, de was uit de wasmachine in de droger te stoppen, het water uit de droger weg te gooien en de droger vervolgens aan te zetten. Maar die droger doet het de laatste tijd niet zo best. Het begon mij al vaker op te vallen. Nu ook weer, de was uit de droger was nog vochtig, en ik besloot, zelfstandig als ik ben, mevrouw Mack erbij te halen om haar deskundige oordeel te vellen over de mate van humiditeit van de gedroogde was. Tot mijn ontzetting opende ze de wasmachine en voelde aan de was. Op zich vond ik dat wel slim. Want als de droger het niet droog krijgt, dan misschien de wasmachine wel. En dat was ook inderdaad zo. Onze wasmachine droogt als een nieuwe, en onze droger wast alles perfect schoon.

Geïrriteerd haalde zij de was uit de wasmachine die toch de droger bleek te zijn en stopte de was uit de droger, die de wasmachine was, in de wasmachine. (die de droger was) Volgt u het nog? Ik al lang geleden niet meer. Volgens mevrouw Mack ben ik gewoon heel erg dom. Op het debiele af.

Omdat het tegenwoordig in is je scheiding op je web-log aan te kondigen, kan ik niet achterblijven. Vrouwtje van Mack en ik gaan uit elkaar! Het was geen makkelijk besluit, tenminste niet voor haar, voor mij viel het reuze mee omdat ik al een ander heb. Ze heet Linda en Tammar en Hans hebben ook al met haar kennis gemaakt. En ze kunnen het prima met haar vinden. U weet hoe het gaat met ons mannen: uit het oog, uit het hart. Dus hoe-heet-ze-ook-al-weer zal hier niet meer reageren. Ook niet bij u. Wel heeft u kans dat mijn nieuwe vlam Linda in het vervolg bij u reageert. Linda is niet zo onderdanig als vrouwtje van Mack. Zij is veel verder in haar ontwikkeling en vindt het maar belachelijk dat iemand zich 'vrouwtje van' noemt omdat de indruk dan kan ontstaan dat ze onderdanig aan mij is, terwijl juist bedoeld werd dat ze oppermachtig was aan Mack (de echte). Aan dat soort verwarring heeft Linda een broertje dood. Vanavond blijft ze voor het eerst bij me slapen. Ja, sorry als het wat rauw op uw dak viel maar een man is nou eenmaal niet gemaakt om monogaam te blijven.

In mijn jarenlange ervaring als weblogger heb ik geleerd dat je voor een goed logje het ijzer moet smeden als het heet is. Met andere woorden: als je een onderwerp hebt, dan is dat hooguit een halve dag houdbaar, als je het daarna nog niet hebt uitgewerkt moet je het niet meer gebruiken want je beste gedachten daarover zijn dan alweer weg. Bovendien kun je in een heel andere stemming zijn dan toen je het onderwerp bedacht, en dan komt het niet over. Je kunt niet iets grappigs brengen als je je niet vrolijk voelt. Dus dat is gelijk de verklaring waarom u hier vanavond geen logje treft: ik ben veel te vrolijk voor de serieuze onderwerpen die ik had bedacht. Dus dat wordt niks. Sorry.

Omdat het tegenwoordig in is je scheiding op je web-log aan te kondigen, kan ik niet achterblijven. Vrouwtje van Mack en ik gaan uit elkaar! Het was geen makkelijk besluit, tenminste niet voor haar, voor mij viel het reuze mee omdat ik al een ander heb. Ze heet Linda en Tammar en Hans hebben ook al met haar kennis gemaakt. En ze kunnen het prima met haar vinden. U weet hoe het gaat met ons mannen: uit het oog, uit het hart. Dus hoe-heet-ze-ook-al-weer zal hier niet meer reageren. Ook niet bij u. Wel heeft u kans dat mijn nieuwe vlam Linda in het vervolg bij u reageert. Linda is niet zo onderdanig als vrouwtje van Mack. Zij is veel verder in haar ontwikkeling en vindt het maar belachelijk dat iemand zich 'vrouwtje van' noemt omdat de indruk dan kan ontstaan dat ze onderdanig aan mij is, terwijl juist bedoeld werd dat ze oppermachtig was aan Mack (de echte). Aan dat soort verwarring heeft Linda een broertje dood. Vanavond blijft ze voor het eerst bij me slapen. Ja, sorry als het wat rauw op uw dak viel maar een man is nou eenmaal niet gemaakt om monogaam te blijven.