Categorie: Autoliefde

De jongens van Topgear hebben een nieuwe 'reasonably priced car', dus van de oude Suzuki Liana werd afscheid genomen. Maar niet voordat The Stig zelf een snel rondje op het Topgear-circuit neerzette.

Stig kwam uit op 1.44.4, wat tweetiende sneller is dan de nummer twee, ex-formule 1 coureur Nigel Mansell. Een schier onmogelijke prestatie van de in het wit geklede geheimzinnige coureur.
Tweetiende is niet veel, maar wel als je ze op Nigel Mansell pakt. Eigenlijk is er maar één man die daartoe in staat geacht moet worden. Ayrton Senna. Ik moet hieruit nu wel een ongelofelijke conclusie trekken. Ayrton Senna heeft, net als Elvis, zijn dood in scène gezet.
Elvis woont op Hawai en Senna beunt bij als "the Stig".

Vandaag 12 jaar geleden overleed de -in mijn ogen- allerbeste formule 1 coureur aller tijden. Ayrton Senna da Silva uit Sao Paulo. Een wrang moment. In leidende positie brak de stuurstang en Senna's auto vloog rechtdoor, daar waar de baan toch echt een linkerbocht vertoonde.
In Brazilië, Japan en Vaassen was hij een superheld, in de rest van de wereld een geliefd coureur.

Ik had vlak na Senna's overlijden een bloedhekel aan Michael Schumacher. Schumacher nam Senna's favorietenrol in en won ogenschijnlijk moeiteloos het seizoen 1994. Nooit ging er bij Schumacher iets fout, zelfs toen ik tijdens de Grand Prix van België dansend van vreugde aanschouwde hoe Schumacher op volle snelheid van de baan leek te spinnen, hield hij de auto onder controle en praktisch zonder tijdverlies consolideerde hij zijn leidende positie. Tijdens de laatste race van het seizoen (de wedstrijdleiding had Damon Hill wat bij laten komen door een paar wedstrijden schorsing van Schumacher) gooide Schumacher de deur dicht voor een aanstormende Hill, waardoor Schumacher zichzelf, en een paar ronden later ook Hill, elimineerde. Vanaf dat moment was Schumacher door mij gehaat, het zou nooit meer goed komen tussen Michael en mij.

Jaren later heb ik me erbij neergelegd dat Schumacher (op papier) de beste coureur aller tijden is. Ik voel tegenwoordig enige sympathie voor hem. Hij heeft in zijn carriere aardige dingen over Jos Verstappen gezegd en hij heeft Senna de grootste coureur van allemaal genoemd. Schumacher en ik waren het weer eens.
Schumacher heeft zo ongeveer alle records in handen die er in de F1 te halen zijn. Vaakst wereldkampioen, hoogste puntentotaal, meeste overwinningen, hij staat nu zelfs gelijk met Senna wat betreft pole-positions.
Toch durf ik te stellen, dat als Senna's stuurstang niet was gebroken die bewuste Mayday, Schumacher nooit de beste coureur aller tijden zou zijn geworden. Ik betwijfel zelfs ten zeerste of hij dan ook maar één van de records had gehaald die hij nu op zijn naam heeft staan. Hij haalde tenslotte zijn eerste pole-position pas toen Senna net begraven was. Voor die tijd had hij nog weinig in te brengen. Met die wetenschap in mijn achterhoofd ben ik fan van Schumacher en gun hem de records die hij heeft gehaald. Toen hij in zijn eentje 10 miljoen dollar schonk aan de Tsunami-slachtoffers vond ik dat de tijd was aangebroken om geen onaardige dingen meer over Michael te zeggen. Bij deze dan. Hup Schumacher.

Schumacher zelf interesseert het trouwens geen zak dat ik ruzie met hem had hoor, hij kent mij niet eens! "Wer den bums ist Mack?" Nee, mijn ongenoegen had ongeveer hetzelfde effect op hem als Kalou op Rita Verdonk.

Vindt u het wat, mijn blik op de weg? Ik vind het zelf erg geslaagd. Zo geslaagd zelfs dat ik het zonde vind als ik weer een nieuwe moet maken. Maar als de nieuwe er dan op staat ben ik toch weer tevreden. Vandaag zag ik de Peugeot 205 Turbo 16 rijden ergens op de A28 waar ik trouwens de meeste auto's spot. In mijn zoektocht naar foto's kwam ik op een site terecht die ik al kende omdat ik zelf ook ooit eens een Peugeot 205 GTI had. Alleen zag ik nu een filmpje met een kleine demonstratie van waartoe de van een turbo voorziene 205 GTI in staat is.
Een acceleratie van 80-160 in vijf seconden. Kijk nog eens op het filmpje hoe snel dat is.
En dat hebben die jongens dus zelf gemaakt. Voor weinig. Als ik zo'n acceleratie had zou ik me opperbest vermaken iedere keer als ik een snelle jongen zag.

Temperamentvolle vrouw, bruine ogen, donker haar, die mijn 15 jaargangen autovisie's bij het oud papier wil zetten.

Vanochtend gebeurde het me na jaren weer eens. Ik reed nietsvermoedend over de linkerbaan van de A28 ter hoogte van Strand Horst, zit er achter me een Vulva SUV (spreek uit: esjoevie, maar suf mag ook) met knipperend grootlicht. Een belangrijk man -hij droeg een wit overhemd en een stropdas- maande mij tot opzouten naar rechts.

Maar wat stond de zon vanochtend mooi laag aan de hemel, en wat zien die weilanden er met vorst toch prachtig uit. Daar moet je als chauffeur zonder haast toch ook eens rustig van genieten.
Dat Veluwemeer, lag dat er altijd al? Is me natuurlijk nooit opgevallen omdat ik normaal altijd rechts rijd. Op de linkerbaan heb je een veel beter overzicht. En wat een mooie zwanen zeg. Wat zijn dat sierlijke beesten. Zelfs het gras in de middenberm lachte me toe.

Oh ja, er seint iemand dat-ie er langs wil. Ja sorry, ik heb een diesel stationwagen. Die zijn niet zo wendbaar dat ik zomaar even aan de kant kan hoor. Daar heb ik toch zeker 2 kilometer voor nodig.

Bij Nulde (genoemd naar het meisje van) haalde de rijdende kut me woest in. Bij Nijkerk stond ik weer achter hem bij het stoplicht. Voor de zekerheid deed ik mijn deuren op slot. Ik was er dan wel vanuit gegaan dat de man gewoon haast had, maar voor hetzelfde geld was hij parking-homo en gaf me daarnet een seintje ten teken dat er een parkeerplaats naderde.
Bij mannen met Vulva's kun je niet voorzichtig genoeg zijn, tenslotte.

En tevens onderhoudshistorie van een Fiat Punto GT. Ik hou wel van een goed onderhouden auto.

Van 1994 tot en met 1997 reed ik een hele gave auto. Een Peugeot 205 GTI 1.6 met een scheur in de slang die de overdruk van het koelwater af moest voeren. Dat water spoot dus altijd over de gloeiend hete motor en dat gaf een mooi effect als-ie stil stond voor een stoplicht. Hij begon te roken als een achterlijke maar dat kon geen enkele kwaad. Ik werd altijd wel vreemd aangekeken bij een stoplicht.
Die auto heb ik op een gegeven moment weg moeten doen omdat de garage hem niet meer kon maken. Nee, dus niet dat het voor mij te duur werd, ik was vrijgezel in die tijd, de garage kon hem niet meer maken. Ik bracht de auto met een probleem en ik kreeg hem met hetzelfde probleem + rekening terug. Vervolgens bracht ik hem weer terug, en lieten zij de auto weer een dag op de parkeerplaats staan en zeiden dat ze het hadden opgelost. Ik reed dan drie kilometer om te ontdekken dat er helemaal niets was opgelost, vloekte een paar keer hard, en bracht de auto weer terug zodat zij hem weer een dag onaangeraakt op de parkeerplaats konden laten staan.
En zo deden we wie dat het langst volhield. De garage dus. En denk niet dat ik dit bij één dealer heb meegemaakt, soortgelijke ervaringen had ik bij drie verschillende Peugeot-dealers. Ik noem geen namen maar ze zaten in Voorthuizen, Nijkerk en Bilthoven.
Op een gegeven moment dacht ik dat ze met elkaar hadden afgesproken dat als ik kwam, dat ze dan alleen maar een factuur zouden maken en geen reparatie zouden uitvoeren. Maar dat bleek ook weer niet zo. Want meestal was er nog iets extra's kapot gegaan. Hoevaak mij dat niet gebeurd is.
Leer daarom van mij, beste studenten, dat als een monteur tegen u begint te praten in termen van: "kwestie van afstellen" of "bougieskabels zijn waarschijnlijk versleten", dat u er dan het beste aan doet de auto zo snel mogelijk te verkopen, want het probleem wordt nooit meer opgelost.

In de Autovisie nr 26, 2005 stond een werkelijk schitterend verhaal over de Mille Miglia (1000 mijlen) van 1955. De Mille Miglia was een race dwars door de noordelijke helft van Italië, gehouden van 1927 tot 1957. In 1955 vestigde Stirling Moss en navigator Denis Jenkinson het baanrecord, door de 1600 kilometer af te leggen in 10 uur, 7 minuten en 48 seconden.
De auto was een Mercedes 300 SLR met 310 pk leverende 8-cilinder lijnmotor met een inhoud van 2982cc. De topsnelheid bedroeg ongeveer 275 km/u.

De baan was geen circuit maar openbare Italiaanse B-weg dwars door kleine dorpjes, langs bomen en bergwanden en over als springschans fungerende bruggetjes. De gemiddelde snelheid die daarbij door Moss werd gehaald bedroeg ruim 157 km/u. (Autosnelwegen bestonden nog niet.)
Ooit reed ik van Bern naar Vaasen in zes uur. Mijn gemiddelde snelheid bedroeg daarbij ruim 129 km/u. Ik was 25 en dik tevreden over mijn geleverde prestatie. Ik haalde topsnelheden van tegen de 200 km/u op de brede Duitse Autobahn. Witte knokkels en klamme handen. Stirling Moss reed 275 km/u over glooiende B-wegen waarbij de auto soms los kwam van de grond en sprongen maakte van 50 meter. Da's toch anders…

Soms reageert Avans hier. Avans en ik communiceren al een jaar of zes digitaal zonder dat we elkaar ooit hadden gezien. Zes jaar geleden beweerde hij een Subaru 555 (214 pk) te bezitten en ik zou daar wel eens een rondje in willen sturen. Helaas gaf hij later toe dat hij zich vergist had en dat het Golf II (60 pk) moest zijn.
Omdat ik erg teleurgesteld was, is hij gaan sparen en heeft nu speciaal voor mij een Golf GTI V (200 pk) gekocht. En daarmee stond-ie van de week hier voor de deur.
En ik mocht een stukkie. Wat een auto! Volkswagen heeft eindelijk weer een echte GTI in het assortiment. Met twee liter turbomotor. En kuipstoelen waar je klem in zit. En leren stuurwiel. En racegeluid. Vroooooaaaarrrrrrr.