Ik had nog gas over.

Een Deen is vandaag op de afsluitdijk betrapt met 254 km/u gemiddelde snelheid. De politie kon de man betrappen doordat ze hem met een onopvallende video-surveillanceauto achtervolgden.

Krijgt u hieronder van mij een lijstje met (min of meer gangbare en nog verkrijgbare mits je heel veel geld meeneemt) auto's die 254 km/u kunnen halen.

Aston Martin (alle modellen)
Audi R8
Corvette
Dodge Viper
Ferrari (alle modellen)
Koenigsegg (alle modellen)
Lamborghini (alle modellen)
Maserati (alle modellen)
Mercedes SLR Mclaren
Pagani Zonda
Porsche (alle modellen behalve de Cayenne zonder turbo)
Spyker (alle modellen)
TVR (alle modellen)

De rest haalt het niet of is hopeloos begrensd. Nu verdienen ze tegenwoordig uitstekend bij de politie maar zoveel dat ze een auto uit het lijstje kunnen betalen? Ik weet het niet.
Volgens mij zijn verkeersagenten gewoon opscheppers. Of was de storm soms nog niet gaan liggen?

Gierende banden…

Ik heb een zware dag achter de rug. Ik zal u er verder niet mee vermoeien maar het komt er op neer dat ik nog steeds de energie van een 22-jarige blijk te bezitten. Ik moest zelfs voor het eten zorgen. McDonald's Heerde betekent dat. Met een Alfa V6 lukt het best om vanaf de McDrive (15km) met warm eten thuis te komen.
Maar Alfa's accu had het begeven. Ik moest dus op een kansloze missie met een Fiat diesel.
Mevrouw Mack had intussen de wegenwacht gebeld, en toen ik weer thuis de afgekoelde vette troep naar binnen zat te werken (rustmoment) belde de wegenwachter al dat-ie in de straat stond. Terwijl als je de sleutels in de auto hebt laten zitten en je staat in de stromende regen op een godverlaten plek ergens in de polder, duurt het úren en úren voor de wegenwacht een keer komt. En net nu, op mijn enige rustmoment van de dag, moest-ie zich zonodig een keertje uitsloven.

In elk geval, startkabels eraan en voila, mijn dode auto werd met een woeste brul tot leven gewekt. Een half uurtje rijden om hem weer helemaal op te laden was zijn advies. Ik heb maar een denkbeeldig circuitje in Vaassen uitgezet. Zonder verkeersdrempels. Een half uurtje uitleven. Ja sorry, moest van de wegenwacht. Gierende banden…

The Stig’s frustratie


Lewis Hamilton, die het bijna lukte om als eerste coureur ooit* in zijn debuutjaar in de Formule 1 wereldkampioen te worden, en daarmee zijn visitekaartje afgaf aan de wereld, was vanavond te gast bij Topgear om mee te doen in het onderdeel "a star in a reasonably priced car"

De redelijk geprijsde auto is voor de formule 1 rijders nog steeds de oude Suzuki Liana sedan met 103 pk en de wedstrijd gaat over één snel rondje over het topgear circuit.
De voorlopig snelste tijd werd gereden door mijzelf de geheimzinnige Stig (de witte op de foto van wie niemand de identiteit kent), 1 minuut 44,4 seconden, gevolgd door Nigel Mansell met 1,44,6. Deze heren reden hun tijden op een droge baan. Lewis Hamilton deed het op een natte baan in 1,44,7. Op droog zou het normaal gesproken drie seconden sneller kunnen dan op nat.

Nu volg ik formule 1 lang genoeg om te weten dat er kleine verschillen zitten tussen coureurs en grote in de auto's maar met gelijkwaardig materiaal schelen ze allemaal niet zoveel met elkaar.
Dus hoe kan dit? Ik De geheimzinnige Stig wil gerustgesteld worden dus graag zou ik horen wat hier aan de hand was.

*Giuseppe Farina tel ik even niet mee, die is het wel gelukt om in zijn debuutjaar wereldkampioen te worden, maar dat was meer omdat 1950 het algehele debuutjaar van de F1 was.

Maar da’s logisch..

Alsof de duvel ermee speelt, na mijn vorige logje werd ik gisteren gelijk geflitst. Ik weet het eigenlijk niet zeker want door mijn reddende remactie midden op de snelweg passeerde ik de fotoapparatuur met 130 en zag ik niks gebeuren. Maar het kan zijn dat ik dat net gemist heb doordat ik tegelijkertijd het verkeer voor me, achter me, de flitser en de snelheidsmeter in de gaten moest houden.

Mevrouw Mack werd erg boos want die zag niks aankomen en werd ineens richting de voorruit gelanceerd, de gordel ving haar op en Hans maakte achter haar een zelfde beweging, maar die vatte het stukken sportiever op. Ik vond het dan ook totaal niet terecht dat ze haar boosheid op mij afreageerde en niet op de politie. Want we kunnen er lang en kort over discussieren, als die camera er niet had gestaan was het allemaal niet gebeurd en hadden wij rustig en zonder het overige verkeer in gevaar te brengen, onze reis kunnen vervolgen. Omdat zij een vrouw is en dus niet in staat de meest logische redenering te volgen, vond zij dat als ik langzamer had gereden, het ook niet was gebeurd.

De wereld op z'n kop als je het mij vraagt. Pim Fortuyn had ook nog geleefd als-ie niet zo hard had geschreeuwd, dus Volkert moet vrijuit. Kun je dan ook wel zeggen.

"Je moet de schuld daar neerleggen, waar-ie hoort." Hendrik Johannes Cruijff.

Mack doorziet de samenzwering.

"Volkswagen bestaat 60 jaar en dat moet gevierd worden." Zo luidde ongeveer het radiospotje van het jarige merk dat ik opving toen ik naar mijn werk reed.
Ik dacht:" Hee, hier probeert een slinkse marketingmanager een dubieus oorlogsverleden te verdoezelen."
Maar gelukkig, nader onderzoek leerde mij dat het ging om het feit dat Volkswagen 60 jaar in Nederland bestaat. Er wordt dus gelukkig geen holocaust ontkend, en er wordt niet omheen gedraaid dat Adolf Hitler de opdrachtgever was voor de bouw van de Kever en dus ook de New Beetle.

Ja, niemand heeft het door van die New Beetle, en iedereen staat er een beetje lyrisch oeh en aah naar te roepen, maar deze auto is een groot gevaar voor de vrede in Europa. Met genen van de oorlogszuchtige Kever is een kloon gemaakt met als enige doel: De stichting van een vierde rijk. En ik zie het gevaar als enige aankomen.

Hoe weet je dit allemaal, Mack? Gewoon, The Boys from Brasil van Ira Levin gelezen. Daar wordt het kristalhelder in voorspeld. Maar zelfs Ira Levin heeft deze dreiging niet onder ogen gezien, en Volkswagen heeft bewust gewacht met haar verjaardag tot Levin dood was om geen slapende honden wakker te maken, en daarom zie ik het nu als mijn taak een roman te gaan schrijven over dit naderend onheil. Over gevluchte Nazi's die een Kever klonen, het VW logo ombuigen tot een hakenkruis en elke arbeider er eentje beloven. De titel heb ik al. The new Beetler.

Rebels

In Italië is een bejaarde man bekeurd omdat hij met zijn Porsche 257 km/u had gereden. Een smoesje over weinig gevoel in z'n rechterbeen en de man kwam er vanaf met een boete van ruim 300 euro. Als hij een Ferrari/Maserati/Lamborghini had gereden zou hij er waarschijnlijk afgekomen zijn met een berisping.
Maar wat een heimwee krijg ik door zo'n bericht. Heimwee naar de tijd dat je hier nog maar 100 mocht maar je er wel vanaf kwam met een fatsoenlijke boete als je het dubbele reed. Of desnoods naar midden jaren tachtig toen je auto ineens in beslag werd genomen bij meer dan 50 km overschrijding, maar dat je nog niet de indruk had dat elke rit die je maakte, opgenomen werd en live in de huiskamer van Koos Spee werd vertoond zodat deze treiteraar des volks aan zijn eettafel de strafmaat vast kon bepalen.

Vanmiddag zat ik een oud Autovisie Jaarboek door te bladeren en wederom kreeg ik heimwee. Heimwee naar de Mercedes 190E 2.5 16. Naar de Alfa Romeo 164 3.0 24v, naar de BMW M3. De Lancia Delta Integrale, de Ford Sierra Cosworth en nog veel meer supersnelle auto's waarover ik destijds droomde. En ik kwam tot de conclusie dat ik zelf nu een auto bezit die tot dezelfde prestaties in staat is als de genoemde vrij baan te verschaffen automobiele adel. Ik heb mijn jongensdroom waargemaakt! Als iemand mij destijds zou vertellen dat ik later ook zo'n auto zou bezitten, had ik alle depressies genegeerd en geduldig en blij zitten afwachten tot het zover was.

Waar ik al tijden (jaren) mee loop: hoever mag je gaan in het opzoeken van de grens tussen veiligheid enerzijds en leuk anderzijds? Koos Spee maakt het verkeer ongetwijfeld veiliger, maar hij vermindert sterk mijn lol in dit land. Wat hij kan, kan ik beter. Verlaag de maximumsnelheid overal tot 10 km/u met een jaar gevangenisstraf per km overtreding. Gegarandeerd dat het hier een stuk veiliger wordt. En wat is tenslotte belangrijker? Uw haast om op uw werk te komen of de verkeersveiligheid? U bent een beetje hypocriet als u het niet eens zou zijn met deze veiligheidsbevorderende maatregel.

Maar u begrijpt misschien wat ik bedoel. U laat de maximumsnelheid misschien koud, maar u mag niet overal op de Veluwe komen waar u zou willen, of u mag niet de Rijn over zwemmen terwijl u dat toch heel goed kan. U mag niet eens roken van de overheid. U mag uw kinderen geen pets verkopen. Uw hond mag niet loslopen. U mag helemaal niks. Ja, musea bezoeken op zondagmiddag, dat mag dan weer wel ja. Dat moet zelfs van sommige politici.

Maar wat zou het leven nog waard zijn als er nooit een drama gebeurde? Waarover zou u moeten praten? Als ik om een heel uur het nieuws aanzet weet ik dat als er na vijf seconden voorleestijd nog geen dode is gevallen, er dus geen nieuws was. Het is een constant zoeken naar het evenwicht tussen spanning en sensatie enerzijds, en anderzijds laten merken dat je het heel erg vindt wat er gebeurd is.

Ik eindig met een rebels filmpje. Gek, levensgevaarlijk, ze moeten hem opsluiten als ze hem te pakken krijgen, maar hij is wel altijd weer goed voor een enorme discussie, en het debat moet gestimuleerd worden van de overheid. Overheid, bij deze.

Heldendaden.

Op de dag van de invoering van de chartale euro (1-jan-2002) reed er een geldtransport over de A28 met ervoor en erachter een motoragent. Ik kwam aan met een lichte snelheidsafwijking naar boven en zag de tatuus rijden. Met een schijnheilige 120 km per uur passeerde ik het zaakje om vervolgens het gas weer ietsje dieper in te trappen. Toen ze vrijwel uit zicht waren reed ik op topsnelheid verder. (Mazda 323, dus het viel wel mee) Een van de agenten had bij het passeren mijn schijnheiligheid herkend, en ineens zag ik in mijn binnenspiegel in de verte de razende racekip dichterbij komen. Ik liet mijn gas los en zonder de rem te gebruiken liet ik mijn snelheid weer teruglopen. Toen mijn meter op 120 stond had de motor mij al ingehaald en bleef naast mij rijden. Een strenge blik en een remmend handgebaar. Ik zwaaide dankbaar dat ik hem begreep en voor het feit dat hij mij attendeerde op mijn gevaarlijk rijgedrag. Ik had geen idee.

Deze week had de politie met wat overtollig machtsvertoon een illegale frietverkoper van zijn plek gehaald. De plek was afgezet met politieplakband en een stoere agent hield de wacht. En met stoer bedoel ik ook stoer, dus zo eentje met een strakke broek, laarzen een cap en een groot geweer op z'n rug. Hij stond precies in een scherpe bocht die ik nu eens mooi met wat overtollig machtsvertoon kon nemen.
Ik nam ik de bocht een tikkeltje overdreven. In mijn spiegel zag ik een kwaad gezicht mijn kant op kijken.

Het zit gewoon in mijn bloed. Dat na-oorlogse verzet.

Autowassers


Ik zat mij te bedenken dat ik nog nooit in mijn prille leven een vrouw een auto heb zien wassen. En dan bedoel ik voor de deur, met emmer, spons en tuinslang. De emancipatie heeft misschien haar grenzen.
Zelf ben ik ook niet zo wasserig als bijvoorbeeld mijn buurman, die elke zaterdag zijn nieuwe auto wast en daarna die van zijn vrouw. Ik had altijd auto's die vuil mooier zijn dan schoon, en dan is wassen zonde.
Mijn huidige auto is echter schoon mooier dan vuil dus nu ontkom ik er zo nu en dan niet aan.
Wassen op zondag is trouwens ook zonde, maar ik deed het vandaag in een extra uurtje wintertijd waarvoor mij hoogstpersoonlijk per encycliek is toegezegd dat die aan de zaterdag mag worden toegekend.

Autowassen is zoals het woord al zegt: Wassen en in de was zetten. Mannen die slechts hun auto afspoelen met een tuinslang en hier en daar de spons hanteren zijn lafaards die al nerveus worden van een wolkje in de verte. "Ja, zal je net zien, ik was de auto ook een keer…Regen!" Een redenering van niks. Alsof een auto van regen vies wordt. De laatste vijftien jaar in elk geval niet meer.
Van mij moet het juist gaan regenen als ik klaar ben met autowassen. Of in ieder geval 's nachts. Zodat als ik de volgende ochtend bij hem kom en er schijnt zo'n waterig zonnetje, dat er dan allemaal van die mooie grote waterdruppels op zitten, zowat het hoogtepunt van de dag.
Ik zal niet zeggen dat ik daar geil van word maar een zekere opwinding maakt zich dan toch van mij meester…

Liegbeest.

Mijn auto heeft bijna het dubbele vermogen van die van mevrouw Mack, maar ondanks dat ben ik 's ochtends volstrekt kansloos haar bij te houden. Als zij 300 meter heeft afgelegd lig ik al 400 meter achter.
's Ochtends moet je een auto zorgvuldig warmrijden en snel opschakelen. En omdat zij een diesel rijdt en ik niet, is zij dus dubbel in het nadeel. Ten eerste moet ze voorgloeien, ten tweede dient een diesel nóg zorgvuldiger warm gereden te worden dan een lichtmetalen Alfa-blok. Ik geloof niet dat ze dat weet, van dat voorgloeien. En dat warm rijden heb ik haar wel eens verteld maar dat is onzin volgens haar. Verkoperspraat. Bovendien, had het maar geen auto moeten worden. Aan het einde van de straat zie ik nog net haar achterlichten de hoek om gaan, om vervolgens voorgoed aan mijn zicht te ontsnappen. Op de verkeersdrempels pakt zij haar grootste winst. Ik rem af vanwege onheilspellende geluiden, zij geeft gas en zet de radio wat harder. Mijn hart breekt bij het aanschouwen van zoveel Fiat-mishandeling.

Zo kon het dan ook gebeuren dat ze vanochtend met nog koude motor nog binnen de kilometer geflitst werd, een knappe prestatie. Ze belde me nog wel netjes mobiel (130 euro) om te zeggen dat er iemand met een flitscarrière stond. Door haar enorme voorsprong was daar nog tijd genoeg voor. Mijn zuurverdiende oktober-maandbonus van 108 euro was verdwenen in een grote waas van licht. Vorige maand, toen ze op bijna dezelfde plek een botsing met een fietser had, geloofde de politie haar toen ze verklaarde daar 45 gereden te hebben.

Omatoto

Hans (2 jaar vijf maanden) herkent feilloos vijf verschillende automerken. Seat, Alfa, BMW, Fiat en Tatoe's. Dat werkt als volgt: Oma heeft een Seat (Ibiza), dus bij elke Seat zegt hij "Omatoto". Alfa's zijn papatoto's, Fiats zijn mamatoto's, BMW's zijn een vergissing uit z'n babytijd en dus ook papatoto's, en tatoe's zijn de auto's die papatoto altijd op hoge snelheid achtervolgen.
Het maakt ook niet uit welk type auto voorbij komt, in het geval van omatoto mag het een Inca, een Alhambra, een Leon of een Toledo zijn, hij ziet aan het embleem dat het een Seat is. Dus groot was ook onze verbazing toen er laatst een Toledo zonder embleem achterop geparkeerd stond en wij uit het stoeltje achter ons hoorden: "omatoto!" Wij vroegen ons af: "Hoe kan dat nou? Da's een compleet ander model!"

Het antwoord is natuurlijk al even simpel als verrassend. Door ons af te vragen hoe dat kan onderschatten wij onze kleine blonde krullenbol vol mack-genen toch schromelijk. Hij doet het natuurlijk gewoon net als een volwassene, uit z'n geheugen dat al gewoon veel beter werkt dan wij denken. Er is dus niks knaps aan, je bent op zo'n moment zelf gewoon dom en dan lijkt de peuter knap. Zo werkt dat volgens mij.

Als hij op z'n driewielige elektromotor aangedreven motor zit vind ik hem al grote uiterlijke gelijkenissen vertonen met Ayrton Senna. Ik denk zelfs dat ik hier met zijn reïncarnatie van doen heb. Hans gebaart ook regelmatig naar me dat hij naar links stuurt maar dat de auto naar rechts gaat. En dan mompelt hij iets onverstaanbaars. Iets van: 'Amboe'ello.