Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

SBS kan in de ban.

Na vele zondagmiddagen ergenis aan de gebroeders plofkop alias O. Mol en J. Plooy, heb ik eindelijk de verlossing gevonden. Formule 1 op België. Sporza heet de zender. (druk de 17 van uw afstandsbediening in!) Gewoon commentaar op wat je ziet met een vlaams accent, en geen opgewonden schreeuwlelijk die zijn amerikaanse scheldwoordenboek aan het voordragen is.
Bijkomend voordeel: Je bent ook gelijk verlost van blaaskaak T. Coronel, die liever zonder helm dan met op televisie is.

En de race? Geweldig. Of het nou lag aan onze bescheiden zuiderburen of aan Michael Schumacher en Fernando Alonso, ik keek eindelijk weer met verhoogde hartslag.
Heerlijk. Wat mij betreft kan SBS 6 nu helemaal uit de lucht gehaald worden.

Eindelijk clubkampioen

Nou nou nou, het kon niet op vandaag. 1e in de heren single, 1e in de heren dubbel en 3e in de mix-dubbel. En eindelijk clubkampioen. 11 partijen gespeeld en 10 gewonnen. Dat zijn toch klinkende cijfers, niet?
Mijn nieuwe racket, trainingspak, sokken en mijn bezoekje aan een demonstratiepartijtje vorige week hebben kennelijk hun vruchten afgeworpen.
Ik ben nog totaal in de overwinningsroes.

De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat het niet in de hoogste klasse was, maar in de B-series. Dat wil zeggen, de niet-competitiespelers. Volgend jaar ga ik het in de A-serie proberen. Clubkampioen zal ik daar niet worden, maar ik ga er in elk geval een paar verslaan.

Op aanvraag

Ik log maar weer eens een keer, want ik heb weer wat te vertellen en die logs van mack….. Tsja.

Ik ben donderdag bij de verloskundige geweest en we hebben kunnen vaststellen dat "het kind" mijn karakter heeft. Het ligt namelijk nu al dwars, het wil niet indalen. Nu is dat geen ramp, ik ben pas 37 weken, en het zit in de familie. Ik hoorde wel van de verloskundige dat 85% wel is ingedaald met 37 weken (we hebben het nu over het eerste kind). Daar stond ik van te kijken.
Nu mag ik maandag een bezoekje brengen aan de gynaecoloog. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ze me daar gaan vertellen dat ik in het ziekenhuis moet bevallen. Wat wij niet erg vinden trouwens. Ik beval graag thuis, maar als het in het ziekenhuis moet hoor ik het liever van tevoren dan tijdens de weeën.
Mijn zus heeft 2 kinderen, wilde alletwee niet indalen en zijn alletwee op de wereld gekomen met een keizersnee. Ik heb een totaal andere bouw dan mijn zus en ik hoop toch nog echt dat het een natuurlijke bevalling kan worden. Bij mijn zus was het probleem dat de ettertjes niet door haar bekken konden.
Ik kreeg ook nog een waarschuwing mee: Mochten mijn vliezen breken, dan mag ik maar 1 ding doen en dat is gaan liggen. Maakt dus niet uit waar, dit kan ook op de vleeswarenafdeling van de C1000 zijn. Omdat het kind niet ingedaald is zit je namelijk met het probleem dat er dan een arm of been uit kan komen…… Ik moest er wel een beetje om lachen. En wat doe je met die informatie? Drie weken op de bank zitten?? Ik kan daar weinig mee. Ik ben geen paniektype, maar je wil iets wel serieus nemen.
Al met al komt het steeds dichterbij, we hebben de proefdrukken van de kaartjes (jaja, met het gedicht van mack), de klossen staan naast het bed (nee, er nog niet onder, ik ben namelijk 1M61, dus het lijkt me zwaar onhandig) en de emmers staan klaar. Zelfs mack is er eng rustig onder!!!!

Op aanvraag

Ik log maar weer eens een keer, want ik heb weer wat te vertellen en die logs van mack….. Tsja.

Ik ben donderdag bij de verloskundige geweest en we hebben kunnen vaststellen dat "het kind" mijn karakter heeft. Het ligt namelijk nu al dwars, het wil niet indalen. Nu is dat geen ramp, ik ben pas 37 weken, en het zit in de familie. Ik hoorde wel van de verloskundige dat 85% wel is ingedaald met 37 weken (we hebben het nu over het eerste kind). Daar stond ik van te kijken.
Nu mag ik maandag een bezoekje brengen aan de gynaecoloog. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ze me daar gaan vertellen dat ik in het ziekenhuis moet bevallen. Wat wij niet erg vinden trouwens. Ik beval graag thuis, maar als het in het ziekenhuis moet hoor ik het liever van tevoren dan tijdens de weeën.
Mijn zus heeft 2 kinderen, wilde alletwee niet indalen en zijn alletwee op de wereld gekomen met een keizersnee. Ik heb een totaal andere bouw dan mijn zus en ik hoop toch nog echt dat het een natuurlijke bevalling kan worden. Bij mijn zus was het probleem dat de ettertjes niet door haar bekken konden.
Ik kreeg ook nog een waarschuwing mee: Mochten mijn vliezen breken, dan mag ik maar 1 ding doen en dat is gaan liggen. Maakt dus niet uit waar, dit kan ook op de vleeswarenafdeling van de C1000 zijn. Omdat het kind niet ingedaald is zit je namelijk met het probleem dat er dan een arm of been uit kan komen…… Ik moest er wel een beetje om lachen. En wat doe je met die informatie? Drie weken op de bank zitten?? Ik kan daar weinig mee. Ik ben geen paniektype, maar je wil iets wel serieus nemen.
Al met al komt het steeds dichterbij, we hebben de proefdrukken van de kaartjes (jaja, met het gedicht van mack), de klossen staan naast het bed (nee, er nog niet onder, ik ben namelijk 1M61, dus het lijkt me zwaar onhandig) en de emmers staan klaar. Zelfs mack is er eng rustig onder!!!!

Fiscotips in tegenspraak.

Ik ben beroepsmatig geabonneerd op een blaadje "Tips&Advies Belastingen. Vaak verdwijnen ze ongelezen in een map, omdat er besparende tips worden gegeven aan directeur-grootaandeelhouders, en aangezien DGA's vaak al meer verdienen dan de directeuren van Nuon en Essent bij elkaar, lijkt het mij niet nodig dat ze ook nog eens profiteren van allerlei belastingvoordeeltjes.

In elk geval, vandaag stonden er de volgende twee gouden tips in.

Er kunnen ten laste van de algemene reserves zogenaamde bonusaandelen uitgereikt worden. De omzetting van winstreserves in bonusaandelen kan sinds 1-1-2001 belastingvrij plaatsvinden.
En dan letterlijk: "De B.V. is wel kapitaalsbelasting verschuldigd tegen een (te verwaarlozen) tarief van 0,55%."

En dan tip 2:

De kapitaalsbelasting wordt waarschijnlijk per 1 januari 2006 afgeschaft. Dat scheelt bij oprichting van een B.V. toch mooi 0,55% belasting over de nominale waarde van de aandelen.

En dan mijn persoonlijke tip: Laat u niet in met belastingbesparende tips. De financiële mensen zijn ook niet meer wat ze geweest zijn.

En de winnaar is….

Poll

De beste formule 1 coureur

Ayrton Senna da Silva [38.3%]
Michael Schumacher [25.5%]
Ronnie Petterson [10.6%]
Niki Lauda [8.5%]
Nigel Mansell [4.3%]
Mika Hakkinen [4.3%]
Gilles Villeneuve [4.3%]
Juan Manuel Fangio [2.1%]
Alain Prost [2.1%]
Jackie Stewart [0%]
Stemmen: 47

Senna. Onthou die naam. Daar gaat u meer van horen.

Ps. Als Lennard niet zoveel verschillende IP adressen had, was Ronnie Petterson nog een goeie tweede geworden.

Vadertalent

En vanavond waren wij op visite bij mensen die twee kleine kinderen hebben. Twee meisjes, eentje bijna vier en eentje bijna twee. 'De kleinste is erg éénkennig' waarschuwde moeder.
Na twee minuten waren ze niet meer bij me weg te slaan. (Met honden lukt het me ook vaak.)
Ik deed net of ik sliep, en als de meisjes dan "boe" riepen schrok ik zogenaamd wakker.
Makkelijk publiek hoor, kinderen.

Maar vadertalent heb je natuurlijk pas als ze ook ophouden als je dat vraagt. En ja, dat is een stuk lastiger. Want kinderen en honden voelen natuurlijk feilloos aan dat deze leuke meneer nooit overtuigend 'nee' heeft leren zeggen.

Badminton

Vanochtend was ik voor een demonstratiepartijtje badminton in Zwolle. Ron, ex-nederlands kampioen gemengd dubbel en deelnemer aan de olympische spelen van Atlanta, en voormalig trainer van onze vereniging gaf een showtje weg. Het gros van de lezers kent badminton van de camping en zal het nooit in de zaal gespeeld hebben. Die mensen kan ik ook vast niet uitleggen hoe mooi het is te zien hoe een perfecte backhand clear eruit ziet. Of een loeiharde forehand smash. (De shuttle bereikt snelheden tot 320 km/u, vlak na een harde smash.)
In elk geval, het ziet er erg makkelijk uit. Zo makkelijk dat ik nu denk dat ik volgende week de clubkampioenschappen ga winnen.
Ik heb vanmiddag een nieuw racket gekocht van Ron, top-badmintonners moeten nou eenmaal een beetje bijverdienen, en dat gaat mij onverslaanbaar maken. Ik heb mijn hersenen opdracht gegeven om Ron's spel te imiteren en dan zullen ze nog raar opkijken op de club volgende week.
Nu mijn lichaam nog…