Wir haben es nicht gewußt.

Van alle terroristische organisaties was de NSDAP de meest gevreesde. Binnen de NSDAP was de Gestapo de meest gevreesde afdeling en binnen de Gestapo was Klaus Barbie (de slager van Lyon) de meest gevreesde man. Laat varen alle hoop gij, die in diens handen valt.
En uitgerekend naar hem wordt een pop vernoemd. Ik durf te wedden dat Mattel (opgericht in 1945, geheel toevallig), homopop Ken, eerst Klaus wilde noemen maar dat misschien een te grote provocatie vond.
Klaus Barbie is onovertroffen in wreedheid. Hooguit door Josef Mengele. Deze twee personen zouden in mijn ogen ook de zwaarste straf moeten krijgen. Uiteindelijk hebben ze die niet gehad.
Barbie was eerst twee jaar vrij man, daarna werkte hij vier jaar voor de Amerikaanse geheime dienst, in 1951 emigreerde hij naar Bolivia en werd opgespoord in 1972. Pas in 1983 werd hij uitgeleverd aan Frankrijk, in 1987 tot levenslang veroordeeld. In 1991 overleed hij in de gevangenis.
Mengele werd helemaal nooit gepakt, overleed in 1979 tijdens het zwemmen. Mengele heeft zelfs nog lekker door Europa getourd alsof er niets aan de hand was. Hij heeft nog een Duits paspoort gekregen op zijn eigen naam. "Gutentag Herr Mengele, schönes wetter, nicht?"

Voorspelbaar.

Iemand noemde mij voorspelbaar en dat irriteerde natuurlijk mateloos. Want potverdorie, ik ben boekhouder heb een vrouw, een zoontje van 17 maanden en een Fiat Marea Weekend. En dan zou ik voorspelbaar zijn? Ik ben juist een mysterieus type, onweerstaanbaar voor elke vrouw.
Ik ben hartstikke onvoorspelbaar en wil samen met jou en een goed glas wijn een strandwandeling maken in de open haard. Ben jij die wilde avonturier die uren Call-TV kijkt en romantische gedichten sms't naar the Box, bel en maak mijn leven tot een hel, en wie weet wel meer. Lelijke kinderen geen bezwaar.
En nu moet ik gaan want ik word geroepen. Iets met voorspel geloof ik.

Ongeluk.

Angst voor vrijdag de 13e is jaren geleden al afgezweerd, ik rij niet voorzichtiger dan ik normaal al doe en ik blijf zeker niet in bed. Toch een verdacht voorvalletje vandaag. Op de radio hoorde ik dat de kans dat je computer zou crashen vandaag 10% hoger zou zijn dan anders. Het gebeurde mij vandaag twee keer dat Excel ermee ophield zonder de wijzigingen op te slaan, terwijl dit mij praktisch nooit gebeurt. En praktisch nooit is misschien wat sterk uitgedrukt, ik kan mij niet herinneren dat het ooit eerder gebeurd is. Toch sterk.
Mijn mooiste voorbeeld van toeval op vrijdag de dertiende is een ex-collega die ik waarschuwde dat het die dag vrijdag de dertiende was. "Daar geloof ik niet in.", was haar antwoord. Twee seconden later scheurde haar broek van achter open en bood zicht op een wit slipje. Die vrijdag de dertiende kon niet meer kapot.

Nobelprijs

Omdat ik nogal lui van aard ben heb ik op 1 oktober verzuimd mijn horloge vooruit te zetten met als gevolg dat de datum de 31e aangaf. Ik heb berekend dat als ik het zo laat mijn horloge op 1 maart 2015 pas weer de juiste datum aan gaat geven. Ik verwachtte dat hij dat op 1 maart 2011 al zou doen, maar het schrikkeljaar 2008 gooit roet in het eten. De berekening vergde het uiterste van mijn intelligentie maar dan heb je ook informatie waar je wat aan hebt. Met deze berekening heb ik aangetoond dat het hebben van geduld energie bespaart en plaats mij daarmee in het rijtje Einstein, Newton en Hawking.

Roemrucht

In de jaren '80 had je op woensdagmiddag het radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Een groter zooitje is nooit meer vertoond op de radio. Ik vond hier een erg grappig stukje waarin meneer Plafond ruzie maakt met politieagent Jelles Bode die de files probeert aan te kondigen. (rechts onderin klikken.)

Zwartboek

De film Zwartboek is absoluut geen verkeerde film. Joden, Duitsers,…alle ingrediënten voor een oorlogsfilm bij elkaar. Carice van Houten speelt de hoofdrol en haar tieten spelen een knappe bijrol. Dat verhaal over die sexuele revolutie in de jaren zeventig is trouwens complete onzin. In de oorlog deden ze al dingen waar ze in de jaren zeventig een beetje zenuwachtig om zouden giechelen. En mijn opa en oma maar vertellen dat dat hele andere tijden waren. "Dat wist je niet eens in die tijd." Nee nee..
Aan het eind van de film had ik het natuurlijk weer niet begrepen. Dus ik mailde mijn goede vriend Futre om wat antwoorden. Hij belde me terug en zei dat ik te diep nadacht. En dat mag dan misschien zo zijn, en ik wil best op het verkeerde been gezet worden maar alleen als ik het niet had kunnen zien aankomen. Dus niet zo van: het is geel en geen kanarie? Toch een kanarie. Daar hou ik niet van. Want dan kan ik het ook. Wat dat betreft was Derrick beter. Dat zag je nooit aankomen en achteraf was het stom dat je het niet had zien aankomen, want elke vrijdag om half negen was-ie er weer, op nederland 2.
Goed, een kleinigheidje in de film dat waarschijnlijk alleen opvalt als je echt goed bent, dus laat u zich vooral niet afschrikken door mij.
Uiteindelijk is het wel zo dat als je in je hart net vrede hebt gesloten met de Duitsers (ze zijn allang niet meer zo goed in voetbal) het na de film weer compleet oorlog is. Ja, ik heb 'the funny walk' al weer een paar keer gedaan.

B is beter dan A.

In verband met de implementatie (mooi woord, geen idee wat het betekent) van een nieuw ERP-pakket (waar staat die afkorting eigenlijk voor), werk ik de laatste tijd veel samen met een scheikundige. Deze scheikundige is zijn roeping totaal misgelopen en werkt nu als kwaliteitscontroleur bij ons. Hij is ontzettend slim, niveau Xiwel schat ik zo, en erg handig met het programmeren van allerlei prachtige rapportjes. Hij spreekt ook vloeiend Russisch, alhoewel ik hem ervan verdenk dat het alleen maar Russisch klinkt en het niet is.
Afgelopen week waren wij aan het testen en in zijn testverslagen krioelde het van de taalfouten. Vooral de d en t haalde hij door elkaar. Ik wees hem erop maar hij lachte erom. Totaal onbelangrijk volgens hem.
"Je begrijpt toch wat er staat?"
"Ja, dat wel maar…"
"Vertel jij mij maar eens hoeveel doden er nou helemaal zijn gevallen door verkeerd gespelde woorden."
Ik wilde een tegenargument geven door te vragen hoeveel doden er nou helemaal waren gevallen door verkeerde scheikundige berekeningen, maar bedacht mij net op tijd dat dat wel eens een domme opmerking kon zijn.
Beta's zijn denk ik belangrijker dan Alfa's.

Saaie log over belastingen

Na een jaar of 15 ervaringen met de belastingdienst ben ik tot de conclusie gekomen dat het een grote waardeloze organisatie is. Vroeger ging het nog wel, maar na het samengaan van de belastingdienst en het UWV (voor loon-en premieheffing) per 1 januari van dit jaar is het niveau gedaald tot onacceptabele laagte.
En dan heb ik het niet over het feit dat we moeten betalen, want ieder weldenkend mens snapt dat gemeenschapsgelden noodzaak zijn. Ik vind het zelfs verachtelijk om de belastingdienst op te lichten op welke manier dan ook. Maatschappelijk is het overigens volkomen geaccepteerd de belastingdienst op te lichten, zelfs onze accountant doet het in z'n privé-aangifte, maar als iemand iets steelt van een ander blijft hij zijn hele leven een dief. Oplichting van de belastingdienst is stelen uit een grote zak geld waarmee nuttige dingen gedaan moeten worden. Dat dat niet altijd even zorgvuldig gebeurt is een ander verhaal, daarvoor mag u binnenkort weer naar de stembus.
Als je als bedrijf bijna alles volgens de regels probeert te doen (directeuren houden er tenslotte van om via het bedrijf laptops aan te schaffen voor hun kinderen) moet je wel eens contact hebben met de belastingdienst. En dan kom je tot de conclusie dat de eerste drie niveau's die je aan de lijn krijgt er geen bal van snapt. Bovendien zijn ze onvriendelijk en verontwaardigd als je met een tegenargument komt, en als je om uitleg op papier (want dan ben je gedekt) vraagt, zeggen ze dat je dan bij je eigen accountant moet zijn. Want die sturen een rekening en de belastingdienst kan dat tenslotte niet voor iedereen gratis gaan doen.
Ik vind het te zot voor woorden. Je mag in dit land dus geen uitleg vragen bij de belastingdienst over regels die zij zelf moeten handhaven. Vorig jaar zag ik een belastingcontroleur in een Elsevier belastingalmanak zoeken hoe een bepaalde regel moest worden toegepast. Zouden ze dat eigenlijk weten bij Elsevier? Want dat werpt natuurlijk wel een heel ander licht op de vraag wie hier in Nederland de belastingregels bepaalt.

Tot slot nog even dit. De meeste mensen weten wel dat Shell en andere misdadige multinationals een lager percentage vennootschapsbelasting betalen dan kleine onbeduidende bedrijfjes. Zij onderhandelen elk jaar over het te betalen percentage en als ze er niet genoeg uit kunnen slepen dreigen ze met vertrek naar het buitenland. Minister Zalm staat deze maffia-achtige praktijk graag toe omdat er nu tenminste nog een groot deel in de Nederlandse staatskas terecht komt. Is het doel hier heiliger dan de middelen?

Ik begrijp wel dat u niet naar mijn web-log komt om dit soort oninteressante zaken te lezen dus volgende keer gewoon weer een mack-achtig logje.

Verkeerd verbonden

Ik weet niet of er onder mijn miljoenenpubliek veel lezers zijn die ervaring hebben met digitale telefonie van KPN, maar ik ben er in elk geval erg over te spreken.
Gisteren moest ik drie keer mijn eigen telefoonnummer bellen (Hans en ik waren in oma's huis) om met mevrouw Mack te worden doorverbonden. Het was een noodgeval want Hans had echt een mooie straal braaksel gefabriceerd. Ik mag wel zeggen, een straal om trots op te zijn. Twee kamers onder, de hal onder, ik onder, Hans onder. En lachen daarna! Maar ik dwaal af.
Ik belde dus mijn eigen huis, neemt er een mevrouw op met: "Hallo?".
Ik vroeg met wie ik sprak maar het enige antwoord dat ik kreeg was de vraag met wie zij sprak. En dat vond ik knap onbeschoft voor iemand die in mijn huis de telefoon opneemt en nota bene met de hoofdbewoner spreekt. Toen ik mijn naam noemde werd er opgehangen. Welgodvergloeiende, ik sta hier met een kind vol kots op m'n arm, ik bel naar huis, en een of andere sloerie gooit hem erop. Ik dus nog een keer bellen:
"Met Martin?"
"Ja, hallo Martin doe me je vrouw eens want die heeft een bijlesje opvoeding nodig."
"Ik heb geen vrouw, ik ben vrijgezel."
"Oh. Wat doe jij trouwens in mijn huis, Martin?"
Tuuttuuttuut. Welhebjeooit! Nog een keer bellen.
"Met mevrouw Mack?" (met nummerherkenning zegt ze natuurlijk gewoon hoi, maar even voor het verhaal)
"Ja, met mij. Waarom hangt Martin mij net op en die sloerie daarvoor ook?"
"Waar heb je het over?"
"Laat maar, kun je onmiddellijk hierheen komen met alles wat schoon in de kast ligt?"

Ik juich die digitale telefonie toe. Niet al dat moderne moeilijke gedoe maar gewoon weer ouderwetse telefonistes die je verkeerd doorverbinden. Dat KPN dat digitaal noemt vind ik een slimme marketingzet.
Bovendien kan ik gewoon weer onvriendelijk zeggen: "Verkeerd verbonden" in plaats van dat je nederig je excuses moet maken omdat je zelf verkeerd hebt gedraaid.