Verder waar ik gebleven was

Het ging al weken niet goed, maar ik plaatste maar wat onzin om toch wat te schrijven en geen verdenking op me te vestigen. En ik wilde er ook niet aan, maar ik zat diep. Ik kon mijn bed niet meer uit komen en als ik half negen moest beginnen stond ik half negen op. Als ik naar kantoor moest, bleef ik thuis. Als het weekend was bleef ik tot half twaalf in bed. Naar bed gaan vroeg in de avond was het fijnste moment van de dag. Donker en stil en je hoefde voorlopig niks. Het was erger dan vorige keer want zelfs de laatste dingen die ik leuk vond, waren nu een opgave. Niks interesseerde me meer.

De huisarts vond drie weken geleden al dat ik naar een psycholoog moest, maar ik dacht: laat maar. Ik verlangde steeds meer naar rode wijn, en dronk twee glazen per dag. Dat hielp lichtjes. Ondertussen viel ik af, elke dag verder maar heb nu denk ik het minimum bereikt. De hond dwong me om te blijven lopen, ik bleef badmintonnen en ik dwong mezelf om dagelijks twintig push-ups te doen. Dat was ook een hoogtepunt, ‘s ochtends op de weegschaal.

Afgelopen zondag kon ik er niet onderuit, mijn zus had me gevraagd te gaan wandelen met de hond. We praatten en ik gaf haar aan waar mijn gedachten zaten. Ze snapte het volkomen en had soms dezelfde gedachten. Misschien was die ronde wel de ommekeer. Er viel ineens weer iets op z’n plek.

Ik heb geen vrienden, wel vriendschappen. Altijd met vrouwen want met hen praat ik veel makkelijker. De afgelopen dagen heb ik met een aantal gepraat, en langzaam voelde ik wat kracht terugkeren. Intuïtief voelde ik aan welke kant het op moest. Verder waar ik gebleven was.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

27 gedachten over “Verder waar ik gebleven was”

  1. Problemen kunnen vaak alleen maar opgelost worden als ze in kaart gebracht oftewel duidelijk zijn. Laten we hopen dat de deskundige dat voor jou kan doen. Ellendig is het wel voor jullie, want het gezin heeft er natuurlijk net zo goed mee te maken. Ik wens je sterkte en geef Lori maar een extra aai, want die zorgt ervoor dat de baas toch buiten loopt.

    Like

  2. Het leek mij dat je in de vakantie een opleving had, begrijp ik dat je weer terug gezakt bent? Over het algemeen heb ik, het als gesprekspartner, ook meer op met vrouwen dan met mannen, ze hebben doorgaans veel meer invoelend vermogen.

    Like

  3. Ik vind het vreselijk voor jou en je gezin, hopelijk is het gauw voorbij… of toch in elk geval een graad of wat minder. Sterkte!

    Like

  4. Ik heb zelf nooit veel aan psychologen gehad. Het zijn vaak ook geen problemen waar een mens mee zit, die opgelost of uitgesproken moeten worden. Ik werd er in ieder geval kriegel van. Waar ik wel wat aan heb gehad is antroposofische hulpverlening. Daar wordt (of werd) niet in je ziel geroerd maar kreeg je therapieën, schilderen, bewegen, etc waardoor ik tot rust kwam en mijn kracht langzaam terugkeerde. Ik weet niet of iedere antroposofische instelling goed is, maar de Bernard Lievegoedkliniek in Bilthoven heeft mij gered. Plus de medicatie die ik nog steeds slik. Want het is een chemische kwestie die je innerlijk overhoop gooit.
    Hoe dan ook, ik hoop dat je snel weer je kracht terugkrijgt en zin in het leven. Want je moet nog een stukje door, een jaar of veertig als het kan, en we kunnen je stukjes nog lang niet missen.

    Geliked door 3 people

          1. Ik begrijp helemaal het probleem niet elke keer. Laatst zag Yukiko ook haar reactie niet terug, die stond in de wacht. Ik heb nu zelfs dat inloggen weg weten te halen, dus er zou geen probleem meer moeten zijn. Maar sommige mensen (zoals ik) weten overal een probleem van te maken.

            Like

  5. Grappig, ik praat juist liever met mannen. Het zal vast te maken hebben met een soort balans. Vrouwen zijn misschien empathischer en duiken wat dieper, mannen zijn vaak weer wat nuchterder en houden het overzichtelijk.

    Geliked door 1 persoon

    1. Inderdaad forever. Ik heb een flashback, ik denk dat dit gesprek eerder heeft plaatsgevonden op de website van Mack, waarbij ik ook likken las in plaats van liken.

      Like

Laat een reactie achter op djaktief Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *