Een frustratie

De 94-jarige meneer Hoek schreef een brief schreef naar de krant waarin hij jongeren aanspoorde om geduld te hebben. De toon was niet belerend, eigenlijk een hele sympathieke brief waarin hij uitlegde tien jaar van zijn jeugd te zijn kwijtgeraakt door oorlog en door dienstplicht, en riep de jongens en meisjes op om toch een paar maanden geduld te hebben en zo corona te verslaan. “Jongelui, hou even vol en je kunt over een jaartje weer helemaal los. Ik ben in 1925 geboren en ben ook jong geweest. Wel in een rottijd. In 1940 brak de oorlog uit, ik werd dat jaar 15.” Zo begon hij.

Na een aantal dagen kwamen er wat brieven (e-mails waarschijnlijk) terug, waarin de jongeren uitlegden dat ze begrepen dat de situatie van destijds veel erger was, maar dat ze desondanks ook even hun kant van de zaak wilden belichten. Tot zover allemaal prima en kon ik het allemaal billijken. Totdat ze hun argumenten gingen uitleggen.

“Voor u was dat heel moeilijk, voor ons is dit heel moeilijk. Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was. Hoe het gala was, de examenfeestjes. Ik kan die verhalen nooit vertellen, omdat ik die dingen nooit zal meemaken. Gelukkig had ik een diploma-uitreiking, maar ook daar miste ik belangrijke gezichten.”

In maart kwam opeens een groot einde aan mijn middelbare schoolperiode. Op een weekend tijd veranderde alles. Alles werd onzeker: eindfeesten, gala’s, hoe moesten we dat regelen? Ik had het liefst een mooi afscheid gewild met mijn klasgenoten, maar dat ging niet. Ik kreeg een diploma-uitreiking, maar dat voelde gek – op 1,5 meter staan van de mensen die je jarenlang dagelijks hebt gezien en daarna is het ‘tja, tot nooit’.

“Als ik uw verhaal lees, meneer Hoek, dan heeft u veel meer moeten opofferen. Daar ben ik mij van bewust. Maar er is een ding wel heel anders: dit is geen oorlogssituatie. Jongeren hebben maanden niet kunnen feesten. Door die opoffering en het gebrek aan nood, hoe serieus ik corona ook neem, kan je het jongeren niet kwalijk nemen dat ze nu willen inhalen.”

Fragmenten uit de brieven van drie jongeren. Ik vond het toch allemaal vreemd. Maar dat zal komen omdat er in mijn tijd -1985/1990- geen galafeesten werden gehouden. Ik hoefde niet in een pak en in een cabriolet naar school. We hadden ook geen eindexamenfeesten. Ik ben tenminste niet geweest. Nou ja, naar eentje dan, van de Meao, ik was daar de enige niet-geslaagde, maar dat was de schuld van een meisje.

Ik heb avondstudies gedaan. Kreeg ik mijn diploma’s opgestuurd. Lekker interessant voor mijn kinderen. Ik had dus een galafeest moeten hebben omdat ik voor de Mavo slaagde? Je moest nondejuu nogal je best doen om niet te slagen! De Havo, wat een rottijd. Kan me nog de diploma-uitreiking herinneren met koninklijk gezelschap erbij. Gezeur over twee jaar Havo zeg! Later deed ik MBA/SPD de hele rimbam. Dat was pas zwoegen. Hier heb je je diploma! Mijn laatste grote prestatie dateert alweer 8 jaar terug, toen haalde ik mijn eerste officiële titel. Nou ja, een fluttitel die niemand wat zegt, maar toch heb ik moeten zwoegen. Dezelfde avond werd ik uitgenodigd omdat er een collega na tien jaar eindelijk was geslaagd voor HBO marketing. Een feestje. Omdat iedereen een hekel aan haar had waren ik en de directeur de enige. Moeder in haar zuurstokroze mantelpak hield een toespraak, vader met zijn schoenen met kwastjes hield een toespraak….wat een ophef! Ik had niet eens gemeld dat ik geslaagd was die dag.

En dan deze: “jongeren hebben maanden niet kunnen feesten”. Nou en? Ik heb zovaak maanden niet gefeest. Jaren soms. Ik feest eigenlijk nooit. Ja, soms ga ik naar een verjaardag, big deal zeg. Ik kan er helemaal niks mee. Ik zal zwijgen als een jongere hierover tegen mij begint. Ik ben anders opgevoed en groot geworden, en ik wil hiermee niet impliceren dat ik beter ben opgevoed of groot geworden. Maar ik eiste niks van het leven, en ik verwachtte weinig, en alles wat naar me toe kwam was meegenomen of domme pech. Kortom, er zat een bescheidenheid in mij waar ik misschien nog wel last van heb. Ik drong mij niet op, ik eiste geen plek op, en ik was zeker niet belangrijk. Ik moest respect verdienen, en soms lukte dat, soms niet. Als een meisje mij niet moest dan droop ik af.

Ik wou dat ik in deze tijd was geboren. Dan zong ik mee met Hazes, “Leef alsof het je laatste dag is en pak alles wat je kan aah aah aah aah.” Ik zou helemaal niets voor een ander overlaten. Ik zou de hele dag een grote bek opzetten en mezelf belangrijk maken. Heerlijk!

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

12 gedachten over “Een frustratie”

  1. Ik heb het stuk van meneer Hoek plus de reacties erop gelezen en ik dacht precies hetzelfde als jij.
    Gala? Nooit een Gala gehad (gelukkig) en van eindexamenfeest en kan ik me ook niets herinneren. Mijn kinderen hebben nooit geklaagd dat ze iets missen omdat IK geen gala heb gehad. Hebben mijn kinderen zelf eigenlijk een gala gehad? Geen idee!
    Meneer Hoek heeft wel een rottijd gehad maar dat staat in geen verhouding tot HUN totaal verpeste leven! Zij kunnen maandenlang niet feesten! Als je een beetje een leven hebt, heb je ieder weekend een feest.!
    Je ziet hoe ontzettend deze kinderen op zichzelf gericht zijn. Het is ikke-ikke-ikke. Die ouwe garde met hun gezeur over vroeger! Boejuh! Oorlog? Man, wat ze nu meemaken is toch veel erger!
    Op Terschelling is nou, dankzij jongelui op een jongeren camping, het virus ook uitgebroken. Ze trekken zich nergens wat van aan. Het interesseert ze niets, want zij lopen (denken, hopen ze) geen gevaar. En de rest ….?

    Geliked door 7 people

            1. Nee, het heeft volgens mij te maken dat je de ene keer reageert met naam en email adres, en de andere keer alleen met naam. Ik moest dat zo doen omdat ik last had van iemand met zware frustraties en een vpn verbinding die hier elke keer zijn persoonlijke wrok kwam uitbraken.

              Like

  2. Mack, je bent zo lees ik uit 1969, ouders uit de baby-boom generatie, waartoe ik behoor, hebben er met hun anti-autoritaire opvoeding een behoorlijk zooitje van gemaakt. Maar er zijn nog goede uitzonderingen: Mack. Ik hoop dat je kinderen hebt, want ik denk dat je ook accepteert dat een opa van 94 zoals ene meneer Hoek zich mag bemoeien met jouw opvoeding.

    Geliked door 1 persoon

    1. Mijn ouders waren qua leeftijd wel de baby boomers, maar qua gedrag zaten zij meer nog tegen de stille generatie aan. Ik ben niet vrij opgevoed. Ook niet heel streng, maar ik had niet veel in te brengen. Ouderen mogen mijn kinderen tot de orde roepen, ik bespreek later wel of dat terecht was of niet. En door mijn opvoeding kreeg je automatisch wat meer respect voor ouderen. Dat heb ik nog steeds. Zeker van mensen die helder kunnen vertellen over de oorlog.

      Geliked door 2 people

  3. De jeugd van tegenwoordig is helemaal niets meer gewend. Althans, dat deel waar je het hier over hebt.
    Ik vind dergelijk geklaag over gemiste feesten ook nogal misplaatst en pijnlijk voor iemand als de heer Hoek, gezien zijn levenservaring en de ernst van de situatie.

    Geliked door 1 persoon

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.