Top

Mijn ouders leerden mij dat er geen vanzelfsprekendheden waren in het leven en dat je goed je best moest doen om iets te bereiken. Mijn werd bescheidenheid bijgebracht en ik wist dat ik niet al te veel spatjes moest hebben. Zo ben ik afgeleverd, en nu denk ik dus dat het leven je overkomt in plaats van dat het maakbaar is, en dat er inderdaad geen vanzelfsprekendheden zijn. En dus ben ik dankbaar voor het goede dat me overkomt. Dankbaar aan God, deo existe, mijn ouders, en aan de voorzienigheid.

Nu klinkt het allemaal wel leuk, maar je hebt er natuurlijk geen flikker aan allemaal. Het zit je alleen maar in de weg. Zo ben ik intens tevreden met een boterham met kaas, of met een bord spaghetti en een flesje bier. Biefstuk, daar doe je mij geen plezier mee, evenals dure wijn. Ik heb gemerkt dat alles boven de 20 euro steeds beroerder gaat smaken, en dan probeer ik echt eerlijk aan mezelf te blijven. Ik heb wel geleerd, en vroeger geloofde ik dat niet, dat de omgeving en de beleving om maar eens een jeukwoord te gebruiken, ook veel goed of fout aan de smaak kunnen doen. Maar over het algemeen vind ik eten en drinken overdreven. Misschien zelfs wel een beetje respectloos om zo duur gaan zitten vreten ergens.

Zo kan ik ook helemaal niks met het woord ‘top.’ Ik was laatst bij iemand die vond alles top. Nou ja, dat vond hij niet, dat zei hij steeds. Een top stuk vlees, een topwijn, een topgezelschap, alles was top. Bij mij bestaat top alleen in de sport en om het hoogste punt van een berg aan te duiden. Voor de rest kan wijn lekker zijn evenals een gehaktbal, en een gezelschap kan leuk zijn. Maar dan moet er niet eentje tussen lopen die alles top vindt. Want top is top en niet voor de gewone man. Ik heb vanavond nasi gegeten, met twee satéstokjes. Kan godsamme geen topbiefstuk tegenop.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

7 gedachten over “Top”

  1. je haalt mij het woord uit de mond, top,, als ik dat afgrijselijke woord hoor gebruiken kijk ik scheel van ellende…. wat een arremoe……een toporkest, een topzakenman, topkwaliteit, topschool, topziekenhuis, een topartist, het is een adjectief dat alle erachtergeplakte begrippen klef maakt. en verdacht.

  2. Mee eens. Volgens mij komt de wereldvrede een stuk sneller dichterbij als de mensheid 90% van al het gepraat zou schrappen. Eten is zo’n onderwerp waar je beter van kunt genieten dan over kunt praten.

  3. Weinig last van die topfiguren. Ik hoor het weinig en mogelijk durven ze die onzin in mijn nabijheid niet te uiten.

    Eten en drinken hoeft zeker niet duur te zijn.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s