De Goelag Archipel

Ik lees Solzjenitsyn, de Goelag Archipel. Waarom? Omdat ik het even zat was, die thrillers allemaal met de politie en de boef. Dus ik dacht, ik zet hoog in, op een van de beste schrijvers ter wereld. In het begin vond ik het wat vreemd, want het leek slechts een verslag van de feiten. Het las wat lastig met al die Russische namen en termen en het vorderde maar langzaam. Maar ineens had hij me en voelde ik de man aan. Ik denk te begrijpen waarom, al ben ik pas op gang gekomen in het boek.

Aleksandr Solzjenitzyn heeft ook een politie en boef roman geschreven. Alleen is de politie de boef, en de boef is onschuldig. Hij trekt conclusies over Rusland, het apparaat, het volk, het systeem en de toekomst. Hij overleefde het strafkamp, en op straffe van weer een strafkamp, schreef hij in het geheim het boek. Zijn radar voor wie te vertrouwen was en wie niet, heeft hem nooit in de steek gelaten.

Ik had vroeger ontzag en angst voor Rusland, en zag het als een land waar ze je voor het minste of geringste naar Siberië stuurden. Sinds ik een Russische collega heb, had ik het beeld van het onvriendelijke Rusland wat bijgesteld. Zij zegt dat het allemaal wat overdreven is, en dat de Sovjettijd een goede tijd was. Nu ik dit boek lees, weet ik dat mijn beeld klopte en dat van mijn ervaringsdeskundige collega niet. Dat lijkt wellicht het toppunt van arrogantie, maar dat komt volgens Solzjentisyn omdat Rusland niet afgerekend heeft met het verleden en ze niet de schuldigen van het misdadige systeem voor het gerecht heeft gebracht. Want wat zou Rusland de wereld nou kunnen leren zonder eerst in het reine te komen met zichzelf, zo vraagt de schrijver zich af. Als ik het uit heb, vertel ik verder.

Auteur: Mack

Mack is nu vijftig en begon in 2004 met bloggen en volhardt tot nu toe. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Of hij in al die jaren wijzer is geworden, is de vraag. Hij denkt zelf van wel. Mocht u na het reageren zien dat uw reactie in afwachting is van moderatie, dan komt dat omdat ik dat noodgedwongen zo moest instellen. Een stalker. Als u een vaste reageerder bent met telkens dezelfde gegevens, (naam, e-mail) zult u er geen last van hebben, anders moet ik de reactie handmatig even toelaten. Sorry voor het ongemak.

4 gedachten over “De Goelag Archipel”

  1. Ben toevallig eergisteren begonnen met Oorlog & Vrede. Weet echt niet of ik het uitlees maar ik doe in elk geval een poging. Op de een of andere manier zijn de boeken van Russische schrijvers toch vrij zwaar maar ja, dat kan aan mij liggen!

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s