Toastjes met poedersuiker

Ik wil een klein verhaaltje vertellen. Het is een waargebeurd verhaaltje en het is goed afgelopen, maar daarom niet minder triest. Het gaat over een gezinnetje waarvan de vader ontslagen werd en aan de drank raakte. Het speelt in de jaren tachtig en het gezin moest rondkomen van de bijstand. Dat wil zeggen, de moeder moest dat want de vader liet het allemaal verslonzen en zoop de bijstand ook nog op. Tot de moeder orde op zaken stelde en de vader vertelde dat er een limiet werd gesteld aan het bedrag dat hij op kon zuipen en dat als hij niet meer had, het op was. Ik vond het nog heel schappelijk van de moeder, want het was ruim meer zakgeld dan dat ik in die tijd kreeg.

De twee dochters zaten op de lagere school en één van hen vertelde mij dit verhaal. Het ergste vond ik nog dat er aan het eind van de maand geen geld meer was en de meisjes Melba toastjes met poedersuiker mee naar school kregen van de moeder. Daar brak mijn hart. Armoede is één, maar je kinderen niks kunnen geven is twee.

De moeder is kort daarna met de twee dochters weggegaan, en ze kreeg een baantje. Waardoor de vernedering in elk geval stopte.  Met de dochters en de moeder is het goed afgelopen, met de vader is nooit meer contact geweest. Dochter schijnt hem een keer onder een brug zittend gezien te hebben, maar de band was al gebroken, dus het bleef bij zien.

Het is waarschijnlijk mijn grootste angst. Er zo’n zootje van maken dat je vrouw en kinderen door zoiets heen moeten. En dat je niet op tijd aan de alarmbel trekt. Door welke hersenkronkel dan ook. Of doordat je niet opgewassen bent tegen het leven en naar de fles grijpt. Ik ga nog liever dood dan dat ik met zo’n schande zou moeten leven. Een verrekte ouderwetse en onhandige opvatting, want eergevoel is on-Nederlands. Je schijnt in dit land tegenwoordig prima met schande te kunnen leven. Alleen hebben ze mij die kunst nooit bijgebracht.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

2 gedachten over “Toastjes met poedersuiker”

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s