En toen overleed er vannacht plotseling een jongetje dat op school zit bij mijn kinderen. Door een ongelofelijk naar toeval zat zijn moeder aan de andere kant van de wereld en die maakt nu een hel van een reis door om terug bij haar zoon te keren om hem morgenochtend pas voor het laatst in haar armen te nemen. De impact die zoiets heeft. Het is een verschrikkelijk drama. Ik wil niet op de details ingaan, omdat dat mijn taak niet is, en er is ook niet precies bekend wat er gebeurd is. Het was in elk geval een natuurlijke dood, als je daarvan kunt spreken bij een jongetje van negen.

Huilende ouders op het schoolplein is een teken dat de ouders van de jongen er niet alleen voor staan, maar dat kan hooguit een klein deel van het verdriet van de ouders wegnemen. Volgende week gaan onze levens door, terwijl er daar een gat is geslagen wat niet meer gedicht wordt. Een kind te verliezen slaat de ouders lam. Onze kinderen huilden ook vanavond toen we terugkwamen van een bijeenkomst op school. En wat kun je doen? Praten, dat is het enige. Of je wat zinnigs zegt maakt waarschijnlijk niet uit, want wat valt er te zeggen? De angst proberen weg te nemen, dat kun je doen, je baseert je dan maar op statistieken, die geen zekerheid bieden.

Ik ken de moeder alleen van een kort praatje op het schoolplein, en zodoende weet ik ook wie de jongen is. En na vandaag heeft ze geen reden meer om op het schoolplein te komen. Mijn gedachten zijn bij vader, die er vannacht alleen voor stond, en bij moeder die nu nog in het vliegtuig zit voor de zwaarste reis uit haar leven.

Auteur: Mack

Mack is nu bijna vijftig en begon in 2004 met bloggen en volhardt tot nu toe. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Of hij in al die jaren wijzer is geworden, is de vraag. Hij denkt zelf van wel. Mocht u na het reageren zien dat uw reactie in afwachting is van moderatie, dan komt dat omdat ik dat noodgedwongen zo moest instellen. Een stalker. Als u een vaste reageerder bent met telkens dezelfde gegevens, (naam, e-mail) zult u er geen last van hebben, anders moet ik de reactie handmatig even toelaten. Sorry voor het ongemak.

4 gedachten over “…”

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s