Periodes.

Ik voel mij niet lekker. Ik ben slecht gehumeurd, moe, heb het gevoel dat het leven geen verrassingen meer kent, hoor bijna alleen nog gezeik aan, en heb het gevoel dat 44 of 90 niet veel uitmaakt. Vooral dat laatste is ernstig, want ik weet dat het niet zo is, maar het voelt zo. Ik heb even gedacht aan een depressie, maar wil daar ook niet te snel van spreken. Ik ben er wat gevoelig voor maar het is geen depressie. Het is ook weer niet een gewone baaldag want het is er al een poosje. Ik heb nieuwe dromen nodig. Misschien niet eens nieuwe dromen, maar gewoon iets. Een nieuw huis, nieuw werk of een seizoenkaart voor het voetbal. Maar misschien is dat laatste niet zo’n goed idee dit jaar.

Eigenlijk is het probleem dat ik niet veel dromen heb gehad. Ik was al blij dat ik gewoon meekon met het leven. Wat later heb ik zelfs het gevoel gehad dat ik nog meer kon dan slechts meekomen. Nog steeds heb ik dat, het gevoel dat ik talenten heb. Een groot talent is fantasie. Ik zou me doodschamen als u allemaal zou weten wat ik me soms verbeeld. En wat ik allemaal zie of denk. Ik weet gelukkig dat dat niet kan, maar wat ik me wel soms afvraag, ziet men aan mij dat er dingen in mijn hoofd omgaan? Of zie ik eruit alsof een overlevingsinstinct het enige is dat mij drijft? Als ik ’s ochtends in de file sta, in een grijze Renault Megane, is dat niet gewoon heel triest? Of eigenlijk niet, omdat er honderdduizenden met mij in de file staan? Mannen zijn het meest triest, al hebben we geen idee. Auto en pak moet de aandacht afleiden van onze lelijkheid. Mannen zijn lelijke wezens. Ze stinken uit hun mond, hebben haar en eelt op onverwachte plekken, en niets maar dan ook niets doet denken aan hun oorsprong, de jager. Ze scheppen op maar niet over wie de dikste buik heeft. Vrouwen zijn veel dichter bij hun oorsprong gebleven, en zijn daarom ook veel mooier. Bovendien verbeelden ze zich niets, maar ze zijn zich bewust van hun invloed, en stralen dat uit. Alleen al het verschil in klank tussen de twee woorden. Mannen, vrouwen. “Mannen” kan klinken als mannen of als viezeriken. “Vrouwen” klinkt altijd hetzelfde.

Soms word ik geconfronteerd met meerdere tekortkomingen tegelijk en vind ik het een wonder dat er thuis nog mensen op me zitten te wachten, maar ik geloof in wonderen. Nee, mijn zelfbeeld blijft nooit lang hoog. Mijn eigen hersenen doorzien mij, en halen mij terug op aarde. En op aarde is het heus niet altijd leuk. Ik zou ook het liefst nog in een boom klimmen, ware het niet dat er bijna geen plekken zijn waar je zoiets ongezien kunt doen. Want hoe ga je verklaren wat je boven in een boom doet? Geheid dat als je er zit iemand langs komt. En diegene merkt je gegarandeerd op. Terwijl hij niet naar je om zou kijken als je op de grond stond.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

18 gedachten over “Periodes.”

  1. Goh, doe net als mijn vader. Breek uit die sleur. Neem een nieuwe vrouw (wel één die geld heeft), en ga daar spannende reizen mee maken.
    En dat gezin, dat laat je gewoon achter je. Hoe die het gaan rooien boeit je niet, want jij wilt uit die sleur.
    Of zeg je baan op. Hoef je ook niet meer in de file te staan. Of in zo’n grijze Megane te rijden.
    Ga in retraite. Lekker een beetje naar jezelf kijken. Linda houdt voor jou de boel wel draaiende. Met of zonder depressie.
    En als dat allemaal niet helpt beweeg eens wat. Ga hardlopen, Wandelen, sportschool`.
    En het is maar goed dat ik Linda niet ben, want man man man, wat had ik zin gehad je een schop onder je kont te geven.
    In deze tijd, waarin ik vrienden van mijn zoon spreek, 42 jaar die eruit geflikkerd worden, hoogopgeleid, hypotheek, kinderen en zich suf solliciteren. ga jij je een beetje beklagen dat je in een sleur zit.
    Bij Schouten en Nelissen waar mijn zoon tot voor kort werkte, zijn er tegen de 80 man ontslagen.
    Mijn zoon is voor zichzelf begonnen, maar hoeveel mensen kunnen dat? De eerste tijd jezelf bedruipen zonder inkomsten?
    En ga nu maar lekker tegen me aan kankeren, ik kan er tegen.

  2. Tja, als ik het teruglees lijkt het wel erg op sleur ja. Toen ik dit schreef had ik dat gevoel helemaal niet. Waarschijnlijk heb ik wat dingen doorgestreept die ik erin had moeten laten staan.

    @Fien: Diensten als die van Schouten en Nelissen zijn altijd de eerste waar bedrijven op bezuinigen in tijden van crisis. Wankele wereld. En ja, je hebt gelijk, er zijn ergere dingen. Maar die zijn er altijd. In dit geval kennelijk ongepast.

    Hoe is het eigenlijk met de bevalling afgelopen? Begin zelf eens een weblog? Ik zal je volgen.

  3. @ Fien:
    Een ridicule reactie op iemand die zich door middel van een weblog kwetsbaar durft op te stellen. Niets gemakkelijker dan maar overal wat meninkjes te droppen zonder zelf een positie in te nemen door middel van eigen logjes. De weg van de minste weerstand, heet dat. Durf jezelf ook eens te laten zien. Laat ook eens een eigen geluid horen. Bij voorkeur dagelijks, zoals Mack dat doet. Dan heb je meer recht van spreken…..

  4. Kop op Mackus, Een aantal jaar geleden had je ook zo’n periode, meen ik te herinneren. Toen startte je met een opleiding en deed zo weer een stap vooruit. Soms moet je even voelen dat je stilstaat om weer vooruit te kunnen. Komt goed.

  5. Loopt een paard een Amerikaanse bar binnen, zegt de barman; “why the long face?”

    Ps. Kan ik ff op de hoogte worden gehouden van de aanstaande bitchfight van de oudjes hiero?

  6. Ah, Fien is van de school dat je gelukkig moet worden van het feit dat anderen het nóg slechter hebben dan jij. Ook al word je niet ontslagen, spelen er even geen mensen met afgrijselijke ziektes in je omgeving, dan nog kan het zijn dat je leven even niet bijzonder veel te bieden heeft. Bovendien kan het ook gewoon een stemming zijn, zeker als iemand wat aanleg heeft voor depressies, en wat daarin elk geval niet tegen helpt is te horen krijgen dat je niet zo moet zeuren. Ik ken mensen met echte depressies, dus ik weet waar ik het over heb.

  7. De bevalling is uiteindelijk goed verlopen , wel met een keizersnee. Waar ze bang voor waren, hartproblemen van het kindje is voorzichtig omgebogen naar een positief beeld. Wel moet ze over 5 weken terugkomen voor een uitgebreide controle.
    Waar ze momenteel tegenaan loopt is de mindering in dagen van de kraamhulp. Elke dag ziekenhuis telt als kraamhulp. Daarnaast zijn de eerste vier dagen de gehele dag hulp, daarna nog drie halve dagen. Terwijl je met een keizersnee zes weken niet mag tillen.
    Wat is het dan fijn om gepensioneerd te zijn en alle hulp te kunnen bieden die nodig is.
    Haar eigen familie woont nl. een eind weg
    En aardig van je dat je nog even informeert. Het waren spannende dagen verleden week.

  8. In een boom klimmen… Zou je eigenlijk gewoon eens moeten doen. Neem je Hans mee…, zeker weten dat ie dat gaaf vindt.., anders Tammar wel. Ik zou het zeker doen als dat de oplossing was voor het gevoel waarin je nu zit. Toch zit het em daar niet in, snap ik wel. Je omschrijft het eigenlijk heel goed en ik herken het gevoel. Je zou jezelf te kort doen wanneer je dat weg wuift met kreten als “Wees tevreden met wat je hebt…”, “Niet zeuren..” “Midlife crisis, gaat wel weer over…” enz.
    Zonder extreme dingen te ondernemen zoals Fien een beetje sarcastisch opmerkt is het natuurlijk ook mogelijk om wèl gehoor te geven aan dit gevoel. Even stil staan op de plek waar je bent en gewoon eerlijk naar je situatie kijken. Waar zou je liefst verandering zien en hoe? Dat hoeft toch niet in 10 seconden beslist te zijn met kant en klare oplossingen? Feit is dat je nu niet optimaal uit de verf komt. Man, je bent nog veels te jong om geen dromen (meer) te hebben! Het is mooi om dromen te hebben. Het geeft je doelen en motivatie. Joh, ik droom ……en daarnaast geloof ik er gewoon in dat het mogelijk is om sommige dromen te verwezenlijken en dat geeft mij hoop. Het maakt mij blij als ik er alleen maar aan denk. Het wil niet zeggen dat ik nu niet gelukkig genoeg ben, me niet gezegend genoeg voel… , maar als ik zou denken/weten dat dit het is, geen nieuwe uitdagingen meer … Nou …ja nou, dan klom ik naast jou in de boom!
    Want zeg nou zelf…, een wereldreis maken met vier jongens…, dat klinkt toch haast ‘onmogelijk’? Ik hoop dat jij één van de getuigen zult zijn die zien dat het mogelijk is!

  9. Ik vind dat Fien het wat hard zegt en misschien niet de juiste suggesties doet, maar het is wel waar, je moet niet als grijze muis in een grijs pak in een grijze auto in de grijze massa opgaan, of erger nog, ten onder gaan.
    Ik heb bijna 40 jaar lang verplicht in een saai pak met stropdas voor aap moeten lopen en verklaar mijzelf voor gek dat ik me dat heb laten opdringen. Nu weet ik wel beter, pakken de deur uit, ’s morgens laarzen aan, hooi in de wei gooien, mest ruimen, met de paarden het bos in, leven!
    Je moet plannen maken en zelf zorgen voor uitdagingen in je leven. Je hoeft niet te verklaren wat je boven in die boom doet en je mag daar best gezien worden, geneer je niet!

  10. Ik herken wel wat je schrijft, het is een post-40 ding volgens mij. Kwestie van herijken, teller opnieuw instellen en inderdaad nieuwe dromen gaan leven. Die dromen hoeven niet groots en meeslepend, vind ik persoonlijk, klein en gezellig mag ook, of gezond blijven vind ik ook heel wat, nu vriendin 3 te kampen heeft met uitgezaaide kanker. Ik meet mijn leed niet af aan dat van anderen, maar tel wel dagelijks mijn zegeningen( en die begint al bij de ochtendlijke warme douche, wat een genot om te hebben).

  11. Ach ja, het zijn geen drama’s, maar ik merk hier en daar dat het ook wel herkenbaar is.

    @Mellody: Goed idee, Hans meenemen. Sta ik ook niet zo voor paal. En ik heb een belangrijke droom al waargemaakt. En ja, een wereldreis maken….ik ben al oprecht blij als we gewoon ’s zomers op vakantie gaan.

    @R van InR: Ik kan me dat goed voorstellen. Ik weet ook zeker dat ik achteraf ook zo op mijn werk zal terugkijken. Maar over het algemeen heb je het allemaal niet door op het moment dat het gebeurt en vind je het zelfs nog wel leuk ook. (nu dan niet, maar oke) Ik hoor het ook van Rob Hamilton, zelfde verhaal. Alleen Laurent heeft vast een voorschot op zijn pensioen genomen, maar met een gezin wil ik daar niet aan denken, en ik denk ook niet dat ik het gedaan zou hebben als ik geen gezin had. En ik geloof inderdaad dat jij en I dromen hebben waargemaakt.

    @Esther: nee, het hoeft zeker niet groots te zijn. Helemaal waar. Ik zie de oplossing ook niet in een motor of iets dergelijks. Het zit meer in persoonlijke ontwikkeling.

    @Henderijn: goed geheugen. 😉

  12. De keren dat ik me naar beneden gesleurd voelde kon ik niets bedenken wat dat kon veroorzaken (nouja meestal niet) en ook niet hoe ik me weer beter zou kunnen voelen. Het is alsof je zelf totaal geen invloed hebt op hoe je in het leven staat. Opmerkingen van anderen dat ik niks te klagen heb en dus niet moet zeuren helpen daar niet aan, ik ga me hooguit nog schuldig voelen ook.
    Het komt, het gaat (gelukkig ook weer), zolang je er nog over schrijft en in beweging blijft ga je goed. Een dipje op zijn tijd schijnt er bij te horen.

  13. Dat is waar, met een gezin is er ook een grote verantwoordelijkheid en daar kun je niet zomaar van weglopen.Maar je kunt wel vast dromen en plannen maken voor later. Als je dat samen kunt doen, kan dat erg leuk en inspirerend zijn.
    Toen ik twee dagen geleden je logje las moest ik denken aan;
    – Chris de Burgh – ‘Read my name’ en
    – Queen – ‘I want to be free’ (mijn favoriete nummer toen ik in Parijs woonde)

  14. Zeg Fien? ´Neem een nieuwe vrouw (wel één die geld heeft), en ga daar spannende reizen mee maken’.

    Doe eens normaal man!

    En schat, ik ben elke dag weer blij als je thuis komt hoor. En de kinderen ook. En je vissen… Die gaan van gekkigheid op hun zij zwemmen, zo blij….

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s