Bedelaars

Geregeld geef ik een kleinigheid aan een bedelaar. Zeker op vakantie in het buitenland, waar je er ook veel meer tegenkomt. Niet dat ik mij nobel voel als ik geef, want ik geef vanuit mijn rijkdom, niet vanuit mijn armoede. Maar ik heb vaak met ze te doen. Misschien zitten er oplichters tussen, maar daar zit ik helemaal niet mee. Ik ben ermee begonnen nadat ik tot inzicht was gekomen dat ik op het verkeerde spoor was gezet door iemand. Ik was achttien en keek tegen hem op. Nu veracht ik zijn mening en manipulaties en ook het feit dat ik hem geloofde. Nadat hij uit mijn leven verdween ging ik mijn eigen mening vormen. Een van de dingen die hij vertelde was dat je nooit aan het leger des heils moest geven omdat die de verkeerde mensen hielpen. In die tijd weigerde ik een keer te geven aan een heilsoldate en later heb ik mijzelf als straf opgelegd om maandelijks aan het leger des heils te geven.

In Engeland sloeg ik extra sigaretten in omdat daar veel om gevraagd werd door bedelaars. Er kwam er een vragen om een sigaret, die hij wilde delen met zijn makker, dus vroeg ik of ze er allebei een wilden. Nee zullen ze in zo’n geval niet zeggen. In Frankrijk gaf ik aan een man met één been en terwijl ik bukte viel mijn zonnebril in zijn pet. Vos lunettes, riep hij en gaf hem mij nobel terug, iets waarvan ik nog altijd denk dat hij dat terug kunnen doen minstens zo belangrijk vond als mijn gift. Het meest staat me een oud vrouwtje bij, gekleed in het zwart en gezeten bij de kathedraal van Straatsburg. Zodra ik haar zag, zag ze mij ook en keek me smekend aan. Toen ik naar haar liep en haar wat geld gaf sprongen er tranen in haar ogen en ze prevelde iets onverstaanbaars. Nog lang daarna had ik spijt dat ik haar niet meer gegeven heb.

En ook deze vakantie kwam ik ze tegen. Bedelaars met een hond, die doen het altijd beter, dus vergeet vooral de eenzame mannen niet. Maar ook op de terugweg bij een benzinestation op de péage stond er een voor de ingang van de shop. Ik vroeg me nog af hoe hij daar kwam, en of hij ook tol zou moeten betalen als hij eraf wilde. Misschien was hij wel een oplichter. Maar toen ik hem een euro gaf, kreeg ik een welgemeend merci beaucoup, dat zou een oplichter nooit uit zijn bek krijgen.

Maar oplichters of niet, ik ben rijk. Ik heb een schoon bed, een dak, en eten. Om één of andere reden hebben bedelaars dat niet, maar het is niet aan mij om daar een mening over te vormen. Ik ben blij dat ik het wel heb, en moet er niet aan denken zo door het leven te moeten. En zij waarschijnlijk ook niet. Dus geef ik ze maar van wat ik toch niet mis, dus niet nobel, maar misschien omdat ik anders met een schuldgevoel blijf zitten. Het is een verrotte wereld soms.

Auteur: Mack

Mack is nu bijna vijftig en begon in 2004 met bloggen en volhardt tot nu toe. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Of hij in al die jaren wijzer is geworden, is de vraag. Hij denkt zelf van wel. Mocht u na het reageren zien dat uw reactie in afwachting is van moderatie, dan komt dat omdat ik dat noodgedwongen zo moest instellen. Een stalker. Als u een vaste reageerder bent met telkens dezelfde gegevens, (naam, e-mail) zult u er geen last van hebben, anders moet ik de reactie handmatig even toelaten. Sorry voor het ongemak.

6 gedachten over “Bedelaars”

  1. Bedelaars vind je alleen op plekken waar (veel) touristen komen. Ik geef dus niet, omdat dat nog meer bedelaars aantrekt. Sommigen vangen aardig wat in en blijven daarom bedelen. Hier is de stad hebben we ze ook. Zo wordt er vrijwel dagelijks een Roemeense vrouwtje met trekzak op de drukste voetgangersbrug van Alkmaar afgezet. Die wordt met nog een serie van die vrouwtjes uit Den Haag gebracht en ’s avonds weer opgehaald. Ze moet dan het opgehaalde geld afgeven. Uiteindelijk speelt ze zo belabberd dat je alleen al geld zou willen geven voor een accordeon les.

    De dagopvangbedelaars zijn het afgelopen jaar flink afgenomen. Dat zijn mensen die zeggen in de dagopvang te zitten, wat hen 5 euro per dag kost. Als je die 5 euro geeft dan vragen ze verderop een volgend slachtoffer met dezlfde smoes. Het geld gaat op in de supermarkt voor drank en vervolgens slapen ze buiten in het park. Dit type werd iets aggressiver toen ze de fiets (gestolen/gevonden) ontdekte. Ze bleven gewoon achter je aan fietsen tot je wat gaf.

    Kortom hier heb ik wel in de gaten hoe de vork in de steel zit. In het buitenland is dat lastiger in te schatten en dat laat ik dan ook aan de locale bevolking over. Toch heb ik er daar erg weinig last van omdat ik niet zo vaak op touristische plekken kom.

  2. Ik vind het lastig, bedelaars in landen waar geen sociale voorzieningen zijn. Hier in Nederland geef ik niks en koop ik ook geen daklozenkrant . In het buitenland ook meestal niet, om de simpele reden dat ik geen zin heb steeds mijn portemonnee te pakken die me dan ook nog eens ontfutseld kan worden. Vorig jaar liepen we de brug tussen Buda en Pest over, een prachtige lange brug. Halverwege stond een oud, klein en armoedig vrouwtje, hoofddoekje, zwarte kleding, gebogen naar beneden kijkend met alleen haar hand opgehouden. Hier kreeg ik wel bloed voor mijn hart en gaf J. de opdracht de beurs te trekken, aangezien ik geen geld bij me had, en zo ook de situatie kon fotograferen. Muzikanten, mits ze mooi spelen, geef ik altijd wel. Die vreselijke accordeon spelers die steeds hetzelfde deuntje herhalen zou ik eerder een schop geven.

  3. Omdat ik het ‘schooien’ niet wil aanmoedigen, want je ziet er steeds meer en zoals Ximaar al zegt ze worden met busladingen gedropt, geef ik niks. Als ik ergens de pest aan heb is het aan muziek in en voor de winkels en in de winkelstraten, ik wil rust aan m’n kop en zie boodschappen doen dan ook als noodzakelijk kwaad.

  4. Raar zeg, eerder vandaag werd een reactie van mij niet toegestaan. Wat ik wou zeggen: ik ben het eens met Mack, en ga er van uit dat geen enkel mens voor zijn lol zo leeft.

Laat een reactie achter op Laurent Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s