Skyfall

Alletwee de kinderen logeerden bij familie, waardoor het idee ontstond naar de film te gaan, maar niet voordat we uit gingen eten. De Chinees, daar houden wij van. Ik hou ervan om allerlei nieuwe dingen te proberen, vandaar. Dus ik pak de kaart, ga op zoek naar de meest ingewikkelde gerechten met inktvis uit de Marianentrog, geflambeerde kwal en gedroogde gifslang, en uiteindelijk bestel ik nummer 31, de combinatieschotel met Babi Pangang, Saté en Koe Loe Yuk.

Daarna reden we naar de bioscoop om daar met hooggespannen verwachting de nieuwe James Bond te gaan zien. James Bond is een briljante creatie die al meer dan vijftig jaar meegaat zonder dat het personage aan slijtage onderhevig is. De films gaan met hun tijd mee, maar altijd wordt teruggegrepen op dezelfde klassiekers. De woordspelingen, de Aston Martin, de gadgets, de Wodka Martini, Q en M. What the hell took you so long, 007?

Skyfall begint met een achtervolgingsscène die een van de betere uit de filmgeschiedenis is. De beste achtervolgingsscène zat volgens velen in “Ronin” met Robert de Niro, maar mijn persoonlijke favoriet zat in “Against all odds”, of anders in “Never say Never again”. De achtervolging in deze film moet je niet vanaf de voorste rijen volgen, daarvan word je wat onzeker over je oogreflexen. Uiteindelijk gaat Bond de strijd aan met een briljant neergezette, bijna nichterige boef die het op M heeft gemunt. Omdat de boef in het digitale tijdperk heer en meester is, keert Bond terug naar daar waar hij is geboren en waar de tijd heeft stilgestaan, Schotland. Werkelijk overweldigende beelden van een Aston Martin DB5 die rijdt door het onwaarschijnlijk mooie Schotse landschap, om uiteindelijk de boef uit te dagen in het landgoed waar hij geboren is, Skyfall.

Eindelijk weer een film met een heldhaftig personage. Ik heb dat een tijdje gemist, maar ik voel het als ik de bioscoop verlaat en James Bond bezit van mij heeft genomen. Ik merk het aan de vijanden die ik om me heen spot, aan de omgeving die ik analyseer en als ik denk aan het niet aanwezige pistool in mijn binnenzak. Ik race met mijn diesel de parkeergarage uit, wat natuurlijk al nergens op slaat, een held in een diesel, maar als ik dan ook netjes voor de slagbomen wacht in plaats van er dwars doorheen te beuken, neemt de werkelijkheid weer van mij bezit en fluister ik nog snel: Webber, Mack Webber.

Nu wil ik nog een landgoed in Schotland en een jachtgeweer.
castle

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

14 gedachten over “Skyfall”

  1. Ja, het weer is er meestal wel anders dan op die foto hoor. In 2010 had ik er voor het eerst zonnig weer sinds 1998. Maar het heeft prachtige gebieden, dat wel.

  2. Wij gaan zaterdag met vrienden naar Bond!!
    Als ik uit de bioscoop kom rollen vind ik tot de volgende dag dat ik maar een saai en burgelijk leven heb. En van zo’n Bondgirl met zo’n rimpelloos lijf word ik al helemaal niet vrolijk.

  3. R van InR: Nou ja, op een gegeven moment is het oke om je verstand te gebruiken en voor woon-werkverkeer een diesel te nemen, maar als held kom je toch niet weg als je eerst moet voorgloeien en warm rijden als je de achtervolging inzet.

  4. Nee hoor, het moet nog steeds. Alleen doen sommige fabrikanten om kopers te lokken alsof het niet meer hoeft, en daardoor gaat de motor de helft zo lang mee.

  5. Hoorde dat het voornamelijk een klef liefdesverhaaltje is. Nou ja, James Bond is sowieso al een wannabe Jack Bauer / Jason Bourne /SuperAnus

  6. Mack heeft gelijk. Voorgloeien moet nog wel degelijk.
    Aangezien je toch even je gordel moet omdoen, in het spiegeltje moet kijken of je eyeliner in orde is, als dat in orde is je tas op de achterbank leggen, maakt dat voorgloeien niets uit.
    En even rustig wegrijden i.p.v. wegscheuren is ook voor een benzineauto niet gek.
    Als James in een woonwijk woont, mag hij ook niet harder dan 30 km.

  7. Omdat we een zeer burgerlijke auto hebben beschouw ik mijn fiets maar als een
    BondessSpeedWagon. Vooral als ik op twee wielen door de bochten scheur.
    Geeft veel voldoening.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s