Er is een aspect van het leven waarin ik niet ontwikkeld ben, maar waar ik mij ook niet verder in wens te ontwikkelen. Ik blijf liever wat dichter bij de aarde. Ik heb het over haute cuisine. En niet dat ik daar iets tegen heb hoor, maar het is een wereld vol oplichters, charlatans en bedriegers. Wat volgens mij drie keer hetzelfde betekent. Laatst was er bij DWDD een kok, die maakte zeebaars in bladerdeeg. En natuurlijk, ik begrijp best dat je je als kok wilt onderscheiden, maar praat gewoon even normaal. Een beetje kok heeft het over een “mooi” stuk vlees, en een “mooie” wijn. En dat is dus fout. Dat zijn aanstellerige termen. Het interesseert niemand of het vlees en de wijn mooi zijn. De bedoeling is dat ze lekker zijn.
Maar ik begrijp het wel. Lekker is geen term voor de adel. Lekker is voor het voetvolk. Lekker hoort niet bij haute cuisine, want het gaat niet om lekker. Deze kok beweerde dat de baars “lijngevangen” moest zijn. Dus niet met een net, want dan smaakt de vis minder. Ik bedoel, dan is hij minder mooi. Nu ben ik zo arrogant om te beweren dat deze kok zelf helemaal geen verschil proeft tussen een lijngevangen zeebaars en een netgevangen zeebaars. Netgevangen vis is volgens hem niet vers, en lijngevangen vis wel. Terwijl ik bij lijngevangen vis denk dat die al even aan het lijntje is gehouden en ik bij netgevangen vis denk: “zo, die is net gevangen.”
Maar goed, de man moet ervan leven dus snap ik wel dat hij zo’n verhaal ophangt. Helaas komt er steeds meer voetvolk dat niet langer voetvolk wil zijn en ook gaat beweren dat ze het verschil proeven tussen kip en kikkerbillen. Terwijl het in Frankrijk een publiek geheim is dat kikkerbillen helemaal niet bestaan als gerecht. Elke Fransman weet ook gewoon dat hij kip krijgt voorgeschoteld als hij kikkerbillen bestelt, maar voor de toeristen houden ze dat in stand. Wij vertellen ook aan buitenlanders dat we op klompen lopen.
Kijk, je moet de frikandel nooit verloochenen. Een frikandel speciaal is lekkerder dan zeebaars in bladerdeeg, alleen is de zeebaars beter voor je c.v. Pas als je de frikandel in ere houdt, ben je de zeebaars waardig. Eventueel Lijngevangen.
Mack 
Wat is mis met een gewone frikandel? Ik bedoel, waarom moet het altijd een ‘frikandel speciaal’ zijn?
LikeLike
Niks. Die is ook prima.
LikeLike
Of een broodje pindakaas, ook lekker!
LikeLike
Bij mij is het hachelbaar of non-hachelbaar. De truc van lekker eten wordt bepaald door wijn. Zelf prak ik vanalles in elkaar en het smaakt allemaal uitstekend. Qua lijn wel lastig. Een toppertje blijft roergebakken rode kool met ui, rösti (aardappelsnippers met kaas), rookworst en mexicaanse kruidenmix. Maar als ik dat eet met een paar glazen wijn dan is het helemaal onuitstaanbaar lekker.
Een hele simpele is een krentekadet met salami. Bereiding krentekadet open, salami er in, krentekadet dicht. Menig duur voorgerecht legt het hier tegen af.
Ik zag spic en span in de weer bij DWDD. Dan ga je als gast niet zeggen: ‘Gaat wel, maar ik vind zuurkool met worst lekkerder.’
LikeLike
Ik vind het altijd erg grappig dat als mensen (de wijndeskundologen) blind moeten kiezen welke wijn het lekkerst is, ‘mooie afdronk’ enzo, dat ze dan vaak kiezen voor een heel goedkoop wijntje van de Aldi! En met crèmes net zo, veel dames vinden het haute salles de bains om hele dure crème te kopen in een nog duurder potje, want dat staat chic op hun wastafel, nu is al jaren die van de Aldi als beste getest! Die kakkers vallen keihard door de mand!!
LikeLike
Ik weet ineens een héél leuk boekje voor je, Château Poeha heet het 🙂 (Even verwijzen naar een site die je al kent uit mijn weblog ;-)) http://www.melissen.tv/boeken.html#Château_Poeha )
LikeLike
Oh ja, die uitzending van DWDD had ik ook gezien. Het verschil zat hem erin dat een netgevangen vis bij voorbaat al beurs was doordat hij was platgedrukt door zijn broers of zoiets. Onzin. Vis is vis en sowieso niet te hachelen. Netgevangen of of lijngevangen, mijn voorkeur gaat uit naar niet gevangen. Maar goed, ik ben dan ook vega. En daarmee waarschijnlijk bij voorbaat al een gastromonische cultuurbarbaarin.
LikeLike