Hans had vandaag een wat vervelende Sinterklaasshow achter de rug. Het eerste wat hij zei toen hij weer thuiskwam was dat er een nachtmerrie (4:32) uit de televisie was gekomen. Pure horror bij het Dolfinarium. Ik was de halve dag met Tammar in de weer geweest op vliegveld Teuge, en zij wil nu ook piloot worden. Tammar had haar middagslaapje overgeslagen dus die bonjourde ik wat eerder naar bed dan Hans. Maar haar feministische inslag was het daar niet mee eens. Hoezo mogen jongens later naar bed dan meisjes, en krijste in mijn oor dat het een lieve lust was. Ik snap ook niet hoe ze daar bij komt, om "dat het een lieve lust was" in mijn oor te schreeuwen, maar het zal wel. Toen ik de deur dicht deed, werd ze vrijwel gelijk stil.
Met Hans deed ik het geliefde Cars-memory spelletje. Ik had hem gezegd dat hij nog even naar beneden mocht en dat we dan één spelletje zouden doen. Waarop hij spontaan beloofde dat hij dan niet zou gaan huilen als hij naar bed moest. Ik vraag mij af of er mooiere dingen zijn voor een vader om 's avonds met je schoongedouchte zoon in pyjama een spelletje te doen. Hij was er twee jaar geleden al enorm goed in, bovendien had hij Linda vandaag al drie keer ingemaakt, dus ik bereidde me voor op een catastrofe. Maar ik won het spelletje en vierde dat met een gedempt gejuich. Hij lachte door zijn teleurstelling heen en maakte al een gebaar dat hij wilde gaan opruimen. Maar regel 1 van het vaderschap luidt: laat nooit je kind het laatste potje memory verliezen, dus ik stelde voor om nog een potje te doen. Ik was net als Eva een beetje ontdaan van zijn dappere omgang met de teleurstelling. Hij keek me blij aan en zei: "Oké" Het tweede en derde potje verloor ik zonder dat ik echt mijn best deed om te verliezen.
Toen hij naar bed moest ging hij toch huilen. Niet om te drammen, maar omdat hij bang was van de nachtmerrie van die middag. Ik probeerde hem gerust te stellen maar dat hielp nog geen vijf minuten. Hij durfde niet te gaan slapen. Gadverdarrie, zijn blik deed me denken aan het jongetje in "The Sixth Sense." Ik zei dat ik zo naar zolder ging om te leren en dat hij dan het licht aan en de deur open kon houden. Ik drink even koffie en dan kom ik. Of ik dan wel snel mijn koffie op wilde drinken. Tijdens de koffie kwam hij al naar beneden en hij was bang naar boven gestuurd te worden. Maar een ouder voelt wanneer een kind zich aanstelt en wanneer niet. Ik ging gelijk met hem mee, dekte hem toe en ging naar zolder. Maar na twee minuten hoorde ik hem alweer huilen. Ik heb hem meegenomen naar zolder, heb hem op een matrasje gelegd naast mijn bureau, en dat was afdoende om hem in slaap te doen vallen. Na een uurtje heb ik hem in zijn eigen bed gelegd.
Linda heeft een klacht naar het Dolfinarium gemaild. De laatste zin sprak boekdelen. Als ze dit had gewild was ze wel met hem naar de film "Sint" van Dick Maas gegaan.
Mack 
Nou, ik heb maar een klein stukje gekeken maar dat is inderdaad wel erg heftig voor kleine kinderen! De een kan er beter tegen dan de ander, maar als kleine jongen heeft mijn moeder ook wel avonden bij me gezeten omdat ik ergens bang van was geworden.
Wat een idioten…
LikeLike
Ik bedoel natuurlijk, “toen ik een kleine jongen was heeft mijn moeder etc. etc….”
LikeLike
@ Laurent, ik begreep wel dat jouw moeder geen kleine jongen is geweest! 🙂
LikeLike
En dat allemaal in je pyjama.
LikeLike
Ik beroep mij op reactie nr 2.
LikeLike
Sjemig, wat een stomme show, voor kinderen, -die kunnen van minder al nachtmerries krijgen. En dan ook nog ns dat rode licht op het water, een kind kan toch niet zien dat dat geen bloed is.
LikeLike