Ik schreef laatst over pijn in mijn lichaam en dat ik de hele dag op de bank bleef liggen. Dat was natuurlijk niet echt, want wij hebben een Hollandse herder, en die moet er eenmaal uit. Je kunt je dood houden, die hond trapt daar niet in. Dus lopen deed ik wel. Maar na de behandeling van mijn linkerarm door een masseuse op donderdag, werden er vrijdag blauwe plekken zichtbaar maar daarna werd het beter. Maandag dacht ik dat het weer goed genoeg was om te gaan badmintonnen; ik ben immers toch rechts.
Maar dat was fout, ik was zelfs al gewaarschuwd door Linda, en de pijn schoot er weer in. Van maandag op dinsdag heb ik niet geslapen omdat ik geen pijnvrije houding kon vinden. Ik ging langs de huisarts die het had over een frozen shoulder en belachelijk lange hersteltijden, maar ik dacht: daaag huisarts! Ik mag nu een maand niet badmintonnen en moest een toernooi afzeggen.
In elk geval, vlak daarna boden twee vrouwen mij hun homeopathische hulp aan, en een man vertelde over de emotionele oorzaak die de pijn in mijn schouder zou veroorzaken. De een had druppels, de ander pillen, de man een lulverhaal. Die van die pillen vroeg nog netjes of ik erin geloofde, maar dat was dus nee. Die ander vroeg dat niet eens, voor haar was het zonneklaar dat haar druppels hielpen. Ik wimpelde ze alledrie af en zei dat ik het eerst wel even aankeek. De dokter had mij een spuit in mijn schouder aangeboden maar die heb ik beleefd afgeslagen. Rotzooi. Dat had ik met die homeopathische middeltjes misschien niet moeten doen, want baat het niet, dan schaadt het niet.
Maar nee, ik geloof er niet in. In de eerste plaats omdat ik ze in het verleden ook geprobeerd heb en dat niet hielp. Ten tweede omdat ik eens een filmpje gezien had van James Randi (hoi) die een heel potje pillen tegelijk innam omdat het volgens hem toch niets deed en vervolgens ging hij verder met z’n presentatie over de oplichterspraktijken van dr. Vogel.
Nou ja, nu weet ik ook wel, dingen werken als je erin gelooft, behalve de medische wetenschap, daarbij is het niet nodig om erin te geloven. Zo geloof ik best in de heilzame werking van een osteopaat, of zelfs van brandnetelsoep, maar ik geloof niet in pilletjes of druppels die de pijn in mijn schouder verlichten. En al helemaal niet dat de pijn een emotionele oorzaak heeft. Ik vermoed zelf een lichamelijke.
Soms gaat het leven niet over rozen.
LikeLike
Een tijd geleden ben met met tennissen door mijn linkerknie gegaan. Fysio kon niets uitrichten. Ben toen naar kliniek Roosendaal gegaan. Ook zij zeiden dat alleen rust genas. Maar je gaat nu eenmaal niet 9 maanden op de bank zitten.
De arts heeft er toen een spuit in gejast en zei dat als de pijn terug kwam ik weer een spuit kon krijgen.
Maar de pijn was weg. Wel is de knie altijd dik gebleven. Waarschijnlijk vocht. En met tennissen ben ik toen gestopt. Dus een injectie kan wel helpen is mijn boodschap.
LikeGeliked door 1 persoon
Oh die helpt zeker, alleen omdat ze erbij zei dat het niet echt goed was voor je kraakbeen heb ik hem afgeslagen
LikeLike
Injectie erin én die pillen. Mensen die Randi heten lullen immers altijd maar wat….
LikeGeliked door 1 persoon