Ik vond het niet zo'n hele moeilijke voorspelling, twee jaar terug, en vandaag is die al uitgekomen. Sebastian Vettel is wereldkampioen Formule 1 geworden. Of zoals Hans zo mooi zegt: de Familie 1. Ik had de titel wel gegund aan Mark Webber, de sympathieke Australiër, want voor hem was het meer een nu of nooit kwestie. Vettel is nu de jongste wereldkampioen ooit, en die had de titel sowieso nog wel een keer gepakt.
Wat kan een mens veranderen hè? Stond ik tien jaar geleden nog 's nachts op voor het F1 spektakel, nu kijk ik soms niet eens meer terwijl ik weet dat het er is. Het heldhaftige lijkt eruit. Elke bocht waar de mannen zich konden onderscheiden van de jongens wordt vlak daarvoor voorzien van een chicane zodat de bocht daarna in de tweede versnelling kan worden genomen. En zoniet, wordt er een grindbak naast gegraven met de omvang van een kleine woestijn. Zelfs een vliegdekschip zou er op vast lopen. Europese circuits worden langzaam vervangen door nietszeggende, gladde banen in Abu Dahbi of een ander oord waar de baas, Mr. Ecclestone, het meeste geld aan verdient.
Veiliger, dat is het wel natuurlijk. En dat is gelijk het punt. De heroïek is weg. De helden van weleer, zo mooi beschreven in het boek "Mijn Formule 1" van Koen Vergeer zijn er niet meer. Er vallen geen doden meer in de sport en ondanks dat ik geen enkele F1-coureur dood wens, weet ik niet of dat een goede ontwikkeling is. Het klinkt wat cru, maar ik vind dat een F1-coureur het risico op een heldendood hoort te lopen. Zodat hij de vergelijking met de helden van weleer kan doorstaan. Dat er weer een prestatie wordt geleverd die niet zomaar te evenaren valt door een jonge coureur met een zak met geld. Er moeten dus weer bochten komen die niet voor iedereen volgas te nemen zijn. Zodat Gilles Villeneuve en Stefan Bellof weer waardige opvolgers krijgen.
Bovendien vind ik dat F1 een voornamelijk Europees/Zuid-Amerikaanse aangelegenheid moet blijven. Waarom? Tja, ik ben bang dat het voortkomt uit een ouderwets "vroeger was alles beter-gevoel". Ik wil het niet kwijt aan Chinezen, Arabieren en Russen. Straks degradeert de emotionele waarde ervan met dezelfde snelheid als het Eurovisie songfestival. Is het gepast om zoiets te vinden, of is het beter te accepteren dat marktwerking en globalisering alle tradities en zwaar bevochten rechten naar de knoppen helpen? Dat onderscheid langzaam van de planeet verbannen wordt?
Mack 
Die Vettel is pas 23 jaar. Zou hij ook op zijn achttiende zijn rijbewijs gehaald hebben?
En de eerste ritjes in de auto van zijn moeder?
LikeLike
Mja, dat verandert zo elke honderd jaar. De negentiende eeuw was het Verenigd Koninkrijk nog oppermachtig. Die waren grofweg na de Eerste Wereldoorlog, en volledig na de Tweede afgeserveerd, en de Verenigde Staten werden oppermachtig. En nu zijn die weer druk bezig plaats te maken voor China.
Nu zitten wij hier nog op kantoren met verkoopcijfers van spullen die ze in China maken heen en weer te schuiven, en over een tijdje staan die kantoren ook in China.
Ik ben benieuwd welke toegevoegde waarde wij hier dan nog hebben.
LikeLike
Ja, dat klopt wel, maar het V.K. houdt bij uitstek van tradities. En ik heb het idee dat die ook gewoon stand houden doordat iedereen ernaar terugverlangt.
LikeLike
Dat rijbewijs waarschijnlijk wel pas op zijn 18e. Maar ik denk dat hij al aardig kon karten voor die tijd.
LikeLike
Wie ik nog echt de ouderwetse ware doodsverachting vind tonen is Michael Schumacher. Die parkeert toch maar mooi even vlak na een bocht zijn auto tegen de rijrichting in.
LikeLike
Dus wat jij zegt is eigenlijk dat ik ook gemakkelijk in zo’n karretje zou kunnen rijden?
LikeLike
Ja!
LikeLike
Nee, doodwensen niet, maar er zat hier wel iemand op de bank vuur te spugen toen Alonso aan het eind van de race zijn vuist opstak tegen Petrov. Ik geloof dat die doodswens aan het adres van Alonso toen wel heel erg dichtbij kwam.
Verder ben ik het geheel met je eens voor wat betreft dat het een Europeanse aangelegenheid moet blijven. En wat is er gebeurt met de regenraces? Als het te erg regent wordt de pacecar ingezet en wordt er net zolang achteraan gereden tot het weer droog is. Toen ik nog meekeek vond ik de regenraces op een circuit als Silverstone het mooist. Maar in steden als Abu Dhabi mogen ze blij zijn als er 10 cm regen in een jaar valt.
Van mij mag er best een stukje gevaar inzitten. Houdt ze scherp. Tenslotte zijn ze coureurs, en ze krijgen er driedubbeldik voor betaald. Hadden ze maar een vak moeten leren.
LikeLike