Je moet het ijzer smeden als het heet is. Had ik gisteren een logje klaar, het hoefde er alleen nog maar opgeplempt te worden, nu ben ik alweer veranderd van gedachten. Lastig hoor. Webloggen is een impulsieve aangelegenheid. Maak het in één keer goed af, of zwijg voor altijd. En ja, daar zit je dan zonder onderwerp. Ik zou kunnen vertellen dat ik laatst serieus kwaad was op mijn vader, omdat die mijn computer had afgepakt omdat ik er teveel voor niet-werk- of studie-gerelateerde zaken achter zat, maar dat was een droom. Gek zeg, hij had zijn haar anders en ik was echt pissig op hem. Dat laatste zou realiteit kunnen zijn, dat eerste niet. Mijn vader droeg zijn haar met een scheiding links. Geen superstrakke scheiding, maar een nette coupe. Nu had hij het een beetje naar voren zitten, en het met wat glibberige gel tot een wat nonchalante look gemaakt, en het stond hem helemaal niet. Van internet heeft hij geen weet maar hij weet dondersgoed van mijn neiging tot lapzwanserij. Wat dat betreft kan iemand 25 jaar dood zijn, hij blijft je geweten. Want dat was het natuurlijk, die droom. Mijn geweten. Ik ken mezelf als geen ander en ik vertel het mezelf allemaal in een droom. Ik werd nog een beetje chagrijnig wakker ook. 41 en nog op je lazer krijgen van je vader.
Mack 
Hehehe, mijn vader kijkt me nog steeds vanaf zijn eigen bureau aan met een blik van ‘Pas jij wel een beetje op wat je doet? Dat je niet denkt dat ik het allemaal niet in de gaten heb, hè.’
Ik heb dat precies hetzelfde, overigens; als ik een stuk niet in één keer helemaal af maak verschijnt het zeldem nog op mijn weblog.
LikeLike
Nou, lekker. Doet hier even weblog af als lapszwanserij. Hoogwaardige communicatieve activiteiten, dat zijn het.
LikeLike
tja ,die vaders van ons kunnen alleen nog maar in onze dromen langskomen.
LikeLike