U weet dit niet van mij, maar een deel van mijn werk is dat ik adviseur ben van de regering. Mijn expertise wordt vooral ingeroepen als er wat dingetjes opgelost moeten worden die in de soep zijn gelopen. En wel op een zodanige wijze dat het gevolg logisch gerelateerd kan worden aan de oorzaak, zonder dat die twee ook maar iets met elkaar te maken hebben. Zo hou je bepaalde mensen uit de wind, en ik moet zeggen, het gaat heel goed.
Neem nou bijvoorbeeld zo’n voorstel dat het eigen risico op ziektekosten omhoog moet naar een kleine € 800 per jaar. Dat komt van mij. Van de zotte natuurlijk, maar wie gaat er iets tegen doen? Jan Chronisch Ziek niet hoor! De betaalt gewoon, want hij heeft zorg nodig en zonder zorg gaat hij dood. Ja, het is best smerig af en toe, maar het gaat hier over landsbelang.
De werkelijke oorzaak die aan deze gekozen oplossing ten grondslag ligt is natuurlijk de kredietcrisis. Die is veroorzaakt door wat multinationals en een aantal bankiers. Het zou dus logisch zijn om het geld bij hen op te halen onder het mom van "de vervuiler betaalt." Maar dat willen die banken en multinationals niet omdat ze dan eenmalig een wat minder jaar hebben, en dat zou weer betekenen dat hun bonussen omlaag moeten. Nou ja, en dan kom ik en zeg: "prima, dan halen we het bij Jan met de Pet, moeten jullie alleen even van de daken schreeuwen dat jullie naar het buitenland vertrekken als de overheid bij jullie extra belasting heft en dat de economie dan helemaal instort." Is natuurlijk helemaal niet waar want iedereen die de economie schade berokkent zou júist naar het buitenland moeten, maar om één of andere reden werkt het als excuus.
Dus om de veroorzakers ervoor te laten opdraaien, nee dat valt niet echt goed. Beperking van de hypotheekrenteaftrek is ook geen optie omdat de veroorzakers op die manier ook meer belasting gaan betalen, en dat is een ongewenste situatie. Bovendien is het ook best een socialistisch beginsel om mensen te steunen als een hypotheekrente nét niet helemaal zelf opgehoest kan worden. Nou ja, het zou misschien nog wel lukken, maar dan vallen er wat andere pleziertjes weg en ook dat kan niet de bedoeling zijn. Daar mag de overheid dus best wat in bijdragen. Ook dit is kinderlijk makkelijk te verkopen. Anders stort de huizenmarkt toch in, suffie! Dat een ingestort kaartenhuis niet nogmaals kan instorten, komt simpelweg bij niemand op. Nou, van dat soort handigheidjes maak ik dus gebruik.
Dus is de oplossing makkelijk. Het eigen risico op ziektekosten. Daar hebben de veroorzakers van de bezuinigingsmaatregelen geen last van. Ten eerste is het voor hen een klein bedrag, en ten tweede zijn zij niet chronisch ziek anders hadden ze nooit hun verwoestende werk kunnen doen, ergens op de hoogste verdieping van een hoog gebouw. De boodschap naar buiten brengen laten we over aan iemand met een ernstig gezicht. We hebben het even een jaartje laten bezinken zodat iedereen de kredietcrisis een beetje is vergeten, maar zich wel heel bewust is van de economische crisis en de dus onvermijdelijke bezuinigingsronde.
Een olifant gehoorzaamt zijn temmer uitsluitend omdat hij, toen hij jong was de ketting niet kon breken, en nu als volwassen olifant, nog steeds in die veronderstelling is.
Mack 