Sinterklaas 1973 vs 2008

Het is ongeveer een jaar of 35 geleden dat mijn vader mij meenam naar de intocht van Sinterklaas in Drunen. De Sint kwam met een helikopter, ik zat op mijn vaders nek en ik kreeg pepernoten van Zwarte Piet. Verder weet ik er niet zoveel meer van, behalve dat ik nog weet hoe mijn vader rook. Niet dat hij stonk, maar vaders hebben een speciale geur waarvan ik de functie niet snap omdat je je vader ook wel herkent zonder je neus te gebruiken. Het is een mooie herinnering die geur, net als de herinnering aan het gevoel als je hem een kus gaf. Zo'n prikkende, schurende wang. Blijft je ook je hele leven lang bij.

Vandaag was ik samen met Hans naar de intocht van Sinterklaas in Vaassen. Hij (Hans, niet Sinterklaas) zat op mijn nek en hij kreeg pepernoten van Zwarte Piet. De Sint kwam met de auto (een Mercedes 300 SL-24) en is er in 35 jaar niet echt op vooruit gegaan. Hij kwam net uit Almere zei hij, maar hij had zijn accent aangepast aan deze streek, dat vond ik best wel knap. En misschien dat Hans zich dit over 35 jaar nog herinnert, als hij met zijn kindje op zijn nek bij een Sinterklaasintocht staat te kijken, en zich hopelijk niet zo'n naäperd voelt als z'n eigen vader vandaag. Dat hij niet diezelfde triestheid voelt als ik vandaag voelde door een herinnering aan 35 jaar geleden. (Ik heb nogal moeite met het verstrijken van de tijd.) Gelukkig kwam Mell toen ze me zag op mij afrennen alsof ik een beroemdheid was, dat voelde al een stuk vrolijker.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

9 gedachten over “Sinterklaas 1973 vs 2008”

  1. Ja maar dat hoort toch zo, dat je je eigen kind naar je ziet kijken zoals je zelf naar je vader keek? En dat je de dingen doet waarvan je weet dat je ze zo leuk vond van je eigen vader?
    Dat lijkt me nu juist zo mooi.

    Like

  2. Ik neem aan dat je je die dag niet geschoren hebt. Tradizion muss sein. 🙂
    Geuren kunnen mensen enorm goed onthouden. Als ik de geur van echte Wasco’s ruik, dan herinner me ik weer van alles van de kleuterschool. Mijn vader gebruikte aftershave nadat ie zich met scheerschuim had geschoren. Volgens mij was dat alleen op Zondagen of verjaardagen. Samen met zijn kettingshagrokerij gaf dat ook een apart geurmengsel. Ik zal duidelijk anders ruiken. Scheerschuim, aftershave en tabak haal ik nooit in huis. Op Taiwan vinden de inwoners dat Nederlanders naar melk ruiken. Nederlanders hebben dat zelf niet in de gaten, want die geur is hier constant aanwezig en je neus past zich op continue geuren aan. Ik drink al jaren geen melk en ze dachten dan ook dat ik niet uit Nederland kon komen. 🙂

    Like

  3. Ik dacht dat je Sinterklaas was, of minstens z’n broer. Het maakte in ieder geval dat ik op een paar meter voor een aanstormende Mercedes SL300-24 durfde over te steken.
    (@Linda: Ik heb niks gezegd…nu snap ik het)

    Like

  4. @FrankiePebbles/kidtwist, OK, maar wel een man in een jurk ;-))
    Mja, Mack, feestdagen en het verstrijken der tijd.. de eerste s’klaasavond na de dood van mijn zus rende ik overstuur in tranen weg toen de liedjes maar door- en doorgingen (het wordt me nog steeds kwalijk genomen, al zing ik ze weer uit volle borst) -Dan is terugdenken en dezelfde leuke dingen doen (wat jij doet) veel gezonder, denkik.

    Like

Laat een reactie achter op FrankiePebbles Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *