Mack

In mijn leven ben ik altijd hard op zoek naar de waarheid, maar kom dan snel tot de conclusie dat de waarheid hard is. Er zijn dingen die je redelijkerwijs moet aannemen, als je er zelf geen verstand van hebt. Tenminste, dat vind ik. Er zijn ook mensen die zelf ergens geen verstand van hebben, maar die tot tegengestelde conclusies komen van wat onderzoek heeft uitgewezen. Het onderzoek verwijzen zij dan naar het rijk de fabelen of het zijn complottheorieën van de overheid.

Zo beweerde iemand dat wildviaducten miljoenen kosten, (waar) maar dat het weggegooid geld was omdat het wild er toch niet overheen trok. Zijn bron was een oom die daar regelmatig gelopen had maar nooit een spoor van wild had aangetroffen. Ik voerde aan dat ik dat raar vond omdat ik de ene keer op de A50 aan de linkerkant Schotse hooglanders zie lopen, de andere keer aan de rechterkant. Dit kwam volgens hem omdat ik de ene keer richting Arnhem reed, en de andere keer richting Apeldoorn. Ik vond het een scherpe opmerking, en ik liet het maar zo.

Met mijn collega praatte ik er nog even over door, en ook die was van mening dat wildviaducten niet hielpen. Dit omdat groot wild een bepaald wildspoor volgt, en als dat niet over het wildviaduct loopt, dan gaan ze er niet overheen. Ik zocht wat op internet en vond artikelen van onderzoekers en boswachters die het tegendeel beweerden. Gemiddeld staken 6 stuks groot wild per dag over.

Ja, maar dat is dan niet waar omdat die berichten onder druk van de overheid zijn geplaatst omdat anders zou uitkomen dat ze miljoenen verkwisten. De complottheorie vierde hoogtij. Geen enkel  bewijs daarvoor kon worden aangevoerd, maar mijn collega bleef bij zijn standpunt, wildviaducten helpen niet, hij komt van de Veluwe, dus hij heeft verstand van wild, en wild gaat geen ecoduct over. Bovendien gebeurt het heel vaak dat de overheid de feiten bewust verdraait om zaken te verdoezelen. Wederom geen voorbeelden of bewijs, behalve dat het algemeen bekend is.

Tja, ik doe dan mijn best om rustig te blijven want ik kan niet tegen zoveel domheid. Precies hetzelfde zal hij over mij denken, omdat ik geloof wat onderzoekers zeggen. Misschien ook niet altijd slim, maar ik vind niet dat ik tegen uitkomsten van onderzoek in moet gaan als ik geen verstand van zaken heb. Ik voerde nog aan dat het juist de mensen waren die de feiten bewust verdraaiden. Waarom ze dat zouden doen, was zijn vraag? Daar hebben ze toch geen enkel belang bij? Tja, hun belang is natuurlijk de aandacht die ze krijgen omdat ze iets weten wat een ander niet weet. Lijkt mij duidelijk. Maar dat argument ketste af op zijn domschild.

http://www.youtube.com/watch?v=XgyVvX5Ygfc&feature=related

Kent u nog van vroeger op school die mensen die na ieder proefwerk zeiden dat ze het slecht gemaakt hadden en dan de volgende dag irritant verbaasd reageerden omdat ze een acht hadden? Irritante lui vond ik het, van wie je niet op aan kon. Als ik zei dat ik het slecht had gemaakt, dan hád ik ook een drie. Op mij kon je tenminste bouwen. Vorige maand deed ik examen en het ging wel redelijk, zo was mijn gevoel. Een zesje, daar hoopte ik op, maar ik was absoluut niet zeker dat ik het gehaald had. Mijn baas, en ook mijn overbuurvrouw voorspelden een acht, maar achten, die wuif ik weg. Een Mack is van de zesjes en de zeventjes, en dat vindt-ie prima. Maar vandaag kreeg ik mijn eerste certificaat binnen, met daarop een acht. Als ik nu ook al onbetrouwbaar word, op wie moeten we dan nog onze hoop vestigen?

Er zijn mensen veroordeeld tot een geldboete wegens het dragen van een t-shirt met daarop het getal 1312, wat staat voor acab, wat weer staat voor "all cops are bastards". Het lijkt mij een tikkeltje vergezocht. Je moet toch wel een hele beroerde agent zijn wil je je hieraan storen. Bovendien, waar ligt nu de grens van het toelaatbare? 1313-1, mag dat wel? 328*4, is dat strafbaar?  Ik vind het een beetje overdreven. Als dit zich doorzet zit straks iedereen in de gevangenis die op 13 december jarig is. Nou ja, misschien heeft de rechter ook wel gelijk en moet je, als je een flinke jongen bent en de politie wilt beledigen, gewoon openlijk je middelvinger naar ze opsteken. Zodat een agent niet hoeft te twijfelen over je bedoelingen.

Een futiliteit natuurlijk. Er zijn grotere dingen dat dit. Zo las ik gisteren dat bacteriën in vier maanden tijd een groot deel van de olieramp in de Golf van Mexico hebben bestreden. Vier maanden! Ergens stemt het mij wel vrolijk. Ik zat mij te bedenken hoe het zou zijn om te mogen aanschouwen wat er zou gebeuren als de mensheid zichzelf uitgeroeid had door middel van atoombommen. Bacteriën zouden alle radioactiviteit binnen no-time opeten en een nieuw klimaat scheppen. Het leven zou weer van voor af aan moeten beginnen. Wie zegt mij dat dit al niet honderd keer gebeurd is?  Ik vind het wel mooi, die bacteriën die zich niet storen aan cijfercombinaties maar altijd en onverstoorbaar doorgaan met waarvoor ze aangesteld zijn: zorgen dat anderen zich druk kunnen maken.

In de nieuwjaarsnacht kon ik kiezen. Of ik sliep naast mevrouw Mack, wat doorgaans mijn gewoonte is, of ik sliep op zolder bij mijn zwager en dan zou mijn beruchte schoonzus in mijn bed slapen. Naast mijn beruchte schoonzus slapen behoorde niet tot de opties, want mijn schoonzus kan zich slecht beheersen als ze mij ziet.  Ik koos voor het op zolder slapen. Want mijn zwager is net als ik, Elvisfan, en op zolder staat een platenspeler die het doet. Bovendien houden wij van dezelfde grapjes. Steeds dezelfde grapjes, eigenlijk. Er komt nooit iets nieuws bij want ons repertoire is groot genoeg. Nu grepen wij terug naar 20 augustus 2007, toen wij een bezoek brachten aan de firma Seats and Sofa's om daar verhaal te halen over een net nieuwe, maar al kapotte bank.

Ja, wij gingen er met een grote bek heen, lieten ons afschepen en op de terugweg hadden wij weer een grote bek. Nou, en als wij dat naspelen krijgen wij buikpijn van het lachen. Zeker als je niet hard mag lachen omdat het hele huis al in diepe rust verkeert. Na een half uur waren wij het zat en werden we stil. Een minuut daarna hoorde ik zwager al slapen. Ik deed er vier minuten langer over.

Zijn er onder mijn lezers mensen met verstand van gebroken onderarmen? Want arme Tammar's breuk staat niet meer recht en moet opnieuw gezet worden. Na de eerste keer stond de breuk mooi recht, een paar dagen daarna week hij 20% af, maar dat was niet erg, nu is het 24% en moet het opnieuw. Ze is nu net van het gips rond haar ellenboog af en kan haar arm weer buigen, maar nu komt er straks weer gips tot over haar ellenboog. En gaat het dan de volgende keer wel goed of kunnen ze dit kunststukje eindeloos herhalen tot de breuk wel goed heelt? Dat laatste lijkt mij niet, maar ik dacht dat een gebroken arm een kwestie was van zetten, gips erom en klaar. Kortom, wat is de garantie dat het nu wel goed heelt?

Ik zit in een stress-ontkenningsfase, en ik voel me er prima bij. Het is januari dus ik draai op volle toeren. Vanochtend kreeg ik een vuurdoop, ik moest namelijk zorgen dat Hans op school kwam, zonder dat Linda daar aan te pas kwam. Aankleden, broodje eten, fruit en drinken mee, maar het allerlastigste is het in model brengen van zijn haar. Linda kan dat met haar handen en wat gel, ik maak er helemaal niks van. Ik gebruik water, een kam, gel en hoor het gejammer van Hans aan omdat de klitten in zijn haar pijn doen als ik het kam. Na een paar minuten wederzijdse irritatie was ik tevreden. Hij zag er weer pico bello uit. Hans mag dan het mooiste haar van de familie hebben, volgende week gaat hij met mij mee naar de kapper. De tondeuse erover.

Goed. Ik bracht hem naar school, gelukkig nieuwjaar Juffrouw Kim, gelukkig nieuwjaar papa van Hans, en daarna bracht ik de kranten naar mijn moeder. Dat voltooid hebbende, speerde ik naar mijn werk, niet omdat ik haast had, maar omdat de weg vrij was, zowel van auto's als van sneeuw. Dat is ontstressen, dat kleine stukje naar mijn werk scheuren. Ik begon om kwart voor negen, heb amper een woord gezegd, en ik nam slechts een kwartiertje pauze. Zo buffelde ik door tot kwart voor zes, heb thuis gegeten, ik kwam er achter dat de moeite met het haar van Hans voor niks was omdat er luizencontrole was en de kinderen geen gel in hun haar mochten. Ja, weet ik veel! Ik doe niet aan dat soort regels hoor. Bij mij is school school, en die is elke dag hetzelfde. Gezeur. 

Na het eten deed ik de kinderen onder de douche en naar bed, en om acht uur ging ik weer verder met mijn werk. Zojuist heb ik voltooid wat ik wilde voltooien zodat ik morgen fris weer verder kan. En ik blijf de stress ontkennen. Ik voel me prima. Lichte pijn in mijn schouders, maar dat gaat er zo wel uit. Ik neem mijn studieboek vennootschapsbelasting mee naar bed, want dat vind ik tegenwoordig interessanter dan Martin Bril. Of het nog goed met me gaat dat weet ik niet, u mag alarm slaan als u dat nodig vindt.