Mack

Omdat ik overal te laat achterkom begreep ik pas sinds kort dat er een financiële crisis heerst. Die heeft nu ook in ons gezin toegeslagen want wij hebben een budget-vakantie geboekt. Wederom in Frankrijk want de ware boekhouder wil zijn saaie reputatie niet verloochenen. Wat er precies budget aan is heb ik, behalve de prijs, nog niet kunnen ontdekken. Vergeleken met een impulsvakantie drie jaar terug  zijn wij er al steeds in geslaagd om voor minder geld dan toen een vakantie te boeken. Hoogtepunt was afgelopen jaar toen wij kostentechnisch twee weken in een tent bivakkeerden.

Wij hebben in de afgelopen jaren geleerd wat we niet nodig hebben. En dat zijn: een animatieteam, vijf sterrencamping, schoon sanitair, een restaurant op de camping en een Nederlands sprekende host. Schrap je die hele handel dan komen wij voor minder dan 75% van de prijs waarvoor we afgelopen jaar in een armoedige tent verbleven, nu terecht in een heuse stacaravan met veranda. Op de campingbeoordelings-site gaf iedereen hele hoge cijfers en degene die het niet deed was een mevrouw die tijdens het douchen was gefilmd met een mobiele telefoon. Was het een echte camera geweest, had zij ook een hoog cijfer gegeven. Bovendien is het nog in de naar mijn smaak mooiste omgeving van Frankrijk, de Alpen.

Ik heb zitten bedenken welke fout wij nu hebben gemaakt, maar ik kom er niet uit. Schoon sanitair hebben we niet nodig want we hebben een stacaravan. Een animatieteam valt je alleen maar lastig en onze kinderen krijg je er toch niet heen. De Nederlands sprekende akwijl heb ik ook niet nodig omdat ik de Franse woorden die ik ken, ook vloeiend uitspreek. Een restaurant op de camping is vaak niet zo goed, bovendien voor haute cuisine liefhebbers als wij zijn, volstaat de McDonalds ook.

Het enige waar ik mensen over hoorde was dat de camping veel gebruikt werd door doortrekkers. Niet qua toilet,  maar qua naar andere campings. Maar ook dat zal om twee redenen geen probleem zijn. In vakanties hebben wij toch nooit aansluiting, bovendien zullen de mensen die een stacaravan huren dat minimaal voor een week doen. Nee, ik kan het niet verzinnen. Het weer is iets minder betrouwbaar dan in de Ardeche, maar daar staat tegenover dat het in de Alpen vaker regent. De toileten schijnen trouwens toch schoon te zijn. En er is ook iets van een animatieteam. Eigenlijk is alles er behalve een glijbaan in het zwembad. Nou ja, daar ben ik toch te groot voor. 

Nee, alles overwegende en uit de afgelopen jaren conclusies trekkende, denk ik dat we ons hebben laten naaien door de reisorganisaties die er als groothandel tussen zitten. Een definitieve conclusie krijgt u begin augustus, als het er weer op zit. Vergeet ik nog te noemen dat de prijs van minder van 75% nog inclusief eindschoonmaak is. Zodat ik ook niet meer zo lang in de auto op Linda hoef te wachten tot ze klaar is.

Met Tammar naar de kapper gaan is een drama waar ik mijn hand niet voor omdraai. Zaterdag ik had ik een dubbele afspraak gemaakt voor haar haar en voor mijn haar. De allereerste keer nam ik haar mee en liet alleen een paar knipjes van haar pony afhalen. Ietwat wantrouwig onderging ze de behandeling en ik was trots. De keren daarna is ze met Linda mee geweest en dat ontaardde in een regelrecht kappersdrama. Linda gaat dan ook niet graag met Tammar naar de kapper. Laat mij het maar doen!

Het is een kwestie van voorbereiden en rustig blijven.

"Tammar, papa gaat naar de kapper!"

 "Ikke ook mee!"

Bij de kapper zette ik haar in de "Brum" kinderstoel. Mijn favoriete  kapster kwam eraan en deed haar een oranje schort met een muis voor. Op dat moment wilde ze eruit klimmen, maar de kapster kocht haar om met de belofte van een snoepje als ze klaar was. Dat deed haar besluiten om toch te blijven zitten.

"Kapper niet auw?"

"Nee, haartjes knippen doet geen auw"

"Kapper lief!"

"Ja, de kapper is lief."

Nou, het resultaat was een Tammar die zich gewillig liet knippen door de kapster. Pony bijgewerkt, puntjes geknipt, glitterspray er door en twee ingevlochten vlechten gevlochten. Is dat goed Nederlands? Volgens de kapster waren kinderen over het algemeen rustiger als hun vader erbij was in plaats van hun moeder. Moeders waren -volgens haar- toch vaak wat nerveus over het al dan niet rustig blijven van het kind. Kijk, dat is informatie waar ik mee thuis kon komen. 

"Papa zo ook vlechtjes maken?" grapte de kapster.

"Jah" antwoorde Tammar.

Toen we weggingen maakte Tammar nog een onuitwisbare indruk door uitgebreid te zwaaien. Trots als een pauw op het gedrag en het haar van mijn dochter verliet ik de zaak. Thuis vertelde ik onverschillig dat er geen enkel probleem was geweest en Linda keek mij ongelovig aan. Toen ik ging opscheppen onderbrak ze me met de mededeling dat ik voortaan met Tammar naar de kapper mocht. Nou, dat vind ik lekker toch niet erg.

Wat zitten ze nu toch te hannessen bij Nasa omdat ze een levensvorm hebben ontdekt waaruit een bepaald element waarvan gedacht werd dat het absoluut noodzakelijk was voor het bestaan van leven, ontbreekt. Als ik om mij heen kijk zie ik zoveel levensvormen waar elementen uit ontbreken. En wat dan nog, een bacterie! En het Roswell-incident houden ze geheim, maar dit moet breeduit in een persconferentie. Nee mensen, het wordt tijd om de subsidieregeling voor deze linkse groepering in te trekken.  

Laatst zag ik Wim Hof, alias "The Iceman" op televisie. Hij stond slechts gekleed in zwembroek in een grote bak met ijsklontjes iets te bewijzen, namelijk dat hij daar tegen kan. En dat kan hij inderdaad. Hij zwemt in ijswater, beklimt besneeuwde bergtoppen zonder beschermende kleding en loopt marathons over de noordpool, slechts gehuld in korte broek. Toen ik hem voor het eerst zag, dook hij, volgens mij tijdens de laatste elfstedentocht, in zwembroek in een wak. Ik dacht dat hij gek was en voorspelde dat zijn dood binnen vijf minuten zou intreden. Maar nee hoor, geen centje pijn. Het mooie is, dat volgens Wim Hof iedereen kan leren wat hij kan. Waarschijnlijk niet binnen een week, maar na jaren training denk ik.

Waarom stimuleert de overheid dit gedrag niet met belastingvoordelen? De man is dé oplossing voor de opwarming van de aarde, tenminste voor het gedeelte daarvan dat veroorzaakt wordt door broeikasgassen. En denk niet dat we er dan zijn. Ooit heb ik ook een man op televisie gezien die beweerde van zonlicht en koffie te leven. Hij bezwoer dat hij al jaren niet meer at. Dat biedt toch ook perspectief? En wat te denken van een man die beweerde na een auto-ongeluk nooit meer te slapen? Ik weet nog niet helemaal waar dat de oplossing voor zou zijn, maar er kan vast iets nuttigs mee worden gedaan. Bij onderzoek in een slaapkliniek naar de hersenactiviteiten van de man bleek hij trouwens schromelijk overdreven te hebben. Hij sliep wel degelijk elke nacht. Maar liefst vijf hele minuten.

Net als elk van ons, denk ik wel eens na over de dood. Toen ik nog heel klein was dacht ik dat ik onsterfelijk was en die gedachte heeft het lang volgehouden. Die onsterfelijkheid bestond ook meer uit een gebrek aan angst voor de dood, eenvoudigweg omdat hij te ver weg was. Doordat ik er nooit bij stilstond dat het ook mij ooit zal gebeuren, sloeg de angst een aantal jaren geleden, toen ik ten volle besefte dat ook ik er niet aan zou ontkomen, verpletterend toe. Hij verkrampte me en maakte me bang. Dat heeft een jaartje aangehouden en inmiddels zit ik weer op een aanvaardbaar angstniveau. Dat wil zeggen, ik denk er niet meer concreet over na en leef alsof het nog jaren duurt.

Op mijn vader is destijds actieve euthanasie gepleegd. Hij wist dus precies wanneer hij zou gaan. Wat zouden zijn gedachten zijn geweest toen hij het slaapmiddel kreeg toegediend? Was hij bang of ging hij vol vertrouwen de dood tegemoet? Zijn ellendige lichamelijke toestand (1,87 en 49 kg)  op dat moment heeft hem vast geholpen de beslissing te kunnen nemen. Hij moet ten volle beseft hebben dat er geen weg meer terug was. Hij heeft iedereen achter moeten laten in het volwassen besef van een veertigjarige. Eigenlijk pas sinds ik zelf kinderen heb snap ik hoeveel hij van ons gehouden moet hebben. Dat wij 'alles' waren maar dat het nu eenmaal niet in het belang van het kind is als je het altijd laat merken dat het 'alles' is. Soms moet je acteren dat je meent wat je zegt. Vroeger speelde dat misschien nog wel meer dan nu.

Nee, als je ten dode bent opgeschreven, wat wij allemaal zijn, dan kun je daar maar beter niet te vaak bij stil staan. Of je nu naar God gaat, of dat je verdwijnt in het oneindige niets, echt grappig zal de dood nooit worden.  De titel van dit logje komt uit de film Meet Joe Black. Tenminste, ik hoop hem goed uit mijn herinnering te hebben opgediept. Zo, dan ga ik nu uiterst opgewekt naar bed. Het belooft een mooie maar koude week te worden. Als het buiten vriest en binnen is het lekker warm, dan heb je al heel wat. Weltrusten.

Als ik het vergelijk, zover dat lukt in mijn herinnering, is Hans verder in zijn ontwikkeling dan ik destijds was. Want, al gaat hij al vijf jaar mee, hij zit pas in het equivalent van de tweede klas van de vroegere kleuterschool. En daar beginnen mijn herinneringen pas een beetje op gang te komen. Ik zat bij juffrouw Trees, en ik begreep nog niks van de wereld. Ik weet dat een ouder buurmeisje voordeed hoe je een woord moest schrijven, maar ik kende dat niet, schrijven. Tekenen kon ik ook niet. Bij mij in de klas zat een jongetje, Lex, die enorm goed kon tekenen. Hans heeft sinds kort een enorme sprong vooruit gemaakt in zijn teken- en kleurkunsten. Hij liet mij een tekening zien van de stoomboot, met een rode Sinterklaas, en zwarte zwarte pieten, een babypiet in een zak en alles binnen de lijntjes ingekleurd. Juffrouw Kim, die hij zich later nog maar vaag zal herinneren, maar ik kan zijn geheugen waarschijnlijk wel opfrissen, heeft hem in een klasje voor kinderen met achterstanden in de fijne motoriek gezet. Hoppakee, gelijk resultaat. Dat moderne onderwijs is zo slecht nog niet. Hans spelt, tekent, telt en spreekt een woordje Engels, met dank aan "Helleu Deuhra". Niet foutloos, maar veel beter dan dat ik dat kon destijds. "Boom", dat was mijn eerste woordje en ik leerde het van juffrouw Spijkerman, 1e klas lagere school. Mijn generatie werd bewust dom gehouden door een leugenachtig en communistisch regime. Als wraak twijfelde ik het jaar erop al aan de echtheid van Sinterklaas. Want die had zwarte haren onder zijn mijter. Er gingen geruchten dat het meneer Fransen was, maar in die tijd liet je niet merken dat je dingen wist die je niet behoorde te weten. Dat was levensgevaarlijk tijdens dat regime. Wanneer is onze muur eigenlijk gevallen?

Tijdens de voice of Holland kreeg ik wat uitleg van Linda over timing. Ik begrijp nooit waar een jurylid het over heeft als hij zegt dat de timing niet goed is. Ja, ongeveer wel natuurlijk, maar horen doe ik het niet. Het zal te maken hebben met mijn ontbrekende ritmegevoel. Volgens Linda was Michael Jackson de meester van de timing. Het schijnt alles te maken hebben met muzikaliteit, en het onderdeel worden van de muziek. Ik vraag mij af welk gen ik mis dat ik niet snap hoe timing werkt. Tevens snap ik niet hoe je kunt horen dat Michael de meester van de timing was. Andere artiesten zullen het toch ook wel begrijpen, lijkt mij. Nee, qua timing moest ik toegeven dat ik de mindere van Michael was. Maar ook van Bob Dylan die eveneens geen timingswonder is.

"Toch," zei ik tegen Linda, "kan ik iets wat de timing-experts niet kunnen." "Oh ja, wat dan? Je eigen scheten cijfers geven?" -astmatische lach- "Neehee!" "Je vrouw vervelen met astronomie?" -astmatische lach- "Neehee," zei ik. "Ik wed dat ik de enige ben die het voor elkaar krijgt om in een zaal vol ritmisch klappende mensen, uit de maat te gaan." Ja, daar was ze het mee eens. Dat schijnt enorm moeilijk te zijn, maar mij lukt het met groot gemak.

Ik vraag mij af: is er eigenlijk al een meest onveilige snelwegverkiezing? En zo nee, zou daar behoefte aan zijn? En als dat laatste zo is, hoe pakken we dat dan aan? Het aantal ongelukken delen door het aantal kilometer snelweg? En de hoogste uitkomst wint? Zonder dit nog nader onderzocht te hebben, en in het kader van het vorige logje, nomineer ik de A59, ofwel de 'Maasroute', ofwel de 'Bermuda driehoek' onder de snelwegen, want op de A59 gebeuren de meest vreemde eenzijdige ongelukken.

 Auto's die spontaan de berm in rijden, over de kop slaan, in brand vliegen, slippen en een meter korter tot stilstand komen, ja zelfs auto's waarvan gesignaleerd is dat ze de oprit namen, maar waarvan daarna nooit meer iets is vernomen. Ik wil u niet bang maken, maar ik zou hem mijden.

Nederland zou het meest betrouwbare land ter wereld moeten zijn. Nu moeten we, met dank aan twee zuidelijke provincies, nog wat Scandinavische landen voor ons dulden, maar het streven moet zijn om nummer 1 op de lijst te worden. Dat vind ik. Ik vind dat Nederland bij uitstek het land moet zijn waar alleen waarheden worden verteld. En waarom vind ik dat? Ik kan niet tegen dingen die niet zeker zijn. Ik vind dus dat er één centrale database moet komen met antwoorden op alle vragen die er maar zijn. En een antwoord mag alleen in die database, als onomstotelijk vaststaat, dat het antwoord klopt. Alle deskundigen moeten het eens zijn over het antwoord en het antwoord op een vraag kan ook nooit meer herzien worden, zelfs niet door nieuwe ontwikkelingen in de wetenschap, want anders was het antwoord in eerste instantie fout. En daar gaat het nu juist om.

En dit is nog niet alles, als een antwoord eenmaal in de database terecht is gekomen, en iemand houdt er toch een afwijkende mening op na, dan mag diegene behandeld worden als een terroristische dreiging en op grond daarvan levenslang opgesloten worden zodat geen efficiency verloren gaat aan zinloos gediscussieer, wat overigens een pleonasme is, maar dit schrijf ik in de kantlijn. Dus heb je ergens een verschil van mening over, raadpleeg de kaartenbak en foetsie, weg meningsverschil. Nadeel is misschien dat de economie inkakt doordat marketing ineens geen kans meer krijgt omdat nu ineens niet alleen de nadenkenden niet meer in de truc trappen, maar is het recht op juiste informatie voor de burger niet veel belangrijker dan de winstreserves van een bedrijf? Nou, dat dacht ik wel ja. Dit is imagine van John Lennon, maar dan mijn versie.

♪Imagine, there’s no bullshit…♪