Categorie: Mack maakt zich zorgen

Ik logde in en luisterde naar onze CEO en nog wat c-level functionarissen en ik werd er niet vrolijk van. Eigenlijk ontnamen ze me mijn levenslust, of wat daar nog van over is. Ik ben natuurlijk 56 en ik heb het niet ver geschopt, in tegenstelling tot deze sprekers en ik snap ook precies hoe dat komt. Deze mensen kunnen namelijk aan één stuk lullen en nog in het Engels ook. Goed, het zijn Amerikanen, dat scheelt, maar zij begrijpen de business, en ik niet. Zij weten wat er speelt en ik heb geen idee. En al wist ik het, dan nog was ik in twee minuten klaar met vertellen.

De CEO had het maar over zijn passion en dat iedereen dezelfde passie moest hebben, anders moest je gaan nadenken of je nog wel voor het bedrijf wilde werken. Ik dacht aan mijn passie. Jeetje, dat was lang geleden zeg, dat ik passie voelde. Ik heb juist heel weinig passie. Ja, als mijn salaris binnenkomt een keer per maand, dan heb ik even een paar minuten een lichte opleving. Maar verder probeer ik zoveel mogelijk Amerikaanse propaganda te vermijden want anders word ik depressief. Want de Amerikanen zijn altijd exited. De hele dag. En ze geven de baas en het bedrijf complimenten en zeggen dat ze zo blij zijn om deel uit te maken van deze familie.

Eentje was nieuw en wist te vertellen waarom hij bij het bedrijf was gekomen en het was niet het salaris. Althans, die reden gaf hij niet. Ik vind dat al knap. Ik heb dat nooit. Ik werk omdat dat eenmaal moet. En ondanks dat hij er net was, wist hij door zijn hoge functie toch al in de wij vorm te praten en hij wist ook welke kant het bedrijf op zou gaan.

Tja, en als ze het dan ook nog over AI gaan hebben, dat we een AI team hebben opgericht dan voel ik me vrij waardeloos. Ik weet daar niks van. Vorige week stond ik nog voor lul bij een verzekeringsmaatschappij omdat co-pilot me verzekerd had dat ik recht had op schadevergoeding, maar de verzekeraar lachte me uit. Toen ik dat tegen co-pilot zei veranderde hij spontaan zijn antwoord. Dat moet ik eens doen op mijn werk! Een fout advies geven en dan zeggen: “klopt dat het een fout advies was! Wat scherp opgemerkt van je! Maar hier is hoe het echt werkt.”

Ik moet nog een tien jaar werken, en op deze manier gaat dat niet lukken. AI gaat mij overnemen en ondertussen kan ik niks. Geen idee wat ik nog zou moeten doen en ik kan mezelf al helemaal niet verkopen. Voor mij is een probleem een probleem dat opgelost moet worden. Het is geen uitdaging al ben je wel een beter mens als je het probleem als uitdaging ziet. Ik ben altijd blij als het probleem is opgelost, het lijkt me juist kut als je uitdaging ineens weg is.

Eigenlijk wil ik juist terug in de tijd, niet vooruit. Ik wil dat het leven simpeler wordt, niet gemakzuchtiger. Ik wil een halve meter sneeuw, geen lente. Ik wil dat er een wereldwijde computerstoring komt en dat aandeelhouders in paniek raken. Maar goed, dat is tegen beter weten in. Maar ik moet een plan B gaan maken, maar ik zou niks kunnen wat AI niet van me kan overnemen en dat baart me zorgen.

I’m so exited that I joined this company and we have the greatest team in the world, aldus de CEO. Vind ik ook zo knap, dat hij precies daar is gaan werken waar het beste team van de wereld zit. En dat hij ze ook allemaal heeft beoordeeld. Nee, ik ben voor een dubbeltje geboren..

Ze zeggen wel dat Trump Europa heeft wakker geschud en dat Europa heeft liggen slapen, ik ben het daar niet mee eens. Als iemand decennialang je trouwste bondgenoot was, maar ineens verraad pleegt, kun je dat voorzien? Had je daar rekening mee moeten houden? Nee, natuurlijk niet, als je voorzag dat je partner vreemd zou gaan was je nooit getrouwd.

Trump is een facist, er is geen andere conclusie mogelijk. Alleen fascisten verdedigen een moord op een vrouw door de nieuwe Gestapo. Trump heeft gezegd dat hij Groenland gaat innemen, of ze het nu leuk vinden of niet. Hij verzint net als andere fascistenleiders een valse reden, maar omdat Trump stommer is dan de meesten, maakt hij zich belachelijk met beweringen die nergens op slaan. Zo ligt Groenland volgens hem tussen Rusland en Amerika, en als hij het niet inneemt doet Rusland het en krijgt hij Russische buren en dat tolereert hij niet. Groenland ligt tussen Canada en IJsland en iemand zou Trump moeten vertellen dat Rusland en de VS al buren zijn. Een kleine 100 km bevinden beide landen zich van elkaar. Deze man moet gestopt worden, en snel.

Hoe? Simpel. We boycotten het WK voetbal in de VS. Lijkt me een kleine prijs voor het aanvallen van een NAVO land. Ik snap niet dat de KNVB zich al niet teruggetrokken heeft. Die baas van de FIFA zal zich nu ook wel voor lul voelen staan met de speciaal voor Trump in het leven geroepen Vredesprijs. Of nee, natuurlijk niet. IJdele hoop dat een dwaas tot inzicht komt.

Nou ja, we zouden toch volslagen kansloos zijn tijdens het WK, dus kun je je zonder gezichtsverlies terugtrekken. Wat zeg ik? Als je de eerste bent zul je respect afdwingen in de wereld. Ik denk dat als je je terugtrekt van deelname aan het songfestival wegens deelname van Israël, het gek is dat je wel meedoet aan het WK in Amerika. Of je er Trump mee stopt, dat weet ik niet, maar je pist hem dan wel enorm off en dat is al een mooie overwinning.

I am the president of the United States, I can do whatever I want. Dat zei hij ooit, en hij doet het. Hij valt een ander land aan en ontvoert de president. Ik moet eerlijk zijn, als hij het bij Poetin had gedaan was mijn verontwaardiging een stuk minder geweest, maar nu heb ik toch wel een vraag. Wie gaat nu Trump voor de rechter brengen wegens schending van het internationaal recht? Ik weet het al, niemand. Die komt hier gewoon mee weg, net als Poetin. Daar zijn ze simpelweg te machtig voor.

Dus waar hebben we dat internationaal recht eigenlijk nog voor als het recht van de sterkste gewoon geldt? Om af een toe een Afrikaanse of Zuid-Amerikaanse leider die het wat bont maakte te berechten en verder te hopen dat Amerika en Rusland normaal doen. Maar dat is allang een gepasseerd station.

Wilders heeft Trump alweer gefeliciteerd met deze illegale actie, want Wilders zou ook graag allerlei illegale dingen doen. Dat leidt veel sneller tot resultaat dan het via de democratische weg te doen, bovendien ligt de democratie met zichzelf overhoop. Overal liggen de ultrarechtse partijen op de loer om herrie te schoppen.

Het zijn golfbewegingen natuurlijk, misschien moeten we door deze periode heen om tot inzicht te komen. Fiets je in de sneeuw en je wijkt licht uit naar links, moet je sterk corrigeren naar rechts om uiteindelijk weer op het rechte spoor te komen en andersom.

Goed, uiteindelijk kan ik er niks aan doen, ik kan alleen aanraden dat jonge ouders hun kinderen sprookjes voorlezen voor het naar bed gaan. Het sprookje activeert het rechtvaardigheidsgevoel en het kind leert het kwaad te herkennen, en daarmee kan het hopelijk verder de rest van zijn of haar leven. Nu ze te oud zijn voor sprookjes moeten ze van mij op kerstavond A Christmas Carol kijken, zelfde effect. Donald Trump heeft die film nooit gezien, dat moge duidelijk zijn.

Vroeger mocht ik hem niet, Alexander Klöpping, maar tegenwoordig pruim ik hem beter. Maar nu is zijn boodschap weer onheilspellend. Dreigend. AI, en met name AGI, dat schijnt de intelligentere vorm van AI te zijn, gaat ons kapot maken.

Het duurt op zijn minst nog twee jaar en op zijn hoogst nog tien jaar, maar dan is de mensheid klaar. Het enige wat je dan nog kunt doen is niks. Van je basisinkomen. AI neemt de boekhouding over, de computerprogrammeurs, oorlogsindustrie, marketing, film-en entertainmentindustrie, zorg, geneeskunde en weet ik het allemaal. AI is nu al bezig met zichzelf te programmeren. Ja maar, AI gaat ook eerder een geneesmiddel tegen kanker vinden dan de huidige onderzoekers. Hoera, dan kunnen we tenminste nog wat jaren langer niks doen van ons basisinkomen.

Ik heb er wel eens over van mening verschild met een dr. in een vaag vakgebied. Die vond mijn argumenten tegen AI maar niks want zijn leven bestond uit wetenschappelijke artikelen lezen. En met AI kreeg hij de belangrijkste punten mee. Ja, zo kan ik ook wetenschap bedrijven. Vroeger lazen we uittreksels van boeken als je geen zin had het boek te lezen. En waardoor de hele essentie van het boek verdween.

Nee, vrolijk wordt ik bepaald niet van de mensheid. Enerzijds zit er een groot deel met een veel te laag IQ op social media, anderzijds is een klein deel met een veel te hoog IQ dat allerlei levensvreugdbedervende uitvindingen doet. Daartussen zit nog een groot deel dat alleen met zichzelf bezig is, maar voor ons, jij en ik, die verbintenis zoeken is er niks.

Beter was ik in 1945 geboren, dan was ik nu aan het einde en had ik de beste tijd ooit meegemaakt. Nee, ik kwam pas in 1969, dus ik het begin ging het goed, mijn instincten reageerden zoals de maatschappij werkte, maar inmiddels ben ik in een tijd beland waarin ik mijn instinct steevast moet negeren en ik moet handelen naar nieuw aangeleerd gedrag. Ingewikkeld geformuleerd misschien maar om te begrijpen wat ik bedoel geef ik even als voorbeeld dat er tegenwoordig na een ritzege in de tour geen twee mooie vrouwen naast de renner staan die hem op zijn wang kussen, maar een mooie vrouw en een knappe jongeman die naast hem gaan staan klappen. En de bedoeling is dat mij dat niet opvalt, dat er ineens een man bij is.

En dat wordt dan weer opgedrongen door de maatschappij die ik net had ingedeeld in vier groepen, terwijl geen van die vier hierbij gebaat is. Er moet dus nog een vijfde groep zijn. Die alles van groep 1 tot en met vier wil vernietigen.

Als ik straks van mijn basisinkomen maar ESPN kan betalen en twee kratjes Brouwersbier per week, dan komt het wel goed.

Het gaat gevoelsmatig niet geweldig met me, ik ben bezorgd en ik lig wakker. Ik heb niet het gevoel dat ik nog meetel en van mij hoeft het allemaal niet meer. Een ex-collega is plotseling overleden, nog geen veertig jaar. Het grijpt me aan. Een hond is door zijn baas in de steek gelaten, en het grijpt me aan. Er liep een muis in huis, ik zette een muisvriendelijke val maar ik werd er wel van wakker om twee uur ‘s nachts. De wetenschap dat het beest gevangen zit een kleine ruimte zonder bewegingsvrijheid zorgt dat ik niet lekker slaap. En inderdaad, toen ik naar beneden ging midden in de nacht zat hij erin. Ik liet hem er in de tuin weer uit.

Door de overleden ex-collega moest ik aan een vriend van mijn vader denken die ook overleden is, maar wiens naam ik niet meer wist. Ook dat nog, dementie ligt ook op de loer. Hoe kon ik die naam vergeten zijn! Drie uur ‘s nachts en zijn voornaam schoot me weer te binnen. Een kwartier later, hoe weet ik niet meer, had ik zijn achternaam ook. Ik zocht hem op op internet en zag dat hij een roman geschreven had. Over een jongeman die niet tevreden was met z’n burgerlijke leven en zijn tegenpool ontmoette. Ik vroeg mij af of er iets in het boek terug te herleiden was naar mijn vader, die ik ook nog steeds mis. Ik las iets over de schrijver, dat hij Duits en filosofie had gestudeerd, en achter zijn naam stond: Utrecht, 1944. Magischer dan die tijd- en plaatsbepaling kan het voor mij niet. Daar kwam mijn vader ook ter wereld, in Utrecht, 1944. Hoe mooi moest het zijn als je dat achter je naam kon zetten? En je in de jaren vijftig opgroeide in die toen geweldige stad?

Ik viel weer in slaap en werd veel te laat wakker. Ik had al achter mijn bureau moeten zitten. Maar ook op mijn werk gaat het niet geweldig, voel ik me eenzaam en lijkt alles ingestort. Ik sloeg me door de dag heen en ik bestelde het boek. In de ijdele hoop op inspiratie.

Wat heb je aan vrede als daar afpersing tegenover staat? Wat heb je aan vrede als die wordt afgedwongen door machtige en rijke mannen die alleen nog maar machtiger en rijker willen worden? Geef Rusland wat het wil, geef Amerika een deal, want dan zijn wij in Europa tenminste veilig en kan carnaval gewoon doorgaan? Zulke vrede, daar heb je niks aan. In zulke vrede zal Rusland doen wat het wil en zullen we slaven worden van het extreme kapitalisme. We varen al in die richting.

Het is dan wellicht beter om te moeten vechten. Dan maar geen carnaval maar een collectieve heropvoeding van de westerse mens. Misschien wel ten koste van miljoenen. Ik weet niet hoe het was gelopen als de Tweede Wereldoorlog niet was gebeurd. Dan zou ik nu waarschijnlijk niet de kapjes hebben gegeten waar ik het gisteren over had. Niet omdat ik de oorlog heb meegemaakt, maar omdat mijn opa’s en oma’s dat wel hadden en mijn ouders opvoedden met die oorlog nog vers in het geheugen. En mijn ouders voedden mij op in dezelfde stijl, omdat het er nog inzat. Maar bij mijn generatie lijkt het mis te gaan, de oorlog is verdwenen en wij geven het nog maar half door.

En nu zijn we rijker dan ooit, hoeven minder arbeid te verrichten, we hoeven niet in militaire dienst, we hebben toegang tot medische zorg, we mogen niet meer beledigd worden en we zijn allemaal het middelpunt van het heelal. Misschien is de migratie beperken nog niet zo’n slecht idee. Daardoor kan de economie niet meer groeien en neemt de welvaart af. Waardoor ook het besef zal toenemen dat je arrogant gedragen niet zo’n goed idee is. En de noodzaak om aardig gevonden te worden toeneemt. Want carnaval in je eentje vieren is ook maar niks.

Het probleem Trump bestaat alleen in mijn hoofd. Hij is niet mijn president, ik ken hem niet, ik zal hem nooit ontmoeten en toch zie ik hem als probleem. Terwijl anderen hem als oplossing zien. Wat opmerkelijk is omdat de eerste termijn ook op niets uitliep, behalve dat we 30.000 leugens verder zijn. Gemiddeld 21 fabels per dag werden er door de president verteld, en triest genoeg had de meerderheid van de stemmers dat niet in de gaten of maakte het ze niet uit. Of ze waren Elon Musk, en hadden baat bij die leugens en omarmden ze dientengevolge.

Als ik het probleem Trump in mijn hoofd oplos door middel van een revolutie en een schavot, of door een aanslag en een complot, dan is er nog altijd die meerderheid. Ik kan er niet bij met mijn hoofd omdat ik zelf zo ideologisch ben om tijdens het stemmen niet aan mijn eigen portemonnee te denken, maar aan het welzijn van het land. Vroeger was het noodzakelijk om de welvaart op te krikken zodat welzijn in haar kielzog werd meegetrokken. Maar inmiddels is de boeggolf van de welvaart zo hoog dat het welzijn ver achterblijft of zelfs remmend werkt. Welvaart wordt naar mijn mening overschat en leidt tot de overspannen situatie waarin we nu verkeren. Er zijn steeds meer verwarde mensen, ook in de politiek, mensen die denken dat ze hun rijkdom hebben bereikt met hard werken en niet willen delen, die geen belasting willen betalen zonder erover na te denken wat daar de gevolgen van zullen zijn, en sowieso mensen die geloven dat ze tot een verheven soort behoren die net wat belangrijker is en voor wie net iets minder regels zouden moeten gelden dan voor anderen.

De oplossing? Die is er niet. Stel je voor zeg! Geen landen, geen bezittingen, geen religie alleen maar mensen die als eenheid leven. Het idee! Nee, zo zit de mensheid niet in elkaar. De duivel mag dan letterlijk niet meer bestaan, zijn verleiding bestaat nog steeds. En het vlees biedt geen weerstand en verzamelt schatten op aarde in het vertrouwen dat die wel beschermd zullen worden door de rechtsstaat. Wat op zeker moment wel fout moet gaan…

Dat je bij een Amerikaans bedrijf door sales genaaid wordt, daar doe ik niet moeilijk over. Dat is eenmaal zo en ik heb dat geleerd. Maar dat je door je eigen baas genaaid wordt, daar raakt iemand met autistische trekjes zoals ik wel van van streek. Ik heb eerst beklag gedaan bij mijn directe baas, maar die wilde hier de strijd niet aangaan. En dat zou ook niks uitgehaald hebben maar daar ging het mij niet om. Het ging me erom dat we niet over onze kant moesten laten gaan dat we door onze eigen SVP, senior vice president, ik zie nu pas dat het een eigenaardige afkorting is, verraden worden aan de vijand. Dus hoe mijn directe baas mijn vragen ook ontweek, zij kwam er niet zo makkelijk mee weg. Op zijn minst zou ze moeten toegeven dat we genaaid waren en dat we het lieten gebeuren. Ik heb tien keer een mail geschreven aan meneer AUB, maar hem ook weer uitgewist, omdat ik mijn directe baas niet moet overrulen of voor het blok moet zetten. Bovendien wist ik dat ik het snel weer kwijt zou zijn, dat gevoel. Maar niet vandaag.

Zoiets werkt in mij door en vreet zich een baan door de hele wereld en raak ik compleet gefrustreerd door Elon Musk, door Donald Trump en door het grootkapitaal dat goed voor zichzelf zorgt. En nog meer door wat er allemaal mis is met de wereld waardoor bovengenoemde dwazen ongehinderd hun gang kunnen gaan. Hoe komt het nu dat niemand meer onder de indruk is van iets behalve van veel geld? Nederland is zo kapot gediscussieerd dat er niets meer is waar je nog voor zou willen vechten. Er is niets meer dat je nog bindt met het vaderland, en mocht het er wel zijn dan kan dat worden afgekocht met geld. Daar, achter de boekenkast, daar zit ze!

Gelukkig wordt mij regelmatig verteld dat ik gewoon jaloers ben en ik ook graag zoals Musk had willen zijn. Dat ik dan probeer om verdeeldheid te zaaien, landen kapot te maken omdat dat mijn techbedrijf daarvan zal profiteren. Ja, dat zie ik mezelf wel doen. Dan ga ik gerust mijn graf in.

Ik zag een quote van Jerdy Schouten, een jonge voetballer van PSV die zei dat hij het niet erg zou vinden om zijn hele carrière bij PSV te spelen. En dat is precies wat ik altijd roep. Waarom zou je, als je hier al miljoenen kunt verdienen, nog naar het buitenland gaan om het dubbele te verdienen? Kijk, als je een middelmatige voetballer bent zou ik het nog begrijpen. Maar Jerdy met de zijnen kan het Nederlandse voetbal een grote dienst bewijzen door hier te blijven. Zijn quote is een kleine stap in de goede richting. Hij had natuurlijk moeten zeggen: ik zou het een eer vinden als ik de rest van mijn carrière voor PSV mag spelen. Pas dan ga ik het weer rooskleuriger inzien voor de wereld.

In de goeie ouwe tijd was Bill Gates de rijkste man ter wereld met een geschat vermogen van 60 miljard dollar. Nu is er de club van 200 miljard en Marc Zuckerberg is zojuist toegetreden. Hij staat nummer vier na Jeff Bezos (Amazon) Elon Musk (Tesla o.a) en Bernard Arnault (Louis Vuitton o.a)

De gemiddelde internetter vindt deze mensen uiterst slim en gunt hen hun vermogen waar ze hard voor gewerkt hebben, zo lees ik vaak. Ik vind de gemiddelde internetter niet zo slim, en maak me zelfs zorgen over dergelijke kapitalistische opvattingen. Ik kan nog waardering opbrengen voor Elon Musk, die met high tech vindingen de wereld probeert te vernietigen, maar met Jeff Bezos heb ik toch iets minder. Hij is de rijkste man ter wereld met een webshop. Een winkel dus. Weliswaar met wereldwijde toegang, maar het blijft een winkel. En Arnault kreeg het voor elkaar om goedkope producten duur te verkopen zonder dat mensen daar vragen bij stelden maar het gewoon wilde hebben. Ik zou daar niet de term “slim” aan willen hangen.

Maar nu de topper, Mark Zuckerberg. Ooit had hij toegezegd 99% van zijn vermogen aan een goed doel te schenken, waar ik intrapte en dacht dat ik hier te maken had met iemand die dacht zoals ik. Als je zoveel hebt, kun je best zoveel weggeven dat je slechts als multimiljonair door het leven moet. Hem vind ik wel slim. Een programmeur die Facebook verzon. Maar hoe een bedrijf zonder betalende gebruikers zoveel waard kon worden was mij een raadsel. Dat kon kennelijk door adverteerders. Die betalen miljarden om advertenties op Facebook te mogen plaatsen. Denk je dat eens in. Miljarden waarvan je niet weet hoeveel opbrengsten ze genereert. Angstmiljarden eigenlijk, omdat de adverteerders lijden aan angst om niet te te adverteren. En om die angst te verbloemen zijn ze gul met advertenties en dragen naar buiten de boodschap uit dat deze miljarden hun beste investeringen zijn.

Nou ja, ik had ooit een oudere collega die ik zeer bewonderde. Hij zei, hoe kan iemand nu verantwoorden dat hij een miljoen per jaar waard is. Dan zou hij dus 30 keer harder werken dan een fabrieksarbeider? Totaal uit verband, concludeerde hij. Inmiddels zijn we dat miljoen ruimschoots voorbij, en mensen met gezond verstand en het hart op de juiste plaats, zijn er steeds minder. En dat laatste is waar het aan schort in de wereld.

Eergisteren was het 16 augustus. Ik zag het op mijn telefoon. Ik vroeg me af waarom die datum me toch zo bekend voorkwam. Ik keek snel op Facebook en zag dat een kennis jarig was. Ik wist het weer, zij was gelijk jarig met Madonna. Daarom wist ik haar verjaardag. Pas ietsje later zag ik dat het Elvis’ sterfdag was. Ik vroeg me af wat er mis ging in mijn hoofd. Waarom ik niet gelijk die link legde. Kapotte neuronenpaden? Alcohol? Ik word de laatste tijd vaker beticht van vergeetachtigheid. Dat ik tijdens het eten in Frankrijk al twee keer aan mijn dochter gevraagd had of het smaakte. Ik wist er niks van en het schoot me ook niet te binnen.

En als je niet weet dat je dingen vergeet dan is je geheugen nog prima in orde, volgens jezelf dan. Ik wijt het maar even aan mijn toestand van de afgelopen maanden. Want mijn brein voelt goed. Ik hou de berichtgeving van mijn omgeving wel in de gaten.

Vandaag is het 18 augustus. Die wist ik wel. De verjaardag van mijn vader. Zou nu 80 zijn geworden. Al net zolang dood als hij geleefd heeft. Geboren op een hete dag in de oorlog. Hij was pas 25 toen hij mij kreeg. Ik was nog een jongen toen ik 25 was. En nog steeds accepteer ik mijn leeftijd niet. Daarmee bedoel ik niet dat ik me jonger voel, maar neem nu Mark Rutte, die leidde al een compleet land op zijn 43e. En die vergat ook wel eens wat trouwens.