Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

Omdat het leven van zichzelf al ingewikkeld genoeg is, ben ik een persoon die zijn leven zo simpel mogelijk probeert te houden. Wij krijgen als we geluk hebben in dit leven een jaar of 80 en tegen de historie van het heelal afgezet is dat een nanoseconde op een mensenleven.

Hoe komen sommige bedrijven en instanties er dan bij om mij hun folders toe te sturen waarin ze gaan uitleggen wat ze nu weer verzonnen hebben? Wat moet ik met de nieuwe energietarieven voor 2008? Als ik ze uit m'n hoofd leer, krijg ik dan gratis energie? Nee! Wat denkt de Rabobank? Dat ik een brief van vier kantjes ga zitten lezen om uit te vinden wat interhelp is? In de prullebak ermee! Pensioen? Pensioen? Ik heb toch pensioen, hoe weet jij nou dat dat later niet genoeg is? En wat denkt de gemeente Epe? Dat ik het interessant vind om te weten wanneer de milieustraat open is? Nee, nee, driewerf nee.

Als ik ooit 10 miljoen win, maak ik eerst wat familie blij, de rest zet ik op de bank (beveiligd tegen mevrouw Mack's internetkooplust) en ik ga zeker niet beleggen ten behoeve van iemand die daar dan weer rijk van wordt. En als diegene dan zegt: "maar zo behaalt u veel te weinig rendement en betaalt u veel te veel belasting!" dan zeg ik prima, da's dan de prijs van een zorgeloos leven. Bovendien, wie teveel belasting betaalt is zeer sociaal bezig.

Dus opzouten allemaal met uw informatie. Niemand is geinteresseerd in uw dodelijk saaie bedrijf. Stop met die stomme ongevraagde folders en u zult zien dat u aan het eind van het jaar net zoveel winst hebt gemaakt als het jaar daarvoor, zelfs nog iets meer want u hebt op folders bespaard! Als ik wat van u wil weten, kom ik het wel vragen, is dat duidelijk?

Ja, ik ben boekhouder ja!

Het lijkt mij vanavond een goed moment om het eens te hebben over de opwarming van de aarde. Want vandaag zal toch niemand kunnen ontkennen dat de aarde duidelijk is opgewarmd. De vraag is wat mij betreft niet meer: wat is de oorzaak, mens of natuur, de vraag is hoe krijgen we de temperatuur zo snel mogelijk omlaag zodat ijsberen weer naar hartelust jonge zeehondjes kunnen eten op de noordpool.

De tactiek van Al Gore heeft voor mij gewerkt want ik denk intussen dat het de schuld van de mens is. Er moeten dus als de sodemieter minder mensen komen! (Ik twijfel over de taalkundige juistheid van deze zin.) Er zijn in het verleden nogal eens wat figuren geweest die, om het milieu te redden, de mensenstand probeerden te verminderen. Helaas werden deze mensen niet geroemd om hun milieu-inzet, maar veracht zoals we bij iedereen doen als we jaloers zijn op hun succes. Ik denk zelf dat we het voorbeeld van de Chinezen moeten volgen. Als je kenteken met een even nummer begint, dan mag je op oneven dagen niet meer naast je vrouw slapen.

Als we dan gerealiseerd hebben dat er minder mensen komen, moeten die minder mensen méér auto's gaan produceren. Met airco. En dan zoveel mogelijk met de ramen open rijden en de airco aan. Ik weet, er zijn altijd zeikerds die gelijk roepen dat het niet helpt, de airco aan en het raam open, maar geloof mij nou maar, als we dat allemaal doen zal de temperatuur dalen en de ijsbeer gered zijn.

Toen mijn rug nog toeliet dat ik badminton speelde werd ik met de regelmaat van de klok gevraagd om iets voor de club te doen. En meestal weigerde ik beleefd. Ik was ooit penningmeester bij een paardrijvereniging, en daar wilde ik het bij houden. Ik had helemaal niks met paarden, ik vind het maar over het paard getilde beesten met hun zogenaamde verheffing in de adelstand. Sommige mensen weigeren zelfs paardenvlees te eten omdat ze het zielig vinden, en kauwen ondertussen op een frikandel die je als je goed luistert, nog kan horen galopperen.

Badminton dus. Ik ben op badminton gegaan omdat ik vond dat ik ééns per week eens flink moest zweten en ik was bereid daar contributie voor te betalen. Dus prestatie en tegenprestatie van gelijke waarde. Maar nee, de club wilde meer dus werd er gevraagd of ik in het bestuur wilde. Nee. Een week later kreeg ik dezelfde vraag, maar dan van een hele aantrekkelijke badmintonspeelster. Uh, ik zal er over denken.

Ik vind dat clubs die wanhopig op zoek zijn naar bestuur, geen bestaansrecht meer hebben. Hef maar op die club. "Ja, maar…als je jouw kind op een club wil doen en niemand wil het bestuur in, dan is er straks geen club meer waar hij bij kan." En daar heb ik een hekel aan. Op je gemoed spelen met valse argumenten. Toen ik vroeger jarenlang op voetbal en op judo zat werden mijn ouders nooit lastiggevallen met vrijwilligerswerk voor de club. Zij betaalden de contributie en ik ging er heen. Alleen. Want zo werkte dat.
En waarom er tegenwoordig niemand meer in een bestuur wil, is mij volkomen duidelijk. Het is gewoon een tweede baan. Als je niet uitkijkt wordt je nog naar een bestuursmanagementcursus gestuurd ook. En er zijn gewoon veel te veel verenigingen. Waarom maken we er niet één grote vereniging van die alle sporten in zich verenigt? (Briljant idee trouwens weer, om half 1 's nachts.)

Scholen kunnen er trouwens ook wat van. Ik bereid me vast voor op de jaarlijkse schoonmaak op school waarvoor ik als ouder straks gevraagd ga worden. Want schoonmaken van de school is niet de taak van de leraar. Nee, klopt. Het is mijn taak. Want als Hans niet naar school hoefde, zou ik helemaal niet hoéven werken. (Er moeten hier en daar ook wat onredelijke argumenten in een betoog zitten, anders is iedereen het straks met me eens.)
Waar is trouwens die ouderwetse conciërge gebleven die ervoor zorgde dat mijn ouders nooit hoefden schoon te maken op de school die mijn leraren vies maakten? Geen geld? Scholen barsten van het geld. 2,3 miljard euro hadden ze een paar jaar geleden gezamenlijk aan overtollige middelen. Alleen al van de rente kun je een divisie concierges aanstellen.

Hans gaat trouwens op Formule 1. Als ik zie hoe hij milimeterprecies met zijn skelter langs mijn Alfa Romeo raast, dan kun je zo'n talent niet ongebruikt laten. En met F1 heb ik wel wat dus zal ik ook met liefde het voorzitterschap van Max Mosley overnemen. De man heeft trouwens toch veel meer aanleg voor een rollenspel.

Een interessante confrontatie vanavond op televisie tussen Jan Mulder en Hugo Borst over het wel of niet bestaan van balans in een elftal.
Met balans in een elftal wordt bedoeld dat je een speler belangrijk maakt en dat de anderen in zijn dienst spelen. De beste spelers vormen niet altijd het beste team.

Vroeger kon ik zoiets niet begrijpen. Je moest de 11 beste spelers opstellen! Hoe kon een volwassene nu denken dat je een paar mindere moest opstellen zodat het team beter zou worden? Onvoorstelbaar. Net zo onbegrijpelijk was het voor mij dat bij de Formule 1 niet alle auto's vanaf hetzelfde punt startten. Oneerlijk! Later leerde ik dat de af te leggen afstand zo lang was dat het niet uitmaakte of je voor of achteraan startte.
Wielrennen, ook zoiets. Hoe kon het peloton nu sneller zijn dan de eenzame kopman? Sloeg nergens op.

Jan Mulder maakte gehakt van de wetenschappelijke benadering van Hugo Borst en zei dat balans in een elftal niet bestaat. Je moet gewoon de 11 beste spelers opstellen. Eindelijk weer eens iemand die gewoon nuchter nadenkt en durft te zeggen waar het op staat. Natuurlijk zijn de 11 beste spelers beter dan een geolied elftal van gemiddeld niveau.
Ik zou zelfs nog verder willen gaan dan Mulder. Ik zou ook echt de 11 beste spelers opstellen. Dus geen verdedigers meer, alleen spitsen en aanvallende middenvelders. Want verdediger word je alleen als je kwaliteit te kort komt om spits te zijn. Vooruit, Van der Sar in het goal dan. Dat nog wel. Maar voor de rest, Huntelaar, Nistelrooij, Vennegoor, Kuijt, Persie, Robben, Sneijder, Vaart, Makaaij en Hooijdonk. Geen gezeik.

In mijn streven om na de sensationele overwinning van Turkije op Tjechië (u weet nu hoe de toeter van een Kadett klinkt) over iets anders dan over voetbal te loggen, stuitte ik tijdens een zoektocht op nu.nl op het bericht dat er in de Bondsrepubliek weer wolven in het wild leven. Da's nog maar 1 land van ons vandaan!

En juich ik dit toe? Jazeker! Al vanaf dat ik een adolescentje was pleit ik voor de terugkomst van de wolf in Nederland. Wij zijn qua wilde beesten het meest belachelijke land ter wereld. Elk zichzelf respecterend land heeft een gevaarlijk dier in z'n bossen/oerwouden/steppen/toendra's rondlopen. En wat hebben wij? Een leeuw in een blauw pak. Wilde zwijnen die levensgevaarlijk zijn als ze jonkies hebben. Laat me niet lachen. Een zwijn met jonkies is nog schuwer dan een marsmannetje.

Dus van mij mag die wolf doorstoten naar Nederland. En de linx en de poema mogen ook komen. En dwaallichtjes! En de strenge winters moeten weer terug. En ik wil een groot stuk van Duitsland erbij. Staatsbosbeheer mag opgeheven worden. Het bos beheert zich zelf maar. Het wordt er betreden op eigen risico. Want we dutten in met z'n allen. Onze zintuigen zijn geen schim meer van 100 jaar geleden. We zitten onderuit gezakt voor de TV! Of achter de computer te niksen. We rijden het liefst dieselautomaten! Wij noemen varkens lui!

Ik wil weer kunnen zien in het donker. Mijn oren kunnen draaien in de richting van geluid. Ik wil het verschil tussen broccoli en bloemkool weer kunnen proeven. Tussen Hollandse nieuwe en tentharing! De komst van de wolf wordt mijn redding. Wolvengehuil wil ik horen!

Straat oranje, huis oranje, gezicht oranje, tanden oranje, oranje muts op, oranje pruik op, oranje shirt aan, misschien zelfs wel op de oranjecamping? Of met 100 andere oranjefans in een grote zaal met veel bier kijken naar een megagroot scherm?

Mevrouw Mack en ik kijken samen op de bank en kunnen het commentaar gewoon verstaan. Als er gescoord is zijn we blij en springen we een keer op. En wij hebben geen last van mevrouwen die precies weten hoeveel het gaat worden en die hun voorspelling na elk doelpunt bijstellen, zodat aan het eind het toch precies weer klopt, en waardoor ik niet kan horen wat er gezegd wordt. Of gasten die niks met voetbal hebben en alleen maar komen voor een feest.

En mevrouw Mack is dan ook wel weer zo dat ze mijn voetbalcommentaar wél aanhoort en in elk geval doet alsof dat wel zinnig en informatief is. Nee, ik kijk het liefst naar het EK met haar samen en verder niemand.
In 1988 had ik na afloop van de finale wel een klein rood-wit-blauw-vlaggetje op mijn wang. Maar toen waren de wedstrijden al gespeeld en kon ik niks meer missen.
Maar ben ik om dit alles minder oranjefan?

Winst op de wereldkampioen is natuurlijk een uitslag die geheel in lijn ligt met het hogere doel van Van Basten, aan wie wij straks het kampioenschap te danken hebben.
Het is jammer dat de wedstrijd zo slecht bekeken werd, tenminste daar ga ik vanuit, want ik neem aan dat iedereen die het de afgelopen jaren zo hartgrondig oneens was met Van Basten, hem een goeie voetballer maar een slechte coach vond, en die zelf een veel betere opstelling wist, dan ook zo principieël was om niet te kijken. Tenminste, zo doe ik dat zelf met principiële zaken. Voor alle principiëlen: het is 3-0 voor Nederland geworden.

Maar wat vond u van het contrast tussen Frank Snoeks die geweldig mooi kan vertalen wat hij ziet gebeuren en daar nog mooiere conclusies aan kan verbinden, en (was het) Bert Maalderink? Die wanhopig op zoek was naar spelers die in polonaise door de persruimte liepen?
Jongens, wat reageren jullie nuchter? Jullie hebben van de wereldkampioen gewonnen! (Oh echt, is Italië de wereldkampioen?)

Maar stel nu dat de spelers wel hossend de persruimte binnen waren gekomen dan had ik met u willen wedden, voor € 7,34, dat Maalderink geroepen had: "Jongens, jongens, jullie zijn er nog niet!"
Ik wed met u, voor € 7,34, dat als Nederland kampioen mocht worden (en dat worden ze) dat Maalderink hetzelfde lot wacht als Kees Jansma in 1988. Hij eindigt met een nat pak in het zwembad van het hotel.

Graag wil ik zaken duidelijk hebben. Zwart óf wit én netjes in een hokje ingedeeld. Overzichtelijkheid. Geen grijs. Hollandse nieuwe past dus niet in mijn systeem. Als er iets is wat ik niet snap is het Hollandse nieuwe. Ik raak er elk jaar weer van in de war, en vind ook dat de Partij voor de dieren hard tegen deze modegril moet optreden.

Het zit namelijk zo: haring is haring, en smaakt ook naar haring. Elk jaar smaakt haring precies hetzelfde. Als 'kenners' gaan praten over plankton in het water, vetpercentage en nog een paar niet bestaande termen, dan raakt mijn systeem in de war en word ik agressief. Want haring smaakt naar haring, altijd. Het enige wat je misschien nog kunt proeven is of de haring bedorven is of niet.

Ik word sowieso agressief van vlaggetjesdag. Want ik heb @###@#$% vorige week al Hollandse Nieuwe gegeten JA!!!??? Het stond erbij dus dan was het zo! En dan kan het niet zo zijn dat de haring die vandaag gevangen werd, ook Hollandse nieuwe is. Dus dat eerste vaatje wat vandaag traditioneel verkocht is aan de hoogste bieder, is gewoon een vervalsing. En dan nog eens wat, wie zegt mij dat er geen bet-overgrootharing tussen zwemt? Die wordt ook gewoon verkocht als Hollandse Nieuwe en ook daarvan gaat zo'n Spakenburgse met een vetpercentage van 97 staan te beweren dat het een fantastisch haringjaar is.

Vlaggetjesdag is hetzelfde als valentijnsdag, secretaressedag en de nationale sta stil bij de gehandicapte neef van je buurmandag, en dient onmiddelijk afgeschaft te worden. En doe geen poging mij ervan te overtuigen dat u wel verschil proeft tussen een hollandse nieuwe en een tentharing, want dat is alleen maar uw verbeelding.

Eigenlijk ben ik Braziliaan of Argentijn. Een van de twee. Niet dat ik samba, tango of denderend voetbal, maar ik heb een on-Nederlandse instelling als het om heldenverering gaat. Ik blijf altijd nuchter, ik heb geen Elvis of Senna op mijn arm getatoueerd, maar als iemand zoveel voor het Nederlands voetbal heeft betekend als Marco van Basten, dan zal ik hem, ondanks zijn Ajax-verleden, altijd steunen.

Ik vind het ongepast kritiek op hem te hebben, vooral omdat hij stuurlui is en ik wal. Zijn uitstraling, intelligentie en kalmte maken hem een leider. Mij maakt het niet uit dat het Nederlands elftal geen sprankelend voetbal heeft laten zien, en dat ze niet wonnen van een op papier matig voetballand. En dat hij meer spelers heeft opgeroepen dan er in de eredivisie spelen, als Marco vond dat dat nodig was, dan was dat zo. Het waren de benodigde middelen voor het heilige doel.

En het doel gaat bereikt worden, want San Marco heeft het gezegd. En ik heb dat gevoel deze keer ook. En nee, ik ben niet iemand die z'n huis oranje verft en die dat elke twee jaar denkt. Maar nu wel. Marco heeft de laatste voorbereidingen getroffen. Zijn haar is ultra-kort zodat hij daar twee maanden lang niet naar hoeft om te kijken. Ik zie hem al staan langs het veld, zijn gezicht ernstig, tot het allerlaatste fluitsignaal klinkt. Twee weken voor dat fluitsignaal zal alle kritiek al verstomd zijn, omdat de criticasters zichzelf niet willen uitsluiten van het "wij gevoel" en de zoete smaak van overwinning. En voordat de haan driemaal heeft gekraaid zullen zij zeggen: "Ik heb het altijd al gezegd, Van Basten is de beste coach die we ooit hadden."

Na de storing bij KPN en XS4all van twee weken geleden, was internet op mijn werk erg traag geworden. Ik kon geen youtubefilmpje meer bekijken! Ik kon de site van de belastingdienst niet eens meer fatsoenlijk raadplegen. De eerste twee dagen doe je nog niks, omdat je ook wel snapt dat het met de grote storing te maken heeft, maar na een weekje ga je toch eens een balletje opgooien bij mensen die geacht worden verstand van internet en netwerken te hebben.

Door mijn vorige werk en door mijn enorme mensenkennis weet ik dat IT'ers niet veel meer zijn dan verkopers. Ze hebben de ballen verstand van het produkt dat ze verkopen maar factureren kunnen ze als de beste, maar zelfs dat laten sommigen nog door de afdeling administratie doen. Dus ze geven je zoethoudertjes. "Heb je 'm al opnieuw opgestart?" is natuurlijk een hele stomme vraag aan een Mack. "Zit de stekker erin?" heb ik ook meegemaakt en Microsoft de schuld geven van de fouten in het produkt dat ze zelf verkopen….meesters zijn het erin.

De netwerkbeheerder aan wie ik mijn probleem voorlegde gaf natuurlijk gelijk KPN de schuld. "Nee, dat kan heel goed hoor, dat dat twee weken duurt, zo'n storing" Makkelijk antwoord, klant afgepoeierd op naar het volgende slachtoffer. Ik besprak de situatie met een vrouwelijke collega waar ik nogal een intieme overwerkrelatie mee onderhoud.

"Wedden dat het helemaal niet aan KPN ligt, maar dat zometeen de router doorgebrand blijkt te zijn of zoiets? Wedden?"
Ze ging op de weddenschap in en zei iets van: als je gelijk hebt trakteer ik, als je ongelijk hebt trakteer jij."
Ik zei: "Nee, we doen het als volgt: als ik ongelijk heb trakteer ik, als ik gelijk heb ga jij hier een dag in je gele bikini zitten."
Hahahaha doen ze dan, u kent het wel, maar verder er niet meer op ingaan. De lafheid!

Moet u eens een keer raden welk computeronderdeel er vandaag overleden bleek te zijn.