Categorie: Geen categorie

Fiat's zijn geweldige auto's. Mijn vorige (Punto GT) was zo snel dat als je op het gas trapte, de auto in de binnenspiegel in rap tempo kleiner werd. Tot mijn verrassing is mijn huidige Marea diesel tot precies hetzelfde staaltje in staat. Als ik op het gas trap komt er zo'n rookwolk uit, dat de auto achter je zich snel terug laat zakken tot op veilige afstand.
Vanmorgen was er iets vreemds aan de hand op de snelweg A 28 tussen Nunspeet en Nijkerk. Ik heb 25 kilometer lang 140 kunnen rijden waarbij ik me slechts twee keer tot 120 moest laten terugzakken omdat een automobilist naar links kwam omdat er 300 meter verderop een vrachtwagen reed.
Ik kan me niet herinneren dat ik dat ooit zo'n rustige spits heb meegemaakt. Was het vandaag een vakantiedag waar ik niet van weet?

In Nederland leven ongeveer 32.000 Jehova's getuigen. De kans dat er zondag eentje aanbelt is dus niet zo groot. Eén van hen is mijn collega en af en toe vraag ik hem wel eens naar zijn geloof omdat dat me nou eenmaal interesseert.

Een paar opvallende feitjes en/of gebruiken:

-In 1914 is het einde der tijden is begonnen en de wereld kan ieder moment vergaan.
-In de hemel is plaats voor 144.000 Christenen.
-Verjaardagen, kerst en pasen worden niet gevierd.
-Met verkiezingen wordt er niet gestemd. (De overheid wordt gehoorzaamd zolang wetten niet in strijd zijn met de bijbel.)
-Militaire dienst werd geweigerd
-Het volkslied wordt niet gezongen.
-Het volgen van HBO- of universitaire studies wordt niet aangemoedigd.

Dat van die bloedtransfusies en het langs de deur gaan zal iedereen wel weten. Vind er verder van wat je er van vindt.
Ik feliciteer hem overigens wel altijd met z'n verjaardag. Laatst deed ik dat waar z'n dochter bij was. Die kwam er op dat moment pas achter dat haar vader jarig was.
Ik denk dat als er een top 32.000 zou bestaan voor meest humoristische Jehova, mijn collega op één zou staan. Als ik Jehova zou worden zou ik op twee komen te staan maar ik ben dat niet van plan.
Alhoewel je dan wel af bent van dat gezeik met die verkiezingen.

Kijk, de blanke meneer met het hakenkruis is boos omdat de donkere meneer in zijn auto aan het inbreken was. Nadat de blanke meneer de donkere meneer heeft neergeschoten, dwingt hij de donkere meneer in de stoeprand te bijten en geeft hij de donkere meneer een enorme trap in z'n nek waardoor het hoofd van de donkere meneer opensplijt. "KRAAAAK", hoor je dan.
En dan hebben ze de film zo gemaakt dat de kijker de blanke meneer toch nog sympathiek vindt. Puur racisme als je het mij vraagt.

Oliebollen, sigaretten, paprikachips, hutspot, bier, saucijzebroodjes, mokkagebak, koffie, cashewnoten, rauwkost en seven-up. Wie gelijk de overeenkomst tussen al deze troep ziet heeft waarschijnlijk net als ik regelmatig last van brandend maagzuur. Bij mijn oma en vader is ooit een scheurtje in het middenrif geconstateerd, misschien heb ik dat ook wel. Maar ik heb liever brandend maagzuur dan een gastroduodenoscopie.

Als burning-stumach-acid-expert kan ik de volgende tips geven.

Wat het beste helpt: Warme melk met een droge beschuit of overgeven.
Wat helpt: Vanillevla, Gaviscon, Omeprazol (alleen preventief).
Wat ook helpt: Naar de wc gaan, Malox.
Wat een beetje helpt: Boeren, Rennie, gaan staan.
Wat niet helpt: Water.
Wat het ook niet beter maakt: Oliebollen, sigaretten, paprikachips, hutspot, bier, saucijzebroodjes, mokkagebak, koffie, cashewnoten, rauwkost en seven-up.

Tegen de combinatie hutspot-bier is geen kruid gewassen.

Aanvullende- en subtips zijn welkom.

Mevrouw Mack had attent als ze is, in Frankrijk een setje viltstiften van Dora gekocht voor nichtje Jasmijn van twee. Ze ging gehurkt voor Jasmijn zitten met het kadootje in haar hand.
"Jasmijntje, Hans heeft in Frankrijk een kadootje voor je gekocht."
Jasmijn zag het kadopapier en haar ogen glunderden. Toen ze het uitpakte en zag dat het viltstiften van Dora waren was ze de koning te rijk. Ze liep op mevrouw Mack af om haar te bedanken, laatstgenoemde zat al klaar om een kusje in ontvangst te nemen.
Jasmijn liep met een boog om mevrouw Mack heen, stevende op Hans af en bedankte hem met een kusje.

Onze buurman met negatief iq is altijd vrolijk. Meerdere keren per dag staat hij met minimaal acht buurtgenoten en vijf honden op het veldje voor ons huis. Ze staan er niet voor de hond, maar voor zichzelf. Het veldje waarop ik ooit begonnen ben elke avond een kwartiertje met Mack (de echte) te spelen, is vandaag de dag uitgegroeid tot hondenspeelplaats en sociale ontmoetingsplek voor buren. Soms zetten ze stoelen neer.
"Oh kijk Tanja, de buren staan buiten, ik ga er ook heen met de hond."
"We hebben helemaal geen hond Henk!"
"Oh, shit, nou dan ga ik er snel eentje halen bij de dierenwinkel."
Onze buurman geniet van zijn dagelijkse uitje en noemt de buurt "de mooiste buurt van het dorp." Als mevrouw Mack staat te koken met het raam open wordt zij direct toegelachen door de buurt en met een beetje geluk maakt iemand een geweldige grap. "Kook je wel voor 10 personen?" Mevrouw Mack dreigt mij al met verhuizen.

Vandaag is de buurman bijzonder vrolijk want andere buren hebben begin juli een kindje gekregen. En vandaag is kraamvisitedag. Buurman is vanaf vanochtend al in de weer met party-tenten en beer-tenders, kortom, standaardvoorbereidingen voor kraamvisite. Thee? Wasda? Of de pasgeborene het ook naar haar zin heeft, en of je haar uberhaupt al te zien krijgt is voor hem niet van belang. Het gaat tenslotte om het feest, nietwaar?
Regen deert hem niet. Storm ook niet. Het enige wat roet in het eten kan gooien is als de druk van de beer-tender wegvalt.
Wij zijn ook uitgenodigd. Hoera! Wij voelen ons kakkers in Klarendal.

Een jaar of zes geleden kocht ik een televisie. Een aanbieding van 150 gulden ofzo. Die televisie staat nu alweer drie jaar werkloos op zolder. Want mevrouw Mack had in haar inventaris nog een televisie van 14 jaar oud. Die kijken we eerst op en daarna komt dat ding van zolder naar beneden. Misschien zitten wij nog wel 10 jaar zonder flatscreen/breedbeeld.
Maar wij redeneren dan ook als volgt: Beter een goeie film op een slechte t.v., dan een slechte film op een goeie.

Een maandje voordat Hans (18-5-05) werd geboren, werd ook Marit geboren, dochter van Bjorn en Eleanor.
Slechts een paar maanden geleden logde hij dat zijn vrouw weer in verwachting was en ik was in de veronderstelling dat de geboorte nog wel even op zich zou laten wachten. Niet dus, vorige week is er weer een dochter geboren. Zeven weken te vroeg beweert hij, maar volgens mij kan hij beter de naam van zijn site veranderen van 'tiepvoud' in 'rekenfout'.
De naam van het kleine meisje is Elke. Ik weet al een vriendinnetje voor haar. Een vriend van mijn broer heeft een dochter van een half jaar. Die heet Iedere.

Mijn opa, Wilhelmus Maria Lodeficus van bijna 90, werd in de oorlog gezocht door de Duitsers. Niets ernstigs, hij had alleen een spoorkaartje vervalst en was niet meer verschenen op zijn werk in Duitsland. Hij had er genoeg van en was teruggekeerd naar zijn vrouw en baby in Utrecht. In hun toenmalige woning hadden ze een schuilplaats verzonnen voor het geval dat de Duitsers hem kwamen zoeken. Achter het gordijn waar het wiegje stond waar mijn vader in lag.
Toen opa zich op een ochtend aan het scheren was hoorden ze het geluid van stampende laarzen op de trap. Opa vluchtte achter het gordijn en had zich getraind in het doodstil zitten. Twee Duitsers kwamen binnen, gingen aan oma's bed zitten en vroegen waar mijn opa was. Mijn oma, goed katholiek en dus getraind in liegen voor een goede zaak, vertelde dat hij in Duitsland aan het werk was. De ingezeepte scheerkwast was nog zichtbaar voor de spiegel. De Duitser wees naar het wiegje en vertelde dat zijn vrouw ook zwanger was. Duidelijk niet zo'n zin in de oorlog knoopte hij hierover een gesprek aan met mijn oma. Die gaf steeds netjes antwoord maar in stilte bad ze voortdurend: "Heilige Maria, help me en laat ze weggaan." En dat heeft ze misschien wel gedaan want de Duitsers vertrokken zonder argwaan.
Aanstaande zaterdag, tijdens hun 65-jarige bruiloft, horen we deze anekdote vast weer, maar dat vindt niemand erg.

Toen ik een jaar of 17 was ben ik ooit de strijd aangegaan met een wespennest dat zich illegaal had gevestigd onder een dakpan, vlak naast mijn dakkapel. Gekleed in slechts korte broek en gewapend met een stofzuiger ben ik toen het dak opgeklommen en heb de stofzuiger voor de ingang gehouden. Ik denk dat het 16-0 voor mij was toen ik voor het eerst gestoken werd. Dat het bij 1 keer bleef en ik niet vijf meter naar beneden ben gelazerd, beschouw ik nog steeds als het bewijs dat ik beschermd word door goddelijke machten.