Categorie: Geen categorie

Onverwacht won ik vandaag een prijs. Niet onverwacht omdat ik niet zag aankomen dat ik zou winnen, nee onverwacht omdat ik niet wist dat er een prijs werd uitgereikt.
Goede vriend en filmkenner Futre begon 2 maanden geleden een filmquiz waarbij steeds een foto uit een film werd getoond, en de bedoeling was om de betreffende film te raden. De quiz bestond uit 60 vragen en uiteindelijk had ik er 60 goed. (Je mocht foute antwoorden achteraf corrigeren, er werd alleen niet verteld welke er fout waren.) De lastigste vond ik the English patient, the French connection, Lawrence of Arabia en Smoke, maar na veel speurwerk op internet, intuïtie, doorzettingsvermogen en wat hulp van mevrouw Mack wist ik ze uiteindelijk goed te beantwoorden.

De rockquiz bij Kidtwist, daar bak ik dan weer weinig van. Maar ook die is leuk.
Oh ja, de prijs die ik gewonnen schijn te hebben: Een film naar keuze uit de filmquiz. Nou ja, keuze… ik mag mijn voorkeur uitspreken in de vorm van een top 10, en Futre kennende gaat-ie dan net zolang zoeken in de aanbiedingsbak bij Blokker, totdat hij er eentje heeft. Verder is het een geschikte peer.
Opvallend detail: De laatste vraag uit de quiz was Saving Private Ryan, de film waar ik destijds met Futre's zusje heen ben geweest. Zou hij dat express gedaan hebben, als knipoog naar de winnaar?

Dinsdagavond speelde The Golden Earing in het rabotheater in Hengelo. Weer een concert toegevoegd aan mijn toch al indrukwekkende lijst van artiesten die ik live heb zien spelen.
Komt ie:

Oscar Harris
Anita Meyer
Rene Schuman
Piet Veerman
Blof
Van Dik Hout
Gé Reinders
Band zonder banaan.

The Golden Earring komt ondanks de genoemde wereldtop bovenaan het lijstje te staan. (Mede doordat drie metershoge afbeeldingen van Elvis als decor dienden.) Voor van de zomer heb ik kaartjes voor the Police. Ik geloof nooit dat die the Golden Earring gaan overtreffen.

Albino Moon, Where you been tonight?
Hidin' behind a cloud, Albino Moon
Albino Moon
What's it all about?
Hidin' behind a cloud
Albino Moon

Voor mijn vorige baan die zegge en schrijve 28 dagen heeft geduurd, ben ik het een en ander aan Duits gaan leren. Nu heb ik dat niet meer nodig op één zin na. Wann bekomme ich mein Geld?

Volgens onze thermometer werd het van het weekend slechts 11 graden. Omdat we dat niet vertrouwden hebben we een nieuwe gekocht. En ook die gaf 11 graden aan. Jeetje. Ik krijg het er warm van.

Het ontslag bleef uit, de meneer in kwestie deed alsof er niets aan de hand was, zo gaan die dingen. De interimmanager deed nog even stoer en zei dat hij hem voor z'n bek zou slaan en dat ze dat soort dingen niet bij hem hoefden te flikken. En de directeur zou er ook nog van horen.
Tuurlijk joh. In werkelijkheid deed hij niets en lachte zelfs om een grapje van Herr 'ich smeisse allen d'raus'. En toen hij de directeur aan de telefoon had repte hij met geen woord over de gebeurtenis. Tevens ben ik erachter dat hij niet snapt hoe de verlies-en winst in elkaar zit, alleen doet hij net alsof hij het wel begrijpt.

Ik was ook liever piloot geworden, maar het is nu eenmaal niet anders.

Net nu het een klein beetje beter gaat bij m'n nieuwe werkgever, en ik dacht, laat ik het nog eens een poosje aanzien, werd ik vandaag met ontslag bedreigd.
De bedrijfsleider, een Oostenrijker van wie niemand me verteld heeft dat ik hem cijfers verschuldigd ben, hing om vijf uur aan de telefoon (Vanuit Oostenrijk). In driftig Duits, dat ik maar half verstond siste hij dat er iets met die betriebsergebenis mis was. Ik begreep totaal niet wat hij bedoelde. Wie spät fangen Sie morgen fruh an, herr Mack? Um acht uhr, zei ik. Wenn ich morgen fruh die betriebsergebenis nicht um acht uhr auf meinem buro habe, smeis ich sie allen da'raus. Tjus. Tuut tuut tuut.

Nee, echt waar, beter had ik het niet kunnen treffen. Echt gezellig en fijn werken daar. Dit is natuurlijk niet het eerste incidentje dat ik meemaak, maar wel de mooiste. Ik geloof dat ik mijn mede-boekhoudcommando's maar eens optrommel om het klusje te klaren.
De cijfers heeft hij morgen om acht uur niet, dus als hij z'n dreigement uitvoert staat morgen de boekhouding op straat. Mijn baas is op vakantie dus die zal wel vreemd opkijken als hij terugkomt.
Aan de andere kant, vorig jaar is de directie en de halve administratie al op straat gezet, en is het een gewone gang van zaken daar. Dat zou natuurlijk kunnen, dat ik dat niet gewend ben.
Nou ja, u hoort wel hoe het afloopt. Ik maak me op een of andere manier niet zo druk.

Zingen verwarren met kattengejank is natuurlijk niet iets wat serieus kan. Dat gebeurt alleen in strips. Tot vanavond dan, toen ik dacht dat Sophie gewond in de tuin lag te kreunen, maar toen ik het raam opendeed om te kijken bleek het mijn overbuurmeisje te zijn dat luidkeels aan het zingen was.
Laatst maakte ik ook al mee dat iemand dacht dat Hans lag te huilen maar bij nadere inspectie bleek dat Stonesmuziek te zijn. Het is maar goed dat ik geen Stonesfan ben, anders stuurde ik hem iedere avond met een vieze luier naar bed.

Welkom Mack! De directeur is er deze week niet, je vaste plaats is nog niet klaar, we hebben nog geen inlognaam voor je, en niemand weet of snapt hier iets. Degene die je heeft aangenomen werkt hier inmiddels niet meer en de aandeelhouder vertrouwt niets en niemand dus doe niets zonder zijn toestemming en vraag vooral nooit waarom.

Dit was de gekorte en gekuiste versie van de eerste twee dagen van mijn nieuwe werk waar alleen de personeelsmanager nog moeite doet de zaken enigszins positief voor te stellen. De gereformeerde interimmanager is een van de minst sympathieke mensen die ik ooit heb meegemaakt (en tevens ook de best gelijkende imitatie van een varken) en ziet mij duidelijk als een bedreiging.
Gezellige binnenkomer! Werk aan de winkel voor een boekhoudcommando.

Stel je bent een onschuldige Maya en je wordt op een dag gevangen genomen door een andere Maya-stam die je op haar beurt verkoopt aan het zonnevolk om geofferd te worden aan de zon. Je bent ingesmeerd met blauwe verf en terwijl je de trappen van de tempel wordt opgejaagd zie je muurschilderingen van blauwe mannetjes wiens hart eruit wordt gesneden om vervolgens te worden onthoofd.
Nou, dat geeft je toch niet bepaald zin om de top van de tempel te beklimmen lijkt me.

Deze film van Mel Gibson was superspannend en 'de moeite waard' zou een understatement zijn. Moeite doen, moet je om deze film te zien! Tenzij je je teveel inleeft en niet meer kunt bedenken dat er overal cameramensen omheen staan, want hij is toch wel erg bloederig.

Het blijft moeilijk om afscheid te nemen van een vertrouwde omgeving en goeie collega’s. Vrijdag heb ik het gedaan. Gelukkig waren mevrouw Mack en Hans er ook om me te steunen. Ik kreeg lovende woorden, belachelijk mooie cadeau’s en een mooie kaart waar een persoonlijke afscheidsgroet van collega’s op stond.
Van een collega kreeg ik nog een persoonlijke verrassing, een verpakte knoflook omdat hij altijd als hij aan mijn bureau zat naar knoflook stonk, en een boek van Stephen Hawking, u weet wel, mijn favoriete invalide schrijver. Van een ander kreeg ik vanochtend nog een kaart in de bus met een persoonlijke afscheidsgroet.
Een collega (ex-marinier) meldde zich met militaire eer bij me af en bij een ander brak z’n stem.
De reden van mijn vertrek was onrust. Mijn werk vond ik erg leuk, mijn collega’s ook, zelfs met mijn directe chef kon ik steeds beter opschieten. Maar iets in mij riep dat ik niet moest blijven zitten tot aan mijn pensioen. Dat het goed is om eens te veranderen. Ik wilde die angst om te veranderen overwinnen. En dat heb ik nu doorgezet.
In ruil heb ik er een paar het adres van dit log gegeven. Zodat ze me niet helemaal hoeven te missen. En ik hen niet. Over sommigen heb ik in het verleden zelfs logjes geschreven. Die kunnen ze nu mooi gaan zoeken. Hebben ze wat te doen nu ze toch tijd over hebben aangezien ze niet meer naar mijn slappe geouwehoer hoeven te luisteren.