Stierenvechten vinden wij Westerlingen barbaars. De stier wordt in zijn nek gestoken met banderillas en wordt tenslotte gedood door het plaatsen van een zwaard tussen zijn schouderbladen. Maar van een afstand is het makkelijk kritiek hebben op dit eeuwenoude culturele festijn. Wat wij westerlingen niet begrijpen is dat het een enorme eer is voor een stier om op deze manier te sterven. Als een stier zou mogen kiezen tussen dit en in de wei staan koos hij dit. Ook een stier heeft testosteron en wil dit ten gelde maken.
En daarom vind ik het jammer dat er steeds meer stemmen klinken om stierenvechten te verbieden. Want ook voor de man is het een ultieme gelegenheid zijn dapperheid te tonen. Als het een torero lukt om de stier binnen de twintig minuten te doden, is dat een enorme eer. Als het publiek vindt dat de stier dapperheid heeft getoond, dan wordt het lichaam van een stier een ereronde door de arena gegund als eerbetoon aan de eigenaar van de stier. Dat is toch iets prachtigs?
Eigenlijk vind ik dat stierengevechten ook in Nederland moeten worden gehouden, want hier heb je pas écht dappere mannen. En de stieren hier in Nederland (maar ook de mannnen) schreeuwen erom. In dit veel te softe klimaat worden mannen tot mietjes gemaakt (met dank aan Nivea for men) en dat is eenmaal onnatuurlijk. En daarom vind ik: stierengevechten! En dan niet zoals de doetjes in Spanje die eerst de stier zout laten eten, het geen drinken geven en het dier inwendige bloedingen toebrengen waardoor de stier al te zwak is om een kalfje aan te kunnen. Welnee, hier in Nederland vechten de mannen tegen gezonde, krachtige stieren. Uiteraard alleen en niet met behulp van assistenten die de stier kunnen afleiden zodra het de stierenvechter te heet onder de voeten wordt. Nee, als je hier de Arena betreedt ben je overgeleverd aan de goden. Zij die gaan sterven groeten u. En ja, als je dan wint van een stier, dan ben je een grote jongen en hoef je ook niet zo’n homofiel stierenvechterspakje aan als de Spanjaarden.

