Categorie: Enigszins grappig

Mijn stiefschoonvader (het kan raar lopen in het leven) verdient tegenwoordig zijn brood als taxichauffeur. Van de week had hij een mevrouw van middelbare leeftijd in zijn taxi, die liet blijken hem wel een leuke man te vinden.
Op een schermpje in de taxi verscheen de boodschap: Na deze rit: pauze.
De vrouw zag het en attendeerde mijn schoonvader erop. "Ja, mevrouw ik heb het gezien."
De vrouw deed er een schepje bovenop en vertelde mijn schoonvader dat ze vijfentwintig jaar geleden was gescheiden en ook al die tijd geen sex meer had gehad.
Mijn schoonvader antwoordde:"Ik denk niet dat daar vandaag verandering in komt, mevrouw."

Nog nooit liep hier een poll zo snel vol als de huidige. En deze keer was het niet ééns gewoon flauwekul. Ik wilde gewoon eindelijk eens antwoord op de vraag: Zijn vrouwen nou zoveel flinker dan mannen, zoals wel eens beweerd wordt?
Daarom kwam ik op het briljante idee om aan de barensnood eens gradaties toe te kennen en ook nog eens een omschrijving van de pijn te geven, en wel zodanig dat iedereen snapt hoe hevig de pijn is.
M.a.w. eindelijk is het ook eens voor mannen voorstelbaar hoe het voelt om een kind te baren.

Er hebben 65 mensen gestemd waarvan 27,7% man. Vervolgens hebben er nog eens 21,5% vrouwen/mannen nooit een kind gebaard. 1,5% had een keizersnee, maar die stem was ikzelf toen ik bij mijn schoonzus achter de pc zat, en zag dat de poll nog niet was ingevuld.
Na eliminatie van deze stemmen blijven er dus 32 vrouwen over die er een mening over kúnnen hebben.
13 vinden de pijn ondraaglijk alsof je met je blote kont op een hete kachel zit. Acht vinden de pijn nog een graadje erger. Vier vinden het als een ernstige spierkramp en nog eens vier ervaren de pijn nauwelijks, zoiets als een prikje bij de dokter. Drie vrouwen ervaren de pijn als een beknelde vinger tussen de deur.

Goed. Uiteindelijk ben ik er geen zak mee opgeschoten. Ik weet nog net zoveel als hiervoor. Want hoe kun je nu een pijn doorstaan die gemiddeld voelt alsof je met je blote kont op een hete kachel zit? Dat is je reinste middeleeuwse marteling.

"Gefeliciteerd met je schoonmoeder." zei mevrouw Mack vanochtend bij het opstaan. "Ja, jij ook gefeliciteerd met je schoonmoeder." antwoordde ik. Maar dat was niet helemaal goed.

Mijn schoonmoeder is gisteren (de 17e) jarig. Volgens mij is dat goed Nederlands. Want gisteren is ze jarig, niet dat het gisteren al voorbij was. "Kan hier een speld tussen?" vraag ik mij af.
In elk geval, dit is 'r met Hansiepans wiens voortandjes nu ook echt kunnen bijten.

Mijn beide opa's zijn/waren grappenmakers. Mijn reeds overleden opa van moederskant vond niets mooiers dan mij als klein jochie op straat een drol aan te wijzen en dan te vragen: "Jochie, wat ligt daar, is dat een kroket?"
En als ik dan verontwaardigd zei dat dat een drol was, dan schuddebuikte hij van het lachen.

Mijn andere opa (89 nu) leerde mij goochelen. Hij stopte een stukje klei in zijn mond en haalde het er bij zijn broekspijp weer uit. Ik had de truuk door en deed het aan mijn broertje voor met een schroefhaak. Mijn broertje had het niet door, probeerde het ook, slikte de haak door en zocht in zijn broekspijp. Een paar dagen ziekenhuis was het gevolg.
Dan weet u waar ik mijn wijsheid vandaan heb.

Over wijsheid gesproken, ik heb zaterdag gewonnen met Triviant. Niet dat ik er heel erg mijn best voor hoefde te doen hoor. Goed gokken is ook intelligentie, zeg ik altijd.
Dus als de vraag is, welke pool er moet smelten om het waternivo van alle wereldzeeën met 30 meter te laten stijgen, dan heb je normaal gesproken 50% kans. Degene die het presteerde op die vraag 'Lech Walesa' te antwoorden, werd laatste.

Ik schrijf vanavond even niet over hoe goed ik wel niet ben, dat laat ik een keertje aan u.
Schroom niet en vertel me maar wat u altijd al had willen zeggen. U hoeft het echt niet te overdrijven, ik lijk inderdaad op Elvis, en dat de wereld er een stuk beter uit zou zien als er meer mensen zoals ik waren dat weet ik nu wel, dus ik zou zeggen, gooi het eruit of doe anders gewoon even MiepMiep na.

Nee, niet Ria's man, maar de vader van mevrouw mack, mijn schoonvader dus waarvan ik er overigens twee heb, trouwt dit jaar voor de derde keer met een 22 jaar jongere vrouw. Dat is natuurlijk een applausje waard. (Hij trouwt natuurlijk niet dit jaar voor de derde keer met een 22 jaar jongere vrouw, ook niet voor de derde keer dit jaar, ook niet voor de derde keer met een 22 jaar jongere vrouw, maar hij trouwt voor de derde keer. En dan met een 22 jaar jongere vrouw, snapt u wel?)
En dit gaat helemaal goed komen want een brede borstkas heeft hij toch al niet.
En met een beetje geluk (in verband met de erfenis) leest hij dit ook niet.

Ik was een jaar of 14 toen we bij ons thuis via een uitwisselingsproject van mijn school en een school uit Duitsland verplicht een Duitser ingekwartierd kregen. Dietmar heette de slungelige puber die een dag of drie van mijn leven heeft verziekt.
Op één van die vervelende dagen had ik een discussie met hem over voetballen. Wie de beste voetballer ter wereld was. Cruijff natuurlijk, vond ik. Hij kende Cruijff niet en dacht dat Beckenbauer de beste ter wereld was. Ik kende Beckenbauer niet maar vond het belachelijk dat die mof 's werelds beste voetballer niet kende.
Inmiddels weet ik dat Cruijff toch echt beter was dan Beckenbauer en dat mijn eerste conclusie (zoals eigenlijk altijd) de juiste was.

Vanochtend had ik een ervaring van dezelfde strekking.
Ik las in de krant iets over Rembrandt en zijn "gelijke" Caravaggio. Ik heb nog nooit van Caravaggio alias de Rembrandt van het Zuiden gehoord, en nu is dat ineens Rembrandt's gelijke! Nou, dus echt niet hè! Een prutser is het wiens terpetine verbleekt vergeleken bij het talent van Rembrandt. Ik bespaar me alleen de moeite om het te gaan onderzoeken want de ervaring leert mij dat ik achteraf toch altijd gelijk had.

De laatste tijd denk ik wel eens, zal ik toch maar eens logcategorieën gaan aanmaken? Eentje genaamd "arrogant" en eentje genaamd "100% gelogen" ofzo?

Ik had de tekst van een briljante log bijna klaar, zie ik ineens een gestalte voor het raam staan. Ik doe open, komt er een soort van lange groene arm de kamer binnen, drukt-ie met z'n lange wijsvinger op de backspace toets. Heel m'n tekst weg! Ik sla er nog bovenop natuurlijk maar gelijk kwam er nog een arm en nog één en nog één, zodat de overmacht uiteindelijk te groot was en ik niets meer kon beginnen.
Toen m'n hele tekst weg was typte-ie nog wel het volgende: TSFZZFS HJTGHSDHG KJJ UUAIU.

Ik denk een soort boodschap maar een woordenboek doen ze er niet bij, die ruimtesjonnies.
Nou, en toen deed-ie het raam dicht en zag ik hem 40 meter wegspringen naar het dak van de overburen, alwaar hij veranderde in een soort lichtgevend gas dat langzaam opsteeg naar een vlak daarboven hangend ruimteschip. En gewoon wegvliegen, helemaal geen sorry ofzo, zelfs geen gedag. En ook niet zeggen wie hij was!
Dus ja, vandaar even geen logje vanavond.

Vanochtend loop ik de (wegens verbouwing) noodlokatie van de kapper binnen, hangt er op verschillende plaatsen een mededeling.

Uitnodiging.

0p 11 februari heropend haarstudio Charmaine de deuren. U bent van harte welkom voor een hapje en een drankje tussen 16:00 tot 20:00 uur.

De kapster wenkt mij om verder te komen. Ik blijf echter bij het papiertje staan en vraag: "Wie heeft dit geschreven?" De kapsters en de klanten kijken mij verschrikt aan.
"Hoezo, is het niet goed dan? Vanochtend was er ook al een klant die dacht dat het niet goed was."
"Nou nee, dat lijkt me niet goed. Heropend met een d." zei ik.
Een ander begint het uit te leggen. "Ja, ik dacht heropende maar dit is helemaal geen verleden tijd, dit is toekomstige tijd."
"Ja, dat heeft de man van Francisca geschreven, die is handig met computers. Ja, ik weet dat echt niet hoor, hoe dat ook allemaal gaat met die taal, het verandert ook ieder jaar. Zolang de mensen maar begrijpen wat er wordt bedoeld."

"Ach ja," zeg ik. "Als ze er maar zijn tussen vier tot acht."

Kent u dat: Uw vrouw is niet boos maar teleurgesteld? In principe is dat nog veel erger. Het is namelijk een bepaalde hoeveelheid negatieve energie die het lichaam van de vrouw verlaat, en die wordt gericht op haar man, volgens de formule E=MC². De hoeveelheid energie is bij boosheid gelijk aan die bij teleurstelling, alleen bij teleurstelling komt zij vrij over een langere periode. De hele film lang, bijvoorbeeld.
Het is tevens een soort martelwerktuig om de reeds berouwvolle en spijtbetuigende man nog verder te vernederen. De boosheid is niet fel genoeg om zich tegen te verdedigen, dus stelt de man zich open. Van deze openheid wordt misbruik gemaakt om de gemaakte fout nogmaals door te laten dringen tot in de hersenschuldkwab van de man. De man kan met dit massavernietigingswapen niet omgaan en moet zich overgeven. Een duidelijke fout van moeder natuur.

De aanleiding van dit verhaaltje is mevrouw Mack die zichzelf vanavond hardop een vraag stelde.

"Goh, het zal mij benieuwen wat ik morgen van Hans krijg voor m'n verjaardag…"