Categorie: Enigszins grappig

Ik heb een tante Vera en daar heb ik al heel wat prijzen mee gewonnen op het NK "meest belachelijke tante". Deze tante heeft een groot aantal positieve eigenschappen maar die worden allemaal teniet gedaan door haar ergste eigenschap: uitsloverigheid. Zij is voor niets en niemand bang en mensen maken haar vaak complimenten dat ze alles durft. Zij durft bijvoorbeeld overal en altijd met een gitaar op een podium te gaan staan en een liedje te zingen of een stukje op te voeren. Desnoods onvoorbereid. En op de combinatie talentloos/onvoorbereid zou gevangenisstraf moeten staan! Het is godgeklaagd dat ze niet wat banger is zodat ze zich wat beter zou voorbereiden. Ik heb afgelopen zaterdag de meest rampzalige Don Mercedes imitatie die je je maar kunt voorstellen mee moeten maken. Doe dán niks! Al Vera's broers keken geërgerd toe. Mevrouw Mack keek mij van achter haar handtas met plaatsvervangende schaamte aan.
Als wij vroeger naar oma gingen (70 km van ons huis),maakte mijn vader rechtsomkeert als hij zag dat Vera's auto er stond. Als kind was ik dan erg teleurgesteld en begreep niet dat we niet naar oma gingen. Tegenwoordig is me dat volkomen duidelijk.

Heet, wat heet. Tijdens de oorlog in Korea, toen was het heet, zeker 60 graden in de schaduw. Niet dat er veel schaduw was hoor, de Amerikanen hadden alles met napalm platgegooid, dus die koperen ploert had vrij spel en bakte je helm zo roodgloeiend dat-ie de vorm van je hoofd aannam. Maar we hielden hem op, beter gebakken hersens dan helemaal geen hersens was ons motto. Hittegolf? Daar spraken ze pas van een hittegolf als het een maand lang boven de 55 graden was. Korte broek en korte mouwen? Je keek wel link uit met al dat smerige ongedierte daar. Bloedzuigers van meter lang waren geen uitzondering. We hebben meegemaakt dat een van ons binnen twee minuten werd leeggezogen, de arme drommel. Met onze kapmessen hebben we dat beest aan stukken gehakt, maar hij bleef maar zuigen, de rotzak. En spinnen! Exemplaren van 40 cm doorsnee met 12 poten of meer hadden het op je voorzien. Een kameraad van ons liep eens in zo'n web, binnen 10 tellen was-ie gewikkeld en leeggezogen door dat kreng. We hebben zeker 100 schoten moeten lossen voordat de spin zich overgaf. Nee, in die tijd hield ons zweet ons koel. Het was zo heet dat wij verlangden naar een straaltje lauwe pis van een strijdmakker. Dat waren nog eens tijden. Dat geklaag en gepuf hier over een beetje warmte…Warmte? het dooit wat harder, noemden wij dat.

Gisterenavond hadden wij net als vorig jaar zomer een feestje in het prachtig gelegen Loerbeek.
De bekende ingrediënten waren aanwezig zoals alcohol, weed, een zwembad, halfblote vrouwen en het Oud-Loerbeeks zaadslingerfestijn. De stomdronken man naast mij wenste mij een vriendelijk "fuck you" toe, en flikkerde daarna om. In zijn val probeerde hij met z'n hoofd een barkruk door midden te slaan, wat jammerlijk mislukte. Hij bleef liggen tot ik hem overeind hielp en schijnbaar ongedeerd strompelde hij rechtstreeks naar de bar.
Even later had ik een gesprekje met een haast wanhopige vriendin van mevrouw Mack -xxx- die graag een leuke man wilde ontmoeten maar moeite had om het goed aan te pakken. "Jullie mannen hebben het maar makkelijk." zei ze. "Als mannen een relatie beëindigen hebben ze binnen de kortste keren weer een ander." En dat irriteerde me een beetje. Misschien had ze het over het gros van de mannen op het feestje maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat al mijn mannelijke lezers gevoelige, integere mannen zijn die hun best doen om het hun lief naar de zin te maken. Haar ex-vriend Mick, door wie wij waren uitgenodigd, en geregeld lezer van dit log, kwam er op dat moment net bij. "Mick," zei ze. "Ik heb al een jaar lang geen sex gehad en Mack gaat me vanavond een vriendendienst bewijzen." Mick keek mij aan, keek toen naar mijn biertje en zei: "Mack, zit jij nou godverdomme Jupiler te zuipen?" Ik bedoel maar, hoe gevoelig wil je ze hebben?

Het feest was net als vorig jaar weer geweldig, ondanks het feit dat ik geen lang haar heb, weed rook, vriendendiensten bewijs, overmatig alcohol zuip en niet naakt zwem, was het erg gezellig. Om vijf uur 's nachts lagen wij weer vredig in ons eigen bed. Hans was bij oma dus wij konden uitslapen. En de vriendendienst die ik xxx bewijs is dat ik dit verhaaltje schrijf. Gegadigden kunnen zich melden in het reactieveld of via het mail-formulier van dit log.

(Door censuur heb ik de naam van de mevrouw in kwestie -en dus ook een reactie, sorry-moeten weghalen.)

Werd ik van het weekend aangevallen door een in de schuur verstopte vleermuis, vanochtend zeer vroeg kwam onze klerekat ons een levende muis brengen. De laatste paar uur van de nacht hebben wij dus moeten doorbrengen met een onvindbare muis in de slaapkamer. Nu vraag ik mij af, wie van u zou er gewoon gaan slapen als u wist dat zich in uw slaapkamer een muis bevond? Mijn moeder in elk geval niet. Vanavond zag ik het beestje op de onderste trede van de trap zitten maar toen ik hem wilde vangen sprong het een halve meter de lucht in. Ik heb het nagezocht op internet en ben tot de conclusie gekomen dat het een Noord-veluwse paratroopermuis moet zijn geweest en die schijnen zich maar zeer zelden te laten vangen door een kat. Dus dat we een bijzondere kat hebben wilde ik even gezegd hebben. Kopen, iemand?

't Is dat ik beter weet, maar heel soms komt de volstrekt belachelijke gedachte in mij op dat de wereld zich helemaal niks van mij aantrekt.

Ik weet ook niet waarom, ik had gewoon zin deze foto nog eens te plaatsen.

"Wir spielen noch immer um den dritten platz", hoorde ik de duitse commentator bemoedigend zeggen. En van mij mogen ze die absoluut winnen.

*Grin*

Ik zie dat het vandaag 29 juni is, de verjaardag van wijlen ZKH Prins Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter van Lippe-Biesterfeld, maar daar gaat dit logje niet over.
Het einde van de maand nadert en ik ben zoals sommigen wel weten in training geweest. Opdrukken, buikspieroefeningen, hardlopen, boekhouden, deze maand heeft mij heel wat zweetdruppels gekost.
En het resultaat? Nog steeds 93 kilo en mijn buik ziet er nog precies zo uit als begin van de maand.
Ik moet nu dus wel concluderen dat toen ik aan deze training begon, mijn lichaam al in topconditie verkeerde. En dat ik eind vorige maand een soort Anorexia Nervosa onder de leden gehad moet hebben. Gelukkig ben ik daar weer van af. Zeker opgelopen tijdens een alcoholcontrole. Ze hebben me in een vies tuitje laten blazen, de rotzakken.

Had ik u al eens verteld dat mijn bloedeigen moeder vroeger tegenover de opa en oma van Marco van Basten woonde en dat zij hem wel eens in z'n kinderwagen heeft rondgeduwd? Nee hè? Ik dacht het niet. En nu ik toch bezig ben: mijn bloedeigen vader woonde in de straat bij Anton Geesink en wel zodanig in de straat dat alle auto's (dus ook de Renault van mijn opa) aan de kant moesten toen Geesink voor het eerst wereldkampioen werd.
Ik blonk in mijn jeugd uit in voetbal en judo. Niet toevallig. Waarschijnlijk is mijn moeder's moeder bevriend geweest met opa Van Basten. Mijn vader's moeder moet dan bevriend geweest zijn met Geesink's vader. En dat er toen een soort onbevlekte gevangenis is geweest waardoor ik uiteindelijk het voetbal- en judogen ontving. Want tijdens mijn eerste voetbalwedstrijd maakte ik drie keer een buitenspelval en wel zodanig dat ik met ippon won.

Ik heb noch de oorlog noch de finale Nederland-Duitsland in 1974 bewust meegemaakt dus ik ben ook niet het type dat altijd hoopt dat Duitsland verliest. Nederland-Argentinië in 1978 heb ik daarentegen wel bewust meegemaakt (ik was bijna negen) dus ik heb veel meer problemen met Argentijnen. (Maxima en Polderzilver uitgezonderd.)
Aaanstaande vrijdag spelen Duitsland en Argentinië de kwartfinale dus u begrijpt tegen wie ik ben.
Tegen die ellendige Duitsers natuurlijk! Jammer dat ze gisteren niet al verloren hebben.

Een geschifte buurman heeft een brommer gekocht die hij om een uur of half negen, als Hans al slaapt, vanuit stilstand uitgebreid gaat staan testen. Dus een kwartiertje keihard knetteren in z'n achtertuin. Omdat ik tegenwoordig één en al zelfbeheersing ben wacht ik even tot vanavond om al z'n tanden uit z'n smoel te slaan. Want voor vanavond voorspellen ze noodweer en dan schijn je met zoiets toch beter weg te komen.