Eric Hulsebosch bij de wereld draait door:
Eric, verwacht jij met de opwarming van de aarde dat je ooit nog een elfstedentocht meemaakt?
Ach, de aarde warmt een halve groad in de tien joar op, dus of het noe – 20 is of het is – 19,5, da maak niks uut.
In een week tijd zijn we alledrie naar de kapper geweest. Hans als eerste met als resultaat dat al zijn krullen weg zijn en het mij daardoor van schrik niet opviel dat er een kerstboom in huis stond, mevrouw Mack als tweede met als resultaat dat ze nu een pony heeft en ik van schrik vroeg of het mislukt was, en ikzelf als derde en laatste maar bij mij is er maar één model mogelijk, dus daar schrikt niemand meer van.
Bovenop kortgeknipt, de rest met de tondeuse (een op de lange stand), vloeiend laten overlopen en bakkenbaarden eraf is mijn vaste recept.
Nu had ik in verband met de kerstdrukte net die ene wat oudere kapster die ik eigenlijk liever niet heb, maar omdat je het lullig vindt dat te zeggen, laat je haar maar begaan. Dat vloeiend laten overlopen zeg ik er nooit meer bij omdat de kapsters wel snappen dat je niet met een bloempotrand wilt rondlopen.
Deze snapte het dus niet. Mevrouw Mack heeft mij heel erg uitgelachen en elke keer als ze me ziet schiet ze weer in de lach. Ik zoek nu tijdelijk een onderduikadres totdat het tondeusegedeelte weer dezelfde kleur heeft gekregen als het geknipte gedeelte.
Dames en heren, omdat jullie dit jaar zo hard gewerkt hebben, heeft de directie besloten…bla bla bla..
Daar zaten wij dus afgelopen donderdagavond bij Novomundo in studio 21. Dinnershow voor wie van musicals houdt. Iedereen krijgt hetzelfde te vreten. De rekening was van tevoren betaald dus de obers haastten zich niet om de glazen bij te vullen. En steeds maar klappen voor de grote sterren. Jeroen van de Boom kwam zijn eigen cd uitdelen. "Triest" dacht ik nog, maar later bleek die cd ook op de rekening te staan.
Het enige wat mij op m'n plek hield waren de danseressen. Ongeveer vijftien blote meiden. Prachtige benen en strakke buiken. Ik zocht naar die ene die een schoonheidsfoutje moest hebben. Die was er niet. Niet een had te dikke benen, niet een had een vetrolletje. Op straat zie je zoiets nooit lopen. En hier liep het podium door tot achter in de zaal. En dan staan ze op drie meter voor je half bloot te dansen.
Ik zei nog tegen mevrouw Mack: "Niks voor jou?" Nah, ze vond het wel wat, nu ben ik thuis een podium aan het timmeren.
Mack, ik vind het ontzettend jammer dat je weggaat maar ik begrijp je beslissing. Je bent erg belangrijk geweest voor het bedrijf omdat je ons altijd op tijd van de juiste cijfers hebt voorzien. In de tijd dat het moelijk was en niemand meer wist hoe het ervoor stond was jij de enige die z'n rug recht hield en ons betrouwbare cijfers gaf. Als je ooit ons advies nodig hebt is een telefoontje genoeg.
De grootaandeelhouder van het bedrijf sprak vandaag deze woorden tot mij tijdens een vergadering. Ik kan er nog steeds niet van zitten. Ik heb de man in 11 jaar slechts af en toe gesproken. Toch wist hij veel over me. Hij liet zich kennelijk door het management informeren over zijn mensen. Ik moest maar eens wat zekerder van mezelf worden. Mijn moeder zal trots zijn als ze dit hoort…
"Hans is naar de kapper geweest en al z'n krullen zijn eraf." vertelde mevrouw Mack mij door de telefoon.
Nu hou ik van kort haar maar Hans had wel erg mooie krullen vond ik. Toen ik thuiskwam was ik benieuwd naar het resultaat en aanschouwde het mede door mij geproduceerde wereldwonder. Het was anders, maar toch ook wel weer mooi, bovendien komen die krullen wel weer terug. Het gezichtje eronder was gelukkig nog hetzelfde.
"Ja best mooi hoor.", zei ik tegen mevrouw Mack.
Vijf minuten later zat ze me redelijk geërgerd aan te kijken.
"Wat? Mis ik iets?"
"Oh! Je hebt de kerstboom opgezet! Goh! Viel me helemaal niet op!"
De mannen onder ons herkennen (hopelijk) het probleem. Normaal valt het me al niet op wanneer er ineens een bloemetje op tafel staat maar nu miste ik gewoon een anderhalve meter grote kerstboom in de huiskamer. Gelukkig blijft ze niet lang boos en is ze tot op zekere hoogte vergevingsgezind, maar je zal een vrouw hebben die al kwaad wordt als het je niet opvalt dat ze nieuwe oorbellen heeft ofzo… HEL!
De Turken uit onze buurt integreren beter dan SGP'ers. De kleine turkjes liepen vanavond met lampionnetjes langs de deuren om het van oorsprong rooms-katholieke feest te vieren en brachten het prachtige "St. Maarten, St. Maarten" ten gehore in ruil voor wat snoepgoed. En dat zul je een SGP-kind nooit en te nimmer zien doen, want in het zweet des aanschijns zult gij uw brood verdienen.
De tekst van het lied gaat zo:
Sint Maarten, Sint Maarten,
de koeien hebben staarten
de meisjes hebben rokjes aan
daar komt Sint-er-Maarten aan.
En nu zou ik toch zweren dat de Turkjes zongen: "De maisjes hebben boerka's aan."
Maar dat zal mijn aangeboren achterdocht wel weer zijn.
Iemand noemde mij voorspelbaar en dat irriteerde natuurlijk mateloos. Want potverdorie, ik ben boekhouder heb een vrouw, een zoontje van 17 maanden en een Fiat Marea Weekend. En dan zou ik voorspelbaar zijn? Ik ben juist een mysterieus type, onweerstaanbaar voor elke vrouw.
Ik ben hartstikke onvoorspelbaar en wil samen met jou en een goed glas wijn een strandwandeling maken in de open haard. Ben jij die wilde avonturier die uren Call-TV kijkt en romantische gedichten sms't naar the Box, bel en maak mijn leven tot een hel, en wie weet wel meer. Lelijke kinderen geen bezwaar.
En nu moet ik gaan want ik word geroepen. Iets met voorspel geloof ik.
Angst voor vrijdag de 13e is jaren geleden al afgezweerd, ik rij niet voorzichtiger dan ik normaal al doe en ik blijf zeker niet in bed. Toch een verdacht voorvalletje vandaag. Op de radio hoorde ik dat de kans dat je computer zou crashen vandaag 10% hoger zou zijn dan anders. Het gebeurde mij vandaag twee keer dat Excel ermee ophield zonder de wijzigingen op te slaan, terwijl dit mij praktisch nooit gebeurt. En praktisch nooit is misschien wat sterk uitgedrukt, ik kan mij niet herinneren dat het ooit eerder gebeurd is. Toch sterk.
Mijn mooiste voorbeeld van toeval op vrijdag de dertiende is een ex-collega die ik waarschuwde dat het die dag vrijdag de dertiende was. "Daar geloof ik niet in.", was haar antwoord. Twee seconden later scheurde haar broek van achter open en bood zicht op een wit slipje. Die vrijdag de dertiende kon niet meer kapot.
Omdat ik nogal lui van aard ben heb ik op 1 oktober verzuimd mijn horloge vooruit te zetten met als gevolg dat de datum de 31e aangaf. Ik heb berekend dat als ik het zo laat mijn horloge op 1 maart 2015 pas weer de juiste datum aan gaat geven. Ik verwachtte dat hij dat op 1 maart 2011 al zou doen, maar het schrikkeljaar 2008 gooit roet in het eten. De berekening vergde het uiterste van mijn intelligentie maar dan heb je ook informatie waar je wat aan hebt. Met deze berekening heb ik aangetoond dat het hebben van geduld energie bespaart en plaats mij daarmee in het rijtje Einstein, Newton en Hawking.
Op dit moment giert het testosteron door m'n lichaam. Mijn schouders zijn breed, mijn heupen smal. Borst en kin vooruit, buik in. Freddy Mercury (toen hij nog geen homofiel was) op Live-aid. Een minzame glimlach rond mijn mond, een triomfantelijke blik in mijn ogen. Het liefst zou ik mijzelf op de borst trommelen en een oerkreet door het dorp laten schallen.
De aanleiding van deze Ciska Dresselhuys vermorzelende status? Mevrouw Mack kwam thuis met een lekke linker achterband en ik heb zonder hulp en met succes het wiel verwisseld. In een half uur!
