Vanavond was de koningin op tv. En dat is altijd leuk. Want op tv kijken naar de koningin is minder schadelijk voor je imago dan over haar lezen in de Story.
Ik vind onze koningin trouwens een fantastisch mens. Iedereen, zelfs Bush en Poetin, heeft respect voor haar. En ze kan beeldhouwen. Dat is iets soortgelijks als boekhouwen, dus ik voel me verwant. Het enige verschil, boekhouwen doe je met een boek, en beeldhouwen met klei.
Het mooie is, als je als majestueuze beeldhouwster tot de ontdekking komt dat je klei op is, stuur je gewoon een laklei erop uit om nieuwe te halen. Handig. Bij mij gaat dat niet zo. Als mijn boeken op* zijn, moet ik zelf nieuwe halen, maar ergens is dat ook wel logisch, ik ben tenslotte geen koningin.
Tot slot viel het me op dat toen achter elkaar de huwelijksvoltrekkingen van Willem-Alexander, Friso en Constantijn vertoond werden, dat Willem-Alexander véruit het meest enthousiast "JA" riep. Ik neem aan dat dat voorschrift is. De troonopvolger moet altijd enthousiast doen, de tweede doet er vrij gewoontjes over en de derde zegt het ronduit met tegenzin. Zo zal het wel werken in die kringen.
*haha, kan toch helemaal niet bij een boekhouder, dat z'n boeken op zijn!