Ik zat gisteren wat op Wikipedia rond te hangen, dat overigens bedelt om geld, wat ze van mij gekregen zouden hebben ware het niet dat ze zulke achterlijke, op hun strepen staande beheerders hebben, maar dit terzijde, en zocht naar giftige spinnen. Ik las over een Braziliaanse spin waarvan de beet dodelijk kon zijn, maar nog erger, de beet kon ook een langdurige, pijnlijke erectie veroorzaken. Zelfs bij vrouwen. Tegenwoordig kan alles. Ik weet nog goed dat ik vroeger in de klas langdurige erecties had. Terwijl ik ze op dat moment niet nodig had. Wat me ineens deed beseffen dat ik misschien ooit wel door een radioactieve Braziliaanse erectiespin ben gebeten. Inmiddels is het radioactieve verval wel ingetreden. Het is in elk geval niet meer zo dat ik op mijn werk denk: “hee, tien uur! De opwaartse kracht van Archimedes treedt in werking.”
Hoe ik vervolgens bij Betelgeuze kwam weet ik niet, maar bij Betelgeuze moet ik altijd denken aan Donald Duck. Want daar werd de ster toen al in genoemd. 1982 ongeveer. Wat ze inmiddels weten over Betelgeuze is ongelofelijk. Namelijk dat ze een rode superreus is, wat betekent dat ze -ik weet niet hoeveel keer- groter is dan onze zon. Ik brand me er niet aan, maar stel onze zon als een knikker voor, dan is Betelgeuze een voetbal. Ze weten ook dat Betelgeuze aan het eind van haar leven is, waarmee naar mijn mening het bewijs is geleverd dat er, afgezien van op aarde, leven in het heelal is. Men zoekt er al jaren naar, maar ze zien het gewoon niet.
Dat Betelgeuze aan het eind van haar leven is betekent dat ze elk moment kan ontploffen, of beter, een supernova wordt, waardoor ze op aarde als een zeer helder object ter grootte van de maan te zien zal zijn. Waardoor ik me weer afvraag, die heldere maan van laatst…
Elk moment betekent in de intergalactische tijdspanne dat het nog tienduizend jaar kan duren. Dan word je dus weer blij gemaakt met een dooie bus. Daar moet je vaak ook zo lang op wachten. Echter, en dat is nog veel spannender, het kan ook al gebeurd zijn. Laten we zeggen in het jaar des heren 1796. Dan is dat licht nog altijd naar ons onderweg en gaan we de supernova pas over 200 jaar zien. Maar het kan ook in 1524 gebeurd zijn en zien we het morgen! Fascinerend!
Ik zei net dat men al jaren naar buitenaards leven zoekt maar het niet ziet. Op de radio was een onderzoeker die had uitgevogeld dat we sommige dingen die we met onze ogen zien, niet registreren omdat we ze niet verwachten. Ze hadden een groep longartsen een longfoto gegeven en gezegd dat er een tumor zichtbaar moest zijn en of ze die konden lokaliseren. Dat konden ze allemaal, maar dat er in de foto ergens een plaatje van een gorilla zat verstopt, dat zag maar 20%. Je verwacht natuurlijk ook geen gorilla in je longen.
In elk geval, je neemt dus waar, maar je hersenen vullen het plaatje dus grotendeels in op basis van ervaring en verwachting. Als ik door het bos loop, en er staat een rij bomen, maar een van die bomen is een groene draak, dan maken mijn hersenen daar gewoon een boom van, want draken bestaan niet! Nee, geen wonder dat we geen buitenaards leven hebben gevonden. Ze lopen gewoon om ons heen! Je verwacht het niet.
