Categorie: Enigszins grappig

Mijn baas wilde gisteren even met mij praten. Hij moest eerst nog een telefoontje plegen en of ik dan even bij hem kon komen. Hij vroeg het op een manier dat ik dacht dat hij wat schunnigs uit mijn verleden ontdekt had. En ik dacht na over al mijn schunnigheden. Nee, dat zal hij toch niet weten, of dat? Wat gaat hem dat eigenlijk aan? Maar nee, niets van dit alles. Hij had iemand ontmoet die voldeed aan het profiel van de nieuwe werknemer die we zochten. Hij had ervaring en opleiding, leek betrouwbaar, was achter in de twintig en hij was op korte termijn beschikbaar. Er was alleen één probleempje en wat of ik daar nou wel niet van vond. De beste man bleek lid te zijn van de Gereformeerde Bond. Dat is serious business hoor, de Gereformeerde Bond. Dat betekent streng kijken, bidden voor het eten, en vooral géén televisie in huis. Of ik problemen verwachtte.

Nou niet met mij! Zolang hij maar weet dat het enige ware geloof het Katholieke geloof is en de rest ketterij, heb ik geen probleem. En dat ik soms over voetbal praat. Een ééns in de twee weken een gvdtje laat ontsnappen als ik geïrriteerd ben. Hij is dezelfde avond nog uitgenodigd en het is hem allemaal voorgelegd. Maar hij heeft er nogal laconiek op gereageerd. Mijn baas merkte op dat hij een VW Golf rijdt en dat één van zijn medewerkers daar nogal allergisch voor is. Geen idee wie hij daarmee bedoelt. En om hem definitief af te schrikken hebben we hem verteld over een recht wat bij ons geldt zolang de crisis voortduurt: Het eerste recht van het theezakje. Dat betekent dat we in de pauze allemaal een beker heet water krijgen, met slechts één theezakje voor het hele gezelschap. En dat als je het hoogst in de hiërarchie staat, zoals ik, dat je dan het eerste recht van het theezakje hebt. Zodat jouw beker heet water de beste kans krijgt om zich te ontwikkelen in een kop smaakvolle, geurige thee. En heb je het laatste recht dan heb je tussen de middag een beker heet, lichtbruin verkleurd water. Ja, zo werkt dat in crisistijd.

Het heeft hem allemaal niet afgeschrokken en nu komt hij ons dynamische jonge team, met korte communicatielijnen, waar alle neuzen dezelfde kant op wijzen, en waar wij streven naar win-win situaties, en waar een no-nonsense cultuur heerst, versterken. Help is on it's way!

Morgen om 14:15 sharp rij ik weg, zodat ik exact om 14:58 bij jou arriveer,
>
>om vervolgens om 15:05 koers te zetten richting Hiltboven zodat we daar
om
>
>15:47 arriveren.
>
>Goed?

Dat is fijn.

Maar kom alsjeblieft niet om 14:59 aankakken! Je weet dat ik slecht tegen
onverwachte dingen kan.

Tot vanmiddag.

http://www.nuvideo.nl/achterklap/27498/kill-bill-acteur-david-carradine-overleden.html

Vreemd nieuws over David-kung fu-Carradine. Hij was kwijt maar ze hebben hem levenloos in een kleerkast gevonden. De man bleek enorme geslachtsdelen te hebben, wat tot nu toe een onbekend feit was in Hollywood. Zijn manager vond het helemaal vreemd omdat David volgens hem nog heel levendig was. En dat strookt totaal niet met het gegeven dat hij dood gevonden is. De politie vermoedt zelfmoord. Ik weet het niet hoor, met je geslachtsdelen om je nek.

Ik zoek het verder voor u uit…

Ik had het laatst over twee zwakheden in mijn karakter naar aanleiding van een film, en daar zou ik nog op terugkomen. Nou, voeg er dan maar gelijk een derde aan toe want ik doe het niet. Ik ben een uur aan het typen en aan het gummen geweest met als eindresultaat dat ik niet krijg uitgelegd wat ik bedoel zonder te persoonlijk te worden. En dat gaat ten koste van mijn zorgvuldig opgebouwde helden-imago, en iets wat je in jaren opbouwt, is eventueel zo gesloopt. Mensen die het per se toch willen weten zullen een afspraak moeten maken voor een persoonlijk gesprek.

Verander ik gewoon even van onderwerp. Een klant komt bij me met zijn definitieve berekening voor de kinderopvangtoeslag. Zijn toetsingsinkomen op de berekening: € 167.000,- Een beetje verontwaardigd vroeg hij hoe ze daar nu weer bij komen, die gasten van de belastingdienst. "Ik wou dat het waar was", voegde hij er aan toe. Waarop ik zijn IB aangifte erbij pakte en hem een verzamelinkomen (box 1, 2 en 3) liet zien van € 167.000,- "Het is waar, beste man." zei ik tegen hem. Waarop hij afdroop en iets mompelde van: "Kennelijk went het snel."

Wij hebben een nieuw opblaaszwembad. Een gi-gan-tisch geval. Pieter van den Hoogenband zou hier zo een record 50 meter vrije slag in kunnen vestigen. Dat blaas je niet zomaar even op. Dat vereist een speciale pomp en een man met doorzettingsvermogen en met spierkracht in zijn armen, ik dus. Ik had me voorbereid op het ergste, qua pompen, maar dat het zo'n gigaklus zou worden, daar had ik geen toch rekening mee gehouden. In de bloedhitte stond ik al zeker tien minuten te pompen zonder zichtbaar resultaat. Maar het was ook een giga-zwembad dus de lucht moest eerst een omtrek van 200 meter afleggen voordat je resultaat zou zien. Het zweet gutste het zwembad vol en ik zag steeds beweging rond het ventiel, aan de pomp lag het dus niet. Nou, maar aan de man toch zeer zeker niet en ik pompte er nog een paar minuten lustig op los. Ik zeg nog tegen Linda: "Ik klaag niet, want ik ben pas een kwartiertje bezig, in Duitse concentratiekampen moesten ze hele dagen werken in de zinderende hitte, en kregen ze maar twee keer per dag wat te drinken." Over mentaliteit gesproken, ik zou geridderd moeten worden.

Maar goed, een ridder zou eerst gecontroleerd hebben of zo'n pomp ook een zuigstand had natuurlijk. Al bestond dat in de ridderjaren helemaal niet, en ik hoorde er gisteren ook pas voor het eerst van.

Ik ging gisterenavond enigszins gehaast weg en vergat daardoor mijn sleutels. Toen ik net na twaalven terugkwam waren de deuren op slot. Twee egels in de achtertuin hielden zich doodstil, geschrokken als ze waren door mijn onverwachte binnenkomst in de tuin. Ik belde eerst ons vaste nummer maar bedacht al gauw dat dat weinig zin had omdat de telefoon boven niet overgaat. Toen ik Linda's mobiele nummer belde hoorde ik in de huiskamer haar ringtone, the Pianoman, spelen. Probleem. Ik liep naar de voortuin en belde maar aan. Ik verwachtte een Linda met een nachthumeur maar dat bleef uit. Eigenlijk bleef alles uit want ze hoorde me niet. Ik belde nog een keer of vijf, maar het mocht niet baten. Ik riep nog richting het openstaande slaapkamerraam (Lindaaahh), maar het was net of ze expres harder ging snurken.

Twee buren hebben onze sleutel maar daar was ook al het licht al uit. De buurman die geen sleutel heeft, liet zijn hond uit en ik vertelde hem wat er aan de hand was. Dat vond-ie heel vermakelijk. Ik smste mijn moeder, die tien minuten lopen bij ons vandaan woont of ze nog wakker was. Nee, maar nu wel, want wij Mackjes worden gewoon wakker van waarschuwingssignalen. Vandaar dat Hans altijd rechtstreeks naar mijn kant van het bed loopt midden in de nacht, mama wordt toch niet wakker. Ik liep dus naar mijn moeder om de sleutel op te halen, onderweg nog bijna in elkaar geslagen want een paar jongens zeiden heel bedreigend goedenavond terwijl het al nacht was, en ik vond dat verdacht. Om kwart over één was ik weer thuis met sleutel en kon naar binnen. Hans lag in mijn bed en Linda lag te ronken. Ik heb eerst de slaapkamer op bedwelmend gas gecontroleerd maar mijn zintuigen namen buiten het normale biogasniveau geen verdacht hoge concentraties waar. Hans heb ik naar zijn eigen bed gedragen en heb nog een half uur wakker gelegen omdat ik niet in slaap kwam. Vanochtend hoorde Linda het verhaal ongelovig aan. Maar ik trapte er niet in want ik zei: Ik hoorde je wel tegen Hans fluisteren dat-ie stil moest zijn toen de bel ging.

In deze tijden van economische crisis kregen wij (mijn collega's en ik) een nogal vreemde vraag voorgeschoteld. Wij mochten een lijstje indienen met daarop klanten die we niet meer hoefden. Mijn baas zei daarbij duidelijk dat er wat hem betreft niemand heilig is en dat ook de grootte van de klant niet bepalend was. Nee, wij mochten gewoon klanten afstoten die we irritant vinden. Hoe vindt u dat? In plaats van dat eeuwige cassettebandje van de marketingmensen af te spelen dat de klant koning is, mag de klant bij ons blij zijn dat hij klant mag zijn! En zo hoort het ook want anders gaan klanten zich uiterst arrogant gedragen, en als ik ergens een hekel aan heb, is het wel een arrogante klant die arrogant is omdat-ie denkt dat-ie (nog) klant is.

Ik heb er eentje voorgedragen. Een zeikerd. Iemand die nooit doet wat je hem vraagt. Een mannetje bij wie ik niet raar zou staan te kijken als-ie kelders met jonge meisjes onder z'n huis heeft. Eentje die zichzelf altijd bij zijn achternaam blijft noemen als hij belt, terwijl ik hem steevast bij zijn voornaam noem. "Met De Bruijn" "Ha, Marcel!"
Maandag gaan we eerst afscheid nemen van een ander arrogant ondernemersechtpaar. Brutaal, niet meewerken, zwarte handel, klagen dat we te duur zijn en dat-ie iemand weet die het veel goedkoper kan. Doeeeiiii!

Mij bevalt deze aanpak wel. Op mijn vorige werk hadden we te maken met verkopers die het maar raar vonden dat boekhouders geen uitzonderingen maakten voor klanten. "Het is wel een klant, ja?" Waarop ik dan altijd zei: "Klanten moeten betalen en voor de rest niet zeiken. En anders zoeken ze maar een andere leverancier!" Zo werkte dat niet volgens hen. Nou, zo werkt het dus wel. We hebben overigens een vacature.

Mensen die mij in het echt kennen weten het: ik ben body-builder. Ik loop echter niet graag met mijn lichaam te koop, (wat vrij zeldzaam is onder collega's) dus ik kleed mij zo dat het zo weinig mogelijk opvalt. Toch voorkom je niet altijd dat mensen het zien, en ik voel hun ogen nog wel eens in mijn gespierde rug priemen. En mijn tegen elkaar aan schurende bovenbenen ben ik zat. Ik heb dus in overleg met mijn vrouw besloten dat ik ga aftrainen. Want body-builden kun je niet van de een op de andere dag zomaar stoppen anders hangt straks alles over je zwembroek, en dat is het tegenovergestelde van wat een body-builder wil. Ik neem een jaar of drie de tijd om af te trainen, zodat ik straks weer in het zwembad kan zonder door iedereen aangestaard te worden.

Ik wist niet dat een dag lang de autoradio aan laten terwijl je niet in de auto zit, ook de accu leeg kon trekken. Dood was-ie, het normaal zo gehoorzame rode Italiaanse gevaar. Ik zag de autoradio nog de laatste stuiptrekkingen geven. Er was een bijkomend probleempje wat ik u ga proberen uit te leggen. Door een vroegere inbraak in de auto zit er aan de bestuurderskant een slot wat ik met de sleutel niet open kan krijgen, maar dat geeft niet want ik gebruik normaal gesproken de afstandsbediening. Maar de afstandsbediening reageerde door de lege accu niet meer. En het andere portier was onbereikbaar doordat ik altijd strak (minder dan 15 cm) tegen een muur parkeer. Ik kon er dus niet in, en ik kon de motorkap niet openkrijgen. Daar sta je dan, met een superbeveiligde auto die de beste autodief ter wereld nog niet zou kunnen stelen op dat moment.

Nu heb ik gelukkig in mijn boekhoudcommandotijd wat ervaring met abseilen opgedaan en ik heb een helikopter besteld. Een meter of twintig boven mijn auto hing de piloot de heli stil en ik werd er met veiligheidsriemen om mijn voeten met mijn hoofd naar beneden uitgelaten. Als een soort spiderman zakte ik richting autodak en toen ik het kon raken stak ik mijn arm tussen muur en autodeur en kon net met de sleutel bij het slot. Toen ik de sleutel omdraaide sprongen alle portiersloten open en seinde ik naar de piloot dat de missie geslaagd was en hij me op kon hijsen. De helikopter steeg op en toen ik binnengehesen was zaten we alweer honderden meters hoog. Ik sprong er gelijk weer uit met een parachute en landde op het veldje voor ons huis.

Nou, en toen heb ik de buurman geroepen, startkabels aangesloten en alles werkte weer prima. Uiteraard had mijn actie het nodige bekijks getrokken, maar dat weet je als je als boekhoudcommando opereert in dichtbevolkt gebied. Dat hoort erbij, bovendien, een boekhoudcommando staat van nature stiekem graag in de belangstelling, al laat hij dat nooit blijken. Maar het blijft altijd lullig dat je vrouw dan weer in die menigte opduikt en iets te hard zegt dat ik ook gewoon de ANWB had kunnen bellen omdat we ook thuisservice hebben.

De toespraken tijdens de nationale dodenherdenking zijn al jaren slaapverwekkend saai. Daar kan niemand wat aan doen, want om elk jaar weer iets origineels te verzinnen, 60 jaar lang, is natuurlijk lastig. Die pogingen zijn dan ook grondig mislukt. Veelal wordt het woord vrijheid in de mond genomen, al zou je dat vanavond niet zeggen met zoveel politie op de been. Het aantal politieagenten in burger dat zich tussen het publiek bevond was naar verluid groter dan dat van de Stasi in haar beste jaren. Fouilleer iedereen, identificeer je of je wordt gearresteerd, maak geen onverwachte bewegingen en ga vooral niet op een balkon staan zonder kogelvrij vest. Alles voor de vrijheid! Menig dictator zou er jaloers op zijn.

Maar goed, waar ik naar toe wilde, die toespraken… Ik vind dat die afgeschaft moeten worden. Vooral die van vanavond want wat Cohen deed was pure haatzaaierij. Tegen de Duitsers ja. Gewoon Duitsland noemen als hoofdschuldige van de oorlog, had dat nu niet even anders gekund? Bijvoorbeeld het meer gebruikelijke "de nazi's"? Welnee Job, gewoon man en paard, Duitsland en de Duitsers. Niet voor niets is er ooit besloten om nog veel meer gevallenen te herdenken om de aandacht een beetje van de Duitsers af te leiden! "Als we de Duitse geschiedschrijving zouden ontdoen van alle geweldspassages, zouden we een boekje overhouden zo dik als de Donald Duck" meende ik hem te horen zeggen. Ik vind het niet kunnen. Deze man ontwricht de samenleving. In elk geval, zolang wij jaarlijks de gevallenen van de tweede wereldoorlog blijven herdenken, worden de anti-Duitse gevoelens elk jaar opnieuw aangewakkerd. Zeker in combinatie met dit soort haatzaaiende toespraken. Sofort aufhören damit. Das ist ein Befehl!