Categorie: Enigszins grappig

Kent u dat? Je opent een weblog en de dwangmatige logger heeft gemeend een keer overijverig te moeten zijn en er staat me toch een lap oninteressante tekst! Allemachtig, wat denkt-ie wel niet, dat ik geen andere dingen te doen heb? Soms staat het dan nog helemaal vol met linkjes waarvan het de bedoeling is dat je ze allemaal aanklikt. Ja doeehooeeiii. Ik wacht wel even tot er een korter logje verschijnt.

Het moet maar eens ronduit gezegd worden, mannen met veel haar zijn aantrekkelijker dan kale(nde). Zo, dat is eruit. Kijk, kaal is lelijk. Kaal staat symbool voor oud en zwak terwijl een dikke bos haar symbool staat voor jeugd en kracht. We kunnen het wel ontkennen met z'n allen, door Bruce Willis leuk te vinden of Vin Diesel, of erger, door ons eigen kalende dak nog kaler te scheren om zo de indruk te wekken dat je niet kaal bent en dat het een bewuste keus is, maar dat helpt niks. Kaal is gewoon minder mooi dan haar op je hoofd.

Kaalheid heeft ergens mee te maken waar ik nog niet uit ben. Het valt mij op dat popsterren zelden kaal worden. Kennelijk weten die al op hun 17e dat ze nooit kaal zullen worden. Of omdat ze muziek maken worden ze niet kaal. Neem nou the Rolling Stones. Allemaal extreem knappe kerels met nog precies hetzelfde haar als toen ze 18 waren! Hoe doen ze dat? Als er eentje kaal was geworden, dan was hun carrière vroegtijdig voorbij geweest want wie gaat er nu naar een concert van een kale? Precies, niemand. Ze moeten het dus geweten hebben. En het zijn echt niet alleen the Stones hoor, zet honderd popsterren naast elkaar en aanschouw dat er niemand kaal is. Ook niet op latere leeftijd. Kaalheid moet op één of andere manier met muziek te maken hebben. Of met films. Of met formule 1. Gewoon met sterrenstatus heeft het te maken. Alleen, is het nu zo dat ik bijvoorbeeld, als ik een ster was, ook niet kalend zou zijn geworden, of was ik bij voorbaat kansloos geweest om een ster te worden omdat ik dun bezaaid ben? Daar kom ik dus niet uit. En als ik nephaar neem, dan blijf ik de uitstraling houden van een voormalige kale, en dat is altijd stukken minder dan een jonge god met wapperende lokken. Eigenlijk is het een foutje van de natuur, kaalheid. Ik zou zelf zover willen gaan door van een genetische afwijking te spreken. Zelfs het argument dat kaalheid op wijsheid zou duiden, gaat niet op. Was Einstein kaal? Neen. Newton? Ook niet. Misschien is het gewoon wel een lagere levensvorm, die kalen(den).

Toen ik nog op de administratie van een groothandelarij werkte, hing er op de afdeling verkoop -later sales- ooit een personeelsadvertentie met ongeveer de volgende tekst: Wij bieden: een leuke werksfeer, blabla, prima secundaire blablaba…in een jong en dynamisch team…blabla….overeenstemming met leeftijd en ervaring…blablabla. U kent het wel. Totaal inspiratieloos. Vervolgens: Wij vragen: een gemotiveerde, commercieel medewerker met cijfermatig inzicht. Bij nader inzien was de volgorde van bieden en vragen misschien omgekeerd, dat zou kunnen.

Mijn baas destijds, een narrige financieel directeur, dus ik kon erg goed met hem opschieten, las de advertentie hardop voor en kwam bij het gedeelte van de commercieel medewerker met cijfermatig inzicht. "Een commercieel medewerker met cijfermatig inzicht?" vroeg hij nog eens hardop. Hij keek in de richting van het hoofd verkoop -later salesmanager- en zei toen: "Dan kun je net zo goed om een witte neger vragen hoor!"

Ja, daar was ik bij.

Bill Clinton is in Noord Korea in een poging om twee Amerikaanse journalistes vrij te krijgen die zijn veroordeeld tot 12 jaar werkkamp wegens het illegaal oversteken van de grens. Wat zou ik mij moeten voorstellen bij een Noord-Koreaans werkkamp? Ik vermoed iets wat op voormalig concentratiekamp Dachau lijkt, waar geen controle op de autoriteiten is en waar dus de autoriteiten kunnen doen en laten wat ze willen met gevangenen. Misschien als je je heel gedeisd houdt dat je die 12 jaar overleeft maar vermoedelijk krijgt je familie na een jaar of vijf een brief dat jij (inmiddels gecremeerd) jammerlijk bent overleden aan vlektyfus. Zoiets.

Noord Korea fascineert me ergens wel, want het is een dictatuur. Het grappige van een dictatuur is dat de bevolking er voor de overheid is in plaats van zoals in Nederland, de overheid voor de bevolking. Zorg dus dat als je in een dictatuur leeft, dat je onderdeel uitmaakt van de overheid. Dat maakt het allemaal wat draaglijker. Noord Korea bevindt zich in een lastig parket. Het moet een soort evenwicht zien te vinden tussen oorlog en vrede. Want een oorlog met alle andere landen betekent het einde van de dictatuur, en vrede met alle andere landen betekent eveneens het einde van de dictatuur. Ja, als dictator heb je het heus niet makkelijk. Zeker niet als je zelf 1,30 m bent en er komt een een Amerikaanse reus van 1,88 op je af. Dan wil je natuurlijk wel toegeven als de reus om vrijlating van twee landgenoten vraagt. Bill op zijn beurt bleef uiterst nederig en onderdanig. Een tactiek om Kim Jong-il gunstig te stemmen. Maar volgens mij trekt-ie dat gezicht omdat hij zijn lachen aan het inhouden is. Zodra hij weer de grens over is houdt-ie het niet meer en giert-ie het uit zoals hij ooit demonstreerde bij een persconferentie van Boris Jeltsin. "Whoeehaaahaahaaa, is he already nominated for smallest dictator ever? Call the Guiness Book of records, whooeeehahaahaha"

Toen ik na 11 jaar vertrok bij mijn vorige werkgever mocht ik een mooi horloge uitzoeken. Mijn baas nam me mee naar een juwelier in Amersfoort en heeft daar zeker een uur moeten wachten totdat ik er eentje had uitgekozen. Hij had gezegd: "een horloge dat een leven lang meegaat." Deze is het geworden. Ik heb zeker een uur nodig gehad om de beslissing te maken, want er werden mij nogal wat dure modelletjes voorgehouden. Ik heb keurig netjes niet de duurste genomen maar deze, zonder batterij, zonnecel of tweede wijzer. Simpel en mooi, vond ik. Niet dat enorme formaat met grote cijfers voor slechtzienden wat de laatste jaren in was. Ik keek altijd even op internet of de Big Ben niet vermist werd, als ik iemand met zo'n geval zag. Maar in elk geval, een leven lang…ik ben bijna veertig maar ik hoop echt nog langer te leven dan dit stomme Zwitserse kwaliteitsgeval, want die mag nu al naar de klokkenmaker.

Omdat ik de verpakking van wat pilletjes was kwijtgeraakt probeerde ik mijn herhaalrecepten via de receptenlijn van de dokter te krijgen. Ik luisterde naar een bandje dat mij vertelde wat ik allemaal na de piep moest inspreken. Naam, adres, geboortedatum, apotheek, naam van het medicijn, sterkte en hoeveelheid.

Piep: naam, adres, geboortedatum, apotheek Vaassen, tuuttuuttuuttuut.

Ja hallo, zo lukt het niet hoor. Maar, niet gewanhoopt, ik zag dat je je ook via de site kon registreren en zo het herhaalrecept kon doorgeven. Toen ik bijna alles ingevuld had kwam ik bij het nummer van mijn ziektekostenverzekering. Dat had ik niet bij de hand. Dus ook dat mislukte.

Nou ja, dan maar een fax gestuurd.

Naam, adres, geboortedatum, apotheek

Omeprazol
Salbutamol
Sennocol
Sotalol
Pantozol
Paracetamol
Propanolol
Purinethol
Polidocanol

Zo…kan ik er weer een poosje tegen.

Krijg ik even later een fax terug.

Beste Mack, het is allemaal gelukt, alleen Emmafasol, dat kennen we niet.

Ik ben fan van Robert de Niro. Niet fan in de zin dat ik hem aanbid zoals ik Elvis, Senna, en Cruijff aanbid, maar ik bedoel daarmee dat ik hem goed vind. Erg goed. Vooral als acteur. Ik zou haast willen zeggen: briljant. Nu vind ik zijn serieuze rollen al best goed, maar als er een komische rol door hem wordt vertolkt, nou dan horen ze me bij de buren lachen hoor.

Bijvoorbeeld gisteren op tv, Meet the Fockers. Robert de Niro kan een bepaald bekwerk trekken dat ik ook wil kunnen trekken. Lachen als een boer met kiespijn wordt door hem tot kunst verheven. Of gemaakt kwaad kijken. Kijk, echt kwaad kijken kan iedereen acteren, maar gemaakt kwaad kijken, dat is pas kunst.
Nu vind ik die bek van Robert de Niro zo geweldig, dat toen ik vanochtend in de binnenspiegel van mijn auto keek, ik merkte dat ik hem aan het imiteren was. Heel even had ik hem zelfs, maar ik kon het niet nog een keer nadoen. Voortaan oefen ik elke ochtend in mijn auto een Robert de Niro imitatie.

http://www.youtube.com/watch?v=9DeM8BiyUtg

Mijn baas wilde gisteren even met mij praten. Hij moest eerst nog een telefoontje plegen en of ik dan even bij hem kon komen. Hij vroeg het op een manier dat ik dacht dat hij wat schunnigs uit mijn verleden ontdekt had. En ik dacht na over al mijn schunnigheden. Nee, dat zal hij toch niet weten, of dat? Wat gaat hem dat eigenlijk aan? Maar nee, niets van dit alles. Hij had iemand ontmoet die voldeed aan het profiel van de nieuwe werknemer die we zochten. Hij had ervaring en opleiding, leek betrouwbaar, was achter in de twintig en hij was op korte termijn beschikbaar. Er was alleen één probleempje en wat of ik daar nou wel niet van vond. De beste man bleek lid te zijn van de Gereformeerde Bond. Dat is serious business hoor, de Gereformeerde Bond. Dat betekent streng kijken, bidden voor het eten, en vooral géén televisie in huis. Of ik problemen verwachtte.

Nou niet met mij! Zolang hij maar weet dat het enige ware geloof het Katholieke geloof is en de rest ketterij, heb ik geen probleem. En dat ik soms over voetbal praat. Een ééns in de twee weken een gvdtje laat ontsnappen als ik geïrriteerd ben. Hij is dezelfde avond nog uitgenodigd en het is hem allemaal voorgelegd. Maar hij heeft er nogal laconiek op gereageerd. Mijn baas merkte op dat hij een VW Golf rijdt en dat één van zijn medewerkers daar nogal allergisch voor is. Geen idee wie hij daarmee bedoelt. En om hem definitief af te schrikken hebben we hem verteld over een recht wat bij ons geldt zolang de crisis voortduurt: Het eerste recht van het theezakje. Dat betekent dat we in de pauze allemaal een beker heet water krijgen, met slechts één theezakje voor het hele gezelschap. En dat als je het hoogst in de hiërarchie staat, zoals ik, dat je dan het eerste recht van het theezakje hebt. Zodat jouw beker heet water de beste kans krijgt om zich te ontwikkelen in een kop smaakvolle, geurige thee. En heb je het laatste recht dan heb je tussen de middag een beker heet, lichtbruin verkleurd water. Ja, zo werkt dat in crisistijd.

Het heeft hem allemaal niet afgeschrokken en nu komt hij ons dynamische jonge team, met korte communicatielijnen, waar alle neuzen dezelfde kant op wijzen, en waar wij streven naar win-win situaties, en waar een no-nonsense cultuur heerst, versterken. Help is on it's way!

Morgen om 14:15 sharp rij ik weg, zodat ik exact om 14:58 bij jou arriveer,
>
>om vervolgens om 15:05 koers te zetten richting Hiltboven zodat we daar
om
>
>15:47 arriveren.
>
>Goed?

Dat is fijn.

Maar kom alsjeblieft niet om 14:59 aankakken! Je weet dat ik slecht tegen
onverwachte dingen kan.

Tot vanmiddag.

http://www.nuvideo.nl/achterklap/27498/kill-bill-acteur-david-carradine-overleden.html

Vreemd nieuws over David-kung fu-Carradine. Hij was kwijt maar ze hebben hem levenloos in een kleerkast gevonden. De man bleek enorme geslachtsdelen te hebben, wat tot nu toe een onbekend feit was in Hollywood. Zijn manager vond het helemaal vreemd omdat David volgens hem nog heel levendig was. En dat strookt totaal niet met het gegeven dat hij dood gevonden is. De politie vermoedt zelfmoord. Ik weet het niet hoor, met je geslachtsdelen om je nek.

Ik zoek het verder voor u uit…