Categorie: Enigszins grappig

Gisteren werd anti-voetbal gespeeld volgens de tegenstanders. Wat logisch is, daar zijn het immers tegenstanders voor. Voorstanders zijn niet anti, die zijn pro. Vanavond ging het beter.

Gisteren viel mij in een bepaald fase op dat de spelers van Barcelona massaal en tegelijktijdig de grensrechter hielpen door allemaal de kant die aangeeft wie mag ingooien, op te wijzen. Het gebeurde keer op keer, terwijl heel raar, de grensrechter juist anders besliste. Het was een koddig gezicht, om steeds vijf, zes armen richting het doel van Chelsea te zien wijzen. Dat ze niet door hebben dat de grensrechter daaraan juist ziet dat er gelogen wordt!

Vanavond viel me een ander aspect op. Real kreeg een penalty doordat er hands werd gemaakt door de tegenstander. Maar zelfs in de derde herhaling zag ik geen mogelijkheid voor die verdediger om die handsbal te voorkomen. Het is een regel die niet helemaal strookt. Ik merk het ook op met verdedigende acties. Soms gaat het zo snel dat een verdediger in een reactie iets doet, dat hij niet gedaan zou hebben als hij iets langer kon nadenken. Maar dan is het al te laat, gele kaart. Hoe voorkom je zoiets? Onmogelijk volgens mij. De verdediger moet naar mijn mening één seconde ontoerekeningsvatbaar kunnen worden verklaard. Want ik sla ook wel eens in een reflex van mij af als iemand mij vriendelijk benadert, en ik de toenadering als bedreiging inschat. Doe je niks aan. Hiervoor zou er misschien een blauwe kaart getrokken kunnen worden. De ontoerekeningsvatbaarregel. Twee blauwe kaarten, en de volgende is geel. Mij lijkt het wel wat. Of zou het teveel administratieve lastenverzwaring opleveren?

Mijn iphone (even pochen) ging. Ik schrik me dan rot, want hoe neem je zo’n ding op? Er zit geen knop op maar je moet over het scherm vegen. Mijn hele scherm onder de vegen! Het was Linda. Die begon te lachen omdat er iets heel ergs was gebeurd. Twee minuten verder kwam het eruit. Ze had de gordijnen gewassen en nu hingen ze als de broek van Michael Jackson. Ik was best kwaad, maar door haar lach maakte dat geen indruk. De gordijnen waren al een keer door de werkster in de fik gezet, we kregen toen bij de gratie van Interpolis nieuwe, dus de gordijnen waren eigenlijk het enige object in de huiskamer dat niet aan vervanging toe was.

En dit is niet de eerste keer. Toen ze mij net kende heeft ze ook een keer mijn (vrijgezellen) gordijnen gewassen. Toen wilde ze haar huisvrouwcapaciteiten aan mij tonen. Daarna heb ik ruim een jaar aan andere mensen moeten vertellen dat de vloer verzakt was. Goed, in haar verdediging, op onze wasmachine kun je het aantal graden niet meer zien. Het is gokken op de temperatuur. Maar goed, gebruik dan de gordijnen niet als inzet. Rien ne va plus!

Toen ik thuiskwam had ze een tactisch etentje met haar werk. Er stond voor mij een pizza klaar, met op een briefje de instructies om hem gaar – heet dat gaar bij een pizza?- te krijgen. Vorige week was het mij namelijk niet gelukt omdat ik het deurtje van de oven had opengedaan en daardoor niet in de gaten had dat de oven daardoor stopte met verhitten. En verder had ik hem op de bodem gelegd in plaats van op een rooster. Maar nu lag hij op een rooster! Dat had Linda vast geregeld. Dus ik hield me aan alle instructies dus kon het deze keer niet misgaan. Als hij in het midden warm was, was hij klaar, volgens de instructie. Ik probeerde het, en ja hij was warm. Ik haalde hem eruit en merkte dat de bodem karton was in plaats van krokant, zoals Mario altijd zei. Nadere inspectie leerde mij dat iemand ook echt vergeten was het karton onder de pizza vandaan te halen. Pleuris. Gelukkig had de buurvrouw nog bami over.

Je hoort wel eens zeggen als iemand net bijna onhoorbaar heeft geniest, dat het niet goed is om je nies in te houden. Nee, prima, maar aan de andere kant is het uiterst storend om hem extra kracht bij te zetten en je hand niet voor je mond te houden. Ik zag er vandaag eentje zo in de nek van degene schuin voor mij vliegen. En niet alleen vanwege het fluimgevaar hoor, ik vind het ook onbeleefd om ongegeneerd meerdere malen op volle kracht te niesen. Er is toch ook een tussenweg? Dat je hem niet inhoudt, maar gewoon een beschaafd niesje in je zakdoek?

Ik had een collega die niesde elke dag een paar maal. Werd je niet door de fluim getroffen, dan wel door de echo. Ik keek hem dan kwaad aan en zei dat hij normaal moest doen. Maar hij kon er niks aan doen was zijn verweer. Onzin. Het is een kwestie van beschaving. Als ik een wind laat, dan doe ik dat expres. Nooit per ongeluk, want ik laat nooit ongecontroleerde winden. Zo is het met niesen en boeren ook. Alleen de hik, die gaat vrijuit.

Ik zit daarnet eens even door het Groene boekje te bladeren en kom tot de ontdekking dat Nederlands een onmogelijke taal is. Want net als je denkt dat je het snapt, volgt er een uitzondering die de regel ontkent. Ik snap zelf wel hoe het ongeveer met de d en de t in werkwoorden werkt, en dat vind ik al heel wat. Maar wie verzint nu dat het woord “eierstok” (het is weer bijna Pasen) mannelijk is en “erectie” vrouwelijk? Dat “ei” onzijdig is kan ik nog begrijpen. Je weet immers niet of er uit een ei een hen of een haan komt. Maar een eierstok heeft toch weinig mannelijks in zich. Een erectie wel. Die zijn meestal mannelijk. Vrouwelijke erecties, daar heb ik helemaal niks mee. Net zo min als met mannelijke eierstokken, dat is vragen om problemen.
Orgasme is weer onzijdig. Het heeft dus geen geslacht. Terwijl je er toch echt minimaal één geslacht voor nodig hebt. Tenzij ik natuurlijk achterloop op de moderne technologie, wat ook weer niet geheel ondenkbaar is, maar ik heb nog nooit gehoord van een huis dat bij de dokter kwam vanwege storingen in de beleving.

Ik zat te denken om een nieuw vrouwelijk lidwoord in te voeren, zoals da. Maar een vrouwelijk lidwoord roept op zich ook gelijk weer vraagtekens op. Dus misschien is het wel beter om alle woorden voortaan onzijdig te maken en voor alle zelfstandige naamwoorden het woordje “het” te plaatsen. Of ontstaan er dan problemen met het voortplanting? Ik overzie ten slotte ook niet alles, maar daar heb ik u dan weer voor.

Goedenavond, welkom op de cursus zelfverdediging voor vrouwen. Vrouwen worden het zwakke geslacht genoemd, maar dat slaat nergens op. Aan domme kracht heb je niks als de tegenstander het slim aanpakt. Statistisch gezien zitten er meer vrouwen in een blijf-van-mijn-lijfhuis dan mannen, maar dat komt omdat mannen van nature wat minder aan huis gekluisterd zijn dan vrouwen. Mannen die slachtoffer zijn geworden van huwelijksgeweld gaan eerder naar het blijf-van-mijn-lijfcafé of naar het kom-aan-mijn-kruishuis.

Na deze korte introductie gaan we over tot de praktijk. Voor mijn eerste demonstratie heb ik een vrijwilligster nodig. U daar, met dat zwaar opgemaakte rechteroog, komt u maar even naar voren. Stel, u loopt naakt door het bos. Bijvoorbeeld om de hond uit te laten. Het kan immers voorkomen dat de hond zo ontzettend nodig moest, dat u geen tijd meer had om u aan te kleden. In de verte komt een man met zijn hond wat ongemakkelijk op u af lopen. Wat moet zo’n man dan daar precies op het moment dat u daar loopt? Dat is al natuurlijk al verdacht. U bent dus op uw hoede. En ja hoor, op het moment dat u elkaar kruist ziet u de man beschaamd wegkijken. De lafaard durft u niet eens in de ogen te kijken. Een groet kan er niet meer vanaf en u weet eigenlijk al dat, als hij u voorbij is, hij zich zal omdraaien om uw gat te bekijken. Kijk, ik speel even de man, ik loop langs, ik kijk u niet aan, ik ben u voorbij en ik kijk naar uw gat. Wat doet u dan op zo’n moment? Iemand een idee? U daar, met die zonnebril. “Ik zou een stok zoeken, en hem een klap in de ballen geven.”
Heel goed mevrouw, maar het kan simpeler. U heeft namelijk voorkennis. U weet al dat de man zich gaat omdraaien, dus precies op dat moment, draait u zich ook om, wijst in de lucht en zegt: kijk, een lijster!” De man kijkt omhoog en ziet uiteraard niets, maar u houdt vol. Kijk nou goed! Daar zit-ie. Hoor hem toch eens prachtig fluiten! De man zal zich concentreren op de lijster en eigenlijk is op dat moment de dreiging al weg. Sterker nog, het kan zelfs nog gezellig worden en als de man een vogelliefhebber is, kan het zo maar uitmonden in een lang gesprek en misschien nodigt hij u wel uit om met hem verder te wandelen en daarna even naar het café te gaan voor een gezellig kopje koffie. Ik bedoel maar. U wendt het gevaar volledig af en weet de bedreigende situatie nog om te zetten in uw voordeel.

Dit was het einde van de les. Volgende week behandelen we bedreigende situaties met naakte vrouwen in een café. Wel thuis allemaal, en bedenk vanavond als u in uw blijf-uit-mijn-bed ligt: het gevaar is pas bedwongen, als de lijster heeft gezongen. Weltrusten en tot volgende week.

Het staat volgende week weer te gebeuren, de lente komt eraan op 20 maart. Hebben we geluk dat het een schrikkeljaar is, anders was de lente nog een dag langer weggebleven. Het schrikkeljaar is uitgevonden omdat een gewoon jaar te kort duurt. Na 365 dagen stopt het jaar er al mee, terwijl het dan eigenlijk nog vijf uur te gaan heeft. Waarom ze de seconden dan niet langzamer hebben laten tikken, zodat de dag wel precies 24 uur duurt is een raadsel. Het vermoeden bestaat dat de atletiekbond erachter zit. De 100 meter zou anders om de haverklap in een wereldrecordtijd worden gelopen.

In elk geval, de lente begint op het moment dat de dag en de nacht precies even lang duren. Dat heeft weer te maken met de hellingshoek van de rotatie-as van de aarde, het is nogal een ingewikkeld verhaal, maar het is wel volkomen logisch. Die hoek bedraagt 23,5 graden en juist die hoek veroorzaakt de seizoenen. Was er geen hoek, waren er geen seizoenen. Astronomen kunnen allerlei precieze berekeningen maken waardoor we weten wanneer een seizoen aanvangt. Meteorologen snappen daar niks van, hebben ook geen zin zich er in te verdiepen en spreken af dat de lente gewoon op 1 maart begint. Flauwekul natuurlijk, maar zoals met alle flauwekul die maar lang genoeg wordt volgehouden, op een gegeven moment gelooft iedereen het. Kwalijke zaak, want precies diezelfde laksheid werd vroeger gebezigd door de daglengtebepalers, met als gevolg dat we nu een keer per vier jaar met 29 februari zitten opgescheept.

Overigens was dit voor mij een heel lastig te beredeneren logje, vergelijkbaar met het bepalen van of je nu te vroeg of te laat komt als je verslaapt als gevolg van het vergeten de klok terug te zetten als de wintertijd aanbreekt. Dus als er niks van klopt, even goede vrienden.

Ik was maandag ernstig ziek. Dinsdagavond was ik pas weer beter. Vlak na de sirenes van 1 maart braakte ik een emmer wat voller. In tegenstelling tot bij dieren gaat het overgeven bij mensen nooit in één keer, maar in een keer of vijf. En na elke samentrekking doe je ook nog even: tuf tuf tuf. Het zweet breekt je uit. U weet misschien wel uit de bijbel dat God de vrouw strafte voor haar nieuwsgierigheid en dat Hij het baren van een kind vanaf dat moment veel zwaarder maakte. Nu wil ik het baren niet bagatelliseren maar ik denk dat er een zin is weggevallen uit het oude testament. Namelijk dat het braken bij mensen, en met name bij mannen, ook voortaan veel zwaarder zou zijn dan bij dieren. Ja, dat denk ik.

Vraag is alleen, waarom? Wat deed de man dan fout? Het enige is dat hij zich liet verleiden door de vrouw, dus hij was hooguit medeplichtig maar beslist geen hoofdschuldige. Dat bleef de vrouw. Vandaar ook die zwaardere straf. Goed, laten we eerlijk zijn, geen enkele man zou een bevalling fysiek aankunnen. Ik bedoel niet bevallingstechnisch, maar qua pijngrens. Vrouwen doen daar wel eens lacherig over. En zeker als een man griep heeft hoor je ze allemaal zeggen: “ze zijn zo zielig als ze ziek zijn en ze kunnen gelijk niks meer!” Daar heeft de vrouw ook best gelijk in, alleen denk dan voortaan wel even aan die verdwenen passage uit de bijbel, die het gedrag van de zieke man verklaart. Wij boeten voor Adam.

Ik was gisteren even op een kamer waar een geest woont. Heel even maar, want je wilt de geest ook niet zijn woongenot ontnemen. Misschien denkt u:” huuuh, eng geesten!” maar ik vind dat niet. Geesten hebben geen geheimen voor mij. Ik kijk dwars door ze heen. Deze geest kende ik niet, maar het was weer van hetzelfde laken een spook. Ze mokken wat en zijn een beetje gefrustreerd. En daarom vallen ze ons lastig. Want de geest zit in het vagevuur. Het stadium tussen mens en ziel in.

Hoe ik het weet, van die geest? Nou, de betreffende kamer was ooit van een vriendje van Hans. Het arme kind kon nooit slapen en klaagde over een meneer die daar woonde. Toen is er iemand bijgehaald die verstand van onderhuurders had, en die heeft beaamd dat er een meneer woonde. Het kind is toen naar een andere slaapkamer gegaan en heeft nooit meer last gehad van de overledene. Nou ja, het is een kwestie van wie de oudste rechten heeft. Wat dat betreft was het kind kansloos tegen de driehonderdjarige.

De kamer zag er doodgewoon uit. Maar ja, wat wil je ook als er een dode woont? Een logeerbed, een computer, een zwevend toilet en een vliegend tapijt. Niks bijzonders. Bovendien lag zijne doorzichtigheid gewoon in een hangmat. Niks zweven of door muren heen lopen. Wat dat betreft leiden ze maar een saaie dood. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Die stappen in een auto en rijden tegen het verkeer in en jagen zo de tegenliggers de stuipen op het lijf. En tegen de tijd dat de politie komt, vliegen ze snel weg. De spookrijder is niet aangetroffen, hoor je dan op de radio.

Op 53° 13′ N, 4° 11′ W ligt het mooie plaatsje Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. Spreek uit als http://www.youtube.com/watch?v=JNN3Cpnur1k. Wales, we zijn er een keer doorgeen gereden om de boot naar Ierland te halen. Er zijn meer prachtige plaatsen in Wales zoals gtwgyhgjj en jksuyfgtewll, ook niet te versmaden. De inwoners van Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, de zogenaamde Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogochers zijn maar wat trots op het feit dat ze wonen in de langste plaatsnaam van Europa. Maar erg praktisch is het natuurlijk niet. Zo hebben ze in Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch speciale maten enveloppen om de afzender kwijt te kunnen. En ook de ansichtkaarten met groeten uit Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch vallen op door hun lengte. Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogochers krijgen voor kleine vergrijpen nooit een bekeuring. Er is namelijk geen agent die de naam kan schrijven. Laat staan dat hij er tijd voor heeft. Humor hebben ze ook wel in Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. Hun zustergemeente is namelijk het plaatsje Y in Frankrijk. De Ypsiloniens (inwoners van Y) krijgen trouwens voor elke scheet een bekeuring. De Ypsiloniens werken nu ook aan een wetsvoorstel dat het verplicht maakt om op het proces-verbaal, ook de naam van de zustergemeente te vermelden. Het voltallige politiekorps van Y, bestaande uit een deeltijd commissaris en een deeltijd agent is op Weelse les gestuurd. Hij komt nu tot LLanfairpwllg. De wethouder van Y verwacht niet dat de wet er deze gemeenteraadsperiode nog door komt.

De dames van de kapperszaak hadden het vandaag op hun heupen. Of het het naderend carnaval was, of gewoon de tijd van het jaar, ik weet het niet. Feit was wel dat er allerlei wilde fantasieën de kop op staken. Iets met knippen met een happy end. Had iets met de crisis te maken zeiden ze, maar ik begreep wel wat ze bedoelden. Giechel, giechel. Ik werd in het gesprek betrokken. De eigenares, die mij nooit knipt, bleek ook ineens mijn voornaam te kennen. Ze had nog een gigolo nodig en of ik nog een baantje zocht.

Ik wist me echter geen raad met de situatie. Normaal ben ik ad rem, maar nu zat ik het aan te horen en wist niet hoe te reageren. Een beetje schaapachtig lachen, verder kwam ik niet. Stille wateren hebben diepe gronden, vond de kapster die mij knipte. (Vergeleken bij kapsters ben ik stil als water) Gelukkig zat er een man naast me die beter met de situatie overweg kon.
Ja, daar zit je dan ineens hulpeloos in de stoel van de kapper. Je kunt niet weg voordat ze klaar zijn. Want zolang je geknipt wordt, moet je stilzitten.