Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Mannenpraat.

Heel af en toe komt Kiers hier kijken. Kiers is van Bicat en wat Bicat is kan ik niet uitleggen. Ik denk dat het een stel intellectuele humoristen is ( Lennard uitgezonderd natuurlijk, die is uitsluitend humoristisch) dat duistere verhalen schrijft, meestal knap, soms slaapverwekkend. Maakt niet uit, de ,voornamelijk, heren zijn altijd lovend over elkaar. Tenminste, de eerste tien reacties, daarna gaat het al snel ergens anders over. Doet er allemaal niet toe, het is best vermakelijk daar.
Maar Kiers wekte mijn interesse op een andere manier. Formule 1. Kennelijk hebben we hier te maken met een intellectueel die formule 1 fan is. Zeldzame combinatie.
En dan bedoel ik niet een salon-formule 1 fan, (Verstappuuhh…grindbaaak) maar iemand die het al langere tijd lijkt te volgen. Net als ik. En dan bedoel ik van kinds af aan.
Mijn vader wist mijn interesse voor formule 1 op ongeveer zeven jarige leeftijd al te wekken door te vertellen dat de helikopters die boven het circuit vlogen, de auto's bijna niet konden bijhouden.
En dat die coureurs nog beter konden autorijden dan hijzelf, wat voor mij haast onvoorstelbaar was. Ik heb het nog over de tijd van Ronnie Petterson, Niki Lauda, een jonge Alain Prost, Mario Andretti in zijn zwarte JPS lotus en Keke Rosberg.
Ik ken Kiers niet, maar toen ik het had over Roger Williamson (een op Zandvoort levend verbrande rijder) , wist hij wie dat was. En dat maak je niet zo vaak mee. Een kenner.

En nou juist die kenner is een grote fan van Schumacher. Michael welteverstaan. De keus van de kneus zou ik bijna willen zeggen. Niet dat ik Kiers of Michael een kneus vind, maar iedereen die Schumacher de beste aller tijden vind, verdenk ik altijd onmiddelijk van meeloopgedrag. Ik ben voor de bovenste. Dat soort types.
Maar Kiers zet gewoon feiten op een rij. Meeste overwinningen, vaakst wereldkampioen, hoogste aantal kampioenschapspunten. Harde feiten. Ik kan er weinig tegen inbrengen. Hoeft ook niet per sé, Schumacher is natuurlijk een van de besten aller tijden. Maar niet de allerbeste. En daar heb ik maar één argumentje voor.
Schumacher haalde zijn eerste pole position pas toen Senna er niet meer was.

tekstschrijver

Ik ga naar de stad,
Ik ga naar de stad,
Ik ga naar de stad, en daar koop-ik een zak patat.

Ik ga naar de stad,
Ik ga naar de stad,
Ik ga naar de stad en dan koop-ik daar een grote-zak patat.

Want ik heb een rijksdaalder over,
Want ik heb een rijksdaalder over,

Ik heb een rijksdaalder over, en ik eet me helemaal zat.

Zo, de tekst heb ik, maar op welke melodie zou die nou lekker lopen?

Tokkies?

Er schijnt een serie op tv te zijn over een asociale familie Tokkie. (sorry, geen link.) En dat programma trok meer dan een miljoen kijkers.
En die werken allemaal bij mij. En ze reageerden allemaal als volgt:

"Heb je dat gezien? NAAAAAAAAHHHHH! Echt waar! Wat een domme lui. Die zijn echt te stom om voor de duvel te dansen!"
"Smerig! Getver, wat een aso's!"

"Ja, maar waarom kijk je dan?" Doe ik een vergeefse poging.
" Nou, kijk, ik wilde natuurlijk wel even zien waar het over ging."
"Dus volgende keer hoef je het niet meer te zien?" vraag ik onnozel.
"Nou, ja, ik blijf er niet voor thuis maar als er toch niks anders op is.."

En dan moet ik me @#$%$#$%%$ altijd maar rustig houden!!

kan ie, of kan ie niet?

Onderstaand een grap waar ik erg om moest lachen. En dat hoort niet bij zo'n harde grap. Maar ik kan er toch niks aan doen dat ik moest lachen?
Verdorie, helemaal in dubio gebracht. Mensen die twijfelen aan mijn oprechte bedoelingen verwijs ik naar de log "wraak" van een paar weken geleden.

"Dodenherdenking moet absoluut in stand gehouden worden." zei vanmiddag een collega.
"Ook mijn opa is omgekomen in een concentratiekamp."
"Oh ja joh? Waar heeft ie dan gezeten?"
"In Dachau, van de wachttoren gevallen."

Dromen

Ik had voetballer willen worden
of commando met baret.
Ook piloot in een concorde,
had ik mijn zinnen op gezet.

Zanger in een band,
televisiepresentator,
Als Elvis was ik voorbestemd,
Dat was de droom voor later.

Ik heb ambities, niet te weinig
Ik ben een echte held
Ik ben boekhouder geworden
Het geld is weer geteld.

Een waargebeurd verhaal.

Zoals wel vaker liep ik vandaag door het bos. Ik besloot een pad te nemen wat ik eigenlijk niet eerder had gezien. Wat vreemd was want ik kwam hier toch al jaren. Het pad ging redelijk steil omhoog. Ik verbaasde me na een tijdje hoe hoog dat pad ging. Ik wist niet dat zoiets in Nederland bestond. Ik zag steile rotswanden en had een uitzicht over de Veluwe als ik niet eerder had. Omdat mijn nieuwsgierigheid niet te bedwingen was moest ik verder omhoog. Na een kwartiertje zag ik waar het pad naar toe ging. Op de top van deze heuvel, stond een oude ruïne. Een gevoel van ongeloof en spanning kwam over mij. Ik wilde verder. Bij de ruïne aangekomen zag ik dat deze totaal was overwoekerd door onkruid en klimplanten.
Ik stond voor het kasteeltje en voelde mij vreemd. Dat ik deze plek niet kende. Ik liep om het kasteeltje en zag een trap naar boven. Voorzichtig liep ik omhoog. Halverweg de trap miste er een aantal treden. Ik moest langs de muur verder klimmen. Ik hees me omhoog en kwam terecht op een soort vliering met aan het eind een deur. Ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen toen ik de deur opendeed. Ik kwam een kamer binnen. Er hing een muffe geur. In het midden van de kamer stond een bed. En in dat bed lag iets. Een man. Een dode man. Ik schrok. Deze man moest hier al jaren gelegen hebben. Hij was totaal vergaan, zijn kleren hingen als dorre lappen om hem. Ik voelde mij nerveus. Ik had hier een hele bijzondere ontdekking gedaan. Een plek die vergeten leek midden in Nederland, en een man die hier ik weet niet hoe lang geleden was overleden. Dit was een unicum.
Plotseling kwam vanuit de andere hoek van de kamer een broodmagere Duitse Herder op mij afgelopen.
Het beest keek mij vragend aan, leek uitgehongerd en deed een poging tot kwispelen. Ik besefte ineens dat die hond hier al die jaren opgesloten had gezeten. Bij zijn dode baasje.
De hond besefte dat hij eindelijk gevonden was en accepteerde mij als zijn nieuwe baas.

Ik weet, het is een ongelofelijk verhaal, maar vandaar dat ik nog geen riem voor hem heb, boswachter!

hoogbegaafd

Vandaag las ik in de krant een bericht over een meisje van 12 dat naar de universiteit gaat. Europese IQ testen gaan niet verder dan 156 en zij scóórt dat ook. Maar eigenlijk zit ze dus nog hoger. Net als Einstein, Galilei, Newton en ik.
Maar dit meisje komt gewoon uit Amstelveen. En ze is pas 12. Ze gaat wiskunde én informatica studeren. Persoonlijk vind ik het jammer van dat informatica. Ik had liever gehad dat ze astronomie ging studeren. Of geneeskunde, natuurkunde, scheikunde, zoiets. Iets waar je een nobelprijs mee binnen kunt halen. Waarmee je iets belangrijks kunt betekenen voor de mensheid.
Dat je ontdekt wat zich voor de oerknal heeft afgespeeld. Of je ontdekt een geneesmiddel tegen kanker. Of een nieuwe brandstof.
Nee…het moest informatica worden. Alsof er niet al genoeg weblogs zijn.