Ik zie dat het vandaag 29 juni is, de verjaardag van wijlen ZKH Prins Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter van Lippe-Biesterfeld, maar daar gaat dit logje niet over.
Het einde van de maand nadert en ik ben zoals sommigen wel weten in training geweest. Opdrukken, buikspieroefeningen, hardlopen, boekhouden, deze maand heeft mij heel wat zweetdruppels gekost.
En het resultaat? Nog steeds 93 kilo en mijn buik ziet er nog precies zo uit als begin van de maand.
Ik moet nu dus wel concluderen dat toen ik aan deze training begon, mijn lichaam al in topconditie verkeerde. En dat ik eind vorige maand een soort Anorexia Nervosa onder de leden gehad moet hebben. Gelukkig ben ik daar weer van af. Zeker opgelopen tijdens een alcoholcontrole. Ze hebben me in een vies tuitje laten blazen, de rotzakken.
Auteur: Mack
Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.
Kleurenblind
Vroeger, toen iedereen nog 'u' zei*, voetbalde ik met mijn vriendjes op het schoolplein. Zonder voetbaltenue of hesjes speelden we de bal naar elkaar over zonder dat je je ooit vergiste in wie bij wie hoorde. Je wist dat Frankie, Robert, Hans en Edward vandaag bij jou hoorden, en je wist hoe ze er uitzagen, dus het kwam niet in je op om je te vergissen. Paul, Johan, Nico, andere Robert en Mike hoorden dan bij de tegenpartij en ook dat onthield je feilloos. Frankie, Robert, Hans, Edward, Paul, Johan, Nico, andere Robert, Mike en ik vinden het dus ook maar een vreemde regel dat vanavond bij Spanje-Frankrijk de Fransen in het wit moesten i.p.v. blauw omdat blauw teveel lijkt op het rood van de Spanjaarden.
*variant op: Vroeger, toen de hond nog uut de kont blafte.
DNA
Had ik u al eens verteld dat mijn bloedeigen moeder vroeger tegenover de opa en oma van Marco van Basten woonde en dat zij hem wel eens in z'n kinderwagen heeft rondgeduwd? Nee hè? Ik dacht het niet. En nu ik toch bezig ben: mijn bloedeigen vader woonde in de straat bij Anton Geesink en wel zodanig in de straat dat alle auto's (dus ook de Renault van mijn opa) aan de kant moesten toen Geesink voor het eerst wereldkampioen werd.
Ik blonk in mijn jeugd uit in voetbal en judo. Niet toevallig. Waarschijnlijk is mijn moeder's moeder bevriend geweest met opa Van Basten. Mijn vader's moeder moet dan bevriend geweest zijn met Geesink's vader. En dat er toen een soort onbevlekte gevangenis is geweest waardoor ik uiteindelijk het voetbal- en judogen ontving. Want tijdens mijn eerste voetbalwedstrijd maakte ik drie keer een buitenspelval en wel zodanig dat ik met ippon won.
Toch weer die Duitsers!
Ik heb noch de oorlog noch de finale Nederland-Duitsland in 1974 bewust meegemaakt dus ik ben ook niet het type dat altijd hoopt dat Duitsland verliest. Nederland-Argentinië in 1978 heb ik daarentegen wel bewust meegemaakt (ik was bijna negen) dus ik heb veel meer problemen met Argentijnen. (Maxima en Polderzilver uitgezonderd.)
Aaanstaande vrijdag spelen Duitsland en Argentinië de kwartfinale dus u begrijpt tegen wie ik ben.
Tegen die ellendige Duitsers natuurlijk! Jammer dat ze gisteren niet al verloren hebben.
Noodweer
Een geschifte buurman heeft een brommer gekocht die hij om een uur of half negen, als Hans al slaapt, vanuit stilstand uitgebreid gaat staan testen. Dus een kwartiertje keihard knetteren in z'n achtertuin. Omdat ik tegenwoordig één en al zelfbeheersing ben wacht ik even tot vanavond om al z'n tanden uit z'n smoel te slaan. Want voor vanavond voorspellen ze noodweer en dan schijn je met zoiets toch beter weg te komen.
Driver’s seat
Vanochtend in de auto dacht ik wat na over het vorige logje over reclame en wilde toen het nieuws was afgelopen, de cd-speler aanzetten. In gedachten drukte ik het verkeerde knopje in zodat de radio een volgende zender zocht. Ik kwam terecht op radio 4 waar klassieke muziek werd gespeeld. Mijn gedachten dwaalden af naar een reclamespotje van eind jaren 80, waarin een jonge dirigent na afloop van een klassiek concert in zijn Volkswagen Corrado stapte en de muziek aanzette. De begintonen van "Driver's seat" van "Sniff 'n the tears" klonken en het spotje zorgde er destijds voor dat het nummer "Driver's seat" opnieuw werd uitgebracht en een nr.1 hit werd.
Ik drukte nog een keer op de zoekfunctie van de radio en hij stopte bij radio drie. "Driver's seat" van Sniff 'n the tears werd daar net gedraaid. Dit alles ging in een tijdsbestek van ongeveer 5 seconden.
Wil iemand mij even voorrekenen hoe groot de kans is dat zo'n voorval zich voordoet?
Omgekeerd RDS
Dus dat als er een reclameblok volgt dat je autoradio automatisch overschakelt naar je CD-speler en weer terug naar het radioprogramma als de reclame afgelopen is.
Gek eigenlijk, dat dat niet verkrijgbaar is? Daar moet toch een gigantische vraag naar zijn?
San Quentin
Ik heb een aangeboren talent om interessante zaken pas te ontdekken als ze al jaaaren over hun hoogtepunt heen zijn. Mooie voorbeelden hiervan zijn, Hans Teeuwen, Debiteuren/Crediteuren, Van Ché Guevara hoorde ik vorig jaar voor het eerst, Liberace schijnt een grote ster geweest te zijn in Amerika maar ik vernam dit pas een jaar of 10 geleden en zelfs van Elvis Presley hoorde ik voor het eerst toen-ie overleed.
Twee weken terug kocht ik een cd van Johnny Cash en heb daar geen moment spijt van. Een van de nummers die ik veel luister is San Quentin, over een gevangenis in San Fransisco waar ze tot voor 1997 een gaskamer hadden om veroordeelden ter dood te brengen. Cash treedt op voor de gevangenen van San Quentin en zingt een provocerend lied over deze gevangenis. De gevangen vinden het geweldig en kennelijk de directie ook want hij mag meerdere keren in zijn carrière terugkomen in San Quentin.
San Quentin (video-opname van het concert)
May you rott and burn in hell, may your stone walls fall and may I live to tell.
In antwoord op uw schrijven..
Ja, meneer de P., het gaat prima met Hans. Helaas is-ie gisteren in een moment van onachtzaamheid mijnerzijds met z'n loopstoel van de stoeprand afgerend en omgekukeld. Een buil en een schaafwondje op z'n koppie waren het gevolg. Terwijl ik echt dacht dat zo'n loopstoel net als een go-kart niet om kon vallen. Weer mooie nepperij van de firma loopstoel & co. Vandaag heb ik van Hans Antonie het groene R&F de Boer T-shirt gekregen dat ik op bijgaande foto draag. En een tegeltje met z'n handafdruk. "Geef me de vijf", staat erop. Ik mag toch weer niet mopperen. Met mevrouw Mack gaat het ook goed. Zeker nadat ze me zaterdagochtend vermanend heeft toegesproken omdat ik teveel met mijn benen op tafel zat en ik toegezegd heb dat ik voortaan het voetensteuntje zou gebruiken.
Groeten, ook aan uw vrouw, kinderen en kleinkinderen,
Mack
Poch.
Toen pissen plassen werd is het gezeik begonnen.
Als ik goed ben geïnformeerd woon ik in een rijtjeshuis. Best leuk hoor, tuintje, schuurtje, schuttinkje en zelfs een heus klompenhok, maar een gewoon rijtjeshuis.
Mijn collega heeft ook een rijtjeshuis maar noemt het tussenwoning. De vijver in zijn tuin noemt hij een vijverpartij. Een andere collega woont ook in een rijtjeshuis maar heeft het over een middenwoning. Zijn schuur is een stenen berging. Ik mag graag de strijd met deze jongens aangaan dus ik woon voortaan in een vieronderéénkap. Ha. Daar kunnen ze vast niet overheen. En anders heb ik 'geschakelde villa' nog in de tas.
Mack 