Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Winterbanden

Vroeger, toen alleen negers nog Marvin heetten, werden kindjes los vervoerd op de achterbank en had niemand nog schijfremmen, veiligheidsgordels of hoofdsteunen. Later kwamen er kreukelzones, ABS en airbags. Vervolgens kwam er break-assistance en automatische gordelspanners.
In een moderne auto is het godsonmogelijk te verongelukken. In het geval van een crash schiet het stuur weg, blazen 28 airbags zich op, ontvouwt zich een rolkooi rond de bestuurder, belt de auto zelf de ambulance en wordt, als de auto tot stilstand is gekomen, volautomatisch het dak eraf gezaagd en de inzittenden op een brancard gehesen. Er wordt zelfs gewerkt aan een gemotoriseerde brancard met navigatiesysteem en zwaailicht die zelf de weg naar het ziekenhuis vindt.
Mooi allemaal, maar nu moeten we ook nog allemaal aan de winterband omdat de zomerband ineens levensgevaarlijk is. U weet wel, de zomerband die vroeger zo goed was mits er voldoende profiel op zat. Winterbanden zijn van een zachtere rubbersoort en hebben een ander profiel zodat het rijden op sneeuw en ijs veel veiliger is dan wanneer je dat zou doen op zomerbanden. Het is zelfs al zo dat winterbanden betere rij-eigenschappen hebben als de temperatuur onder de zeven graden daalt. Levensgevaarlijk dus, winterbanden in Nederland.

Mag ik u voorstellen?


Mijn nieuwe aanwinst, met HEUL HEUL VEUL peekaas en kleppen? Ik heb dan wel nog steeds geen Alfa-hoofd maar ik denk dat je gezicht zich na verloop van tijd van zelf gaat zetten. Als u mij over een poosje niet meer herkent kunt u toch zien dat ik het ben aan het nog immer dansende Elvis-figuurtje op de hoedenplank. Wat vindt u, een echte auto voor een boekhouder, niet?

Dubio.

Hieronder volgt een dialoog tussen MV (Mack's verstand) en M (Mack)

MV: Kalm aan Mack! Rustig! Bedaar! Je hebt geroken aan een 200 pk monster, maar laat mij ook eens mee doen! Je gebruikt mij toch wel?

M: Nee! Ik moet hem nu hebben! Nu! Ik moet gaan! Straks is-ie weg! Ik kan toch ook niet in mijn huidige auto blijven rijden? Heb je die steenslag op de voorkant gezien? Ja, oke, hij is ietsjes kleiner dan m'n huidige station maar je hoeft er dan ook niet zolang in te zitten. Bovendien, als de kinderwagen er niet meer bij past rij ik wel twee keer heen en weer!

MV: Praat je nu geen onzin? Moet je niet eens aan je imago denken? Je bent ook geen 20 meer, straks heb je een nieuwe baan en hoef je maar 2 kilometer te rijden, wat heb je dan aan die 200 pk?

M: Niks, maar het is ook een hobby van me. Bovendien kan ik Hans toch niet in een diesel laten opgroeien? Diesels zijn slecht voor het milieu! Weg met diesel! Ik moet nu gaan. Heb ik m'n portomonnee bij me?

MV: En mevrouw Mack dan? Wil die geen nieuwe keuken dan? Of wil ze misschien de tuin netjes laten aanleggen voor de zomer?

M: Jawel, maar deze is nog prima. Slechts 20 jaar oud. Bovendien ga ik na aanschaf van deze auto wel sparen voor een keuken. En ach die tuin, ik veeg het wel een keertje aan dan ziet het er weer pico-bello uit.

MV: Mijn God Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?

M: Broembroembroembroem.

De beste wensen.

Leden van de Staten-Generaal,

Het afgelopen jaar was geen gemakkelijk jaar. Zegt u maar gerust een kutjaar. Ik denk hierbij aan de val van het kabinet, met de daaruit voortgekomen verkiezingsuitslag waar niemand iets mee kan, de devaluatie van de top-2000 doordat het nummer "rood" van dhr. M. Borsato vanuit het niets op nummer 17 binnenkwam, de vervuiling met Nederlandse nummers van de bovenste regionen van genoemde top in het algemeen en met Guus Meewis in het bijzonder, ik denk aan een verregende maand augustus, Michael Schumacher zette een punt achter zijn Formule-1 carrière, een bijna dodelijk verongelukte Richard (Hamster) Hammond, en tot overmaat van ramp wordt Saddam Hoessein opgehangen net nádat het NOS-nieuwsjaaroverzicht was geweest.
Maar er waren ook lichtpuntjes. Het gaat weer wat beter met de economie, tenminste dat gelooft u en daar gaat het om. Wintersportvakanties gaan vanwege de warmte massaal niet door dus dat geld kunt u in de zak houden. PSV staat onbedreigd aan kop en er gaan geruchten dat Vlaanderen bij het Koninkrijk der Nederlanden gaat behoren en dat betekent voor het eerst sinds WO II weer eens gebiedsuitbreiding. Voor het eerst is er een Nederlandse Formule-1 renstal wat ongetwijfeld gaat leiden tot de terugkeer van de heer J. Verstappen in de F1, en het mooiste van alles: een terugkeer van het programma top-gear op 28 januari a.s. bij de BBC.

Ik wens u allemaal het beste toe voor 2007 en dat u, mocht u onverhoopt niet het beste ontvangen, zich toch maar vaak goed en waardevol zult voelen.

Vervolg Luxe probleem

Ik ga het eerlijk toegeven, een auto is voor mij een deel van mijn imago. Ik ben wel eens jaloers op mijn eerste baas, een redelijk vermogende registeraccountant die rustig in een oud Peugeotje 205 naar z'n klanten reed. Dat hoge niveau van eigenwaarde heb ik nog niet bereikt. Tot die tijd is een auto belangrijk voor mijn imago.

Een Alfa 156 vind ik schitterend maar ik heb geen Alfa-hoofd. Je moet daar een speciaal hoofd voor hebben. Een BMW-3 serie is veel te patserig en fatsoenlijke Audi is veel te duur. Een Citroën is voor intellectuelen of andere vreemde kostgangers en een Daewoo, nou nee, daarvoor ben ik teveel autoliefhebber. Bij een Ford denk ik aan gietijzer en bij een Honda aan petjes achterstevoren. Een Lancia vind ik te link, bovendien komt daar ook al jaren geen fatsoenlijk model meer vandaan. Voor Mercedes zijn mijn buik en beurs te plat, en Mazda maakt stomme bling-bling achterlichten. Mitsubishi en Nissan, het zijn prima auto's maar ik loop er niet warm voor. Een Opel is van binnen net een lijkkist dus ook die moet weg. Een Renault die recht doet aan z'n reputatie start niet meer als het regent en Peugeot is al jarenlang de weg kwijt als het gaat over modellen. Saab maakte vroeger Saabs maar tegenwoordig Opels. Seat klinkt fout in m'n oren en Skoda heeft z'n twijfelachtige imago nog niet weggepoetst.
Toyota's zijn geen auto's maar produkten en Volkswagens trekken richting vluchtstrook zodra ze een file zien. Bij een Volvo denk ik aan een hoed.

Blijft over: Lamborghini, Ferrari, Porsche, Maserati en Fiat. Dat gaat lastig worden.

Luxe probleem

Ik ben een auto aan het uitzoeken. Of het daadwerkelijk tot een aankoop gaat komen weet ik nog niet maar het zoeken (en het geld hebben) is een feest op zich. Vorig jaar moest ik wegens familieomstandigheden afscheid nemen van mijn razendsnelle Fiat Punto GT (met wielspin in de tweede versnelling) en heb ik hem ingeruild voor een Fiat Marea Weekend turbodiesel. Van echte liefde tussen de diesel en mij is geen sprake. Wel hebben we respect voor elkaar. Hij is een werkpaard en brengt ons en onze bagage comfortabel van V. naar waar we moeten zijn. In ruil onderhoud ik hem goed en was hem af en toe.

Het idee is dat mevrouw Mack haar Toyota Starlet wegdoet en mijn Marea gaat rijden. Handig voor de boodschappen en de kinderwagen en airco in de zomer is ook wel lekker. Het nadeel is dat hij 50 euro per maand meer kost aan motorrijtuigenbelasting, maar trouwe medewerkers (de auto, niet mevrouw Mack) mogen wat meer kosten.
Ik ga hier vlak in de buurt werken dus ik hoef niet zo nodig meer diesel. En ik hoef geen station meer want die hebben we dus al.

Vrij spel voor mij!

Verslag van Zeeland.

Zeeland is 's winters een ongelofelijk lelijke provincie. Koud, nat, kaal en vlak. Het was er zo mistig dat ik niet kon zien of het water waaraan we stonden zout of zoet was. En ik realiseer me nu pas dat ik geen idee heb aan welk water we gestaan hebben. Het park (Roompot Marina) stelt weinig voor. Maar dat zou ook aan mij kunnen liggen. Een tennisbaan, een voetbalkooi, een speelhal waarin geen flipperkast te vinden was en een sloot met drie verdronken konijnen op de bodem. Het zwembad was wel mooi, maar het zwemmen werd zorgvuldig verpest door neef Dan (bijna 2) die het op een krijsen zette. De topattractie was een 1 meter hoge glijbaan voor onze deur, die Hans geheel zelfstandig kon beklimmen en beglijden. Ik hoefde slechts toezicht te houden en af en toe een hap zand uit z'n mond verwijderen.
Van Kerstsfeer was ook al geen sprake, vooral niet toen ik de accu's van de PlayStation Portable van twee meegereisde pubers verstopt had en de terugverdientijd bij elke klap die ik kreeg met een uur verlengde.

Aan mijn en mijn zwagers lijden kwam pas een einde toen op tweede Kerstdag de hele avond Elvis op tv kwam. Aloha from Hawaii, This is Elvis en Elvis by the Presley's. Een uurtje of vier alleen maar Elvis. Wij hadden twee stoelen naast elkaar op een meter voor de TV gezet. Veronica snapt gelukkig nog hoe ze haar kijkcijfers hoog moet krijgen. Zwager en ik waren het roerend met elkaar eens over maakte niet uit wat. Wij spraken er nog over dat Elvis nu zat op de troon naast God en dat Kerstmis waarschijnlijk naar 8 januari verplaatst zou worden. En Tupelo zou het nieuwe Betlehem worden. En dat wij beiden toch wel erg veel op Elvis leken. De volgende ochtend werden we naast elkaar wakker in hetzelfde bed.

Roompot

Nooit van gehoord, maar ik ga er een klein weekje heen. Ik weet niet eens op welk schiereiland ik moet zijn, maar dat zie ik morgen wel. De dorpsgek van Vaassen is ooit eens onvoorbereid op vakantie naar Zeeland gegaan, maar toen hij na zes uur nog niet op de plaats van bestemming was gearriveerd, en men hem belde waar hij bleef, bleek hij ergens in Drente rond te rijden.
Dat overkomt mij vast niet, ik orienteer mij voornamelijk op de zon die ik aan mijn linkerzijde moet houden. (En een beetje op de auto van mijn zwager, die voor me rijdt.)

Met mijn autodidactische studie Duits gaat het trouwens goed. Ik hoef van de denkbeeldige juffrouw niet op naamvallen te letten omdat een Duitser je prima zal begrijpen ook al gebruik je een verkeerde naamval. En woorden die je niet kent kun je prima omschrijven met ruim 300 woorden die je wel van buiten moet leren. Ja, dat vertelde onze tot leraar omgeschoolde Oost-Duitse grensbewaker er nooit bij!

Ich wünsche euch allen frohe Weihnachten, und es ist Schon spät, komm – wir müssen weg hier,
raus aus dem Wald, verstehst du nicht?
Bis nächsten Woche!