Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

16-08-1977 memorial blog

Voor mijn tiende verjaardag (1979) kreeg ik van mijn opa en oma een pick-up. Zo eentje in koffervorm met handvat, en als je hem opendeed had je op het horizontale gedeelte de pick-up en in het verticale gedeelte een luidspreker.
Hij had een handbediende naald en kon 33, 45 en 78 toerenplaatjes draaien. Er zat een adapter bij om singeltjes met groot gat te draaien en een kwastje om de naald schoon te maken. En, heel belangrijk, een stofnaald.

Het eerste singeltje dat ik kreeg was 'Wooden Heart' van Elvis met op de B-kant "Tonight's allright for love". Bij Albert Heijn kocht ik voor f 9,95 mijn eerste LP, "Elvis sings hits from his movies" met daarop de grote hit "Old McDonald" en de hardrockklassieker "Long legged girl (with the short dress on)".
Ik noemde dat hardrock omdat het met een "ruige" elektrische gitaar begon en daarmee kon ik me verdedigen tegen de AC/DC, Kiss en Status Quo fans uit mijn klas. Tot ergenis van mijn vader maakte ik mijn haar nat en kamde het strak achterover. (Ik was me een rebel) De pick-up stond aan het voeteneinde van mijn bed en zo kon ik 's avonds talloze keren achter elkaar de singeltje "Can't help falling in love" draaien. Tot ik natuurlijk in slaap viel en de volgende morgen de naald het uitloopgedeelte van het plaatje speelde. Bzzz..tik…bzzz…tik.

Nu, bijna 28 jaar verder doe ik natuurlijk niet meer van die rare dingen. Ik leg wekelijks bloemen in de Elvis-kapel in onze tuin en op 16 augustus bid ik vijf keer met mijn hoofd richting Memphis, maar dat hele fanatieke, dat is er wel af.

Italiaan.

Gisteren zag ik bij mijn broer in de straat een jongeman lopen. Een dertiger. Kop kaal geschoren, een modieuze spijkerbroek en een strak gesneden overhemd. En het ergste: teenslippers. Hij liep door de straat op een manier die de aandacht van vrouwen zou moeten trekken.
Ik zei licht geïrriteerd tegen mijn broer: "Moet je kijken, wat een aandachtorgel. Die boer probeert een Italiaan na te doen. Als een Hollander patserig wil doen moet hij gewoon een Mercedes kopen en een gouden ketting dragen, en voor de rest moet je het gewoon aan Italianen overlaten, anders slaat het nergens op! Zeker vergeten dat-ie gewoon uit Putten ofzo komt. Afkomstverloochenaar!"
"Ehm, dat is een Italiaan hoor." zei mijn broer.
"Oh oké, nee dan is het goed." zei ik opgelucht.

Italiaan.

Gisteren zag ik bij mijn broer in de straat een jongeman lopen. Een dertiger. Kop kaal geschoren, een modieuze spijkerbroek en een strak gesneden overhemd. En het ergste: teenslippers. Hij liep door de straat op een manier die de aandacht van vrouwen zou moeten trekken.
Ik zei licht geïrriteerd tegen mijn broer: "Moet je kijken, wat een aandachtorgel. Die boer probeert een Italiaan na te doen. Als een Hollander patserig wil doen moet hij gewoon een Mercedes kopen en een gouden ketting dragen, en voor de rest moet je het gewoon aan Italianen overlaten, anders slaat het nergens op! Zeker vergeten dat-ie gewoon uit Putten ofzo komt. Afkomstverloochenaar!"
"Ehm, dat is een Italiaan hoor." zei mijn broer.
"Oh oké, nee dan is het goed." zei ik opgelucht.

De protestants-commerciële kerk.

Ik zat vanochtend in de kerk even naast de dominee (eerste rij). Inderdaad, ik was afvallig en zat in een protestantse kerk. Mijn nichtje werd gedoopt.
"Kun je een beetje zingen?" Vroeg de dominee.
"Ik vind zelf van wel." zei ik. "Maar ik ken de melodie nooit."

Eindelijk heb ik eens door hoe dat werkt met die psalmen. De organist speelt eerst de melodie voor en daarna mogen de aanwezigen massaal invallen. De organist houdt op het moment dat er gezongen moet worden de eerste noot extra lang aan zodat degenen die wat traag van reactie zijn nog tijd hebben om bij te vallen. Ik snapte al nooit hoe al die mensen toch allemaal die melodieën uit hun hoofd kenden.

Gij-dienaars-aan-den-Heer-gewijd
zegent-zijn-naam-te-allen-tijd.
Gij-die-des-daags-zijn-gunst-verwacht
zegent-zijn-naam-ook-in-de-nacht.

Dit was trouwens de protestant-commerciële kerk. Bij de uitgang stonden aan beide kanten van de deur twee lieve kindertjes met allebei een collectezakje in hun hand. (briljant) Is me verdorie nog een extra euro afgetroggeld.

Broer

In tegenstelling tot mij, is mijn broer een handige Harrie. Hij is zo handig dat hij nu voor de vierde keer in negen jaar aan het verhuizen is. Ik ben hem vaak 's avonds en in het weekend aan het helpen. Hij heeft de sleutel van het huis al sinds begin mei, en als je nu het huis binnenkomt heb je nog steeds de indruk dat er niks gebeurd is. Maar het tegendeel is waar. Bijna al het werk zit onder de grond. Verwarmingsbuizen onder de vloer wegwerken, een deur een meter verplaatsen, een badkamer vergroten, leidingen en electra in de keuken omleggen, kabels op elke kamer leggen voor televisie en internet…
Ik zou de keuken aanpassen aan hoe de leidingen liggen in plaats van andersom. Als ik televisie op zolder wil koop ik gewoon 60 meter kabel en trek die over de nok van het dak heen zo door het zolderraam. Hoppa, klaar. Een deur een meter verplaatsen? Prima. Deur uit de scharnieren en ik zet hem een meter verder tegen de muur. Badkamer vergroten? Hoezo? In Bangladesh hebben ze niet eens een badkamer.
Morgen gaan we z'n oude (spiksplinternieuwe) huis leeghalen. We mogen wel goed oppassen in het trappengat want de verf is daar nog nat.

Documentaire

Toen ik vrijgezel was en geen computer had keek ik veel documentaires. Mijn IQ steeg een punt per dag in die tijd. Ik log al sinds 2004 en sinds die tijd staat mijn IQ stil. Maar dankzij Hyves kijk ik weer documentaires en voel het weer kraken onder mijn hersenpan.
Vandeweek, een documentaire over het plotseling verdwijnen van een zekere A.H. eind april, begin mei 1945. Een half uur lang werd er gespeculariseerd dat de heer H. na de oorlog nog in leven is geweest. Ooggetuigen in Argentinië, een U-boot die in die dagen stiekem uit Noorwegen was vertrokken, zijn nooit gevonden lijk, o complottheorie, o complottheorie. Ik was er al bijna van overtuigd dat Wiesenthal z'n werk niet goed had gedaan.
Wat doen de heren documentairemakers? Ze helpen hun eigen complottheorie om zeep door later met het gebit en een stuk hersenpan van de heer H. te komen en te zeggen dat dat het omonstotelijke bewijs was dat heer H. cyaankali had genomen en zich tegelijkertijd door het hoofd heeft geschoten.
Ja nondejuu. Dat wist ik voor die documentaire ook al.

Mijn moeder begrijpt me niet.

De laatste tijd als ik thuis kom na een harde dag lang werken volgt er een vast ritueel.
Ik parkeer de auto, Hans hoort mij aankomen, doet de poort open en komt met zijn armpjes wijd op mij aflopen. Dan til ik hem op, vraag ik of hij lekker aan het spelen was en dan zegt hij altijd ja. En dan draag ik hem naar binnen.
Soms vergeet mevrouw Mack wel eens de poort van het slot te halen (altijd als dat gebeurt staat er een zwarte Volkswagen Jetta in de straat geparkeerd) en dan kan ik niet naar binnen en Hans niet naar buiten.
Zo ook vandaag.
"Papa!"
"Ga mama maar roepen." (Je gaat natuurlijk niet zelf door de buurt heen blèren dat de poort op slot zit.)
"MAMMAAAA"
Hoor je uit de keuken: "Hansiee"
"Nog een keer, Hans"
"MAMMAAAA"
Weer "Hansieeee"
"Ga mama maar halen."
Hans rent naar de deuropening en zegt: "Mama, papa daa" en wijst naar de poort.
"Nee papa komt zo."
Ondertussen sta ik al twee minuten voor lul te wachten voor de poort.
"Mama, papa daa"
"Nee, papa komt straks pas. Nog even wachten"

Goed. Vijf minuten later was ik binnen. Grmppfh.

Hotel

Wij waren vandaag op bezoek bij vriend Mick, die samen met nog wat gajes in een voormalig hotel aan de Duitse grens woont. Het gajes is gezamenlijk naar de bank gegaan, heeft een hypotheeklening genomen en een oud hotel gekocht. Het gajes heeft twee jaar geleden een gat in de tuin gegraven en er een zwembad aangelegd. Dus vriend Mick, met mavodiploma en wat avondstudie, woont nu voor een zielige paar honderd euro per maand (incl. boodschappen) in een vrijstaand hotel, met zwembad + zonneweide in de tuin, uitzicht over het Montferland, rijdt een Alfa Romeo, drinkt de hele dag bier, kan boeren zo hard als-ie maar wil zonder dat hij pardon hoeft te zeggen en heeft een schatje in elk stadje.
Hans was ook mee en vond het er geweldig. Dat wordt later nog wat als ik hem ga proberen bij te brengen dat hij goed z'n best moet doen op school om zo later een rijtjeshuis te kunnen betalen.
"En ome Mick dan?" hoor ik hem al zeggen," daar ben jij toch jaloers op papa?"

Nachtmerrie.

Ik droomde vannacht dat ik een pijnlijke onsteking had en toen ik er in kneep kwam er een groene slijmerige bebloede pussliert van een centimeter of 12 uit. Splut. Zo op de grond viel-ie. Gatverdamme. En daar kun je dus gewoon niks aan doen dat je dat droomt hè?!
Nou ben ik alleen wel benieuwd of iemand verstand heeft van dromen uitleggen, en wat dit nou weer te betekenen heeft.

Het recht van de verslaafdste.

Sinds mevrouw Mack op hyves zit (Zit je op hyves? Nee op badminton) eist zij ook haar computertijd op. Echter bij ons geldt gewoon het recht van de sterkste (weg met de democratie) en anders het recht van de gewiekste. En dat ben ik alletwee.
Gisteren zaten wij in de auto en een half uurtje voor we thuis waren zei ik: "Ik ga zo thuis nog even achter de pc." Mevrouw Mack zei: "Echt niet, ik ga erachter. Trouwens, het is mijn computer dus jij moet het netjes aan mij vragen." Waarop ik zei dat er niks van haar bij was en dat als ze haar ogen dicht deed dat ze dan precies zag wat er van haar was.
Al met al zag ik aankomen dat zodra ik de auto geparkeerd had, dat het dan één sprint naar de computer werd. En ik was in het nadeel want ik reed (weg met de democratie) en ik moest parkeren en de auto afsluiten. Toen we de straat in reden zat mevrouw Mack al klaar om de auto als een raket te verlaten.
Ik zette echter de auto met de passagierskant zo dicht langs de muur van de schuur dat haar deur (waarvan het eigedomsrecht ook al bij mij ligt) niet meer open kon en smeerde hem snel naar de computer.
Hèhè, effe loggen.