Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Opvoeding

Ik mag me graag bemoeien met de opvoeding van een ander. Vooral als ik het er niet mee eens ben. Bijvoorbeeld, de hond van de buren, die mag geen hondenkoekjes aannemen van een ander. Dus ook niet van mij. Dus wat heb ik haar (het is een teefje) geleerd? Elke avond als ik de keuken sta op te ruimen (jaja) en de hond is aan het spelen met haar baasje, dan ga ik opzichtig voor het raam staan zodat het beest mij ziet.

Vragend en kwispelend kijkt ze me aan, bijna smekend eigenlijk en ondertussen hoor ik haar baasje waarschuwend roepen "SJOKOOOOOOO…..denk eraan!" En dan pak ik het hondenkoekjesblik en wenk de hond met een nauwelijks zichtbare hoofdbeweging. Dat is teveel voor Choco en ze stuift op me af, ik doe snel het keukenraam open, ze gaat op haar achterpoten staan en ik geef haar een koekje.
Haar baasje tiert tegen de hond en roept dat ze moet komen. "SJOKOO, NEE!" En dan tegen de mede-aanwezigen op het grasveld: "Ze weet dat dat niet mag!"
"Nou, volgens mij weet ze dat helemaal niet hoor", roep ik dan uit het raam.

Het mooie is, inmiddels heb ik 's avonds gemiddeld drie honden aan het raam staan die allemaal weten dat ze geen koekjes mogen aannemen van een ander.

Machtmisbruikers.

Wegmisbruikers. Dat is een heel irritant programma, met hele irritante politiemannen (al moet ik zeggen dat er gisterenavond in de regio Groningen een normale tussen zat), een heel erg irritante presentator en de grootmeester der irritatie: Koos Spee.

Koos Spee legde uit dat mobiel bellen door fietsers niet strafbaar was maar wel gevaarlijk.
Waarom is dat dan niet strafbaar Koos?
Omdat een fietser met zijn snelheid en zijn gewicht een stuk minder gevaarlijk is voor het overige verkeer. Hij brengt hooguit zichzelf in gevaar.
Oh, maar waarom is het niet dragen van een helm of een autogordel dan wel strafbaar Koos?
Ja, daarvoor moet je in Den Haag wezen, daar maken ze de wetgeving.

Kijk, leg het uit of blijf voor de camera weg, maar ga niet iemand anders de schuld geven. Zeg dan gewoon dat het volstrekte willekeur is die bekeuringen. Trouwens, over willekeur gesproken, een Porsche 911 turbo reed overduidelijk dik over de 200 km/u want de agenten konden hem niet bijhouden. Toen de ze hem eindelijk bij haalden, was de Porsche al weer aan het afremmen en kon de meting gestart worden. De rijke bestuurder kwam weg met 150 km/uur en een (voor hem) schijnbekeuring van € 200! Gegarandeerd dat als met je middenklasser het gaspedaal had gevloerd, hadden de agenten je prima kunnen klokken op 175 km/u en had je je rijbewijs kunnen inleveren. In tegenstelling tot wat veel mensen beweren, heeft een snelle auto wel degelijk zin.

Echt, ik kijk er nooit naar, maar ik heb het altijd gezien.

GRRRR

Mevrouw Mack zegt vandaag nog tegen mij: "Wat zie je het toch goed als jij moe bent." En ik moet zeggen, ik heb er wel eens frisser uitgezien. En dan komt er 's avonds op tv (onder het huilen van Tammar door) reclame van Nivea for men:

Eerst het geluid van een huilende baby en dan de reclameboodschap:

Slechte nacht gehad?
Vernieuwde Q10, voor het herstellen van de vermoeide huid.

Nivea for gays. Wat mannen willen.

Echt waar, dat vrouwen zich laten foppen met dure gezichtscrèmes is tot daar aan toe, maar wie het heeft het in godsnaam voor elkaar gekregen dat wezens die bij hun geboorte mannelijk waren, nu ongegeneerd crèmpjes aan het smeren zijn? Volgens mij was het Rintje Ritsma. Godsamme, ik word hier normaal al pissig van, maar als je baby je een paar nachten uit je slaap houdt, is het laatste waar je je zorgen over maakt wel de rimpeltjes in je huidje.

Trouble

Trouble (zag ik op Animal Planet) was een hond die in Amerika werd gevonden door Animal Cops. Trouble zat met een roestige ketting vast die zo strak zat dat het vlees in z'n nek al was afgestorven en dat z'n hele kop was opgezwollen omdat het vocht niet weg kon. Het beest was vel over been en de ketting was zo kort dat hij in z'n eigen uitwerpselen zat.

Toen de agenten hem kwamen bevrijden had het beest zoveel pijn dat ze hem amper konden benaderen. Onder verdoving werd de ketting doorgeknipt en moest een dierenarts stukken van de ketting uit z'n nek snijden. Ze kon het niet zonder stukken vlees uit z'n nek mee te trekken.

Na de behandeling knapte Trouble wonderbaarlijk op. Na vijf dagen was z'n kop niet meer gezwollen en stond hij brokken te schrokken. Hij kwispelde zelfs weer en de wonden in z'n nek werden behandeld met antibiotica. Het grootste probleem was echter nog dat Trouble hartwormen had. Ik heb er nooit van gehoord, maar het schijnt ernstig te zijn, bij honden behandelbaar, bij katten om een of andere reden niet. De behandeling is echter zwaar en de dierenarts wilde eerst een aantal andere tests met de hond doen voordat de behandeling werd gestart.

Voor die tests zakte Trouble. Agressie tegen andere honden en tegen mensen als hij aan het eten was, en daardoor moeilijk te herplaatsen. Daarop werd besloten de behandeling niet te starten en Trouble te laten inslapen. Zo zonde!

Aan de eigenaar van de hond wil ik eigenlijk geen woorden vuil maken, maar ik denk dat 48 uur onder dezelfde omstandigheden aan een ketting vastzitten nog heel redelijk is, gezien de gruwelijk lange tijd die Trouble zo heeft vastgezeten. Kan hij vast aan de hel wennen.

Slaapgebrek


Door het aanhoudende slaapgebrek is het soms best lastig het overzicht te bewaren. Laat staan een logje te schrijven. Dat lukt niet meer. Leek het gisteren nog de goede kant op te gaan met mevrouw Mack, (kun je gelijk zien aan de toon van mijn logje van gisteren) vandaag was het weer hopeloos. Jankend. Ziet het even niet meer zitten van moeheid en heeft niet meer in de gaten dat ze gewoon ziek is en dat daar de ellende uit voortkomt.

Gelukkig werkt het bij ons zo: stort de één in, is de ander paraat voor twee. (ik dus) Toch hoop ik dat ik vannacht ook weer een klein beetje slaap want ook voor een boekhoudcommando komt er een keer een punt dat hij wallen onder z'n ogen krijgt.

Positief aan vanavond: Tammar heeft vanavond voor het eerst overduidelijk naar mij gelachen. Naar iedereen doet ze het al een week of drie, mij keek ze alleen maar een beetje verwonderd aan. Elke keer als mevrouw Mack mij riep omdat ze lachte, hield ze snel op als ik keek. Tot vanavond dan. Wat een knappe glimlach. Potverdorie, daar krijgt Rabia nog een zware dobber aan.

Hee, mag ik je pasfoto? Ik spaar natuurrampen.

Elke dag hoor ik er wel een of twee; van die grollen die zo achterhaald zijn, dat ik er altijd uit beleefdheid maar even om lach. Van die grappen die op zich best goed zijn, maar die je al zo vaak gehoord hebt, dat je ze uitkotst. En steeds denk ik, die opmerkingen moeten eens verzameld worden in een logje. En steeds vergeet ik ze weer en ook nu schieten me er maar een paar te binnen, maar dit is natuurlijk wel een ge-wel-dig-e kans om, als u er ook een weet, uw bijdrage te leveren in de reacties. Schroom niet! Het kan niet flauw genoeg!

(En niet stiekem hele goeie erin zetten hè? Dus niet: tegen iemand met een coltrui zeggen: "Hee, nek gebroken?" Dat telt niet.)

Hoe is het? Het kan altijd duizend euro beter.
Hoe is het? Mager maar gezond.
Vertel eens van dat ongeluk? Welk ongeluk? Je wou toch niet zeggen dat je met zo'n kop geboren bent?
Het wordt morgen 30 graden. 's Ochtends 15 en 's middags 15.
Doe je kalm aan? Ja, jouw tempo.
Hee buurman, als je toch je auto staat te wassen….
Kom je morgen even langs? Nou langs niet ik kom wel aan!
Ik ga nooit vreemd. Ik stel me altijd eerst even voor.
Zo, jij bent goed! Ja, dat zei m'n vrouw vannacht ook.
Is die jas van varkensleer? Kan ik zien, de kop zit er nog op!

P.S. Degene die komt met de beste grap in deze categorie, die wint een voetreis naar rome.

Schoonmoeder (2)

I.v.m. mevrouw Mack's buikloop (je kon het spoor zo door het huis volgen) heb ik een beroep gedaan op mijn schoonmoeder om woensdag hier aanwezig te zijn om een oogje in het zeil te houden. Hans liep hier ook rond en moeders van tegenwoordig kunnen nou eenmaal niet meer voor de kinderen zorgen als ze ziek zijn. In tegenstelling tot de vorige generatie, die liep gewoon door. Maar, ik denk dat de moeders van nu dat over 30 jaar ook roepen. "In onze tijd liepen we gewoon door als we ziek waren. We moesten wel!"

In elk geval, gelukkig maar dat ze kon en dat ze zelfs een nachtje is blijven slapen zodat we ons vandaag ook geen zorgen hoefden te maken over Hans, Tammar, het eten, de was, en nog veel meer dingen die ze in de tussentijd heeft verzorgd. Inmiddels is ze weer naar huis want het gaat weer een beetje beter met mevrouw Mack, wij kunnen het weer zelf en zij kan weer van haar welverdiende rust genieten.

Vanwege een dure vervanging van de heteluchtverwarming die eraan zit te komen, kan ik haar niet met een cadeautje bedanken, dus doen we het maar op deze manier, een logje en een muziekje. Speciaal voor mijn schoonmoeder. Schoonmoeder, bedankt!

http://nl.youtube.com/watch?v=E_FvVkcwqIs

Klaag

Nu wil ik eigenlijk niet gaan klagen maar een onweerstaanbaar rood duiveltje op mijn schouder heeft gezegd dat het toch mag. Het is laat! Of vroeg. Vanaf 02:00 uur probeer ik Tammar weer in slaap te krijgen maar om een of andere reden vindt zij dit een geschikt tijdstip om wakker te zijn. Volgens mij heeft het te maken met darmkrampen (geen -pjes nee, kom zelf maar eens horen dan) en moet dat even afzakken. Linda is ziek anders zou zij nu wel beneden zitten om haar arme en hardwerkende man die toch de kost moet verdienen, te ontlasten. Ik mag godsamme blij zijn dat ik bij de commando's heb leren slapen en lopen tegelijk. En voor noodgevallen heb ik ogen op mijn oogleden geschilderd zodat het net lijkt of ik wakker ben op mijn werk. Ze zijn wel bruin in plaats van blauw, maar een beetje vent ziet dat soort veranderingen toch niet.

Aandachtorgel

Dit zijn toch geen tijden? Madame Tammar Simone vindt echter van wel en besluit dat er met haar moet worden rondgelopen. En denk niet dat stilzitten met haar op de arm ook goed is, nee, lopen zul je. En als ik haar dan in slaap heb gelopen en ik leg haar terug in haar bedje, nou, dan slaapt ze toch zeker 6 minuten.

Het is een aandachtorgel. Maar goed, wel een lief aandachtorgel.

Aangesproken

Dat ik torenhoogbegaafd ben, zal niet veel mensen als een verrassing in de ogen aanschouwen. Maar tot mijn eigen verbazing ben ik ook Freudiaans goed geworden in het doorzien van reacties en het tussen de regels door kunnen lezen om te begrijpen wat er wordt bedoeld.

Vandaag zag ik in een reactie op een weblog een poging van iemand uit mijn linklijst, om op uiterst doordachte maar quasi-achteloze manier indruk te maken op iemand anders uit mijn linklijst. En niet zoals ik altijd indruk maak op u allen, nee, dit was een pure liefdesverklaring van de een aan de ander. De hoogste kunst van het onopvallend imponeren werd hier ten toongesteld. Uiterst listig gecamoufleerd. Tegen het briljante aan want niemand had het door. Zelfs degene voor wie het bedoeld was niet. Behalve ik. Maar ik ben de doelgroep niet.

Wat jammer nu dat ik u volgens mijzelf opgelegde spelregels niet kan laten zien waar dit gebeurde! Ik geef u één hint. Degene die zich hier ineens opvallend stil houdt, die is verdacht!