Het was de eerste dag ooit in mijn leven dat ik in korte broek naar mijn werk ging. Niet dat het de heetste dag ooit in mijn carrière was, maar ik had een nieuwe korte broek. En niet dat ik die wilde showen aan de twee collega’s die nog naar kantoor komen, maar er is geen reden om er piekfijn bij te lopen op kantoor. Er komt nooit een klant en bovendien was mijn korte broek netjes, maar minder irritant dan die van Mr. Marvis.
Ja, ik vind ze irritant die Mr. Marvis reclames. Perfect shorts, gemaakt in Portugal of zoiets. Het begint al bij de naam. Mr. Marvis. Die bestaat helemaal niet. Het moest weer zo klinken dat de gemiddelde Nederlandse man alleen al bij de naam een lichte tinteling door zijn genitaliën voelt gaan. En dat hij in het bijzijn van zijn mede-yup die naam kan noemen zodat beiden een lichte tinteling door hun genitaliën voelen gaan en de man zonder Mr. Marvis denkt: ik wil ook zo’n broek!
Een marketingteam dat voor een paar heikneuters een snelle naam moest verzinnen, dat is het. Ik kan er niet tegen, noem je broek gewoon “Den Hartog broeken” als je Den Hartog heet. Maar dat geeft natuurlijk niet die gewenste tinteling. Niemand wil zo’n broek! En dan gaat de reclame verder met “perfecte shorts gemaakt in Portugal.” Goede broeken, daar had ik het bij gelaten. Een totaal overbodige toevoeging, gemaakt in Portugal. De mijne worden gewoon in Bangladesh gemaakt, door kinderhandjes, scheelt een hoop geld. Maar de gemiddelde Nederlandse man hoort: Mr. Marvis, Portugal en nu vullen de zwellichamen zich lichtjes met bloed. Ik weet niet eens waar Portugal ligt! Laat staan of ik weet of ze daar goede korte broeken kunnen maken. Shortugal!
Ik vind het irritant, die zogenaamd slimme marketeers, het zijn volksmenners die de geboren heikneuter, met wie niks mis is, laat geloven dat hij het niveau heikneuter ontstegen is met als gevolg dat het land nu vol zit met heikneuters met een Mr. Marvis broek.
Mack 
Op een van mijn vroegere scholen werd een nieuwe collega terug naar huis gestuurd.
Een korte broek in de school, voor de klas was niet toegestaan.
Tijdens een sollicitatie training werd mij op het hart gedrukt om in driedelig pak te solliciteren.
Mijn opmerking dat de eerste school directeur waar ik solliciteer de een korte broek en een shirt met korte mouwen droeg werd niet begrepen.
Schone kleding zonder scheuren of gaten lijken mij op zijn plaats.
De reclame die jij noemt ken ik gelukkig niet.
Warme groet,
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, maar nu kunnen die patsers wel mooi zeggen “Weet je dat dit eentje van Mr. Marvis?”
LikeGeliked door 1 persoon
Ik vind het d meest achterlijke reclame die er is, Ze hebben een 6tal slogan zinnen die ze tot in het oneindige blijven herhalen, nooit iets over de kwaliteit, het draagcomfort, de ontwerper, nee alleen die achterlijke herhalingen ‘shop mr Marvis’ achterlijke violen.
LikeLike
Ik lag deze week in Rijnstate vanwege een nieuwe heup. In alleen een t shirt en onderbroek. En niemand zag dat het een gewone onderbroek was en geen merk. Mijn conclusie, als je oud bent tel je niet meer mee voor merkkleding.
LikeLike
Nee wat ik zeg is niet waar. het is wel een merk. Alleen niemand zag dat in die hitte.
LikeGeliked door 2 people
Zeeman is ook een merk.
LikeLike
Mijn man winkelt tegenwoordig zelf bij Mr. Marvis en ik vind dat erg makkelijk! Ze hebben niet erg veel modellen, dus de keuze is makkelijk, korte mouw , lange mouw, polo met of zonder knoopjes , hij weet nu de maat want dat ziet hij in zijn bestelverleden, alleen de kleur daar mag ik soms in mee beslissen, het is goede kwaliteit mits je op het wasvoorschrift let, maar ja daar heeft hij geen controle over…ik mag Marvis wel. De reclame zie ik nooit.
LikeGeliked door 1 persoon