Feest

Mijn zoon is carnaval aan het vieren. Tenminste, hij heeft geen idee wat hij aan het vieren is, en als hij al een idee heeft, heeft hij geen idee wat carnaval betekent. Ik kan het op zijn leeftijd gooien, en dat hij er nog wel overheen groeit, maar ik was op die leeftijd al uiterst ernstig en anderen van mijn leeftijd zijn er nog steeds niet overheen gegroeid. Ik ben ook bang dat als ze de tachtig halen, ze nog steeds opeengepakt op een plein staan.

In mijn dubbele helix staat het feesten niet geprogrammeerd. Ik kan het niet, ongeacht de hoeveelheid drank. Ik merkte het al bij mijn eerste polonaise, dit is niet voor mij. Ik haak bij de tweede bocht af en aanschouw vol medelijden de van mij weg bewegende debielentrein. Vooral de machinist is niet goed snik als je het mij vraagt.

Ach, ik hou best van tradities, maar ja, ik zoek liever naar de oorsprong van de traditie en laat het ritueel aan anderen. Maar wat me wel tegen begint te staan is dat onophoudelijke gefeest in Nederland. Carnaval had wat mij betreft onder de rivieren moeten blijven en Calvijn had moeten heersen daarboven. Want zo’n lolletje is het leven tenslotte niet, we gaan er uiteindelijk allemaal aan.

Maar dan zie ik weer plaatjes van verklede heidenen die op een dorpsplein staan en die het niet uitmaakt welk feest er gevierd wordt. Drie weken geleden stonden ze er ook, toen verkleed als Duitser voor de Oktoberfesten. Een paar dagen later was het Halloween en liepen ze verkleed als Zombie. In de zomer is er elke week wel een dorpsfeest, terwijl kort daarvoor midzomernacht werd gevierd, want hoe meer buitenlandse feesten hier naar binnen mogen, hoe beter. We hebben eventueel nog ruimte voor the Fourth of July, voor quartorze Juillet, voor st. Patricksday of de eenwording van Duitsland. Misschien die jaarlijkse militaire parade in Rusland, dat geeft toch ook veel blije gezichten?

Nee, met feest heb ik niks. Wel met Ebenezer Scrooge, Fred Schuit, Al Bundy en Basil Fawlty. Daar kon je ook geen feest mee vieren. Wel met Hans. Hoe het in zijn DNA komt is mij een raadsel.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

13 gedachten over “Feest”

  1. Wij hadden gisteravond Sint Maarten. Niet echt een feest natuurlijk, maar toch wel grappig. Een stel van die kleintjes voor de deur met een ernstige snoet iets totaal onverstaanbaars zingen. Gelukkig zonder dat ze elkaar met die lampionnen in de fik steken, zoals een aantal jaren geleden bijna gebeurde. Doodsangsten stond ik uit als zo’n groepje het erf op kwam. Er zaten toentertijd echte kaarsjes in en nu gelukkig led lichtjes. Ook erg blij dat zoiets hier nog kan zonder dat een groep laffe losers de kleintjes hun snoep afpakken met geweld. Lees net een artikeltje over dat dit in Haarlem is gebeurd. Wat een rotzakken heb je toch. Ik zou zo’n &%^ graag een dreun met een gietijzeren wok willen verkopen. Eigenrichting? Mag niet? Tuurlijk wel 🙂

    Geliked door 2 people

  2. Is al die treurnis per se iets te feesten moeten moeten hebben niet ontstaan tijden de corona periode. De zielige jeugd die gekluisterd was aan een kamertje van 4 x 8 meter en daardoor zelfmoordneigingen kreeg en bovenal de verloren tijd moest inhalen?

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Mack Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *