Ik erger me meermalen per dag. Dan kunt u denken: “wat een chagrijn,” maar ik zie het meer als een logische redenering op iets wat kapot is. Eigenlijk is het een teken van een gezond denkvermogen. Dat is een optimistische kijk op het leven.
Ik erger me vaak aan de jeugd. De WHO definieert jeugd als de periode tussen 15 en 24 jaar, dus ik erger me ook aan mijn rampzalig verlopen jeugd. En aan de jeugd die ik zelf voortgebracht heb. En aan het feit dat ik de rest van mijn leven trouw aan ze zal zijn, terwijl ze een schop onder hun hol moeten hebben.
De oudste bijvoorbeeld, die moest zorgtoeslag aanvragen. Want dat brengt geld op. Dat doet meneer niet, want daar is hij te lui voor en hij heeft kennelijk genoeg. Dit is trouwens een 100% genetische invloed van mij, want ik was exact hetzelfde. Alleen mijn vader wist mij vanaf zijn sterfbed nog te dwingen een zilvervlootspaarrekening te openen, want daar kreeg ik veel rente op en aan het eind nog eens tien procent! Wat kon mij dat nou schelen, ik was een lapzwans. Maar toch had hij zoveel overwicht dat ik het deed.
Die van mij deed het niet, of misschien wel, maar dan lukt het niet, dus gaat mijn vrouw er zich mee bemoeien. En aangezien ik nog steeds die lapzwans ben, laat ik dat maar. Maar dan gaat het fout en komt ze bij het Toeslagenloket uit. Een organisatie van oplichters die helemaal niet verbonden is aan de belastingdienst. Maar de site doet vermoeden van wel. En als je je gegevens hebt ingevuld omdat je denkt dat je het zelf aan regelen bent, krijg je te zien dat er 58 euro in rekening wordt gebracht. Of dit stond al eerder aangeven maar omdat je blij was dat je dit zelf had weten te vinden, zag je dat niet.
Je probeert te annuleren maar dat lukt niet. We schrijven binnenkort 58 euro van je rekening af, staat er. Je hebt alleen je gegevens ingevuld. Je stuurt er een mail achter aan dat je wilt annuleren en je krijgt keurig een mail terug dat er geannuleerd is. Mooi, opgelost en ik heb me nergens mee hoeven bemoeien.
Een week of twee later komt ze erachter dat het bedrag toch is afgeschreven, en dan ontploft ze. Ze boekt het bedrag terug en ik zeg tegen Hans dat hij aangifte moet doen omdat het oplichters zijn. Maar daar heeft meneer geen zin in, want hij heeft zijn geld al terug, en als zijn moeder niet gekeken had had hij niet eens geweten dat het afgeschreven was. Kansloos.
Een week of drie later is het bedrag weer afgeschreven, en ditmaal boeken we het terug en blokkeren we de incasso. Ik heb me nog steeds nergens mee bemoeid, behalve dan dat ik weer zeg dat hij aangifte moet doen. Waarom? Ik heb ze nu toch geblokkeerd?
Twee dagen later dreigt het bedrijf met incasso. Linda vraagt Hans om de correspondentie, maar zucht en steun, waarom moet hij dat gaan zoeken? Dat kost moeite.
Linda zit uiteindelijk de aangifte te doen. Op de site van de politie. Om na vijf minuten een mailtje terug te krijgen dat er geen aanknopingspunten zijn en dat de aangifte wordt gesloten. Dus de politie vindt het allemaal wel best. Het zijn oplichters, maar we doen er niks mee. Hans vindt het ook allemaal wel best, en ja, geef de lapzwans eens ongelijk! Als hij mijn adviezen had opgevolgd had hij zinloos aangifte gedaan.
Vanavond is er een feest. Daar is hij al wel twee weken over bezig. Ik ga ook. Hij vroeg hoe ik erheen ging. Met de auto natuurlijk. Dan kan ik niet drinken en zal ik mij snel weer ergeren. Zodat ik ook snel weer weg kan. Met die auto. De politie zal wel staan te controleren. Prioriteiten.
Mack 
Ik vind je vaak een ouwe zeurpiet maar deze keer geef ik je helemaal gelijk.
LikeLike
Blij dat we het ergens over eens zijn dan.
LikeLike
Heerlijk, ik ben team Hans. Hij snapt waar het werkelijk om draait. Er is geen probleem.
LikeGeliked door 1 persoon
Jawel hoor, in mijn hoofd.
LikeGeliked door 1 persoon
Als hij te beroerd is moeite te doen, dan heeft hij toch geen zorgtoeslag?
Waarom doen jullie die moeite dan? Hoe oud is hij?
LikeGeliked door 1 persoon
20, en je hebt gelijk.
LikeLike
Kortom Hans had gelijk.. gewoon niks doen dan had je al die ellende niet,
LikeLike
Je bedoelt wegkijken van het probleem?
LikeLike
Nee, beseffen dat er geen probleem was, slechts een situatie en die situatie was er ook al niet meer. Dus Hans had inderdaad gelijk.
LikeLike
Kan wel zijn, maar ik vind het meer het ontkennen van een situatie. Natuurlijk moet je gewoon aangifte doen na een misdaad, om de kans op zulke situaties in de toekomst te verminderen. Dat de politie er niks mee doet is the bloody limit.
LikeLike
Ik zeg ook niet dat aangifte wel of geen optie is, ik zeg alleen dat er geen probleem is. En wil je aangifte doen omdat je misdadigers denkt te kunnen stoppen of wil je aangifte doen omdat je gekrenkt bent of omdat je streeft naar gerechtigheid of wat de reden ook is dat mensen aangifte willen doen. Daar ligt sowieso al een verschil. Blijkbaar voelt Hans zich beter bij het er maar bij laten. Dat kan zijn uit luiheid en onverschilligheid, wat op zich doodnormaal is op zijn leeftijd, of omdat hij al een snelle rekensom heeft gemaakt en heeft geconcludeerd dat er niets aan de hand is.
In eenzelfde situatie zou het best kunnen zijn dat ik ook aangifte zou doen, als ik zou weten dat er anderen ook de dupe van zouden kunnen worden en ik dat zou kunnen verhelpen, geen idee wat ik zou doen. Maar ik zou in geen geval vinden dat ik een probleem heb. Wat niet wil zeggen dat ik nooit ‘dan hebben we toch een probleem’ zeg, maar dat is dan een gewoonte-uitspraak die ik niet voel als werkelijk probleem wanneer ik ga nadenken over wat ik zojuist heb uitgekraamd. Misschien als ik mijn allerlaatste geld kwijt zou zijn aan oplichters en ik geen eten meer zou kunnen kopen en er niemand is die een boterham heeft voor mij. Waarschijnlijk zou ik het dan als fysiek ongemak ervaren, maar in alle andere gevallen is er zelden écht een probleem.
Maar goed, ik snap heel goed dat de meeste mensen hiervan gaan steigeren; het “zweverig gepraat” noemen. “Wacht maar tot” etc. Terwijl het uiteindelijk gewoon praktische logica is, ontdaan van alle hinderlijke gedachten.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik ga niet steigeren, ik ben niet gekrenkt, ik wil alleen dat Hans leert dat hij in een maatschappij leeft en dat je daar bepaalde verantwoordelijkheden hebt. Maar ja, met zo’n politie vraag je er ook om dat mensen dat niet snel doen. Jouw redenering van geen probleem snap ik, werkt alleen niet bij mij, bij mij is er echt een probleem wat opgelost kan worden. Dat Lori er geen probleem in ziet, begrijp ik ook. Maar ja, hersenen he?
LikeGeliked door 1 persoon
Een brein ziet er niet voor niks uit als een onoplosbaar doolhof.
LikeGeliked door 1 persoon
Herkenbaar stuk dit… Gaan we de oorlog niet mee winnen. Hoewel het altijd toch weer goed komt. Dat is het hele punt. Ik maak mij steeds minder zorgen om hoe het zal gaan als ze straks op zichzelf wonen (als dat er ooit nog van komt) Ik verbaas mij niet eens meer over bepaalde (uitblijvende) acties. Ik verwonder nog slechts.
LikeGeliked door 2 people