Ochtendmens

Ik las de krant, waarin stond dat avondmensen sneller aftakelen dan ochtendmensen. In eerste instantie schrok ik, want ik was altijd een avondmens. Maar na je vijfenveertigste hou je dat niet meer vol, het is tegenwoordig geen uitzondering als we om tien uur in bed liggen. Vooral in het weekend. Ik werk ook gewoon nog veertig uur. Dan ben je aan het eind van de week wel op. Dankzij de hond ben ik een ochtendmens geworden, en takel ik minder snel af. Maar het kwaad is natuurlijk al geschied, je kunt het duidelijk zien dat ik geen achttien meer ben, de leeftijd die mijn bewustzijn heeft gekozen om mij door dit leven te leiden. Klaar ben je ermee, om alles te ervaren via het bewustzijn van een achttienjarige.

Ik kan me nog goed herinneren, ik was zeven ongeveer, dat een vriendje twee oudere broers had. Eén was zestien en de ander achttien. Onvoorstelbaar oud was dat. Onvoorstelbaar ver weg. Het was ouder dan mijn vader, die was weliswaar 31, maar die was vader, geen broer. En toen ik nog iets jonger was, voetbalde er op het veld bij ons voor een jongen die was ook achttien, die was onvoorstelbaar groot. Twee keer zo groot als ik, makkelijk.

Toen ik achttien werd, begon ik met mijn rijbewijs, ik was nog lang niet zo oud als de genoemde achttienjarigen uit mijn kindertijd. Niet lang daarna begon ik met werken, veertig uur en ik heb nooit anders gedaan. Ik lijk wel niet goed wijs. Zijn er nog meer mensen die veertig uur in loondienst werken? Ik ken ze niet. Atv, adv, ouwelullendagen, vierdaagse werkweek, 36-urige werkweek, en ik maar dag in dag uit 8 uur werken. En dan ga ik ook nog maar twee weken per jaar op vakantie, het is zelfkastijding, pure zelfkastijding. Ik gedraag mij alsof ik uit de stille generatie kom.

Zo takel je wel versneld af natuurlijk. Overigens, als u een avondmens bent, geen zorgen want het zit niet in je biologische klok, het zit er puur in dat avondmensen meer roken en drinken dan ochtendmensen. Drukte om niks dus.

Ik moet wel een manier vinden om mijn geestelijke leeftijd in overeenstemming te brengen met mijn lichamelijke leeftijd, want dat schuurt nog steeds. Overigens verschillen Linda en ik erg van mening over die geestelijke leeftijd. Ik denk dus rond de achttien, zij denkt eerder aan tachtig. Ik ben 37 jaar verwijderd van achttien en 25 van tachtig. Ik bedoel maar.